About Bashers
Volg @bashers
Volg onze feed
Volg ons via e-mail
Versterk ons team
Tip ons
David Nieborg
Onderzoeker, docent, adviseur en journalist.
Website: http://www.gamespace.nl
Twitter: http://twitter.com/gamespacenl
PSN: ZeroAchievements
Xbox Live: d33f
De 18 posts van David:
Uitgelezen: Fun, Inc. Why Play is the 21st Century’s Most Serious Business
Eén keer per maand bespreekt onderzoeker David Nieborg een boek over games.
Oef, dit is de eerste echte officiële recensie in mijn nieuwe column Uitgelezen, in het leven geroepen na de goede reacties op mijn jaarlijstje, en ik heb het mezelf niet makkelijk gemaakt.
Doorgaans lees ik met name academische boeken over games en die zijn over het algemeen vrij rechttoe rechtaan. Wetenschappers maken een duidelijk punt over games of gamers en zijn vaak duidelijk te plaatsen binnen een vakgebied (economie, rechten of de geesteswetenschappen). Bij journalistieke verhalen daarentegen kan het alle kanten op gaan. Er zijn voor journalisten veel minder regels en zelfs een inhoudelijk matig journalistiek boek kan de moeite van het lezen waard zijn, als het goed geschreven is.
Lees de rest van ‘Uitgelezen: Fun, Inc. Why Play is the 21st Century’s Most Serious Business’
De 3 beste boeken over videogames
Geen lijstje met persoonlijke hoogtepunten van mijn kant dit jaar. Niet omdat ze er niet zijn, maar omdat een lijstje met goede boeken (over games) gewoon veel waardevoller is. Daar komt bij, een van de punten in mijn inleidende presentatie over gamejournalistiek tijdens het Xi/Bashers-debat was een oproep aan mijn collega’s om zich meer te verdiepen. Nou is dat een redelijke vage oproep, maar wat ik (onder andere) bedoel is: lees eens een boek! Want boeken over games zijn er zat. Niet dat de hele universiteitsbibliotheek er vol mee staat, maar waar ik jaren geleden nog kon zeggen dat je met game boeken slechts één plank kon vullen, daar kun je vandaag de dag een bescheiden boekenkast vullen.
Met name tussen 2003 en 2007 was er een stortvloed aan wetenschappelijke introductieboeken. Elke professor die ook maar iets van games wist, poepte een boek uit. Met tientallen introducerende titels, sommige van bedenkelijk niveau, als gevolg. Langzaam is dat aan het veranderen. Wetenschappers, gameindustrieveteranen en journalisten vinden hun niches en, niet onbelangrijk, de markt voor boeken over games groeit. Zodat uitgevers het ook aandurven om iets op de markt te brengen.
Laat je evenwel (door mij) geen zand in de ogen strooien. Het wordt lastig om een (goede, evenwichtige) top 10 met boeken over games over het jaar 2009 samen te stellen. Er wordt wel meer uitgegeven, maar het is niet zoals met consolegames: er komt niet minstens elke maand iets uit wat je zou willen kopen. Ik heb bewust titels weggelaten, maar dat komt of doordat ik ze nog niet volledig gelezen heb, of doordat ik er zelf aan bijgedragen heb.
David en Niels over Modern Warfare 2, deel 4 van 4
In deze rubriek discussiëren David Nieborg en Niels ’t Hooft over gamegerelateerde kwesties. Dit keer: Modern Warfare 2. Lees eerst deel 1, deel 2 en deel 3.
Amsterdam, 7 januari 2010
Hoi Niels,
Dat is lang geleden. Kerst, oud en nieuw. Inmiddels is het 2010. Nieuwe ronde, nieuwe kansen!
Uiteindelijk heb ik een haat-liefdeverhouding ontwikkeld met Modern Warfare 2.
Eerst de liefde, vooral voor de multiplayer. In de tussentijd ben ik opgeklommen naar de rang van, jawel, Majoor Generaal (level 60+). Heeft me ellendig veel tijd gekost, maar het was me elke seconde waard. Ik ben nog niet eens zo heel slecht eigenlijk. Er zijn rondjes dat ik als een natte krant door de spelwereld hobbel en de ene na de andere kogel tussen mijn ogen geplant krijg. Maar gedurende de laatste sessies raakte ik echt op dreef en kon ik met de top meekomen. Ik haal het niet bij de 14-jarige Engelse kleuters die in de tijd dat ik mijn geweer aangelegd heb al een tweede slachtoffer een luchtgaatje hebben gegeven, ik moet het meer hebben van tactisch inzicht, wat je toch nog enigszins kan helpen.
Haat is er ook.
Lees de rest van ‘David en Niels over Modern Warfare 2, deel 4 van 4’
David en Niels over Modern Warfare 2, deel 2 van 4
In deze rubriek discussiëren David Nieborg en Niels ’t Hooft over gamegerelateerde kwesties. Dit keer: Modern Warfare 2. Lees eerst deel 1.
