Halsreikend werd er naar uitgekeken door miljoenen fans over de hele wereld; Diablo III was eindelijk daar! Blizzard organiseerde zelf launch events in elf verschillende wereldsteden, waaronder Parijs en Berlijn. Maar daar bleef het natuurlijk niet bij; talloze winkels gingen ook elders in Europa om middernacht open, om zo de horde Diablo-fans van hun langverwachte game te voorzien. Een van die feestelijke bijeenkomsten vond plaats in Skopje, de grijze hoofdstad van Macedonië, waar gamen voor velen de uitweg vormt in een verder kleurloos bestaan. Een verslag van een buitenstaander.

Lees de rest van ‘Gamen in het Oostblok: Wachten op Diablo III in Skopje’

De geschiedenis van computerspellen kan je misschien samenvatten als de zoektocht naar interessante manieren om dingen te verplaatsen op een scherm. Niet elk spel doet dit, maar zo’n beetje alle toptitels draaien hierom. Aangezien spellen interessant zijn vanwege de keuzes die zij bieden, ligt het voor de hand om te concluderen dat spellen die keuzes bieden over hoe je dingen kunt verplaatsen de leukste spellen zijn. Ik vind dat in praktijk aardig kloppen. Wanneer ik een spel leuk vind, kan ik er vaak erachter komen waarom, door na te gaan hoe het spel keuzes biedt aan mijn manier van beweging. Één zo’n keuze is de renknop. Het is een geweldig concept, maar ik denk dat ik er meer uitgehaald kan worden door designers. Ik introduceer het begrip, de hyper-renknop, wat een manier is om het spel uitdagender te maken door te schakelen naar naar hogere snelheden.

Lees de rest van ‘De hyper-renknop en haar mogelijkheden’

Donderdag is voor de vierde keer de Bashers Gameclub: een uur lang praten over een interessante game met deskundigen en publiek. Dit keer: The Witcher 2, de fantasy-RPG voor pc en Xbox 360 van Poolse makelij, met gamedeveloper Thijmen Bink (Digital Dreams) als speciale gast.

Er is nog ruimte, dus kom ook! De Gameclub vindt plaats in de Dutch Game Garden in Utrecht. De deuren openen om 19.30, stipt om 20.00 uur beginnen we. Geef je op via Facebook of lees meer op de Gameclub-pagina. Kun je er niet bij zijn, stem dan af (en chat mee) op de livestream via Ustream. En anders kun je vrijdag altijd nog de podcast downloaden.

Sinds enkele maanden is het mogelijk lid te worden van studentenvereniging H.S.C. Mercurius uit de BNN serie ‘Feuten’. Als lid kon je vervolgens naar borrels en uiteindelijk het zogeheten ‘Grootsch Feest’, dat volgens De Telegraaf volledig uit de hand liep, inlcusief Hitlergroet, Nazi praktijken en een onderzoek door de politie. Vervolgens doet de halve Nederlandse pers uitstekend zijn werk en schrijft zonder al te veel onderzoek te doen of vragen te stellen kwaliteitskrant De Telegraaf na. Een relletje is geboren.

Lees de rest van ‘De Magic Circle en de Hitlergroet’

Wie Walter Isaacsons biografie van Steve Jobs heeft gelezen, weet dat de Apple-oprichter een eigengereide hufter was omdat hij werd afgestaan door zijn biologische ouders, en omdat zijn adoptie-ouders hem altijd het idee gaven dat hij uitzonderlijk was.

Jack Tramiel richtte ook een belangrijk computerbedrijf op, Commodore, en stond ook bekend als eigengereide hufter. Maar Tramiel werd geboren in Polen, overleefde Auschwitz, kwam als 19-jarige naar Amerika en bouwde zonder enige hulp een zakenimperium op: van typemachines repareren naar thuiscomputers fabriceren. Kijk, dán heb je een goeie reden.

Lees de rest van ‘Jack Tramiel, 1928-2012’

Exact tien jaar geleden reed ik met mijn ouders en zusje naar het zuiden van Europa. Via Duitsland, omdat daar vrienden van de familie wonen. Als puber zat ik daar niet op te wachten. Ik wilde de zon zien en pizza’s eten. Dus speelde ik mokkend op mijn doorzichtige Game Boy Advance, terwijl de Achterhoek overliep in het Noord-Rijnland-Westfalen. ‘Zijn we er bijna?’ Nee, we waren er nog lang niet en of ik wilde ophouden met mekkeren.

