5 vragen aan een gamejournalist: JJ Belderok van Power Unlimited en Gamekings



Gedurende het afgelopen decennium is een nieuw journalistiek genre ontstaan: de gamejournalistiek. Steeds meer media schrijven over games. Maar hoe kijken de verantwoordelijke journalisten aan tegen elkaar en de wereld om hen heen? In deze maandelijkse rubriek komen ze aan het woord, in vijf vragen. In de eerste aflevering sprak ik Rolf Venema van De Telegraaf. In deze tweede editie komt JJ Belderok aan het woord. Hij schrijft over games voor Power Unlimited en is daarnaast te zien bij Gamekings op TMF.

Hein: Hoe bevalt het om gamejournalist te zijn? Het lijkt mij een droombaan. Is dat zo?
JJ: “Ja, dat is het voor mij zeker, ten eerste omdat ik van mijn hobby mijn werk heb kunnen maken en ten tweede omdat het mij de vrijheid biedt die ik graag heb. Ik ben niet iemand die van 9 tot 5 op een kantoor zit. Maar het is niet allemaal zonneschijn. Jij speelt games die je leuk vindt, ik niet altijd. Slechte of middelmatige games testen hoort er ook bij. En ook die moet je een flink aantal uren doorspelen. Ook zie jij van de vele trips vooral de leuke kanten, maar vijftig procent bestaat uit wachten, wachten en nog eens wachten. Maar goed, dat heb ik er graag voor over.”

Is de gamespers kritisch en onafhankelijk genoeg?
“Tja, dat is een lastige vraag. Ik kan dat alleen beoordelen voor mezelf. Ik ben niet omkoopbaar, maar kijk wel anders dan andere journo’s tegen dit probleem aan. Mijn ambitie is namelijk niet games reviewen, maar gaming aanprijzen. Gamers lekker maken, gewoon zorgen dat er veel gebeurt hier op gamesgebied. En dus review ik ook anders dan anderen. Hoezeer men ook wil en roept; gamen heeft alles met smaak te maken. Tuurlijk kun je objectief zien of iets technisch goed is of niet. Maar dan is er nog zoveel ruimte over. De Edge geeft Mario Kart op de Wii een 8 6, terwijl het voor mij de enige game is die ik echt kapot heb gespeeld. En soms zit een game technisch superieur in elkaar en loven ze het, maar vind ik het neppe shit.”

Veel gamemagazines beperken zich tot reviews en previews. Vind je dit een gemiste kans of begrijp je het wel? Wat voor rubrieken zou jij zo nog kunnen bedenken?
“Men mist vooral veel creativiteit. Ook bij sites of tv-programma’s, dan maken ze een voice-over met beelden, of een integraal verslag van een pr-praatje. Waarom zou een gamer daar naar kijken of luisteren? ‘Who gives a fuck?’

95% van de gamers wil gewoon bevestigd worden in hun gevoel dat iets heel erg vet is, of juist heel erg kut. Mensen worden blij als ik weken FIFA ophemel of haten me omdat ik PES niks vind. Die passie zit ook bij jou en je vrienden. Zo praat je ook in de kroeg. En dat gevoel, dat wil ik overbrengen. Ik ben niet zo van de rubrieken, dat beknelt enorm je vrijheid en is echt ‘old-school’-journalistiek. Pak een game, zie wat het doet, wat de vibe is, en doe er iets mee. Groot probleem is ook dat de publishers en developers voor de release van hun game alleen maar strak geregisseerde pr-blaat uitslaan. En al die media schrijven het nog op ook. Dat de game vet wordt, vernieuwend, etc. Saaie non-info. Ik heb dan liever dat iemand van PU of Gamekings er iets persoonlijks over zegt.

De crux zit hem in karakters. We hebben bij PU en Gamekings bewust voor karakters gekozen. We hebben dat stap voor stap opgebouwd. Iedereen kent ons nu en, veel belangrijker, kent onze voorkeuren, onze nukken, onze passie en dus kun je voor jezelf bepalen of je een Boris bent of een Steven. Weer die herkenbaarheid. Want als mannetje X, waar je niks over weet, zegt dat game X goed is, wat zegt dat dan? Je weet toch niet of je dezelfde smaak hebt…”

Hoe diep wil je gaan?
“Als er een game is die ik heel vet vind, of wanneer ik zeker weet dat ik hem vet ga vinden, waarom zou ik dan met mijn positie daar niet heel happy over schrijven? Dat is toch wat men van mij verwacht. Of moet ik alles afstandelijk als wetenschapper gaan ontleden? Ik ben gewoon een gamer als een ieder, alleen schrijf ik erover en lezen veel mensen mijn verhaaltjes. De beste reviews vind ik reviews die net zo in de kroeg uitgesproken hadden kunnen worden. Weer dat ‘vond je het vet of niet?’.”

Hoe zie jij de toekomst van de gamejournalistiek in Nederland?
“Er is geen echte gamejournalistiek omdat er ten eerste te weinig mensen fulltime in werkzaam zijn (ik gok zo’n twintig) en ten tweede: wat is journalistiek? Onderzoeksjournalistiek is hier niet. Daar is geen geld en genoeg kunde voor en er zijn veel jonkies. Bovendien is er vooral een grote afstand tot waar het nieuws vandaan komt (de VS en Japan). Dus kalkt men alles over.

Ik zie daarom vooral toekomst in wat wij doen met Blammo. Entertainment maken rondom games, een grote doelgroep aanspreken en dan langzaam ook meer diepgang toevoegen. Zie onze Gamelab-projecten, die echt hardcore zijn, of onze items over de toekomst van gaming.”

97 reacties

  1. Jaap · 5-8-2010 · 13.51 uur

    Ik kan me wel verplaatsen in wat je zegt. Het overgrote deel van mijn gameadvies haal ik uit podcasts (Weekend Confirmed, RebelFM, Giant Bombcast), waarin een stel gasten gewoon lullen over waarom ze dat nieuwe spel wel of niet tof vonden, en een paar gave momenten beschrijven. Een schaal van 3 is eigenlijk genoeg. “Vet/Meh/Klote” :D

  2. Erwie · 5-8-2010 · 14.39 uur

    “De Edge geeft Mario Kart op de Wii een 8, terwijl het voor mij de enige game is die ik echt kapot heb gespeeld. “

    Ik dacht eerst: huh vindt hij een 8 zo weinig dan? Maar die game kreeg een 6 in de Edge, dus dat verklaart.

  3. Rogier Kahlmann · 5-8-2010 · 15.18 uur

    “Als er een game is die ik heel vet vind, of wanneer ik zeker weet dat ik hem vet ga vinden, waarom zou ik dan met mijn positie daar niet heel happy over schrijven? Dat is toch wat men van mij verwacht. Of moet ik alles afstandelijk als wetenschapper gaan ontleden?…..De beste reviews vind ik reviews die net zo in de kroeg uitgesproken hadden kunnen worden. Weer dat ‘vond je het vet of niet?’.”

    Niet als wetenschapper, maar misschien wel als criticus die ook weet waarom hij iets “vet” vindt. Maar als de doelgroep van de PU genoegen neemt met karakters (hoe lang worden we eigenlijk al gegijzeld door volgetatoeerde testosterontypes?) die alle nuances van het beargumenteren terugbrengen tot “Vet of niet vet”, dan moeten ze vooral doorgaan met waar ze mee bezig zijn.

  4. Laurens Naudts · 5-8-2010 · 16.43 uur

    Ik geef Rogier voor de volle 100 procent gelijk. Wat Rogier hierboven aanhaalt, is de reden waarom ik gestopt ben met het kijken naar Gamekings en het lezen van de Pu. De enige meerwaarde die deze media bieden is een vorm van puberale humor die ik al lang ontgroeid ben. Geen redeneringen maar alles herleiden naar een minimale appreciatieschaal.

    Als een videospel goed is, verklaar dan wel op grondige wijze waarom je een “happy” gevoel krijgt bij het spelen van de desbetreffende videogame.

    Overigens zeggen dat er geen echte gamejournalistiek is, is misschien een correcte weergave van de huidige situatie, maar ik geloof wel dat het kan bestaan. En of de echte toekomst bij Blammo ligt, betwijfel ik ten zeerste. Prove me wrong.

  5. Roy · 5-8-2010 · 17.09 uur

    Tja Gamekings…dat is voor het stereotype, de COD spelende puber. En de PU, dat is toch dat blad vol met “vette shooters” en chicks?

    JJ best een aardige gast en zeker herkenbaar voor die doelgroep maar een gamesjournalist? Ik had Jan Meijroos genomen voor deze rubriek.

  6. Stefan Keerssemeeckers · 5-8-2010 · 17.19 uur

    @ Roy

    Wellicht komt Jan een andere keer aan bod. Overigens is het helemaal niet zo interessant wie jij al dan niet uit zou kiezen.

