Aangenaam



Vincent Leeuw op maandag. Beeld: Paul Veer.

En dat was ‘em. Mjn voorzichtige optimisme tegenover Nieuw Persoon X was in een klap weggevaagd. Het zinnetje dreunde nog na in mijn hoofd terwijl zijn hand zich naar mij uitstrekt: “Ah ja, ik vind de nieuwe SSX leuk, echt tof!”

Even afgezien van mijn persoonlijke opinie over de Fail of the Year 2012, was het verbazingwekkend hoe snel het aantal aannames over die persoon groeide. Waarschijnlijk net zo snel als het aantal over mij na het lezen van die voorgaande zin. Het maakte wel duidelijk dat ik mensen niet alleen indeel op of ze vrienden zijn of niet. Het is meer dat ik ze indeel op gamesmaak.

Als iemand Skyrim leuk vindt, kan je daarop extrapoleren en presto, negen van de tien keer vinden de aannames weerklank. Maar net die tiende keer kan het helaas ook fout gaan.

Een hoop mensen weten ondertussen dat ik Ocarina of Time ‘niet bepaald leuk vind’. De extrapolatie daaruit is soms ronduit verbazingwekkend. Ik haat Zelda. Ik kan het niet uitstaan dat Nintendo succesvol is. Ik ben een Microsoft-supporter. Ik ben een WoW-speler. Ik heb geen fantasie. Of (meer recentelijk) ik ben hipster (pfft, dat was ik al voordat ik die term bekend was).

En dan komt het punt waar ik mensen dan vervolgens meld dat Link’s Awakening een van mijn favoriete games ooit is. De oprechte verwarring op hun gezichten is dan bijna zielig.
“Maar… je zei net dat…?”

Games zijn merken. Net zoals alle merken dragen ze een beetje uit van wat je bent, of waar je voor staat. De franchises kunnen alleen aardig vol zitten met kleine rampen die individuen nog niet altijd onderscheiden. Waar het bij films doodnormaal is om te zeggen dat je van oude Star Wars-films houdt en niet van de nieuwe (of andersom), is dit bij games nog lang niet altijd ingeburgerd.

Als ik zeg dat ik Oblivion 80 uur gespeeld heb, snappen mensen niet dat ik Skyrim niet speel.
Als ik zeg dat ik Flower geweldig vond, is het lastig te begrijpen dat ik Journey minder vond.
Als ik zeg dat ik een Metroid-fan ben, wordt mijn kritiek op Metroid Prime als schizofreen gezien.
En inderdaad, dat ik SSX 3 nog steeds op m’n PS2 speel wil niet zeggen dat ik dus de nieuwe SSX nog in mijn PS3 heb zitten.

De aannames zijn zo sterk dat je er eigenlijk niet omheen kan. En het wordt ook niet geaccepteerd. De hokjes winnen het maar al te vaak en het ergste: ik doe er zelf net zo hard aan mee.

Iemand die Ocarina of Time prefereert is een mindere speler.
Iemand die Call of Duty speelt is waarschijnlijk hersendood.
Iemand die Limbo ophemelt moet meer games spelen.

En inderdaad; iemand die SSX leuk vindt, weet niet wat goed voor hem is.

Hoe kom ik hier van af? Hoe kan ik mensen niet meteen verdoemen voordat ik ze ken. Sommige van mijn beste vrienden spelen games die ik haat en andersom. Mijn brein begint een intern conflict tussen aannames en open-mindedness. Ik neem Nieuw Persoon X de hand en ik kots er maar iets halfbakken uit: “-Aangenaam. SSX? Ik vind dus Link’s Awakening tof.”

Het is weer bijna zielig.

9 reacties

  1. P-R-I-M-E · 9-4-2012 · 22.10 uur

    Microsoftsupporter? Met die immense Mac, iPad en die kapotte netbook? Haha… Mensen inschalen op gamevoorkeuren? Valt toch wel mee?..Vib Ribbon…

  2. Gillian de Nooijer · 9-4-2012 · 23.02 uur

    Zolang ik ‘t op een of andere manier kan verklaren waarom iemand iets stoms leuk vindt, dan is er niks aan de hand. Als ze echter lopen te springen om iets dat feitelijk slecht is, dan kost ‘t wat meer moeite om hun smaak te ‘erkennen’ :-)

  3. Yokoi · 10-4-2012 · 14.55 uur

    “Hoe kom ik hier vanaf?”

