Gedurende het afgelopen decennium is een nieuw journalistiek genre ontstaan: de gamejournalistiek. Steeds meer media schrijven over games. Hoe kijken de verantwoordelijke journalisten aan tegen elkaar en de wereld om hen heen? In de vorige aflevering was JJ Belderok aan het woord. We willen alle kanten van het gamejournalistieke spectrum laten zien - daarom is nu de beurt aan Jeroen Janssen van de gamesite Evilgamerz.com.
Hein: Hoe bevalt het om gamejournalist te zijn? Het lijkt mij een droombaan. Is dat zo?
Jeroen: “Het is regelmatig leuk, maar soms ook minder interessant. Je vult het vak veelal toch in als hobby. De grootste voordelen zijn toch wel het verkrijgen van reviewexemplaren van games, en het bezoeken van beurzen als pers. Ik bedoel, drie uur in de rij staan bij Diablo III en Uncharted 2 is niet iets wat ik persoonlijk zou kunnen. Het bezoeken van beurzen is voor mij dan ook enkel interessant als pers. Het is tegenwoordig toch vrij moeilijk om een crew samen te stellen voor een website als die van ons, aangezien veel (eventuele) journalisten aardig wat terug verwachten voor relatief weinig werk. Daardoor moet je als journalist ook veel werk verrichten, en zo nu en dan blij zijn met die paar reviewexemplaren en beursbezoekjes die je daarvoor terug kunt krijgen. Het motiveren en zorgen dat iedereen actief meewerkt is niet het makkelijkste in dit vak. Sinds 2008 is Evilgamerz echter wel winstgevend geworden, dus dat motiveert wel om er mee door te gaan. Maar het heeft ook z’n mindere kanten: de tijd die je kwijt bent voor het schrijven van artikelen, het spelen van kwalitatief mindere games, en dat alles in weinig tijd.”
Is de Nederlandse gamepers kritisch en onafhankelijk genoeg?
“Persoonlijk denk ik dat men in Nederland en België veelal niet echt onafhankelijk is. Je houdt meestal toch rekening met het verkrijgen van reviewexemplaren van bepaalde uitgevers, en dat neem je onbewust ook mee in de beoordeling. Daardoor neem je sneller een kritische houding aan bij uitgevers die je minder reviewexemplaren verschaffen, en ben je milder bij diegene waarvan je elke maand weer wat games mag verwachten en die je sponsoren en verwennen met boekjes, game-accessoires etc. Dat is onbewust toch iets waar iedereen rekening mee houdt, of je nu Power Unlimited bent, of IGN. Kijk naar de Gamespot en het Kane & Lynch-hoofdstuk. Waar geld en games samen komen, daar verdwijnt ook de onafhankelijkheid. Ik denk toch dat de meeste pers bang is om aangesproken te worden door de PR-afdelingen van game-uitgevers bij kritiek op hun games, en dat is op zich wel jammer. Een echt kritisch blad in Nederland of België zou welkom zijn. Een magazine dat geen blad voor de mond neemt maar recht voor zijn raap kritiek geeft, zoals ook Nederlanders altijd kritiek hebben op het Nederlandse voetbal, en met goede bedoelingen geen genoegen neemt.”
Veel Nederlandse en Vlaamse gamemagazines beperken zich tot reviews en previews. Vind je dit een gemiste kans of begrijp je het wel?
“Wij als Evilgamerz hebben ook geprobeerd podcasts, video-reviews en allerlei nieuwe onderdelen te introduceren voor de gamers, maar die kosten veel meer tijd. Het schrijven van een review is veel gemakkelijker, maar komt weliswaar minder interessant over. Het is tegenwoordig moeilijk met de vele concurrentie om echt uniek te zijn, omdat alles al zo’n beetje bedacht is. Wij proberen dan ook met veel extra, kleine details het verschil te kunnen maken. Echter, ik geef ook toe dat het lezen van alleen previews en reviews niet hetgeen is waarvoor je een magazine zou kopen. Je moet toch een verschil kunnen maken met de online concurrentie, en een grappig concept neer kunnen zetten om voet aan de grond te krijgen. Dat kan op een humoristische, kritische (Edge), of uitgesproken manier door veel verschillende content aan te bieden in je blad. Het bieden van (p)reviews is tegenwoordig niet meer bijzonder. Vrijwel iedere bron kan games beoordelen en/of previewen, mits je in het bezit bent van de games.”
Hoe diep wil je gaan?
“Evilgamerz is geen website die de beste wil of kan worden van Nederland, en dat begrijpen wij al te goed. De website is begonnen als hobby-project en is aanvankelijk geen game website geweest, maar een hardware-site. Uiteindelijk zijn we uitgegroeid tot een gerespecteerd medium en dat is al een mijlpaal voor ons. Daarnaast zijn we tevreden met de relaties met de uitgevers, de bezoekersaantallen, de interesse in onze website en de kwaliteit van het medium zelf. We zijn geen standaardweblog, maar iets dat uit het niets ontstaan is. Je moet niet dromen van posities die de concurrentie al tientallen jaren in bezit heeft.”
Hoe zie jij de toekomst van de gamejournalistiek in Nederland?
“De laatste tijd zie je toch dat veel mensen verwachten dat ze snel en gemakkelijk een website uit de grond kunnen stampen. Zonder ervaring en de wil om te leren is het onmogelijk om actief te blijven in de gamejournalistiek. Je moet de wil hebben om door te ontwikkelen, om veel tijd te spenderen aan de games, de media die daarbij horen, of je dat nu wilt of niet. Als de wil ontbreekt gaat elk medium van deze tijd daar kapot aan. Daarnaast moet je tegen gezonde concurrentie kunnen, want die is er veel, misschien wel te veel in Nederland. Het opzetten van een simpel Joomla-blog is niet meer van deze tijd, maar wordt wel vaak gezien als een droom voor velen, die al snel in duigen valt. Wil je je staande houden in Nederland of België als gamesjournalist, dan moet je vooral jezelf blijven, en die interesses zien te behouden in de games en de ontwikkelingen daar om heen. Ik verwacht stilaan toch dat gamemagazines langzaam gaan verdwijnen, net als post en kranten langzaam aan het verdwijnen zijn, en dat print media en online nieuws blijven winnen in populariteit. Vooral de dynamiek en interactiviteit zijn de winnende factoren van online journalistiek.”