  7. ErikJ · 5-8-2010 · 18.40 uur

    @Rogier en Roy; Game-JOURNALIST is misschien wel een te pretentieuze houding, om de redenen die JJ al aangaf (kleine markt, etc.). Ik lees al vanaf halverwege jaren 90 de PU (ben nu 25) en er is een tijd geweest dat ik het blad niet meer kocht, omdat ik dacht het ontgroeid te zijn… Maar tegenwoordig pik ik hem weer regelmatig uit de boekhandel en ik vermaak me er goed mee! Lezen jullie dan echt graag over hoeveel auto’s er in een nieuwe racegame zitten en over de uitgebreide tuning mogelijkheden? Ik wil gewoon weten of de game lekker wegspeelt en of er toffe dingen inzitten die er uitspringen. En het liefst van iemand waarvan ik weet wat voor achtergrond die heeft en welke games hem wel/niet aanspreken. Inderdaad, net als in de kroeg.

    Juist de losse toon van de PU spreekt me enorm aan en dat zal ook vast de reden zijn dat de PU een van de weinige Nederlandse gamebladen is die nog steeds succesvol is. Bovendien zitten er ook mensen die wel gedegen verhalen kunnen schrijven (bijvoorbeeld Jan, Steven en Jurjen). Magazines die probeerden journalistiek te bedrijven op “niveau”, bijvoorbeeld GMR, zijn nauwelijks een lang leven beschoren. Daar zal toch vast een reden voor zijn? Blijkbaar is er gewoon geen vraag naar.

    Bovendien is er toch ook een deel van het internet (waaronder Bashers) die het deel van de markt aanspreekt die beschouwingen en diepgravende artikelen verwacht. Die vind je niet in de boekhandel (en willen we dat eigenlijk wel?). Voor die puberale kroegpraat ga ik lekker met een tijdschrift zoals de PU op de WC zitten, prima vermaak ;-)!

  8. Noël Hamer · 5-8-2010 · 19.05 uur

    Alle nuances van gamereviews komen uiteindelijk uit op “vet of niet vet”, alleen in veel gevallen veel pretentieuzer verwoordt (heel soms waargemaakt, meestal niet). JJ heeft gelijk: de PU las ik omdat ik wist dat de schrijvers enige kennis hebben en vergelijkingen kunnen maken met betere of mindere games. Kan dat genuanceerder en diepgaander? Ja. Maar ik waardeer de persoonlijke aanpak van JJ veel meer dan een standaard [N]Gamer-reviewtje of de meer kleurloze teksten van Jan Meijroos.

    De PU en Blammo hebben de juiste methode en richten zich op een zeer grote markt. Die methode kan ook ingezet worden voor mensen met een andere smaak, die wat meer diepgang willen. Daar komt ook meer ruimte voor daadwerkelijke (onderzoeks)journalistiek. Zoals JJ zegt kent deze beperkingen en is het ook niet wat 95% wil.

    Wat wij hier op Bashers doen is een mooi alternatief maar is zeker niet dé toekomst van videogamejournalistiek/entertainment, slechts één van de vele onderdelen ervan. Net zoals Blammo ook een beperkte doelgroep kent, waar op zich ook niets mis mee is.

    De journalistiek en entertainment (het “lekker maken”) moet vooral hun krachten bundelen. Kennis én een compromisloze persoonlijkheid zorgen samen voor de beste teksten over games. De specifieke persoonlijkheden en de dosering van kennis moeten aangepast worden aan de specifieke doelgroep.

    Ik ben zelf ook nog aan het uitvogelen hoe ik daar m’n steentje aan bij kan dragen, jullie zullen het wel zien. :)

  9. RGroenen · 5-8-2010 · 20.57 uur

    @ErikJ
    Helemaal mee eens wat je schrijft over de PU. Ik koop hem regelmatig en hij “leest” zeker lekker weg op het toilet. Voor het serieuzere werk pak ik wel een Edge, ga naar Bashers of Eurogamer. Ik ben alleen iets verbaasd over de keuze van JJ als gamesjournalist op Bashers. Als het werd gebracht onder het motto van ”we bekijken verschillende type media en de PU/Gamekings met bijbehorende doelgroep is er eentje van” zou het plaatje kloppen. Nu wordt een programma als Gamekings (wat ik soms ook kijk met een biertje en een nootje) en een blad als PU op een relatief serieuze site onder de noemer journalistiek geschoven. Dan kun je verwachten dat daar reacties opkomen.

    @Stefan Keerssemeeckers, ik zal mijn tips voor me houden en laat me graag positief verassen.

  10. David Nieborg · 5-8-2010 · 22.18 uur

    “Ik ben gewoon een gamer als een ieder, alleen schrijf ik erover en lezen veel mensen mijn verhaaltjes. De beste reviews vind ik reviews die net zo in de kroeg uitgesproken hadden kunnen worden.”

    Dit is precies wat me zo fascineert aan veel game… euhm… beroeps-mening-hebbers (als ze geen journalisten zijn of genoemd mogen worden).

    Gewoon maar een gamer, dat is natuurlijk totale onzin. Als JJ zo gewoon is, waarom nemen mensen zijn mening dan serieus (door het wel of niet met hem eens te zijn. Als mijn zusje van 11 zegt “Fifa 10 is niet vet” zullen daar veel PU lezers niet wakker van liggen, als JJ zegt “Fifa 10 is niet vet” wordt daar toch naar geluisterd (mag ik hopen)).

    Wat mij opvalt, en dat zie je bij heel veel van JJ’s collega’s, is een soort dubbele moraal. Aan de ene kant zijn JJ en de zijnen (en hun mening) hartstikke belangrijk, niemand ontkent dat, maar tegelijkertijd zijn zij zelf vaak degene die roepen: “Ik ben maar gewoon een gamer”.

    Ik vind dat bij een mening verkondigen (of “gaming aanprijzen”) een zekere verantwoordelijkheid komt (die verder gaat dan vet/niet vet in een kroeg), zeker als er zoveel mensen naar je luisteren. Maar ja, ik ben dan ook een afstandelijk ontledende wetenschapper ;)

  11. Menno Schellekens · 5-8-2010 · 23.34 uur

    Er bestaat al een beroep waarin je games aanprijst. Het heet ‘public relations’. Ik zou JJ willen vragen: waarom ben je geen PR-persoon geworden? Of zie jij jezelf als ‘game-entertainer’ al als een PR-persoon van games in het algemeen in Nederland?

  12. mika74 · 6-8-2010 · 6.43 uur

    “Er is geen echte gamejournalistiek…” vs “Blammo doet niet aan echte gamejournalistiek”

    Er is een verschil tussen een top40-muziek programma en een review over een cd door Leon Verdonkschot.

    Gamekings is en blijft een rtl-boulevard-achtige TMF tokkies programma, niets mis mee maar idd geen journalistiek.

  13. Rogier Kahlmann · 6-8-2010 · 9.29 uur

    @David

    De dubbele moraal is opmerkelijk, maar dat is ook het slimme aan het concept van PU/Gamekings. Gewoon een groep vrienden die losjes over spelletjes ouwehoert op een bank. De ‘ik ben ook maar gewoon een gamer’- houding hoort bij die, al dan niet opzettelijk uitgedachte, strategie. Of hij komt voort uit een dieperliggend verantwoordelijkheidsbesef. Ik kan mij voorstellen dat JJ en Boris weleens uit nachtmerries wakkerschrikken en zich realiseren dat hun boodschap aan de jeugd al jarenlang deze is: “Je hoeft niet te kunnen schrijven om gepubliceerd te worden”.

  14. Wormpaul · 6-8-2010 · 10.31 uur

    Wat ik me dan afvraag;

    je noemt duidelijk dat karakters worden opgebouwd bij PU, dat kan via PU.NL, PU TV en natuurlijk PU Magazine (al dan niet in combinatie met Gamekings) Dit is allemaal gestructureerd waar een select gezelschap de rode lijn bewaakt en zorgt dat alles op elkaar afgestemd blijft. (Boris blijft dezelfde actie gedreven persoon in GK als in PU)

    Nu zetten jullie Wouter neer als een lompe Groningsche boer met een voorliefde voor ranzigheid, slecht eten, bier en RPG games. (al dan niet in die volgorde) Dit imago past prima naast `t imago van Maarten (pretty boy die voetbal games speelt) en is vast zorgvuldig opgebouwd.

    Nu zat alleen Wouter ook in de Bashers Podcast afgelopen seizoen en kwam hij een stuk serieuzer (en normaler) over dan hij naar voren komt in de PU, hij was gewoon een journalist met een rustige doordachte mening.

    Nu de vraag;

    Zijn jullie niet bang als teveel mensen uit de PU verschijnen bij andere programma’s, Podcasts, magazines dat dit imago kan worden aangetast?

    Dat mensen Wouter opeens wel als normaal persoon zien? Dat hij niet zo lomp blijkt te zijn als jullie schetsen? Dat hij net als JJ gewoon een journalist blijkt te zijn met opleiding en goede manieren.

    In dat geval zou de hele grappen circus rond Wouter niet meer werken binnen de PU…

    Zijn jullie hier bang voor??

