David Nieborg

Ondernemer, docent, adviseur, journalist en g3pr0m0v33rd game-onderzoeker.

De 61 posts van David:

SamenGezond: Menzis & Gamification



En toen kwam zorgverzekeraar Menzis met haar SamenGezond spaarprogramma op de proppen. Het eerste wat ik dacht: Hè hè, eindelijk! Ik heb de Foodzy-app waarmee ik kan bijhouden wat ik eet, hoe ik gezonder kan eten en of ik dat beter doe dan mijn vrienden. Sporten zonder apps, daar ben ik mee gestopt, het voelt als tijdverspilling. Als ik ren zet ik de Zombies, Run!-app aan en verzamel ik punten om mijn virtuele dorp te beschermen tegen, jawel, hordes zombies.

Lees de rest van ‘SamenGezond: Menzis & Gamification’

3 reacties

David heeft je een verzoek voor roze tractoronderdelen gestuurd



Geen reclame in de bioscopen of op TV. Geen posters in bushokjes. Geen voorbesprekingen en geen recensies in Nederlandse bladen, laat staan kranten. De lancering van Farmville 2, vorige week woensdag, voltrok zich in betrekkelijke stilte.

Het gebrek aan media-aandacht is opmerkelijk, als je kijkt naar de economische en culturele impact van de eerste Farmville. De eerste versie dateert alweer uit 2009 en trok op haar hoogtepunt meer dan 83 miljoen maandelijkse spelers, waarvan er nu nog steeds bijna 19 miljoen minstens eenmaal per maand inloggen. En meer nog dan dat, Farmville is de belichaming van een heel nieuw genre: de social game (games gespeeld op sociale netwerken als Facebook).

Lees de rest van ‘David heeft je een verzoek voor roze tractoronderdelen gestuurd’

1 reactie

Tijd voor meer politieke spelletjes



Als onderdeel van haar ‘anti-Europacampagne’ kwam de PVV afgelopen maandag met ‘EU-Ganzenbord’. In De Telegraaf stond een paginagroot spelbord afgebeeld met 72 vakjes. De speler krijgt bij de start tien euromunten en gooi je bijvoorbeeld in je eerste worp drie dan staat er: “Het EU-casino heeft snel 100 miljard nodig voor een nieuwe steunoperatie. (…) Geef iedere andere speler 1 euro.”

Slim om een campagnepunt te maken door middel van een spel. Games zijn bij uitstek geschikt om complexe kwesties inzichtelijk te maken. Met name als het om systeemlogica gaat. Juist het monetaire crisisbeleid van de EU laat zich prima in een spelvorm gieten.

Lees de rest van ‘Tijd voor meer politieke spelletjes’

1 reactie

Zynga: de koers daalt, de bazen vullen hun zakken



Je zult maar aandelen Zynga hebben gekocht. De uitgever en ontwikkelaar van social games heeft het zwaar. Bij de beursgang opende de koers op tien dollar, gevolgd door een sprint naar de vijftien, om vervolgens af te dalen naar drie dollar.

Acht maanden is Zynga nu beursgenoteerd. In juli 2007 werd het bedrijf dat gamen op Facebook groot heeft gemaakt opgericht; binnen twee jaar had het een omzet van 19 miljoen dollar. Weer twee jaar later 597 miljoen. Dan is een beursgang onvermijdelijk.

Lees de rest van ‘Zynga: de koers daalt, de bazen vullen hun zakken’

Reageer

Cloud gaming: zo dichtbij, maar ook zo ver weg



En toen ging na vijf jaar trouwe dienst mijn Playstation 3 kapot. Uiteraard volkomen onverwacht, knipperend rood lampje, niets meer aan te doen. Jammer, want het spel waar ik zo ver in was zit nu vast. Maar ik moest vooral heel diep slikken toen ik me realiseerde dat ook al mijn savegames kwijt zijn. Honderden uren spelvoortgang, poef, weg. Eigen schuld, want ik had natuurlijk alles op een back-upschijf moeten zetten. Of ik had er voor kunnen kiezen om tegen betaling mijn spelvoortgang op te slaan op de servers van Sony.

Lees de rest van ‘Cloud gaming: zo dichtbij, maar ook zo ver weg’

Reageer

Song Pop: De ideale zomerhit



Een paar seconden. Meer tijd heb je niet nodig om Song Pop te snappen. En de hitpotentie van de nieuwe game te voorspellen. Song Pop, het raden van de juiste bandnaam bij een muziekfragment, is de ideale zomerhit.

Er lijkt zo langzamerhand een gestaag ritme van gamehits te ontstaan met allemaal dezelfde bouwstenen. Net als Wordfeud (Scrabble) en Draw Something (Pictionary) heeft Song Pop een herkenbare speldynamiek. De gamehits zijn allemaal asynchrone multiplayergames, je speelt niet tegelijk, maar wanneer jij tijd of zin hebt. En de games groeien zo snel, omdat ze geïntegreerd zijn met Facebook, Twitter of andere sociale netwerken bevolkt met bekenden.