In je dromen ja. Dus ik wisselde Super Mario in voor een skateboardgame en liet mij door mijn vader chauffeuren naar een Duits stadje met steekvliegen. Twee dagen zouden we daar blijven! ‘Maar twee dagen’ volgens mijn ouders, maar ik vond er niets ‘maar’ aan. Totdat we daar eindelijk waren en we langs een gamewinkeltje liepen. Hij was nog maar net uit, maar daar stond ‘ie paars en vierkant trots te wezen: de Gamecube.

Lees de rest van ‘Er is er een jarig’

Op feestjes praat men over van alles. Voetbal, politiek, bekende Nederlanders, pornografie, het milieu, een nieuwe auto, die vervelende baas of die lekkere buurvrouw. Afgelopen maanden heb ik een aantal feestjes bijgewoond waarbij alle bovenstaande onderwerpen de revue wel passeerden. Niemand had het echter over games, ook de mannen van mijn leeftijd niet.

In het begin dacht ik dat dat betekende dat niemand games speelde. Het tegenovergestelde bleek waar.

Lees de rest van ‘De competitie uitschakelen’

We hebben al veel over Journey geschreven en gesproken, zoals in de recente Gameclub, en dan verschijnt er nóg een column over. Reden: het valt mij op dat ondanks dat er al zoveel over gezegd is, je toch door enkele opmerkingen weer heel anders naar zo’n spel van anderhalf uur kunt kijken. In deze Gamespot-video wordt de rol van religie in games besproken, en het laatste gedeelte gaat vooral over de rol van islam in games vanuit het oogpunt van een gamejournalist die tevens moslim is.

Lees de rest van ‘Journey naar Mekka’

Wanneer mensen aan mij vragen wat ik dan wél mooi vind aan computerspellen, vertel ik dat er momenten zijn in spellen die magisch zijn. Oftewel, momenten dat de speler iets betekenisvols uitvoert zonder dat het voor de hand ligt. De mooiste momenten in verhalen zijn ook magisch: het hoofdpersonage weet tóch een probleem te overwinnen, en vooral niet op een manier die de toeschouwer verwacht. Dit komt natuurlijk zelden voor in spellen: hoe kan een speler iets uitvoeren wat hij zelf niet verwacht? Dat klinkt nogal paradoxaal, maar er is een handvol spellen die het toch voor elkaar krijgt.

Lees de rest van ‘Magie dirigeren in spellen’

Is het iemand wel eens opgevallen dat helden in games finaal in de maling worden genomen? Dit viel me eigenlijk al op toen ik Nemesis 2 speelde op de MSX, en de situatie is niet verbeterd.

Voor wie niet in de jaren tachtig is opgegroeid: Nemesis 2 was een ‘side scrolling shooter’, waarin je energieblokjes van neergeschoten vijanden verzamelde om betere wapens te activeren. Na een half uur spelen kon ik heel wat vernietigingstuig tegelijkertijd inzetten. Als ik tenminste niet dood ging. Doodgaan betekende het verlies van al je wapens.

Dit was niet het vreemde van het verhaal. Het vreemde was: als ik door de federatie van Goede Werelden op pad word gestuurd om een enorme buitenaardse overmacht te verslaan, waarom krijg ik dan niet meteen de allerbeste wapens mee?

Lees de rest van ‘Ons Gamers wordt onrecht aangedaan’

Aan een muur in de eerste ruimte van Fez, de slaapkamer van hoofdfiguurtje Gomez, hangt een screenshot van de eerste The Legend of Zelda uit 1986. Dat is niet zomaar. Zelda zat vol geheimen, die je alleen kon kraken als je gewapend met een kladblok aantekeningen maakte achter de tv. Plattegronden uittekende. De logica van het spel probeerde te doorgronden. Zulke games worden amper nog gemaakt, maar met Fez heeft de Canadese gamedesigner Phil Fish er een ode aan gebracht. Want wie ver wil komen in Fez, moet goed opletten.

