5 vragen aan een gamejournalist: Jan Meijroos van Power Unlimited (e.v.a.)



Gedurende het afgelopen decennium is een nieuw journalistiek genre ontstaan: de gamejournalistiek. Steeds meer media schrijven over games. Hoe kijken de verantwoordelijke journalisten aan tegen elkaar en de wereld om hen heen? Eerder sprak ik hierover Jeroen Janssen, JJ Belderok en Rolf Venema. Nu is het de beurt aan Jan Meijroos. Hij publiceert al 17 jaar over games en de game-industrie in uiteenlopende media. Meijroos is het bekendst als vast gezicht bij Power Unlimited (en eerder ook bij Gamekings), maar is ook vaste radiogast bij Giel op 3FM, en freelancet voor onder andere Veronica Magazine, Entertainment Business en Off The Record.

Hein: Je bent net terug uit Los Angeles. Wat deed je daar precies?
Jan: “Ik was er om een nieuwe game van de makers van Ratchet en Clank uit te proberen, Resistance 3.”

Je bent zoveel op reis en zo vaak games aan het uitchecken voor je beroep, speel je nog wel games in je vrije tijd?
“Als ik thuis ben speel ik zeker bepaalde games in mijn vrije tijd. Vaak check ik het online gedeelte van een game die ik al uitgespeeld heb. Zoals Red Dead Redemption, daar ben ik nu de DLC van aan het spelen. En sommige games moet ik gewoon gespeeld hebben ook al heb ik ze niet gereviewed, omdat ik ze niet wil missen. Bijvoorbeeld God of War 3.”

Is de Nederlandse gamepers kritisch en onafhankelijk genoeg?
“Dat is stof tot discussie. Ik vind dat salesafdelingen van bladen en websites in principe altijd gescheiden zouden moeten zijn, zoals dat bij Power Unlimited het geval is. Ook moet je zonder enige reserves een laag cijfer voor een game kunnen geven, los van de aardige mensen die bij een gamecompany werken en waar je ‘s avonds tijdens een persreis misschien in de kroeg mee belandt. Maar bij de redactie van PU zijn we niet met sales bezig, daar gaat onze salesman Karel over.”

Heb je weleens scheve gezichten gehad?
“Zeker. Maar dan ontstaat er een gesprek en als je dan goeie argumenten hebt wordt de boosheid wel weer gesmoord. De belangen worden steeds groter. Zo heb ik het weleens gehad dat ik een flink hoog cijfer gaf voor een game, waar de desbetreffende uitgever nóg niet tevreden mee was. Dat komt puur door de grote belangen die er spelen. En reviews blijven subjectief, hoe je het ook wendt of keert.”

JJ zei tegen Bashers dat hij vooral ambassadeur van games is. Zie jij jezelf ook zo? Of zie jij jezelf meer puur als kritisch journalist?
“Beide. Ik wil zieltjes winnen van mensen die de bladen en websites niet lezen. Hoe informeren die mensen zich? Vaak zeg ik tegen vrienden die niet meer gamen omdat ze bijvoorbeeld in een andere fase van hun leven zitten: kijk eens naar een videogame van tegenwoordig en je weet niet wat je ziet. Grafisch zijn games de laatste tien jaar ongelofelijk geëvolueerd!

Aan de andere kant wil ik altijd graag degene zijn met een scoop. Het is leuk dat dit nog best vaak lukt ondanks dat bijna alles al op internet staat nog voordat het officieel bekend is gemaakt. Dus voor zover je dat journalistiek mag noemen; ik ben wel altijd op jacht naar nieuwtjes.

Daarnaast zie ik mijzelf als iemand die probeert het overzicht en perspectief te bieden van wat er op gamesgebied allemaal speelt. Oor-journalist Hans van den Heuvel zei het me al een keer: ‘Als journalist ben je in basis een doorgeefluik van informatie.’

Er is tegenwoordig een overload aan info, veel meer dan tien, vijftien jaar geleden. Daarom is mijn taak tegenwoordig ook om te signaleren en de kaf van het koren scheiden. Wij denken dat gamers allemaal net zo ingevoerd zijn als het clubje dat zich beroepshalve met games bezighoudt. Dat is totaal niet het geval. De meeste vragen die ik krijg tijdens mijn vaste radiocolumn op 3FM zijn vragen over releasedates. Terwijl ik dan denk ‘dat zoek je toch zo even daar en daar online op?’  Maar er zijn veel mensen die wel gamen maar er helemaal niet iedere dag zo mee bezig zijn. Ook die moet je bedienen, vind ik.