    Ps. en dan doel ik niet op Jan die overal opduikt, hij heeft toch al een imago van “specialist” en nette meneer/vader die je op zijn ogen kan geloven dus aan dat imago kan weinig misgaan als je `m bij Koffietijd/Life 4 You etc. neerzet.

    Ps.2. Die opmerking van Roy vind ik best beledigend voor JJ, iemand die al zolang meeloopt in de industrie (ongeacht je mening over hem) verdient meer respect!!

  15. Roy · 6-8-2010 · 12.20 uur

    @ Wormpaul
    Mijn opmerking over JJ is zeker niet als belediging bedoeld. Als het verkeerd overkomt, mijn excuses. Waar het hier omgaat is of “het personage” wat JJ in Gamekings en de PU neerzet, onder journalistiek valt. Ik ben van mening dat dat niet het geval is, het is entertainment voor een specifieke doelgroep.

  16. Rogier Kahlmann · 6-8-2010 · 12.32 uur

    @wormpaul

    Zorgvuldig opgebouwde karakters? Je overschat ze. Personages zijn op zijn hoogst lichte uitvergrotingen, maar zeker niet zo gefabriceerd en bewaakt vermoed ik. Kijk naar ons. Hier bij Bashers kun je zo in de veronderstelling verkeren dat we ook allemaal uitgedokterde persona’s zijn. David de geleerde, Niels de romanticus, Samuel de narcist, etc… Zo moeilijk is het allemaal niet.

  17. Stefan Keerssemeeckers · 6-8-2010 · 12.53 uur

    @ Rogier

    Nu onderschat jij ze. Onder die ‘oppervlakkige personages’ gaan gasten schuil met een enorme passie voor games en veel kennis van zaken, die het nieuws/hun mening op een uitvergrote manier presenteren en op die manier ook een stuk entertainment bieden.

    Heeft natuurlijk ook met de doelgroep te maken: die willen graag lezen over een hele goede game, of juist een hele slechte. Jongeren zitten denk ik niet te wachten op een genuanceerd oordeel: ze willen weten of iets tof is of niet.

    Een middelbare scholier zit toch niet te wachten op artikelen over de existentiële kwelling van het personage Bayonetta? Die wil de Xbox aanzetten en gáán!

  18. Rogier Kahlmann · 6-8-2010 · 13.02 uur

    @Stefan

    Je haalt dezelfde vervelende truuk uit als JJ met zijn ‘als een wetenschapper’-tegenwerping. Door een extreem tegenovergesteld voorbeeld te geven proberen aan te tonen dat er geen draagvlak is voor ook maar iets beter schrijfwerk.

    Omdat het lang geleden was dat ik de PU heb bezocht keek ik net even naar de laatste recensie van JJ, over Tiger Woods. Een zin uit het intro: “Natuurlijk hadden al die hypocriete sponsoren in hun (natte) dromen maar wat graag met Tiger willen ruilen en die sleezy chicks net zo hard willen afpalen, maar ja, je wil de brave burger natuurlijk niet tegen je in het harnas jagen…”

    Punt is, ik wil geen wetenschappelijke teksten en zeker geen artikel over de existentiële kwelling van het personage Bayonetta (ugh). Ik wil ook gewoon vermaakt worden, maar wel een beetje beter dan dit.

  19. Stefan Keerssemeeckers · 6-8-2010 · 13.20 uur

    @ Rogier

    Haha, dat snap ik ook wel! Ik bedoel te zeggen dat ze een bepaalde doelgroep op een puberale manier uitstekend bereiken/vermaken. Dat jij niet tot die doelgroep behoort en het niet leuk vindt zegt niet zoveel. Ik vind dat je dit soort fenomenen op hun eigen merites moet beoordelen.

    Als je een recensie over een sportwagen schrijft, moet je niet zeggen: “Ja, ik heb eigenlijk liever een stationwagon want dan kan ik mijn hond meenemen naar het strand.”

    Ik ben het met je eens dat er helaas geen blad bestaat dat ‘op een volwassen manier’, humoristisch over games schrijft. Dat doet echter geen afbreuk aan de manier waarop PU en GK hun doelgroep bereiken en vermaken.

  20. Rogier Kahlmann · 6-8-2010 · 13.30 uur

    Ik weet, ik ben de doelgroep niet. Ik ben ook niet de doelgroep voor Celine Dion albums. Dat argument maakt haar muziek, en het niveau van PU-recensies, niet minder kut. Wel maakt het bijna alle discussies overbodig.

  21. Stefan Keerssemeeckers · 6-8-2010 · 13.54 uur

    PU en GK (zelfs Celine Dion)zijn in ‘hun genre’ erg goed, dat jij het kutgenres vindt is een tweede.

    Ik denk dat er ook mensen zijn die ‘Latrine’ een kutband vinden omdat ze niet van post-punk houden! Misschien zijn er zelfs mensen die ‘The Pink Flamingoes’ stom vinden (!) omdat ze niet van Industrial/jazz/synthpop houden.

    Ik weet niet of het bijna alle discussie overbodig maakt, het maakt in ieder geval duidelijk wat de overbodige discussies zijn:

    “Ik vind die Tiger Woods-vergelijking smakeloos!”
    “Ik ook!”
    “Ik niet!”
    “Oh…”

  22. Rogier Kahlmann · 6-8-2010 · 14.00 uur

    Een paar maanden geleden had ik op werk een discussie over Jeroen van der Boom en dat hitje van ‘m. Ik probeerde een collega uit te leggen hoe slecht die tekst in elkaar zat (dat ie elke keer geforceerd probeert te rijmen op ‘enzo’), dat het liedje gejat is van een Italiaan, en dat hij nauwelijks bereik heeft als zanger. Toen zei ze dat hij “toch wel iets goed moet doen, anders zouden er nooit zoveel mensen naar luisteren.” Ik voelde me toen ook zo monddood gemaakt, vanwege ditzelfde soort ‘ja, maar een heleboel andere mensen vinden het wel leuk’-argument, dat ik uiteindelijk maar kwaad riep: “Weet je wie ook heel populair was?….Hitler!”

  23. Stefan Keerssemeeckers · 6-8-2010 · 14.11 uur

    Ik begrijp uit het stuk dat je hebt gediscussieerd met een vrouw? Stop met liegen, dat KAN helemaal niet!

    Iets wat niet goed is, kan inderdaad erg populair zijn. Aan de andere kant is het ‘goed’ dat PU en GK een (puberale) tone of voice hebben gevonden, omdat dit bij mijn weten een ‘stijlkeuze’ is. Deze mannen kùnnen wel serieus doen over games, maar ze kiezen ervoor om het niet te doen. In het geval van Jeroen van der Boom: die kan geen goede, originele nummers schrijven: dan is het geen stijlkeuze meer en dan is het bout.

  24. Rogier Kahlmann · 6-8-2010 · 14.32 uur

    Die Tiger Woods-zin vind ik niet smakeloos. Hij is gewoon niet grappig. Teveel effectbejag door met schunnige woorden te smijten. Echt smakeloos zijn is een schone kunst hoor.

  25. Stefan Keerssemeeckers · 6-8-2010 · 15.23 uur

    @ Rogier

    Stijlkeuze.

  26. Rogier Kahlmann · 6-8-2010 · 15.26 uur

    Shit als stijlkeuze, ik snap ‘m.

  27. Jaap · 6-8-2010 · 15.43 uur

    ““Weet je wie ook heel populair was?….Hitler!”” I Invoke Godwin’s law, you have hereby lost the argument. [url]http://en.wikipedia.org/wiki/Godwin%27s_law[/url]

  28. Stefan Keerssemeeckers · 6-8-2010 · 17.10 uur

    Je kunt die stijlkeuze vreselijk vinden (kan ik me goed voorstellen), maar er zit wel een gedachte achter; in die zin is het een goede stijlkeuze, omdat ze hun doelgroep goed genoeg kennen om deze op zijn wenken te bedienen (in die zin is de stijl zelf ook goed in functionele zin: het is de (bewust) juiste stijl voor het publiek dat je wilt bereiken).

    In die zin is het ‘effectbejag’ stilistisch te verantwoorden, aangezien deze bij de vooraf gestelde stijlkeuze past. (Breder getrokken: gaat van vorm en inhoud tezamen niet altijd een vorm van ‘effectbejag’ uit? Niemand schrijft toch een artikel om niets te bereiken?)

    Als je het zo pragmatisch bekijkt, is het een uitstekende stijl. De teksten zijn een uitstekende afspiegeling van de intentie van de schrijver. Als je zo doorredeneert zou je kunnen stellen dat jij het met de intentie van de schrijvers niet eens bent: dan zou je per definitie de stijl die bij de intentie hoort haten. Die indruk krijg ik een beetje.

  29. Rogier Kahlmann · 6-8-2010 · 19.42 uur

    Ik zal de stijl altijd met heel mijn hart haten. Maar wat ik het ergste vind is dat de PU zelf ook verantwoordelijk is voor datgeen waarvan wij nu denken dat tieners dat willen. Zij stonden aan de basis en hebben de jeugd stront door de bek geschoven totdat ze gingen kauwen.