    Misschien hier eens kijken: http://en.wikipedia.org/wiki/Autism_therapies

  4. Vincent Leeuw · 10-4-2012 · 16.22 uur

    Nah, al genoeg problemen met dooie honden in de nacht.

  5. Wesley · 10-4-2012 · 16.40 uur

    Geldt dit niet voor alles?
    Ik bedoel, je beoordeelt iemand ook op welke kleding hij draagt, welke muziek hij luistert, wat hij bestelt in het restaurant en ga zo maar door.

  6. Bas Grolleman · 10-4-2012 · 16.55 uur

    Tja, ik kan weinig opmerken aan iemand die wat over games zegt uit pure onwetendheid. Liefde voor games is natuurlijk ook erg subjectief.

    Komt natuurlijk ook bij dat er een slag is dat “voor de lol” speelt en mensen die iets meer uitdaging en/of diepgang zoeken. Weet niet of die twee überhaupt compatible zijn. :)

  7. Stefan Popa · 10-4-2012 · 20.31 uur

    Nu begrijp ik waarom je me ziet als je beste virtuele vriend. Ik vind de nieuwe SSX ook vreselijk, houd van de eerdere games (Tricky voor mij, maar deel drie vond ik ook tof), hekel Ocarina of Time, houd van Link’s Awakening en kraak al jaren de Prime-reeks af.

  8. Gerthein · 11-4-2012 · 20.20 uur

    Je onderschat het snobisme van filmliefhebbers - en van Star Wars-liefhebbers in het bijzonder - danig. Zij die de oorspronkelijke films beter vinden dan de nieuwe vinden zíchzelf wel degelijk vaak ‘beter’, en zij die ‘de oorspronkelijke films’ beperken tot The Empire Strikes Back en Star Wars (ja, ik ben zo’n snob die nooit A New Hope zegt), vinden zichzelf nóg beter. Dat dit soort superioriteitsgevoelens zelfs ontstaan bij discussies over welke Spider-Man film het best is, zegt hopelijk genoeg over hoe serieus je dit zou moeten nemen. Zodra dit soort zaken je interne respectmetertje meer dan een paar centimeter verplaatst - zeg, meer nog dan iemands politieke of religieuze overtuiging - moet je jezelf enige serieuze vragen stellen.

    Tegelijkertijd is ‘t van alle tijden en alle subculturen. Ik bedoel, mensen die Dane Cook en Jeff Dunham grappiger vinden dan Doug Stanhope en Louis C.K. moeten ook gewoon gesteriliseerd worden. Maar goed, we hold that truth to be self-evident.

    Wat wel redelijk uniek is onder gamers - en ik heb dit volgens mij al eens eerder gezegd, maar het mag herhaald worden! - is de haast ziekelijke weerzin van sommigen jegens de uitspraak “Daar heb ik geen mening over” (dit zie je bij filmgeeks ook wel, maar veel minder). Terwijl dat nu juist vaak, wat mij betreft, de meest gezonde instelling is. Ikzelf vind Super Mario World beter dan Super Mario Bros. 3 en die overtuiging is, tot mijn eigen schaamte, dermate sterk dat ik zelfs vind dat mensen in het SMB3-kamp ‘het mis’ hebben. Maar als iemand zegt “Oh, daar heb ik nooit zo over nagedacht. Het boeit me eigenlijk niet zo.” dan hoor ik dat aan met een mengeling van diep respect en jaloezie. Om maar eens een inferieure Star Wars-film te citeren: It’s too late for me, son.

  9. Robert August de Meijer · 12-4-2012 · 13.23 uur

    Nou Vincent, als het je beter laat voelen:
    Ik heb ook Oblivion kapot gespeeld en heb nu geen behoefte aan Skyrim. 3D Metroid is minder dan 2D. ‘t Zelfde geldt voor Zelda. Limbo is overrated. Ik hoef je niet te vertellen wat ik over CoD vind!
    Great minds think alike? Wij hebben het nog een keer over Journey :P
    Ik vind je in ieder geval geen hipster; daar ben je te cool voor.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>