Hoe ziet de toekomst eruit voor de gamejournalistiek in Nederland? Zullen de bladen verdwijnen?
Er zullen altijd tijdschriften blijven, want men wil iets hebben om in de hand te houden. Ik heb de nieuwe cijfers van de Power Unlimited gezien en die zijn prachtig. De PU heeft 30.000 trouwe abonnees en doet ongeveer net zoveel in de losse verkoop. Dat zijn keiharde cijfers. Dan neem ik nog niet eens de meeleesfactor mee. En dat in een tijd dat print het zwaar heeft.

Bladen hebben veel extra mogelijkheden die online niet kent: zo kun je met een mooie cover uitpakken of de eerste zijn die een game mag onthullen. Zelf lees ik wat langere (achtergrond)artikelen liever in een tijdschrift dan op een site. De rol van bijvoorbeeld pu.nl hierbij is om lezers aan zich te binden.”

Wat wil je verder nog kwijt?
“Dat Pu(.nl) gemaakt wordt door zeer gepassioneerde gamers die verstand van zaken hebben en met ongelooflijk veel plezier hun werk doen. En dat ik bij deze even een pluim wil uitdelen aan onze noeste eindredacteur Ed Wiggemans die al vele jaren het blad bewaakt, en met succes. Verder vind ik het vermakelijk hoe Rogier (Kahlmann, red.) op Bashers de rol aanneemt van eeuwige criticaster in de comments. Ik verwacht dan ook niet anders dan dat hij dit artikel weer met de grond gelijk zal maken.”

25 reacties

  1. Robert Gaal · 8-12-2010 · 12.38 uur

    Rogier: succes!

  2. Julian · 8-12-2010 · 13.37 uur

    Volgens HOI heeft de PU 24.000 abo’s en ligt de losse verkoop tussen de 10.000 en 15.000. Keiharde cijfers hihi, bijna de helft minder. Die zogenaamde scheiding van sales en redactie bij de PU is natuurlijk ook een gniffel waard.

  3. Wesley Akkerman · 8-12-2010 · 13.39 uur

    Ik heb Jan begin dit jaar ook mogen interviewen over de gamejournalistiek en hij geeft nu grotendeels dezelfde antwoorden als toen, hoewel mijn vraagstellingen iets anders waren. (verhaal over sales en cijfers, voorbeeld van Oor-journalist Hans van den Heuvel, dat er nu veel meer info dan vroeger is en het bedankje naar Ed).

  4. Luke van Velthoven · 8-12-2010 · 14.46 uur

    Ik ben juist gestopt met mijn abonnement toen ik te vaak chagrijnig werd van stijlfouten etc. Al kan dat inmiddels anders liggen.

    De PU heb ik wel mijn hele jeugd met plezier gelezen, daar niet van.

  5. Stefan Popa · 8-12-2010 · 15.30 uur

    Ik lees de PU nog steeds. Met plezier zelfs. En ik vind het grappig als ‘gamejournalisten’ laagdunkende uitspraken over het magazine formuleren, want slechts weinigen zullen weigeren als opperhoofd Niels op de deur klopt met de vraag of ze voor de PU willen schrijven.

    Daarnaast moet je respect hebben voor hun verkoopcijfers (Julian). Ik ken een aantal blaadjes die het niet hebben gehaald…

    Verder: vermakelijk interview, maar het mag wel wat meer de diepte in. Zeker als je Jan te pakken hebt; waarschijnlijk één van dé gezichten van de Nederlandse gamejournalistiek.

  6. Wormpaul · 8-12-2010 · 15.55 uur

    Ik zou het nog wel een keer leuk vinden als Jan langskwam in de podcast en dat ze dan uitgebreid kunnen discussieren over vooroordelen (PU voor kids), trip, journalist of fan en meer van die fijne onderwerpen die hier van tijd tot tijd langs vliegen.

    @ Stefan; Zelf lees ik ook nog de PU (ondanks leeftijd: 27) omdat het zo lekker wegleest en van tijd tot tijd ook echt een goede mening geeft met onderbouwing e.d.

  7. Julian · 8-12-2010 · 16.51 uur

    Haha Stefan Popa, ik moet respect hebben voor de oplage-aandikkerij van Jan Meijroos?

  8. sven · 8-12-2010 · 16.55 uur

    Ben wel een beetje fan van Jan. Vind hem oprecht en intelligent op gamegebied.

    Ben het eens met WormPau: Uitnodigen die Jan Meijroos en hem dan het hemd van het lijf vragen.

    Ikzelf zie Jan dan ook meer als ambassadeur van de gamend Nederland, ipv JJ.