Amsterdam, 29 november 2009
Hoi Niels,
Om maar met de deur in huis te vallen, mijn grote frustratie met Modern Warfare 2 is dat het een spel (en een franchise) is met oneindig veel potentie. Maar voor mijn gevoel is er vrij bewust de keuze gemaakt om niet alles eruit te halen wat er in zit. Ik baseer dit deels op een aantal opmerkingen van (ontwikkelaar) Infinity Ward, dat recent aangaf - en dat is op zich al een vrij opzienbarende onthulling - buitengewoon veel creatieve vrijheid te hebben gekregen van uitgever Activision Blizzard, en ten tweede dat het een megabudget heeft afgeslagen. En daar wringt het hem. MW2 mag dan grootste blockbuster ooit zijn (wat betreft omzet), het voelt als een spel zoals zovelen. Een goed afgewerkt spel met grote herspeelbaarheid, absoluut waar voor je geld, maar nergens komt het wat betreft ervaring in de buurt van, zeg, World of Warcraft, De Sims of Rock Band. Om maar een paar megafranchises te noemen.
Lees de rest van ‘David en Niels over Modern Warfare 2, deel 2 van 4’
Het Geval Gunk, met reactie van Gunk zelf
Het klinkt als een Suske en Wiske-stripboek: Het Geval Gunk. Een Belgische reviewer klapt uit de school en zet een interne e-mail online waaruit duidelijk naar voren komt wat mensen die enigszins bekend zijn met gamejournalistiek al jaren weten. Namelijk dat de machtsverhouding tussen uitgevers en gamepers nogal ongelijk is.
Uitgevers en pr-bureaus zijn in staat om directe invloed uit te oefenen op de scores van games en zijn niet te beroerd dit ook daadwerkelijk te doen. Er wordt regelmatig gebeld naar redacties: “Waarom heeft game X een 7 in plaats van een 8?” Gamewebsites, op hun beurt, vaak bij monde van de afdeling sales (medewerkers die advertenties verkopen), blijken deze druk in sommige gevallen niet aan te kunnen en vragen reviewers scores op te hogen, bij te stellen of informatie weg te laten.
Veel Bashers-lezers zullen het via-via al gehoord hebben: het Belgische gameblad Gunk stuurde 11 februari een van zijn reviewers een boze e-mail. (Omdat de mails nu in de openbaarheid zijn en overal te lezen zijn plaatsen wij ze hier ook, e-mail 1, 2, 3). In deze e-mail krijgt de reviewer een forse tik op de vingers. Wat is het geval? Het spel F.E.A.R. 2 krijgt een 7 (een 69/100 om precies te zijn). Dit is tegen het zere been van het pr-bureau dat Warner Bros. Interactive (uitgever van F.E.A.R. 2) in België vertegenwoordigt. Het pr-bureau heeft een dure reclamecampagne in samenwerking met Gunk opgezet. Kosten: 10.000 euro. En voor wat hoort wat.
Lees de rest van ‘Het Geval Gunk, met reactie van Gunk zelf’
Het NDA van Konami: geheimhoudingsplicht voor gamepers gaat wel érg ver
Voor je verder leest een krachtig citaat van Kotaku’s Brian Crecente:
“My interest is not in making sure that Sony has positive news or that the timing of their news is correct, my job only is to inform the readers of news as quickly and accurately as I can.”
Wie dit onzin vindt kan hier beter stoppen (en sowieso misschien maar stoppen met het lezen van nieuws in het algemeen).
Afgelopen woensdag kregen Nederlandse gamejournalisten een e-mail van Hit-PR, het PR-bedrijf van Konami. Niels en collega’s twitterden verbaasd over de inhoud van de mail. Want wat stond erin?
“Konami heeft een Non Disclosure Agreement (NDA) opgesteld, die ondertekend dient te worden door iedereen die gebruik maakt van de vertrouwelijke informatie en het materiaal van Konami.”
Voor de volledigheid, de NDA is hier te downloaden als PDF-bestand.
Ik zeg: collegagamepers, teken het niet. Ik zal dit hieronder verder uitleggen maar mijn bezwaar is dat journalisten gevraagd wordt om álles wat Konami opstuurt als vertrouwelijk te beschouwen. En ja, dat maakt dit een principezaak, want het gaat (veel) verder dan vergelijkbare verzoeken.
Oké, het is augustus en er zijn zaken die véél erger zijn dan luie uitgevers die proberen zich in te dekken tegen journalisten die wel eens hun werk zouden kunnen doen (zie de uitspraak van Crecente). Maar toch. Het is een typisch voorbeeld van hoe de gamejournalistiek zich op dit moment verhoudt tot de industrie, het is een discussie waard, en wellicht hebben gamers er ook een mening over.
Lees de rest van ‘Het NDA van Konami: geheimhoudingsplicht voor gamepers gaat wel érg ver’
Interview met Sebastien de Halleux van Playfish, ontwikkelaar van Facebook-games
Het klinkt als het ei van Columbus: het sociale karakter van profielensites combineren met de lol van het spelen van games. ‘Social games’ worden ze wel genoemd, games op online sociale netwerken als Hyves en Facebook.