  30. Joost · 6-8-2010 · 20.11 uur

    Ik heb nou een paar keer gasten van de PU en Gamekings gesproken en nou lees ik dit en elke keer valt het me weer op hoe goed die weten wat ze aan het doen zijn. De PU bevat veel puberale ongein en dan zou je misschien niet zeggen dat ze zo goed nadenken over hun doelgroep, hun toon en hun manier van recenseren, maar stiekem zijn ze zich heel erg bewust van wat ze doen en waarom. Goede zaak. :)

  31. Jeroen Bos · 6-8-2010 · 22.34 uur

    “Want als mannetje X, waar je niks over weet, zegt dat game X goed is, wat zegt dat dan? Je weet toch niet of je dezelfde smaak hebt…”

    Moet dat dan? Als ik kijk naar mijn favoriete filmmagazine Empire dan zijn het ook allemaal mannetjes en vrouwtjes X voor me. Dat is geen enkel probleem en zorgt er echt niet voor dat de recensies saai of ‘wetenschappelijk’ zijn. Verre van zelfs. De recensie van Inception bijvoorbeeld was spot-on en ontzettend clever geschreven. Moet ik direct alle recensies van die freelancer erbij pakken om er achter te komen of ik dezelfde smaak heb als ‘meneer X’?

    Overigens is het typetjes creëren en daar een beetje mee spelen niet iets PU-eigen, maar kom je dat bij meer gamemedia tegen. Zelfs hier op Bashers hebben we die net zo goed met zure Rogier, whizzkid Menno, horror Roland, ninja Samuel, literaire Niels en academische David.

  32. Wouter Brugge · 6-8-2010 · 23.02 uur

    @Rogier

    Met Hitler gooien is niet smakeloos? Stront door de bek schuiven totdat ze gingen kauwen, dat is niet shit? Onze recensies kut noemen, dat is genuanceerd argumenteren?

    Dank je, ik heb vandaag veel geleerd.

  33. Michel · 7-8-2010 · 13.51 uur

    Ik ken Rogier eigenlijk vooral als die gast die opeens vrijgezel werd en er over ging schrijven en heel bitter werd, en niet zozeer als journalist, dus hij is voor mij ook een ‘typetje’. Misschien had hij die transformatie in zo’n typetje niet eens in de gaten, maarja. Dus eigenlijk lijkt Rogier meer op de stijl van de PU dan hij zelf denkt?

    Verder ben ik het wel met JJ eens. Ik weet als ik de PU zo af en toe eens opensla precies wat een redacteur leuk vindt en wat niet en begrijp dus prima waarom hij in een recensie bepaalde punten aanhaalt. Onder de oppervlakte zit dus wel degelijk wat diepgang. Het is een unieke stijl binnen de Nederlandse game-industrie die eigenlijk niemand zo goed na kan bootsen. Als er ruimte voor is, waarom niet?

  34. Hein Baks · 7-8-2010 · 14.35 uur

    Erwie: ik heb het even bij hem gecheckt en JJ bedoelde inderdaad een 6. Dat is dus bij deze rechtgezet.

  35. Gerthein Boersma · 9-8-2010 · 0.19 uur

    Wouter, ik vind je best een sympathieke vent en je stukjes zijn wat mij betreft ook lang niet altijd kut… maar je reactie op die Hitler-opmerking toont andermaal het waarheidsgehalte aan van mijn stelling “Het is onmogelijk om ironie te gebruiken op het internet, zonder dat minimaal één persoon het verkeerd begrijpt.”

  36. Martijn van Doorn · 9-8-2010 · 0.23 uur

    @Rogier

    Volgens mij probeer je jouw idee over stijl juist als stront door de mond te duwen, terwijl JJ met zijn stijl toch een grotere doelgroep aanspreekt. Waarom is het zo moeilijk om te accepteren dat Power Unlimited en Gamekings goed zijn in wat ze doen? Ze zetten de pionnen op de juiste plek, elke gamer weet wie Boris is, wie JJ is. What’s the problem? De naam Rogier Kahlman zal nooit zorgen dat FIFA de winkels uit vliegt, maar JJ wel.

    Hoe relevant is jouw idee over stijl dan nog? Je doet me denken aan alternatieve pubers op een middelbare school, die zich met handen en voeten proberen af te zetten tegen de ‘massa’ en 99% van de muziek commercieel vinden. Als je in deze barre tijden je blaadje (PU) overeind weet te houden, of Firstlook (Blammo/Gamekings) uit de grond kunt stampen, ben je in mijn ogen een vakman. Het zal mij dan aan m’n reet roesten of de stijl iedereen tevreden stemt.

    Daarnaast kun je verschillen qua mening over wat journalistiek is en wat niet, maar zolang de doelgroep zich aangesproken voelt door hun boodschap zie ik het probleem niet.

  37. Rogier Kahlmann · 9-8-2010 · 9.45 uur

    “De naam Rogier Kahlman zal nooit zorgen dat FIFA de winkels uit vliegt, maar JJ wel.”

    Dat is dan iets waarmee ik moet leren leven.

  38. JJ · 9-8-2010 · 10.48 uur

    Chill jongens, chill. Maak wel weer wat los :-). Ik kijk op een bepaalde manier naar mijn vak, anderen hebben andere visie. Prima, maar laten we niet gaan ranten. Ik ben wel degelijk geïnteresseerd in de meer wetenschappelijke manier van revieren, lees graag stukken David, Bashers en lees Control graag. Maar ik kijk ook naar wat ik goed kan, wat de doelgroep wil en wAr je iets goeds kunt opbouwen. Een stijl die aanslaat en waar ik me goed bij voel. Aan andere om een andere stijl te ontdekken want nadoen heeft geen zin. En ik zie te veel nadoen…

  39. Harmen · 9-8-2010 · 10.55 uur

    Technisch zit dit interview aardig in elkaar, maar JJ vind ik neppe shit.

  40. Mike · 9-8-2010 · 10.59 uur

    Met je reactie bewijs je in ieder geval de onderschatte kracht van de PU, de eindredactie.

  41. freekdeman · 9-8-2010 · 12.28 uur

    @ Rogier Kahlmann Death by Godwin: http://en.wikipedia.org/wiki/Godwin's_law
    Voor iemand die “thuis” is op het internet loop je toch hard tegen een open deur aan.

  42. Niels ’t Hooft · 9-8-2010 · 12.41 uur

    @Freek: Godwin’s Law is niet voor niets een ‘law’: het is een wetmatigheid en juist geen open deur. Eerder iedere keer dat je erop uitkomt weer een verrassend inzicht :-)

    @Allen: De definitie van het woord ‘journalistiek’ is wat mij betreft ontzettend breed. Een journalist is een medewerker van een redactioneel medium, of het nou gedrukt, online, op de radio of op tv is. JJ is dus zonder enige twijfel een journalist. Het leuke van deze rubriek vind ik dat er (over tijd) allerlei verschillende invullingen van het journalist-zijn naast elkaar worden gezet. Het gaat er in ieder geval absoluut niet om de definitie van het woord te vernauwen.

  43. Gerthein Boersma · 9-8-2010 · 13.36 uur

    Iemand maakt een ironische verwijzing naar Godwins law, reactie “lol hij kent Godwin’s Law niet!” Koppel dat aan het aantal variaties op het ‘PU en GameKings doen het lekker dus ze doen toch iets goed!’-argument en je krijgt toch de stellige indruk dat hier op twee niveau’s langs elkaar heen wordt ‘gediscussieerd’.

    Ik heb alle respect voor het ‘vakmanschap’ van de PU’ers en de Blammers - Boris is waarschijnlijk de hardest working man in gamebusiness. Ik kan ervan genieten als Rogier de volledigheid van de PU-cultuur samenvat met één waardeloze paragraaf over Tiger Woods, maar een kind snapt dat dit te kort door de bocht is. En jezelf definiëren door je af te zetten tegen wat je niet bent is misschien niet de sterkste optie - doch wel een lekker snelle. Feit is dat als ik, voor een serious-gaming website, een parodie had willen schrijven op de ‘stijlkeuze’ van GameKings, ik uit was gekomen op een tekst die gevaarlijk dicht in de buurt komt van bovenstaand interview.

    In de voetbalwereld is er ruimte voor Hugo Borst én Harry Vermeegen, bij film heb je Dana Linssen en René Mioch, et cetera. Beide hebben zo hun doelgroep… al is die van de laatste doorgaans stukken breder (zoals hier al tot in den treure is aangehaald), met alle positieve gevolgen (meer invloed, meer inkomsten) van dien. Mag de eerste dan, ter compensatie, stiekem, af en toe, als men even niet kijkt, een heel klein beetje neerkijken op de laatste? Toe, gun ons dan tenminste dat pleziertje.

