As the Village Might Turn



Robert August de Meijer op woensdag. Beeld: Paul Veer.

As the Village Turns, van de Nederlandse Digital Dreams, is het soort spel dat ik graag speel. Of eigenlijk, dat moet het nog worden. Ik wil heel graag van dit spel houden, want het gaat over mensen en hoe zij leven. Helaas lijkt het nog niet af omdat je zo weinig invloed kan hebben op de verhaallijnen. Onder het spel is er een knop om geld te doneren zodat er meer eindes komen. Ik vermoed dat As the Village Turns dit nodig heeft, want zoals het nu is, heb ik weinig bijzonders beleefd. Ik wil een interactief verhaal, niet achttien verschillende monologen. Dat neemt niet weg dat ik veel potentie zie in het product. Het ziet er leuk uit, speelt fijn, en is focust op gesprekken tussen mensen. Ik wil hiermee mooie verhalen maken.

Zo draai je

Het werkt zo: je woont in een lief Romeins dorpje en je kunt met de achttien andere bewoners kletsen. Dit kan je helaas maar zoveel doen op een dag, want als vampier kan je niet goed tegen de zon. Elke dag heb je ietsjes minder energie, en dus minder tijd om met mensen te besteden. Wat je wél kunt doen is ‘s nachts jagen op de bewoners. Kijk daarmee uit, want je maakt ze daarmee ook vampier die dus van anderen gaan snoepen. Voordat je het weet zijn de bewoners allemaal (on)dood en valt er niet zoveel meer te beleven in het dorpje. De truc is om zo lang mogelijk jezelf en je vrienden in leven te houden zodat je zoveel mogelijk met ze kan praten.

Jaa, je ziet het goed. Die knappe jongen die naast mij staat is inderdaad onze eigen Vlad Micu. En hij houdt van vlees.

Ik wil wat betekenen

Ik kreeg gaandeweg het idee dat ik bepaalde dingen voor elkaar kon krijgen door slim mijn energie te besteden aan bepaalde mensen. Zo is er bijvoorbeeld een jongen die een oog heeft op een meid, maar zij is verliefd op een veel leukere jongen, die dan weer al een vriendin heeft. Sommige mensen in het dorp hebben een mening hierover. Ik hoopte het meisje over te halen om toch die mindere leuke jongen een kans te geven. Eerst probeerde ik dat door veel te praten met alle partijen, maar dat leidde tot niets. Vervolgens maakte ik de knappe jongen dood als vampier, zodat het meisje dan voor de andere jongen zou kiezen. Maar dat had ook geen effect. Er is ook o.a. een bakkerswedstrijd en een mogelijke geneesmiddel voor je ‘ziekte’, maar wat ik ook deed in dat spel, ik kon geen invloed uiten op het verloop van deze zaken. Misschien speel ik gewoon niet goed genoeg, maar ik kon ook nergens op het web iemand vinden die verder kwam dan ik.

Hoeveel waard is een leven?

Er is in principe is er een interessante spanning in het spel, namelijk kiezen tussen de levens van anderen en jouw eigen behoeftes. Alleen, als je niemand bijt duurt het spel nogal kort. Omdat anderen leegzuigen nodig is om meer dan een handvol gesprekken te voeren, voelt het niet als een keuze maar als een verplichting. Vervolgens werd het vermoorden van anderen hoogstens een  tactische keuze: ik wilde met iemand praten die in het noordoosten woont, dus beet ik iemand in het zuidwesten. Daarna was het hopen dat de nieuwe vampieren niet in de buurt kwamen van mijn gesprekspartner. Ik vind het een interessant dilemma, maar het is in dit spel niet uitgebreid genoeg uitgewerkt. Ik wil het heel erg vinden om iemand te doden en lang overwegen of het het waard is.

As the Village Turns is lekker 'data intensive', waardoor het fijner reageert dan andere sociale interactie spellen die 'process intensive' zijn

Ik wil het beste spel ooit!

Omdat ik het gevoel had dat ik alleen maar een passieve toeschouwer was van andermans levens, raakte het spel mij niet. Maar stel je voor, een spel met achttien npc’s die allemaal een verhaaltje en behoeftes hebben. En dat je iets kunt betekenen voor ze. Zeg maar, een Animal Crossing met meer inhoud. Of een Prom Week dat een beetje normaal doet. Ik wil de jongen en het meisje bij elkaar krijgen. Ik wil de kluizenaar uit zijn huis krijgen. Ik wil de timmerman helpen met zijn zaak, etc. Het spel heeft de potentie om een Mass Effect te zijn die iedereen kan spelen: eentje zonder gevechten, filmpjes en lange reistijden. Het heeft alleen meer interactiviteit nodig. As the Village Turns is wellicht in maar tien dagen gemaakt, en bevat zelfs meer dan veertienhonderd lijnen tekst, maar het ontbreekt het belangrijkste ingrediënt. Ik ga dadelijk op het donate knop drukken en kijken wat er gebeurt. Zo, dat is nou een nieuwe vorm van interactiviteit! Ik wil dat dit verhaal een goede einde krijgt.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>