  9. Gerthein Boersma · 8-12-2010 · 18.10 uur

    Misschien bedoelde Jan met die prachtige nieuwe cijfers wel de beoordelingen *in* de PU. Die zullen immers nooit te laag worden, daar zorgt-ie zelf wel voor. ;)

    Shit, nou heb ik weer de hele dag dat liedje van Gloria Estefan in m’n hoofd: Come on, shake your body baby, Stefan Popa! / I know you can’t control yourself Stefan Popa!

  10. Carlo van Dinther · 8-12-2010 · 23.31 uur

    Ik ben ook best wel een fan van Jan, en hij lijkt me een sympathieke vent. Lees de PU nu al zo’n 5-6 jaar en vind het nog steeds leuk. Toegegeven, tot een aantal jaar geleden, met Boris en Skate er nog bij, was het wat mij betreft wel nog leuker. Het is allemaal lekker luchtig geschreven, ze nemen zichzelf niet echt serieus en het is gewoon vermakelijk. Het heeft gewoon met je gemoedstoestand te maken of je wel of niet in de PU gaat lezen, je moet er gewoon even zin in hebben. En inderdaad, nodig Jan een keer uit voor de podcast!

  11. Jan Meijroos · 8-12-2010 · 23.32 uur

    mochten de bashers mij uitnodigen voor een
    podcast dan schuif ik graag een keer aan … Bij deze…

  12. Erik · 9-12-2010 · 0.15 uur

    Die tien voor het eerste deel van Assassin’s Creed…. Alle geloofwaardigheid in één keer weg. Deze heer Meyroos is een zakkenvuller die het meeste rendement uit zijn kunstje wil halen.

  13. Joris · 9-12-2010 · 1.16 uur

    Dat die tien voor Assassin’s Creed na zoveel tijd nog steeds omhoog moet worden gehaald, is een beetje jammer. En wat is er mis met het meeste rendement uit een kunstje halen?

  14. Gerjan · 9-12-2010 · 9.39 uur

    Als Jan AC een toffe game vindt, moet hij toch zelf weten of hij het een 10 geeft toch? Als je vast zit aan een cijfersysteem is een 10 geven de beste manier om uit te drukken dat je een game wreed vindt en iedereen aanraadt.. vergelijken met cijfers van andere games is zo zinloos (behalve als het om een vrijwel directe kopie van de eerder uitgebrachte game gaat).

  15. Rogier Kahlmann · 9-12-2010 · 10.09 uur

    Ik verbaas me over hoe volwassen mannen hun kinderachtige schrijfsels kunnen blijven verkopen aan andere volwassen mannen. Na lang nadenken ben ik tot de conclusie gekomen dat hoe je tegen de PU aankijkt afhankelijk is van iemands geschiedenis met dat blad. Persoonlijk heb ik in mijn jeugd nooit een gamesmagazine gekocht. Ik gamede zelden en er bladen over lezen deed ik al helemaal niet. Mocht dat wel het geval geweest zijn, dan zou ik ongetwijfeld ook een abonnement op de PU hebben gehad en er elke week weer naar hebben uitgekeken. Ik kan mij ook voorstellen dat ik het in dat geval nu nog steeds zou lezen. Het is een beetje zoals met de Donald Duck. Als mijn ouders mij op een gegeven moment niet te oud hadden gevonden en het stopzette, dan las ik de Donald Duck nu misschien nog steeds. Iedereen wil denk ik ergens wel blijven hangen in een jeugdherinnering.

    De PU ken ik pas sinds kort. Ik speelde geen spelletjes toen ik jong was. Gamen kwam pas recentelijk echt op gang en toen ik als dertiger, zonder enige voorkennis of geschiedenis van de PU het opensloeg, sloeg ik achterover van het infantiele taalgebruik. En de blogs/columns waren van zo’n verschrikkelijk bedenkelijk niveau dat ik (kijk uit, arrogantie) direct dacht: dat kan ik veel beter. Maar nogmaals, bij mij is de PU niet ingegoten. Ik ben niet meegegroeid met de cultus en ik heb er geen warme herinneringen voor. Of mij dat niet-wetend of niet-beneveld maakt laat ik even in het midden.

  16. Sylvano · 9-12-2010 · 11.31 uur

    @Erik: Waarom die 10 van AC erbij halen? Er wordt toch ook geen schande gesproken over de gamesites die Heavy Rain een 10 gaven? Die game verdiende in mijn ogen dat ook niet.

  17. Niels ’t Hooft · 9-12-2010 · 11.38 uur

    @Jan: Het lijkt mij in elk geval tof als je een keer komt podcasten. Hebben we nog wel contact over.