  44. freekdeman · 9-8-2010 · 13.55 uur

    @ Niels, hoe dan ook, hij was te apert om `m te laten gaan.
    Wat betreft de serieuze discussie achter merken zoals Blammo en Gamekings stoort het me ontzettend dat mensen niet willen snappen wat het punt is. Het punt is dat de doelgroep het trekt. Als je niet tot de doelgroep behoort, ga je dan zeiken over Sesamstraat? Dat Meneer Aart zo’n naar stereotype jood is? Dat Pino niet representatief is voor alle vogels? Dat Ieniminnie absurdistisch groot is voor een muis? De “typetjes” van Boris, Melle en JJ zelf bestaan al een tijdje en zijn succesvol. Dat creeert in beperkte mate een self fulfilling prophecy, zoals: Wat zou Boris hier van vinden? Dat initiatieven zoals Gamelab, First Look, Crown en Gamekingslive uit bokhard werkende mensen voortkomen zou een indicatie moeten zijn dat er meer achter de TMF stijlfiguren zit. Wanneer je niet verder wil kijken, prima. besef daarmee wel dat je niet alleen hen maar ook jezelf tekort doet.

  45. Stefan Keerssemeeckers · 9-8-2010 · 14.03 uur

    @gerthein

    Doch, hoe vaak lees je dat een Hugo Borst zegt dat Harry Vermeegen ‘zijn publiek stront in de bek douwt’? Dat gebeurt niet zo vaak in een professionele, ontwikkelde ‘scene’. Dat is ook één van de problemen: een gebrek aan professionaliteit. Je kunt wel hard roepen dat je een journalist bent, maar er zijn wel degelijk (geschreven en ongeschreven) voorwaarden waaraan die beroepsgroep voldoet.

    Persoonlijk prefereer ik het overigens als mensen zich profileren ‘op eigen kracht’ in plaats van hard te roepen dat iets anders niet deugt. Dan word je ‘die gast die roept dat Gamekings en PU zo kut zijn’, in plaats van ‘die guy die zulke prikkelende verhalen schrijft’.

  46. Rogier Kahlmann · 9-8-2010 · 14.07 uur

    Ik meen kwaliteitsverschil te kunnen waarnemen, ook als ik niet tot de doelgroep behoor. Sesamstraat vind ik beter (educatiever, creatiever) dan alles wat Studio 100 doet bijvoorbeeld. De PU zie ik eigenlijk als de studio 100 van de gamejournalistiek. Al het harde werk van die ongetwijfeld hele sympathieke mannen ten spijt: Ook pubers verdienen beter.

  47. freekdeman · 9-8-2010 · 14.11 uur

    @Gerthein ik snap je punt, er is plek voor meerdere meningen en meerdere stijlen. Die waren er ook. GameVille, Gammo en iets met Cindy Pielstrom. Als je een serieus programma met diepgang wilt maken dan zul je naar een publieke omroep moeten. De commerciëlen, op Blammo na, gaan een-voor-een kopje onder omdat ze de doelgroep niet snappen of niet bereiken. Komt er een serieus programma over games op en publieke omroep? Ik hoop het, dan heeft iedereen het volste recht om te zeiken over “onze belastingcenten” Tot die tijd wordt er kritiek geleverd op een succesvol bedrijf wat duidelijk maakt dat ze aan jou niets wil verkopen en je dus ook bewust niet aanspreekt.

  48. freekdeman · 9-8-2010 · 14.13 uur

    @Rogier Kinderen die willen geen gamejournalistiek man. Praat anders even met een gast tussen de 12 en de 18.

  49. Gerthein Boersma · 9-8-2010 · 14.22 uur

    @Stiif: Dhr. Borst zal dat soort dingen inderdaad niet vaak (hardop) zeggen en Dana Linssen al helemaal niet. Zij zijn wat dat betreft misschien meer de David Nieborgs/Niels ‘t Hoofts van hun vakgebied dan de Rogier Kahlmanns. Kahlmanns heb je daar echter ook genoeg… en dat zijn niet zelden de leuksten.

    Overigens bestempelt Blammo zichzelf als “de ‘missing link’ tussen uw merk en jongeren”. Dat is natuurlijk prima, maar met journalistiek heeft het niet gek veel te maken.

  50. Rogier Kahlmann · 9-8-2010 · 14.31 uur

    Ik vind het wel gek dat de PU de doelgroep zo goed aanspreekt op de manier zoals ze dat doen. Als je kijkt naar de meest toonaangevende Engelstalige sites en bladen, die ook allemaal pubers aanspreken, zou je nooit zinnen als ‘…die sleezy chicks net zo hard willen afpalen’ terugvinden.

    Ik weet Gerthein, ik doe ze ermee tekort. En lang niet elke redacteur bij de PU is zo grofgebekt als JJ. Maar het staat op print, het komt door een redactie heen. Dat blijft me verbazen. Maar misschien moet ik me dan meer om de jeugd verbazen die het opvreet.

  51. freekdeman · 9-8-2010 · 14.33 uur

    @gerthein Ja, het bedrijf Blammo. Zoals het bedrijf PCM en de TMG en de STER dat ook doen wanneer er geld verdient moet worden. We gaan weer vervallen in de vuige illusie van de “onafhankelijke” journalistiek. Zolang je jouw werk voor niks doet heb je de mond vol van idealen maar als je er geld mee wilt verdienen, hier in Nederland, moet je iets verkopen. Als je reclame verkoopt ben je dan nog onafhankelijk? Bashers maakt ook reclame voor Bright, moet ik dan Niels het Hooft niet meer op zijn woord geloven? Dat weiger ik. Journalistiek onafhankelijk dat zijn maar weinig bedrijven waar ik als journalist voor werk of heb gewerkt. Wanneer je met sneue onverholen sneren probeert te stellen dat of de PU (in de tijd dat ik daar zat) of Gamekings reviews verkoopt, of anderszins door reclame scores laat beinvloeden dan noem ik jou een leugenaar. Je maakt jezelf dan schuldig aan smaad en laster. Hoe “journalistiek” is dat, tenzij je Eric Smit heet?

  52. Stefan Keerssemeeckers · 9-8-2010 · 14.51 uur

    @ Gerthein

    Dat soort ‘voetbalkenners’ zijn, zoals Johan Derksen het typeert, ‘de zolderkamercolumnisten’ die uitsluitend ‘voor zichzelf schrijven’. Dat kan leuk zijn, maar als zo iemand ongeïnformeerd dingen blijft roepen, zet hij zichzelf weg als margefiguur. Dan blijft slechts entertainmentwaarde over.

    In ieder geval zouden we de ‘sportjournalistiek’ in de gaten moeten houden als testcase voor ‘gamejournalistiek’. In de huidige situatie zitten veel parallellen.

    Blammo moet overigens ook gewoon advertenties verkopen. De salesafdeling van NRC zou ook kunnen zeggen dat ze ‘de missing link zijn tussen de lezer en de adverteerder’. Ik weet niet wat je suggereert maar het lijkt me onzin.

  53. Rogier Kahlmann · 9-8-2010 · 15.04 uur

    Soms hou ik gewoon van kritiek zoals je die ook in de kroeg uitspreekt. Zo van ‘is het kut of niet’.

  54. freekdeman · 9-8-2010 · 15.09 uur

    @ Rogier Ja. Als je iets bereikt dan wordt je het onderwerp van het interview. Niet die zeikerd die een tekst jat en eronder post :)

  55. David Nieborg · 9-8-2010 · 15.34 uur

    @freekdeman “Wanneer je met sneue onverholen sneren probeert te stellen dat of de PU (in de tijd dat ik daar zat) of Gamekings reviews verkoopt, of anderszins door reclame scores laat beinvloeden dan noem ik jou een leugenaar.”

    Weet je dat heel, heel zeker? Laat ik dan inhoudelijk proberen te onderbouwen waarom sommige mensen die langer meelopen in de gamewereld durven te stellen dat de lijntjes tussen industrie & media wel erg dun zijn.

    Ten eerste verkoopt de PU, net als heel veel andere gamebladen over de hele wereld, wel degelijk reviews. Alleen gaat dat indirect, namelijk door a) een aantal bladzijden (aandacht/reviews) te beloven in ruil voor een (betaalde) trip. Die trips kosten geld en b) door advertenties te plaatsen voor games in zelfde blad waar reviews in verschijnen. Cijfers worden misschien niet direct beïnvloed (al is er soms lichte druk hier en daar, ontken dat nou niet), maar aandacht en de mate van aandacht wel degelijk. Ergo, er worden eigenlijk alleen maar reviews verkocht.

    Ten tweede verkoopt ook Blammo (of Gamekings) wel degelijk reviews. Misschien dat jij daar niet bij betrokken bent, maar ik heb al een aantal keren mopperende uitgevers/brandmanagers bedragen horen noemen die betaald worden aan Blammo in ruil voor aandacht voor een game. Dus zo van “hier x bedrag, jullie doen een review van onze game”, dat is toch echt direct een review verkopen. Overigens, die mensen die mij dat vertelden waren nou niet mensen die een belang hebben om tegen mij te liegen hierover. (De uitleg, zo heb ik het begrepen, is dan dat Gamkings op TV een gesponsord programma is en dat zendtijd ingekocht moet worden oid). En dan wordt Gamekings ook nog eens gesponsord (door game uitgevers, die dus (indirect) zo wederom aandacht kopen).