Lees de rest van ‘Song Pop: De ideale zomerhit’

3 reacties

Otaku Tamashii – De heilige grond van Akihabara



Tokio, zondagmiddag. Op de stoep voor een groot warenhuis zitten en staan honderden mannen en vrouwen met het hoofd voorovergebogen. Vanaf een afstandje lijkt het alsof er uit een religieus geschrift gelezen wordt. Kom je dichterbij dan valt de stilte op. Te midden van wolkenkrabbers en winkelend publiek kan je hier een speld horen vallen.

De groep mensen voor het immense Yodobashi-Akiba gebouw is allesbehalve aan het bidden. Ze turen geconcentreerd naar hun Nintendo 3DS en spelen juist hier het rollenspel Dragon Quest Monsters: Terry’s Wonderland 3D tegen elkaar omdat er een speciaal netwerk opgezet is. De groep is opvallend divers. Op typisch Aziatische wijze gehurkt, zitten jongens en mannen, stelletjes, moeders en zelfs een soldaat, opa en een verdwaalde zakenman. Ik kan me niet voorstellen dit in Nederland ooit ergens te zullen zien.

Lees de rest van ‘Otaku Tamashii – De heilige grond van Akihabara’

4 reacties

Werken bij Valve: Een open sollicitatie



Veel bedrijven in de tech-sector lijken ideale werkgevers, die goede salarissen bieden of zoiets als een chefkok die een gratis lunch bereidt. Iedereen kent de verhalen van Google. Maar in alle lijstjes van ‘favoriete-bedrijven-om-voor-te-werken’ komt één bedrijf zelden voor: Valve Software. Deze Amerikaanse game-ontwikkelaar is gevestigd in de staat Washington en staat bekend als uitgever van games als Half-Life, Counter-Strike en Portal; het is ook de beheerder van het succesvolle game-distributieplatform Steam.

Lees de rest van ‘Werken bij Valve: Een open sollicitatie’

7 reacties

Zombies, Run! Rennen voor je leven



Rennen!

“Run, run, run!”, schreeuwt een paniekerige vrouwenstem in de oordopjes van mijn iPhone. Het is een grijze zaterdagochtend in Slotervaart en het heeft net geregend. Ik ben bezig met mijn dagelijkse rondje rennen om de Sloterplas, een ideaal parcours van zo’n zeven kilometer.

Terwijl ik door het bos ren, wordt mij verteld waarom ik zo in de nesten zit. De Zombie Apocalyps is dan toch eindelijk aangebroken en de helikopter waarin ik zit is neergeschoten. Omsingeld door hongerige zombies zit er niets anders op dan te rennen, rennen en nog eens rennen.

Lees de rest van ‘Zombies, Run! Rennen voor je leven’

7 reacties

Youtube voor games



Elke minuut wordt op Youtube 48 uur aan videomateriaal geüpload. Voor wie opgegroeid is met die onhandige VHS-videobanden is het soms moeilijk te bevatten hoe simpel het is om videomateriaal te delen. Toegegeven, een groot deel van de online clips heeft de diepgang van een droge sloot. Maar tussen die uren aan troep zitten ook grappige, diepzinnige en interessante producties.

Lees de rest van ‘Youtube voor games’

4 reacties

Blank, man en soldaat



De hoofdpersonages in schietspellen zijn overwegend blank, man en hebben een militaire achtergrond. Dat is de conclusie van Australische game-onderzoeker Michael Hitchens. Hij onderzocht de singleplayer-gedeeltes van maar liefst 566 verschillende games uit het genre.

Lees de rest van ‘Blank, man en soldaat’

10 reacties

Puberale Oscarshow



De Spike Video Game Awards (VGA’s) worden beschouwd als de Oscars van de game-industrie. De Amerikaanse tv-zender Spike zond de show vorige week live uit en media over de hele wereld berichtten over de winnaars. Maar als de VGA’s de game-equivalent zijn van de Oscars, dan zegt dat nogal wat over de game-industrie.

Lees de rest van ‘Puberale Oscarshow’

9 reacties

Occupy Azeroth



Wereldwijd bezet de Occupy-beweging plekken die symbool staan voor de uitwassen van het kapitalisme en neo-liberalisme. Van Wall Street in New York tot het Beursplein hier in Amsterdam. Opmerkelijk genoeg is één plek niet bezet. Er staan nog geen tenten in Azeroth, de wereld van World of Warcraft. Waarom wordt daar eigenlijk niet betoogd? Als er één maatschappij is die volledig marktgedreven is, dan is het wel World of Warcraft.

Lees de rest van ‘Occupy Azeroth’

8 reacties

Ich bin ein gamer



Regelmatig vraag ik het aan een volle zaal: “Wie is hier gamer?” Of het nu studenten zijn, medewerkers of directieleden, de reactie is altijd hetzelfde. Aarzelend gaan er dan een paar handen de lucht in. Vraag je wie Wordfeud speelt, Cityville of wie Angry Birds geprobeerd heeft, dan gaan er veel meer handen de lucht in. Maar gamer, nee zeg.