Lees de rest van ‘Fez – Opletten met een kladblok’

Je bent onbezonnen jong, huppelt met zuslief onder de Italiaanse zon en zoekt tussen die Romeinse puinresten altijd naar een nieuw spelletje voor de meegereisde Game Boy. Daar zit je dan aan een tafel op het terras, met kapotte voetjes te grienen omdat die rare Italiaan alleen drankjes met prik heeft. Mama staart naar het prachtige plein, papa vertaalt de kaart, peuterzusje kauwt op de kaart omdat mama naar het prachtige plein staart en papa de kaart vertaalt. En ik kijk met open mond naar de winkel aan de overkant: Game Shop.

Ik lijk wel betoverd. Dat zegt mijn moeder als ze klaar is met het analyseren van de ornamenten en een tomatensalade heeft besteld. Mijn vader heeft mijn zusje een pizza Margherita aangeraden en mij een pizza met salami uit Milaan. Zelf twijfelt hij over kip of biefstuk, want de pizza’s komen hem de neus uit. De rare Italiaan serveert de drankjes en onderwijl haalt hij mijn vader over om de biefstuk te nemen. Die is lekkerder en toevallig veel duurder. Ik slurp de prik door een rietje en gedraag me voorbeeldig. ‘Niet slecht’, zeg ik, net als mijn vader als hij iets lekkers eet.

Lees de rest van ‘Jonge gamer op vakantie’

Laatst heb ik aan een serie artikelen gewerkt voor Gamer waarin we keken naar de online houdbaarheid van multiplayergames. Leuk onderzoek met opvallende conclusies, lees het maar een keer door. Ik wil het echter over een spel hebben dat nét buiten deze test viel: Enemy Territory - Quake Wars van Splash Damage uit 2007.

Wat was het probleem? Quake Wars deed het niet meer. De online support is een tijdje terug gedumpt door zowel de makers/uitgever als anti-cheat firma Punkbuster. Hierdoor krijg je het probleem dat je iedere vijf minuten van de servers wordt geschopt door Punkbuster, omdat je hun software niet meer kan updaten naar de laatste versie. Als een uitsmijter die de deur van een kroeg sluit en de sleutel wegflikkert.

Lees de rest van ‘De ultieme online shooter die nooit doorbrak’

Niels ’t Hooft, Menno Schellekens, Rogier Kahlmann en gamedesigner Richard Boeser (Ibb & Obb) spraken gisteravond met het aanwezige publiek over Journey. Het gesprek duurt 1 uur en 43 minuten, en is mede mogelijk gemaakt door Dutch Game Garden en Claynote.

• Abonneer je op onze podcasts via RSS of via iTunes.
• Download deze aflevering los (42,3 MB) of luister in je browser.

De volgende Gameclub gaat over The Witcher 2, donderdag 17 mei vanaf 20.00 uur in de Dutch Game Garden in Utrecht. Kom langs of luister live! Meer info op de Gameclub-pagina.

Deze week zit ik met familie in een huisje in de meest afgelegen regionen van Zeeland. Een jaarlijkse traditie, en ik ben blij dat ze hier sinds enkele jaren zelfs stromend water hebben uitgevonden. Vanmiddag kwamen er twee neefjes thuis van een middag wild spelen in de meest uitgebreide speeltuinen, maar de auto was nog niet geparkeerd of ze renden naar hun tablet omdat hun ‘tomattos’ en ‘karrots’ klaar waren. Ze spelen Smurfs’ Village, een soort Farmville, maar dan smurf je een boerderij met paddestoelen als gebouwen.

Ik zal geen relaas houden dat kinderen meer moeten spelen in plaats van gamen, want ik vind het geweldig. Niet zozeer dat ze een Farmville-kloon smurfen, maar wel dat ze gamen en dat we daar plots over kunnen praten. Want toen ze nog klein waren was het allemaal leuk en aardig, maar toen zijn ze in jankende, verwende koters veranderd die het moeilijk maken begrip voor ze op te kunnen brengen.

Lees de rest van ‘Smurfen in Zeeland’

Skullgirls is er eindelijk. Het is een vechtspel gemaakt door Mike Z(aimont), een bekende toernooispeler die goed was in zo’n beetje elk vechtspel. Skullgirls is maandenlang getest door de beste spelers, met de bedoeling dat het uiteindelijk op hoog niveau gespeeld wordt. Mike Z zal niet genoegen nemen met minder. Ik ook niet.

Dus als ik een recensie zou schrijven, wil ik een antwoord geven op de vraag: ‘wil ik hier honderden uren in steken?’ Helaas vrees ik dat ik pas zo’n recensie kan schrijven nadat ik, én de hele community, er al honderden uren in hebben gestoken.