    Of dit alles scores beïnvloedt is dan eigenlijk niet eens zo relevant meer. Waar de discussie dan ook over kan gaan is voor welke games er aandacht is, hoe lang, er waarom? En vooral ook, voor welke games is er geen aandacht? En waarom niet?

    Inderdaad, een 12-18 jarige gamer kan je eigenlijk alles door de strot drukken (mbt games) wat je wilt, als je het maar goed (overtuigend) brengt en als het maar aansluit bij hun belevingswereld. Maar uit mijn (onderwijs)ervaring weet ik ook dat deze doelgroep wel degelijk openstaat voor, laten we zeggen, een alternatief perspectief. En discussies. En soms lastige vragen en kritiek. En, hou je vast, zelfreflectie. Je zou het opvoeden kunnen noemen :). Hoe worden de (hardcore)gamers van morgen nu opgevoed?

  56. Rogier Kahlmann · 9-8-2010 · 15.48 uur

    David, ik geloof Freek. Kan me niet voorstellen dat iemand voor die recensies betaalt.

  57. freekdeman · 9-8-2010 · 15.49 uur

    @david, Je hebt het over ruimte inkopen, dat is iets heel anders als inhoudelijk/journalistiek invloed uitoefenen. Dat was de suggestie die gewekt werd. Dat is niet zo. Om daar nonchalant suggesties naar te maken vind ik vuil en onder de gordel. Wat je stelt klopt. Wat je niet verteld, dat dit bij ELK medium dat geen krant is, muv Metro/Spits/Dag op dit moment schering en inslag is. Alle commerciële zenders bestaan van de sluikreclame. Bij PU en GK koop je ruimte en dan? Dat heet adverteren. Is dat nieuws voor iemand? Dat is geen garantie voor een positieve review hoor! Vanwaar die fixatie op die twee bedrijven die een onderwerp behandelen waar je om geeft. Denk jij echt dat het Nederlandse media landschap beter af zou zijn zonder de PU en GK?

  58. freekdeman · 9-8-2010 · 16.09 uur

    @david Wat betreft de onafhankelijkheid van de recensies is mijn antwoord dus ja. Maar je stelt dat de agenda-theorie hier opgaat. De adverteerders sturen de aandacht en dan doet er niet toe of de reviews onafhankelijk zijn. Het werkt voor elke uitgave van PCM en SBS. Waar de aandacht naar toe gaat, in het nieuws, is een totaal andere discussie als ruimte kopen in een magazine, of 10 minuten in een tv programma. Ik meen zeker te weten van niet. Het is een goede formule geld in ruil voor aandacht. Dus ben je wat mij betreft ook aan het liegen en verdraaien door net te doen alsof dat maar bij een paar media voorkomt. Het kapitalistisch systeem van gevorderde ruilhandel werkt zo, dat niets voor niets gaat. Zelfreflectie of navelstaren is heel interessant maar pas echt relevant als de rekeningen betaald zijn en je iets op je bord hebt liggen. Dwingen tot zelfreflectie is ehm twijfelachtig.

  59. David Nieborg · 9-8-2010 · 16.14 uur

    @freekdeman Misschien wil je mijn comment nog een keer goed lezen. Aan iets wel of niet aandacht geven is eigenlijk nog veel belangrijker vraagstuk dan al dan niet een lager cijfer geven.

    Om antwoord te geven op je vragen;
    “Is dat nieuws voor iemand?” Nee. Maar daarom niet minder relevant. (Sterker nog, juist omdat het voor iedereen gewoon is het juist goed om het erover te hebben)

    “Vanwaar die fixatie op die twee bedrijven die een onderwerp behandelen waar je om geeft.” Omdat het een interview is met PU/GK lid JJ. Daarom schreef ik “net als heel veel andere gamebladen over de hele wereld”. En het antwoord zit al in de vraag, ik geef idd veel om het onderwerp, vandaar mijn comment op deze website :).

    “Denk jij echt dat het Nederlandse media landschap beter af zou zijn zonder de PU en GK?” Nee. Waar komt die vraag vandaan? Ik denk wel dat de PU/GK anders in elkaar zouden zitten als er niet die directe link zou zijn tussen adverteerder/uitgave. Hoe zie jij dat?

  60. Rogier Kahlmann · 9-8-2010 · 16.19 uur

    Het lijkt mij in ieder geval moeilijk objectief te blijven als ik zo cozy met mijn uitgevers om zou gaan: http://www.facebook.com/photo.php?pid=203926&id=100000640000595

  61. David Nieborg · 9-8-2010 · 16.26 uur

    @freek

    Ik volg je tweede comment niet helemaal.

    “Kapitalistisch systeem van gevorderde ruilhandel”?

    “Het is een goede formule geld in ruil voor aandacht”, dan verschillen we daar fundamenteel van mening over (en dus over de rol van criticus e.d.).

    Overigens zijn mijn rekeningen betaald en ligt er iets op mijn bord. Bij elkaar geharkt door, jawel, zelfreflectie en navelstaren (al noemen wij het niet liegen maar “onderzoek doen”), ik ga gauw verder daarmee want ik word idd niet betaald om comments te plaatsen op blogs, goed dat je me helpt herinneren :).

  62. Jan Laros / Aerschtuner · 9-8-2010 · 16.34 uur

    De discussie is gedraaid :)

    Je zou het ook om kunnen draaien, David. Wij als gamesite schrijven graag over nieuwe games en het liefst voordat concurrenten het besproken hebben. Waarom? Omdat onze lezers dat graag willen en we op die manier centjes kunnen verdienen. Immers, hoe meer lezers, hoe meer site takeovers en andere advertentierotzooi we kunnen verkopen. ;)

    Als een uitgever bereid is om me vroege toegang te geven tot een game en hij vraagt daarvoor wel een preview van minimaal twee pagina’s, dan is dat mijn keus (nou ja, de hoofdredactie Games beslist) of we dat wel of niet doen. Dat heeft TOTAAL geen invloed op wat ik op die twee pagina’s vertel.

    En Rogier, waarom mag een journalist niet gezellig doen met een medewerker van een bedrijf over wiens product hij schrijft? Je draaft echt te ver door imho.

  63. freekdeman · 9-8-2010 · 16.43 uur

    @david Prima. Dan zijn we het gewoon niet eens. Mijn mening komt uit mijn beperkte ervaring. Als commercieel bedrijf kun je niet om advertenties heen. Dat is in mijn optiek iets anders dan een review verkopen. Zoals ik eerder als stelde zou ik heel graag een programma van de publieke omroep zien over games. Ik ben erg benieuwd of de selectie dan gestuurd wordt door de doelgroep of door de journalisten. Misschien wel door de beschikbaarheid van de games, bij gratie van de uitgevers? De BBC heeft zo nu en dan aardige documentaires die geweldig zijn wat betreft amusement en informatie maar bereiken ze de doelgroep? Een zeropunctuation die niet bekend staat om zijn nuance bereikt die mensen wel.

  64. Rogier Kahlmann · 9-8-2010 · 16.58 uur

    @Jan

    Tuurlijk mag dat. Ik heb er zelf ook weleens zo bijgestaan met een ander PR-figuur, maar merkte toen dat ik het spel in kwestie iets vriendelijker ging beoordelen. Daar baalde ik van, en toen kwamen de woorden van die man ook weer bovendrijven. We hadden het expliciet over zijn invloed op mij, en hij zei letterlijk: ‘Rogier, het enige wat ik hoef te doen is gewoon aardig tegen je zijn, een biertje met je drinken en om je grapjes lachen. Straks ga jij naar huis met dit spel en geef je het alleen daardoor al twee punten extra’. Zijn eerlijkheid, en de waarheid ervan, deden me duizelen.

  65. freekdeman · 9-8-2010 · 17.03 uur

    @ Rogier Duidelijk. Misschien een valide punt maar niet in deze discussie. Om er desalniettemin toch op in te gaan: ik kan prima bierdrinken met mensen die ik niet uit kan staan. Jarenlange training bij familiefeestjes en mijn Dispuut gehad. Biertje?

  66. Gerthein Boersma · 9-8-2010 · 17.58 uur

    @Freek (en @Stiff): Ik zie dat mijn opmerking ietwat harder is geïnterpreteerd dan ik hem bedoelde (I get that a lot ;)). Ik wilde niet beweren dat reviews “verkocht worden” hoor. Mijn punt is slechts hetzelfde als dat van David: dat er van een harde waterscheiding, die mijns inziens voor echte journalistiek vereist is, geen sprake is bij GameKings. We zijn het erover eens dat er ergens een grens is - bij jou ligt die bij het direct verkopen van reviews, bij mij misschien ietsje hoger. Ik had overigens, gezien de reactie op Rogier, de indruk dat GameKings wat jou betreft sowieso geen journalistieke ambitie heeft (of zou moeten hebben), dus ik meende dat we het hier niet per sé over oneens zouden zijn.