Gisteren schreef ik voor Dagblad De Pers het artikel Facebook is steeds meer een platform voor spelletjes - Samen spelen op Facebook maakt je trots en gelukkig. Voor dit artikel had ik een interview met Sebastien de Halleux, chief operating officer van Playfish en dat wil ik je niet onthouden. In het artikel vertel ik er meer over, maar ik geef hier nog wat extra context. Ook al wordt er op Bashers al veel over geschreven door Nicolas, vaak gaat het dan om de games zelf en niet zozeer om Facebook als gameplatform.
Lees de rest van ‘Interview met Sebastien de Halleux van Playfish, ontwikkelaar van Facebook-games’
De enorme potentie van Battlefield Heroes
Het gebeurt niet zo heel vaak, maar ik ben echt even verslingerd aan een spel. Na lang bidden, smeken, dreigen en heel lang wachten kreeg ik een ruime week geleden toegang tot de gesloten bèta van Battlefield Heroes (BFH). En eigenlijk heb ik sindsdien elke dag wel even gespeeld. En dat is helemaal zeldzaam.
In maart 2008 schreef ik voor Dagblad De Pers een uitgebreid stuk over het spel, dus heb je er nog niets van gezien, het artikel gaat in op het concept en verdienmodel van het spel. Jos Bouman stelde destijds (in het artikel) een interessante vraag, die overigens nog steeds niet beantwoord is:
De uitgever verdient met de verkoop van spellen voornamelijk aan hardcore gamers. Interessant om te zien is dat ze juist de casual gamers met dit spel proberen te verleiden. De kans is echter groot dat Battlefield Heroes ook populair gaat worden onder hardcore gamers. En als een gratis spel straks leuk genoeg is, waarom zou je dan nog voor een ‘echt’ spel gaan betalen?’
Het stuk teruglezend krijg ik niet de indruk dat er veel veranderd is aan het spel. Ik zag het tijdens een bezoek aan DICE (ook begin 2008) en was volledig in de veronderstelling dat het eind 2008 gelanceerd zou worden. Niet dus. Waarom? Ik heb echt geen idee. Wie het weet mag het (hier) zeggen.
Maar het draait nu en sinds kort mag er ook officieel geschreven worden over de bèta. Mooi moment om de balans op te maken van een dikke week spelen. Wat ik vooral interessant vind aan BFH is de enorme potentie die het spel heeft. EA heeft goud in handen. Ik heb overigens het idee dat het bedrijf dit goed beseft, want er wordt al vrij lang aan gewerkt en volgens mij is er veel meer af dan er nu wordt getoond. Maar daarover hieronder meer.
Lees de rest van ‘De enorme potentie van Battlefield Heroes’
Kijktip: Trendspotting San Francisco
Vanavond op tv: Trendspotting San Francisco, met als onderwerp de Game Developers Conference. Vlad kwam de filmploeg al tegen. Ik ga zeker kijken, want de gasten zijn niemand minder dan Kyle Gabler (over World of Goo), Kellee Santiago (over Flower), Jonathan Blow en David Hellman (Braid), Eric Zimmerman van Gamelab en Tale of Tales (over The Path). Plus als het goed is mijn zeer gewaardeerde collega’s van de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Nogmaals, het persbericht (volledig te lezen na de break) ziet er veelbelovend en ook leerzaam uit, dus kijkt allen. De uitzending is vanavond om 22.55 uur, op Ned 2. Kom vooral hier terug om te vertellen wat je ervan vond.
David en Niels in gesprek over persberichten, deel 4
In deze rubriek discussiëren David Nieborg en Niels ‘t Hooft over gamegerelateerde kwesties. Dit keer mailen ze over persberichten. Lees eerst deel 1, deel 2 en deel 3.
Hoi Niels,
Dit is dan wel weer grappig: onze discussie blijkt reteactueel te zijn. De Britse onderzoeksjournalist Nick Davies was recent in Nederland om te vertellen over zijn boek Flat Earth News. Stelling van zijn provocerende boek is, onder andere, dat pr-bureaus veel te veel te zeggen hebben op de nieuwsredactie.
In Nederland is het onderzoek van Davies (deels) overgedaan met twee vergelijkbare onderzoeksvragen: “Op welke wijze maken Nederlandse kranten in hun binnenlandberichtgeving hun bronnen bekend, en in welke mate maken zij gebruik van voorverpakt nieuws: persbureaus, andere media en pr-materiaal?” De onderzoekers noemen het klakkeloos overnemen van bestaand materiaal “churnalism”, wat de enige manier lijkt te zijn om vooral veel verhalen te publiceren, in plaats van goede verhalen.
Vervang binnenlandberichtgeving met gameberichtgeving en dezelfde vlieger gaat op. Sterker nog, het nieuws over games wordt nagenoeg geheel gedreven door persberichten. Alles wat je leest over games is voorgekauwd. Ofwel door persbureaus als het ANP, ofwel door pr-bureaus. Dat laatste is natuurlijk het kwalijkst. Maar daar waren we het al over eens.
Lees de rest van ‘David en Niels in gesprek over persberichten, deel 4’