  18. Jan Meijroos · 9-12-2010 · 12.52 uur

    @Niels ’t Hooft, prima. Ik hoor het wel!

  19. Ruud · 9-12-2010 · 17.55 uur

    Hmm… mijn mening over Jan heeft iemand op insidegamer.nl prima verwoord in zijn topic:
    http://www.insidegamer.nl/forum/viewtopic.php?t=72434

  20. Erik · 9-12-2010 · 19.06 uur

    @ Sylvano: Die tien is het bekende voorbeeldje dat ik even aanhaal. Ik kan me ook herinneren dat (correct me if I’m wrong) Jan in zijn review van Splinter Cell Chaos Theory de voorganger bestempelde als een matige game (niet zijn woorden), terwijl de game een jaar daarvoor volgens mij met een 95 beloond werd. Natuurlijk wil ik Jan niet geheel afbranden, maar het is wel tekenend dat er maar één videogamejournalist is, waarbij ik bij het lezen van zijn artikelen zijn bevindingen in twijfels trek.

  21. Carlo van Dinther · 9-12-2010 · 22.22 uur

    Even tussendoor, voor de goede orde. Wat Assassin’s Creed betreft, het was geen 10 maar een 9.9 ;)

  22. Slimdavy · 9-12-2010 · 22.39 uur

    Jan, waar haal je toch de tijd vandaan? :-)

  23. Nick Kivits · 11-12-2010 · 0.22 uur

    @Erik: Is er maar één gamejournalist waarbij je zijn bevindingen in twijfel trekt? Ik trek dat in twijfel bij driekwart van de gamejournalisten. Ik ken Jan niet persoonlijk, maar vind hem doorgaans oprecht overkomen. En als je enthousiast bent over iets… Recensies blijven subjectief. De vraag is: zou je een game aanraden of niet. Raad je een game aan: hoog cijfer. En daar is niks mis mee. Mits je het kan onderbouwen.

  24. Erik · 13-12-2010 · 22.04 uur

    @ Nick Kivits: Het is interessant dat je het zo stelt, maar je kan er ook in doorschieten. Dat is precies wat Meijroos doet. Elke nuance ontbreekt in zijn stukken. Hij schrijft games naar ongekende hoogten, terwijl die games dat vaak (niet altijd) niet verdienen. Natuurlijk mag je enthousiast zijn, maar een videogamejournalist heeft ook een bepaalde taak. Net als iedere andere journalist moet hij zijn publiek voorzien van objectieve of zo min mogelijk gekleurde informatie. Een videogamejournalist hoort zijn publiek te vertellen welke game wel of niet te kopen en heeft hierdoor een gigantische invloed op het gameleven van zijn lezer. Als die vervolgens Assassin’s Creed (om het voorbeeld er maar weer ff bij te pakken) aanschaft, maar al na enkele uren ontdekt dat de game repetitief en niet overal zo geweldig in elkaar zit, dan voelt hij of zij zich bekocht. Dit is vooral het punt waar ik me bij de heer Meijroos zorgen om maak. Dat dit ook bij andere gamejournalisten gebeurt ben ik volstrekt met je eens, maar de heer Meijroos staat in mijn geheugen gegrift als de persoon die voorop deze rij loopt. Het kan aan mij liggen, maar voor mij is dat een teken aan de wand. Kortom, er zijn zeker meer gamejournalisten ongeloofwaardig, maar iemand moet de kroon spannen en voor mij is dat de heer Meijroos.

  25. Fredoichi · 14-12-2010 · 12.45 uur

    Heb jaren geleden ‘s een leuke discussie rubriek gelezen in de PU over het wel of niet eens zijn over een bepaald cijfer voor een game. Jan kwam hier ook in voor, vooral ook om te hoge cijfers van PU collega’s onder de loep te nemen. Eentje die me bijstaat was tussen Jan en Jurjen Tiersma over de game Ikaruga, die een welverdiend hoog cijfer kreeg van Jurjen. Onmogelijk volgens Jan.

    De argumenten die Jan aandroeg met betrekking tot deze game en beoordeling over games in het algemeen, deden mij destijds twijfelen aan zijn ‘objectieve’ kijk op games.
    Daarom heb ik me altijd verbaasd over Jan’s enthousiaste, non-kritische game recencies door de jaren heen.
    Jan, lees die discussies nog ‘s en vertel in de Bashers podcast, what happened? ;)

    Geinige tip: Wil je het juiste cijfer voor een game weten? Zet die van Jan tegenover die van azijnpissers* Edge en neem daar het gemiddelde van. Klopt als een bus!

    *Jan’s woorden

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>