    Wat biertjes drinken met PR-figuren betreft: het probleem ontstaat nu juist als het mensen zijn die je wél uit kunt staan. Gelukkig komt dat zelden voor. ;)

  67. Wormpaul · 9-8-2010 · 20.04 uur

    Even los van de discussie op 1 punt na;

    101 TV maakt toch ook een games programma en is van de publieke omroep (als ik `t altijd goed heb begrepen)

    Z`n programma komt nog niet op de normale kanalen maar dat lijkt me een kwestie van tijd voordat deze ook verschijnt op NL3 ergens ver weg in de avond/weekend gestopt!

  68. Jurjen · 9-8-2010 · 21.02 uur

    De grote grap is dat ik juist Rogier Kahlmann zeer geschikt zou vinden voor de PU (niet dat ik daar iets over te zeggen heb, maar toch). Hij is net als de jongens die nu voor het blad werken ‘een type’. Dat die types van de PU door iemand bedacht en geregisseerd worden, is zuivere flauwekul. We zijn gewoon allemaal gepassioneerd en soms wat excentriek, misschien, op bepaalde gebieden. Ik speel wel eens wat met mijn rol, maar uit me privé verder net zo als in het blad. En daar ben ik dan VOLLEDIG VRIJ in, da’s bij andere bladen waar ik voor werkte en werk wel eens anders. De beste manier om naar de reviews en andere teksten in PU te kijken, is m.i. als columns. Als je niet van columns houdt, is het blad niks voor je.
    Overigens vermoed ik dat Rogier wél door iemand is bedacht ;-)

  69. Ronald van der Woude · 9-8-2010 · 23.47 uur

    Ik moet zeggen dat veel van mijn vrienden erg genieten van de PU. Ik zelf heb het ook enige tijd erg leuk gevonden, al wordt dat de laatste tijd steeds minder. Mensen van mijn leeftijd boeit het niet of ontwikkelaars en. achterliggende gedachte bij een game hebben, en kunstwerken als Proun worden afgedaan als internet spelletjes, ze willen gewoon actie en liefst ook nog veel schieten.

    Ik denk dat de PU voor dat soort mensen erg goed is: waar geef ik mijn geld wel en niet aan uit. Ik ben ook van mening dat de PU voor jonge mensen een van de weinige connectie’s met het game news en het hele circus omtrent games. Of zoals mijn buurjongen eens zei: ” je moet niet zoveel nadenken over games, Ronald, je moet ze gewoon spelen.” Dat is dus de hedendaagse motivatie onder jongeren…

  70. Sven · 10-8-2010 · 9.18 uur

    Rogier doet me denken aan die oude Bill Gates reclame: “Stay angry”

  71. Sander Holsgens · 10-8-2010 · 9.23 uur

    Deze discussie draait volgens mij om de vragen wat een recensie daadwerkelijk tot een waardige recensie maakt en wanneer je als het ware ‘geschikt’ bent om te recenseren, met name omdat er wederom gestrooid wordt met fenomenen als ‘objectiviteit’, ‘onafhankelijkheid’ en ‘stijl’. De hoogste tijd voor een nieuwe editie van het gamejournalistiekdebat, lijkt me.

  72. Stefan Keerssemeeckers · 10-8-2010 · 12.12 uur

    Hmmmmm, even met Sander meedenkend…

    Er zijn verschillende spanningsvelden binnen een recensie:

    - Persoonlijke mening vs. recenseren voor een doelgroep.
    Tot op zekere hoogte afhankelijk van de smaak van de reviewer. In het geval van PU/GK is dit min of meer ondervangen door de ‘personages’. In de zin dat de lezers kunnen denken: “Als … het een toffe game vindt, vind ik hem waarschijnlijk ook wel leuk.”

    - Algemene stijl (info) versus persoonlijke stijl (subjectievere mening)
    Of een review vooral beschouwend is, zonder expliciet oordeel, versus het subjectievere oordeel. Enigzins overlappend met bovenstaande, maar niet helemaal, omdat dit niet per se aan een doelgroep gebonden hoeft te zijn.

    - Schaal?
    Bekijk je een game als onderdeel van een genre? Beoordeel je de game (zoveel mogelijk) op zichzelf staand? Vergeleken met andere games (niet in hetzelfde genre, maar op een andere manier)? Kijk je naar wat een game is? Wat hij had kunnen zijn? Wat hij zou ‘moeten zijn’?

    -Storing
    Effecten die een oordeel beïnvloeden maar geen onderdeel van de game zelf zijn. Hype, ‘PR-vriendjes’, games die twee dagen voor de deadline op de redactie terechtkomen, reclamedeals.

    Ben er even hardop over aan het nadenken…

  73. freekdeman · 10-8-2010 · 12.19 uur

    @Stiff misschien ook leuk; Is de recensie een journalistiek genre?

  74. David Nieborg · 10-8-2010 · 12.34 uur

    @Freek Als ik die vraag mag beantwoorden. Ja, het is een journalistiek genre, alleen wordt die op een heel eigen manier ingevuld door veel game journalisten. Voor veel journalisten, beleidsmakers en academici is game journalistiek gewoon een vorm (of onderdeel) van entertainment journalistiek. De enige groep die daar openlijk aan twijfelt of zich daar krampachtig aan wilt onttrekken zijn game journalisten zelf.

  75. Rogier Kahlmann · 10-8-2010 · 12.41 uur

    Kunnen we niet gewoon bloggers zijn?

  76. Stefan Keerssemeeckers · 10-8-2010 · 12.47 uur

    @ Freek

    De recensie is een journalistiek genre, maar een recensie valt niet per definitie onder de noemer ‘journalistiek’.

    Harry Mens interviewt ook mensen in dat programma van hem (Business Class), maar die mensen betalen om door hem op tv geïnterviewd te worden. Een interview is natuurlijk ook een journalistiek genre, maar ik denk niet dat je Business Class echt als journalistiek programma kunt betitelen. Als je die vergelijking doortrekt, kun je ook je vraagtekens zetten bij het journalistieke gehalte van bladen en websites die ruimte laten ‘inkopen’.

    In het ideale geval (voor een journalistiek oordeel) zou een medium dat over games schrijft dan ook niet zo verweven moeten zijn met de PR-afdelingen van developers en publishers. Ik denk dat een deel van het probleem (als mensen dit tenminste beschouwen als een probleem) hem ook zit in de preview-review-cyclus waarbij je nu eenmaal nauw contact moet hebben met spellenmakers.

    Waarschijnlijk zien normale journalisten de ‘gamejournalistiek’ niet voor vol aan omdat het ten eerste (voor hen) nergens over gaat. Ten tweede omdat deze toch vaak gezien wordt als een spreekbuis voor PR-afdelingen.

  77. freekdeman · 10-8-2010 · 13.58 uur

    @david, Dank je voor het antwoord maar het leek me, in aansluiting van @stefan zijn rijtje een mooi discussieonderwerp mocht er nog een game- journalistendebat komen. Stefan breekt, mijns inziens, de discussie wagenwijd open omdat de crux van het verhaal draait om commercie v.s. journalistiek. De kritiek op JJ en zijn werkgevers in een notendop.

  78. Gerthein Boersma · 11-8-2010 · 0.38 uur

    Kan zijn dat ik het niet goed heb gelezen of begrepen, maar ik dacht dat de kritiek op JJ was dat zijn stukjes kut zijn.

  79. Rogier Kahlmann · 11-8-2010 · 7.45 uur

    Ja, dat dacht ik eigenlijk ook. Hebben we het weer over objectiviteit en semantiek…zucht.

  80. Sander Holsgens · 11-8-2010 · 8.17 uur

    @Rogier Jij komt toch met die foto aanzetten en geeft vervolgens aan dat je nav zulk gedrag niet ‘objectief’ kunt zijn? Vandaar ook mijn eerdere reactie. Als een artikel over gamejournalistiek geplaatst wordt, wordt altijd op diezelfde ontastbare begrippen teruggevallen.

  81. Rogier Kahlmann · 11-8-2010 · 8.21 uur

    Ik weet het, ik schaar mezelf ook onder ‘we’.

  82. Robert Hoogendoorn · 11-8-2010 · 22.45 uur

    Wauw… Ik sta een beetje perplex. We lijken als game-journalisten/ -liefhebbers / -experts toch best op een stelletje onzekere lui op deze manier.

    Laten we ons allemaal eens ‘liefhebbers’ noemen. Toevallig schrijven of presenteren we dan allemaal op ons eigen manier over onderwerpen die we interessant vinden.

    Groepsknuffel,

    who’s with me!?

    WHO!

    IS!

    WITH ME?!

  83. Hein · 12-8-2010 · 0.17 uur

    @Robert Hoogendoorn: was jij niet degene die de teksten schreef voor het meest schaamteloos commerciële gameprogramma ooit (Gameville)? Hoop niet dat dat je onzeker maakt. Veel te zoeken in een discussie over gamejournalistiek heb je in ieder geval niet. Groepsknuffel my ass.

  84. Sent · 12-8-2010 · 10.03 uur

    Kortom: Bashers is dé plek voor iedereen die zichzelf oprecht een gamer voelt. Welkom!