Als je af gaat op gebruikscijfers hoef je de vraag of de gemiddelde Nederlander gamer is eigenlijk niet meer te stellen. Op een zeer klein percentage na spelen alle kinderen. En dan lopen de cijfers langzaam af met een dip rond de groep mannen van in de vijftig. Maar collectief spelen meer Nederlanders wel dan niet, en dan ook nog eens een paar uur per week.

Lees de rest van ‘Ich bin ein gamer’

19 reacties

Serious games om artsen lastige bevallingen te leren



Normaal is het een kwestie die wetenschappers bezighoudt. De klassieke definitievraag: wat maakt games nu games?

Een game is een systeem met spelregels, heeft een doel en spelers hechten waarde aan de uitkomst. Om maar drie elementen te noemen. Er zijn tientallen boeken en honderden academische papers geschreven over deze zoektocht naar een eenduidige omschrijving.

Lees de rest van ‘Serious games om artsen lastige bevallingen te leren’

1 reactie

Updatemoeheid



Updatemoeheid: Het zou de naam kunnen zijn van een nieuwe aandoening voor de aan technologie verslaafde westerling. Vorige week vond Apple het nodig om er maar weer eens een hele serie updates uit te gooien. Alle gadgets gingen direct aan het digitale infuus om voorzien te worden van nieuwe software. Je moet wel want anders zit je met beveiligingsgaten, niet werkende applicaties en een knagend schuldgevoel.

Lees de rest van ‘Updatemoeheid’

13 reacties

Wordfeud: begin er niet aan



Het leek zo’n onschuldige vraag. “Zullen we een potje Wordfeud spelen?”. Ik had nee kunnen zeggen. Ik had gewoon een normaal leven kunnen leiden net als iedere andere Nederlander. Mopperen over de NS, het weer en die rare gedoogconstructie. Maar nee, het mocht niet zo zijn. Ook ik zei, “Ja, da’s toch Scrabble maar dan via je mobiel?”

Ik had beter moeten weten. Ik ben het volwassen deel van mijn leven bezig met het snappen, bediscussiëren en vooral spelen van spellen. Online en offline. Op bord of op het scherm. En dus had ik kunnen weten wat er van komt als je een potje Scrabble speelt. Via de telefoon.

Lees de rest van ‘Wordfeud: begin er niet aan’

3 reacties

Jammer dat Slavery The Game niet bestaat



Twee weken geleden leidde alleen de aankondiging van Slavery The Game al tot aardig wat online ophef. En dat terwijl niemand nog iets wist over de inhoud.

Lees de rest van ‘Jammer dat Slavery The Game niet bestaat’

9 reacties

De gamer in mij wil punten, geen geld



De grens tussen werken en gamen is soms erg vaag. Gamebedrijven maken daar van oudsher slim gebruik van. Bijvoorbeeld door gamers zelf aanvullingen op spellen te laten maken of nieuwe versies van een spel te laten testen. Maar hoe ver kan je gaan bij het inzetten van gebruikers?

Als het aan het opstartende Amsterdamse bedrijf Roamler ligt worden gebruikers gewoon betaald. Misschien niet veel, maar alle beetjes helpen.

Hoe Roamler op haar beurt geld verdient met mijn gegevens is vrij simpel. Een leger van smartphonegebruikers wordt gevraagd specifieke opdrachten uit te voeren. Zo maakte ik deze week een foto van mijn koffiezetapparaat en van mijn favoriete Apple-product (de Macbook waarop ik dit stukje tik). Vervolgens worden die foto’s, ideeën, oordelen en inzichten die voortkomen uit de opdrachten weer doorverkocht aan bedrijven.

Lees de rest van ‘De gamer in mij wil punten, geen geld’

2 reacties

Haat voor Bobby



De meest gehate man in de game-industrie is toch wel Bobby Kotick, CEO van speluitgever Activision Blizzard. Meer nog dan zijn collegadirecteuren belichaamt hij het dubbele van de game-industrie. Enerzijds staat deze industrie bekend als speels, creatief en zijn games een spannende, nieuwe kunstvorm waar nog zoveel mee mogelijk is. Anderzijds is het vooral ook een industrie waar miljarden verdiend worden en waar elk succesvol spel minstens twee vervolgen krijgt.

Kotick staat overduidelijk aan de zakelijke kant. In interviews en publieke optredens komt een beeld naar voren van iemand die games verkoopt zoals hij ook wasmiddel of brood zou verkopen: als producten in plaats van interactieve kunst. En hoewel dat zijn bedrijf winstgevend mag maken; de kritiek die hij op deze aanpak krijgt is meer dan terecht.

Lees de rest van ‘Haat voor Bobby’

6 reacties