Lees de rest van ‘Hoe moet ik ooit een recensie schrijven over Skullgirls? Of welk vechtspel dan ook?’

Donderdag, tijdens de derde Bashers Gameclub, praten Niels en Menno met gamedesigner Richard Boeser (Ibb & Obb) en gamejournalist Rogier Kahlmann, en het aanwezige publiek, over Journey. We gaan het hebben over de gameplay (of het gebrek daaraan) van Thatgamecompany’s nieuwste PS3-download, en de mogelijk transcendente ervaring die deze oproept.

Er is nog ruimte, dus kom ook! De Gameclub vindt plaats in de Dutch Game Garden in Utrecht. De deuren openen om 19.30, stipt om 20.00 uur beginnen we. Geef je op via Facebook of lees meer op de Gameclub-pagina. Kun je er niet bij zijn, stem dan af (en chat mee) op de livestream via Ustream. En anders kun je vrijdag altijd nog de podcast downloaden.

Wil je je inlezen, bekijk dan de column van Erwin Vogelaar, de column van Robert August de Meijer, ons interview met ontwerper Jenova Chen, of een van de Bashers Beat-links met de tag Journey.

Ik ben niet bijgelovig. Ik heb bijvoorbeeld geen angst voor zwarte katten, ladders of het cijfer 13. Ook kan ik niet wakker liggen van een gebroken spiegel. Toch is er een verschil tussen ‘niet bijgelovig’ en ‘stom’. Toen mijn vriendin geveld werd door een flinke griep, en ik een week lang geen enkel symptoom vertoonde, besloot ik tegen ieder die ik tegenkwam te roepen: ‘Ik ben immuun! Ik ben immuun!’

Dat was ik dus niet.

Te ziek om achter de computer te zitten, maar niet ziek genoeg om de hele dag te slapen, probeerde ik vervolgens de zinnen te verzetten met de tot dan toe door mij genegeerde 3DS en PS Vita. Ja, genegeerd. Ik heb een iPhone en een iPad. Meer hoef ik niet uit te leggen, toch? Als ik op de trein sta te wachten dan speel ik Raid Leader of Angry Birds Space, geen Mario of Uncharted.

Maar zo half liggend op de bank, begraven onder een berg gebruikte tissues, leken de 3DS en Vita opeens aanlokkelijk. Deze unieke combinatie van koorts en moderne handhelds geeft mij dan nu de gelegenheid tot een aantal korte recensies met een bijzondere invalshoek. Ofwel: wat is de beste game voor een koortsige kop? Ik beoordeel met een tot vijf ‘tissues’.

Lees de rest van ‘De Grote Griep Game Test’

Lieve Majesteit,

Ik wil een bekentenis afleggen: ik heb ontzettend moeten lachen om de beroemde ‘Koninklijke sketch’ van Hans Teeuwen waarin hij, ik parafraseer een beetje afwijkend, keihard in uw bips heeft gewroet. Ik lach dubbel. Ik houd niet eens van Hans Teeuwen, moet u weten, maar ik houd nog veel minder van u. Ik ben nu eenmaal een republikein.

Zo. Ik beken kleur: ik hekel oranje. Nederland is rood, wit, blauw en heeft uw kleur van Nassau niet nodig. Monarchisten zijn het vanzelfsprekend niet met mij eens en sommigen kunnen prima beargumenteren waarom onze monarch, u dus, geld oplevert en niets kost. Maar ja, ik ben van de moderne democratische principes en weerleg die argumenten of leg ze naast me neer. Er is echter één argument waar ik niets tegenin kan brengen: Koninginnedag.

Lees de rest van ‘Brief aan de koningin’

Zoals een aantal van jullie misschien wel door hebben, probeer ik regelmatig om op alternatieve gebieden in de gamesindustrie te wijzen waar mogelijk nog geld te verdienen valt. Het is een lastig werkveld, dus soms moet je een beetje ‘out-of-the-box’ denken. Een van de meest aparte plekken die al jaren goed lijkt te lopen, zijn de ‘online multiplayer browser games’. Dit zijn geen standaard Flash-spelletjes, maar prehistorische mmo’s waarin je een leger opbouwt door middel van een veredelde Excel-sheet.

Lees de rest van ‘Over de tieten van Evony’