  85. Robert Hoogendoorn · 12-8-2010 · 10.08 uur

    @Hein - LOL dan ben jij mooi verkeerd geïnformeerd. Het enige wat ik ooit met Gameville te maken heb gehad, is dat wij wel eens videobeelden hebben geleverd aan ze. That’s it. Ik heb in ieder geval nooit geschreven voor Gameville, maar wel voor andere (game)media.

    Valse beschuldigingen zijn erg flauw, Hein. En wanneer jij zelfs de moeite niet neemt om je info na te checken wanneer je iemand beschuldigd, dan zou ik niet eens moeten reageren. Als je op mijn naam klikt, kan kom je bij mijn blog. Daar kan je best wel wat info over mij vinden. Zo moeilijk is het echt niet.

    Als jij je volgende keer wilt mengen in een discussie over journalistiek, wees dan in ieder geval zo slim om dat met een journalistieke aanpak te doen: je informatie goed uitzoeken, onderbouwen en niet anoniem posten.

    Knuffel!

  86. Hein · 12-8-2010 · 12.29 uur

    Oh wacht, het was GameRush. Andere naam, zelfde platgesponsorde meuk. Nu mag jij weer.

  87. Robert Hoogendoorn · 12-8-2010 · 15.59 uur

    Goed gezocht. Chapeau!

    Nu je weet dat ik voor GameRush werkte, zal je ook wel snappen dat het publiek voor GameRush geheel anders was dan dat van een programma als GameKings. De programmamakers richtten zich met GameRush op 18 tot 35 jaar en dan niet op de mensen die al helemaal in de games en gadgets zitten. Dit betekent een laagdrempelige insteek en simpel taalgebruik.

    Het programma kreeg het geld voornamelijk van een paar hoofdsponsors die - met opzet - niet in de game-industrie gezocht werden. Zoals het bij Gammo was, en bij Gamekings is, kreeg ook Gamerush wel wat geld uit de industrie. Om het ‘platgesponsorde meuk’ te noemen, gaat wel wat ver. Maar goed, ieder zijn mening natuurlijk.

    Wat dat betreft lijkt niemand die iets doet het goed te kunnen doen. Zoals Freek al aangeeft in zijn discussie met Rogier doen PU en Gamekings het berichten over games geheel op hun eigen manier. Dit gaat ze tot nu toe goed af. Ze had ook Gamerush een eigen insteek, een eigen publiek, en - geloof het of niet - een eigen schare trouwe kijkers.

    Al zou iemand nu een magazine uitgeven waarin precies op games wordt ingegaan zoals het gros van de mensen hier het zou willen zien, dan nog komt er een golf van kritiek. Kritiek kan je aan de kant schuiven of juist tot je nemen en er iets mee doen. Dat is echter geheel aan diegene op wie er kritiek wordt geuit.

  88. Rogier Kahlmann · 13-8-2010 · 12.49 uur

    Om maar weer even terug te komen op hoe slecht geschreven de PU ook alweer is (of in ieder geval kan zijn): Lees vooral even JJ’s laatste blog waarin hij op onnavolgbare wijze het aanstormende rechtse kabinet in verband brengt met het dreigende (maar niet heus) verbod op geweldadige games.

    http://www.pu.nl/blogs/Ik_ben_zo_klaar_met_die_leeftijdsshit.aspx?id=737

    Rechtse partijen zouden volgens JJ de boosdoeners kunnen gaan worden als het een gameverbod aangaat, en haalt als grote voorbeeld Hirsch Ballin van het CDA (een centrumpartij) aan, en gaat voorbij aan die andere oproeikraaier Dijsselbloem, een PVDA’er die Manhunt 2 wilde verbieden en eerder al in discussie ging met JJ zelf.

    Via een onzichtbare brug komt hij vervolgens terecht bij de open deur ‘verbieden is uitlokken’ en sluit af met No.1 borrelpraatboodschap: ‘Laat politici toch iets nuttigs met hun tijd doen.’

    Erger nog dan de mankheid van zijn pleidooi en gebrek aan nieuwe inzichten, is het toch vooral zijn erbarmelijke taalgebruik, slecht lopende zinnen en vele typefouten die het geheel haast onleesbaar maken. Maar misschien hoort dit ook allemaal bij de strategie om aansluiting te zoeken bij de doelgroep. In dat geval is er werkelijk iets ernstigs aan de hand.

  89. Luke · 13-8-2010 · 13.29 uur

    Dat was voor mij de grote reden om de PU af te zeggen na een abo van 2000 tot nummer 199: ik werd soms erg moe van het feit dat veel teksten niet echt nagekeken leken te zijn. Als PU dat op orde krijgt, neem ik wellicht weer een abo :). Een zeikerd als ik ergert zich te snel aan rommelig taalgebruik.

  90. Stefan Keerssemeeckers · 13-8-2010 · 14.00 uur

    Eindredactie is vaak kind van de rekening :(

  91. Seppe · 15-8-2010 · 22.19 uur

    “Veel gamemagazines beperken zich tot reviews en previews. Vind je dit een gemiste kans of begrijp je het wel?”

    Daar erger ik me dus ook aan. Dat vond ik ook alijd geweldig aan het blad n3 Nintendo Magazine: die gigantische features over Vechtgames, Rare en weet niet wat nog allemaal. Altijd die standaard artikelen in de tijdschriften (en websites eigenlijk ook) komen me serieus de strot uit.

  92. Jan Laros / Aerschtuner · 16-8-2010 · 12.57 uur

    Een goede column die op Twitter is aangedragen door onder andere Freek en Rolf: klik!

    Stelling:

    PU en Gamekings hebben een doelgroep die voornamelijk uit fans bestaat. Door zelf ook enigszins als fans te schrijven/uitzenden, blijven ze aansluiting houden met hun doelgroep en verkoopt hun product. Ze zullen dat zelf ook niet ontkennen, dus is het niet erg. Met andere woorden: ze doen zich niet anders voor.

  93. Harmen · 16-8-2010 · 13.49 uur

    @Kahlman: hierbij voel ik, als PU-stagiair, me toch even geroepen om JJ te verdedigen. Die taalfouten komen geheel van mijn kant gezien ik het stukje nog eens een keer moet nakijken.

    Excuses voor de taalfouten. U mag nu doorgaan met bitchen op de PU. ;)

  94. Rogier Kahlmann · 16-8-2010 · 13.56 uur

    @Jan

    Goede column, maar niet zoveel hiermee te maken.

    Je zou kunnen stellen dat wanneer de doelgroep bestaat uit mensen die liever geenthousiasmeerd dan geinformeerd willen worden, de schrijvers best objectiviteit mogen laten overstemmen door hun eigen bevlogenheid. Graag zelfs, zolang er maar leuk geschreven wordt.

    Dat is mijn probleem met de PU. Ik ben niet (zoals Nieborg wel is) bezorgd om de invloed van uitgevers en andere belangen die op het spel staan. Ik maak me meer zorgen om de taal en mis in Nederland’s grootste gamestijdschrift de leuke vondsten, de kwinkslagen en de liefde voor tekst. Bij de PU, en Insidegamer en nog een berg, draait alles om afgeraffelde informatie en snel geschreven recensies, en dan vind ik de objectiviteitsdiscussie van secundair belang.

    Als ze geld krijgen van uitgevers om een spel goed te beoordelen, fine, laat ze er maar voor werken. Liever een goed geschreven omgekochte recensie dan een integere kuttekst.

  95. David Nieborg · 16-8-2010 · 16.45 uur

    @ Jan Inderdaad goede column, uit het hart gegrepen. Wat Rogier zegt, ik vind de liefde-zonder-haat verhouding tussen game pers & industrie zorgwekkend.

    Ik vind je stelling afleiden van waar het om gaat. Het gaat niet om fan zijn (of wie de grootste fan is). Fan zijn biedt geen enkele vrijbrief voor het niet goed tegen het licht houden van dat wat je zo lief hebt. Ik blijf vinden dat je kritisch moet kunnen kijken naar dingen waar je fan van bent, eigenlijk, JUIST als je fan bent. En dan moet je alles kunnen en durven zeggen. Ook als je andere fans daarmee tegen de haren instrijkt. Ook als daarmee producenten zenuwachtig maakt. En dat kan alleen als je onafhankelijk bent.

    Als ik kijk naar mijn collega media/game onderzoekers, die zijn zeer kritisch over bepaalde films/games, en die zijn minstens net zulke grote fans als de heren Gamekings cs.

    Als we toch met links strooien. dit is dan ook wel weer interessant: http://www.nrcnext.nl/blog/2010/08/16/waarschuwing-slechte-journalistiek/, vooral die bovenste sticker.

    Stelling: Met die press release sticker kan je 90% van alle NL’se game websites volplakken/banneren.

  96. Rogier Kahlmann · 16-8-2010 · 17.02 uur

    @Harmen

    Dank voor je toelichting. Je zal het ook wel druk hebben daar.

  97. JanMeijroos De Enige Echte · 26-8-2010 · 12.46 uur

    @Rogier Kahlman
    Wat sta ik goed op die foto met Christa en Leon he? Is ook een gave!

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>