Tijdens de Gamescom vorige week maakte Sony bekend dat er dit najaar kleine downloadgames beschikbaar komen voor de PSP, de zogenaamde Mini’s. Deze games zijn maximaal 100 MB groot, waardoor ze snel en eenvoudig te downloaden zijn en de ontwikkeling niet al te complex hoeft te zijn. De prijs wordt toepasselijk: 1-5 euro.

Met het concept van de Mini’s sluit Sony aan bij Apple en Nintendo, die al eerder een winkel voor downloadgames op hun handhelds introduceerden. De vraag is dus of de Mini’s van Sony echt iets gaan toevoegen. Ik kreeg in Keulen de kans om tien van de eerste games onder handen te nemen en heb met een ontwikkelaar gesproken over het ontwikkelen van een Mini. Op basis van die ervaringen ben ik behoorlijk enthousiast geworden over het concept.

Lees de rest van ‘Gamescom 2009: die Mini’s van Sony kunnen nog groot worden’

Vooraf aan Gamescom vindt in Keulen momenteel GDC Europe plaats, een conferentie voor gameontwikkelaars. Ellen de Lange-Ros is ter plekke en brengt verslag uit.

In een zaal vol developers begint David Cage zijn relaas over een persoonlijke passie: hoe kan de industrie games ontwikkelen die ook interessant zijn voor een volwassener publiek? Hoewel hij niets over zijn nieuwste project kan vertellen, wil hij wel kwijt dat een deel van zijn ideeën uit deze presentatie zijn gebruikt in de game Heavy Rain waar hij nu aan werkt.

Lees de rest van ‘GDC Europe: Heavy Rain en interactieve verhalen voor een volwassen publiek’

Voordat de Gamescom in Keulen begint, vindt momenteel GDC Europe plaats, een conferentie voor gameontwikkelaars. Ellen de Lange-Ros is ter plekke en brengt verslag uit.

Het leuke van een conferentie als de GDC is dat er niet alleen aandacht is voor de bekende grote games, maar er ook sprekers vanuit andere divisies van de gamewereld optreden, wat je blik op de industrie verder verbreedt. Zo vertelt Hugh de Loayza van Zynga over zijn ervaringen met het ontwikkelen van een aantal succesvolle sociale games.

Mocht je je afvragen wat in hemelsnaam wordt bedoeld met sociale games: dat zijn spelletjes die je speelt op sociale media zoals Facebook of MySpace. Deze games maken momenteel een stormachtige ontwikkeling door. Hoewel ik ze zelf vrijwel niet speel, vind ik het als journalist wel interessant om te horen wat er allemaal komt kijken bij het maken van zo’n game. Ook blijkt het fascinerend om te horen welke slimme trucs ontwikkelaars gebruiken om mensen te interesseren voor hun spel.

Lees de rest van ‘GDC Europe: sociale games zijn écht anders’

Vooraf aan Gamescom vindt in Keulen momenteel GDC Europe plaats, een conferentie voor gameontwikkelaars. Ellen de Lange-Ros is ter plekke en brengt verslag uit.

Op de GDC laat Kellee Santiago, medeoprichter en CEO van Thatgamecompany, zien hoe de game Flower tot stand is gekomen.

De doelstellingen van het spel waren op een algemeen niveau snel duidelijk: Thatgamecompany wilde iets ontwikkelen dat allerlei leeftijden en culturen zou aanspreken, een spel dat een veilige omgeving zou zijn om in te spelen en een plaats om te ontsnappen aan stress en eenzaamheid. Het spel moest ervoor zorgen dat je je goed gaat voelen en dat je dat gevoel van liefde ook gaat uitdragen. Al snel kwamen de makers op het idee van het laten groeien van bloemen in een veld, maar daarna volgde de uitgebreide zoektocht naar de verdere invulling.

Lees de rest van ‘GDC Europe: zo ziet Flower er dus niet uit’

Vooraf aan Gamescom vindt in Keulen momenteel GDC Europe plaats, een conferentie voor gameontwikkelaars. Ellen de Lange-Ros is ter plekke en brengt verslag uit.

Net als vorig jaar geeft Cevat Yerli van Crytek een keynotepresentatie: het is leuk om hem te horen terugblikken op het ontwikkelproces van z’n eigen bedrijf. In retrospectief noemt hij Crytek “naïef maar toch succesvol”.

De visie die eraan ten grondslag lag was dat hij open games wilde maken met grote landschappen en veel licht. Dat in tegenstelling tot de games die op dat moment werden ontwikkeld, rond 2001. Die waren lineair, verliepen volgens een strak script en waren erg donker.

Lees de rest van ‘GDC Europe: is graphics nerd Cevat Yerli van Crytek visionair of een uitstervende dinosaurus?’

Vooraf aan Gamescom vindt in Keulen momenteel GDC Europe plaats, een conferentie voor gameontwikkelaars. Ellen de Lange-Ros is ter plekke en brengt verslag uit.

Een van de eerste presentaties die ik bijwoon op de GDC in Keulen is van Dorian Kieken, de development director bij Bioware, maker van onder meer Mass Effect. Hij vertelt over hoe hij projectmanagement aanpakt.

Het ontwikkelen van een game is een complex en groot project, zegt Kieken. Het is niet alleen lastig om een grote groep mensen aan te sturen, maar het is ook een enorme uitdaging om de continue veranderingen die zich voordoen tijdens het traject te managen. De ontwikkeling van een game neemt immers een aantal jaren in beslag en gedurende die tijd blijft het plan nooit hetzelfde. Daarbij moet je denken aan nieuwe processoren en technologie, maar bijvoorbeeld ook een andere user interface, zoals de recente opkomst van touchscreens en motion sensing.

Hoe zorg je er nu voor als leider van een ontwikkelteam dat je deze veranderingen aankunt tijdens de bouw van een grote game?

Lees de rest van ‘GDC Europe: het organische projectmanagement van RPG-ontwikkelaar Bioware’

Of je nu wel of niet van Twitter houdt, feit is dat vele nieuwe mensen dagelijks een account starten. Nu zijn veel van die accounts niet de moeite van het vermelden waard: ik hoef niet te weten wanneer je opstaat, een boterham eet of in de rij staat bij de plaatselijke Appie. Maar af en toe komen er accounts langs die razend interessant zijn. Naast tweets van andere gamejournalisten volg ik sinds begin juli het acccount van Professor Layton, het fictieve Nintendo-personage uit de gelijknamige game.

De tweede tweet van de professor was direct de moeite waard, een onvervalst Layton-raadseltje:

Can you solve today’s problem? Walk on the living, they don’t even mumble. Walk on the dead, they mutter and grumble. What are they?

De dagen die volgden gaven een gestage stroom van raadseltjes, met soms zelfs een persoonlijk antwoord op een vraag van een volger. Niet lang nadat de professor was gestart met Twitter, meldden zich ook andere personages uit de game: het hulpje Luke, inspecteur Chelmey en de kwaadaardige Don Paolo.

Lees de rest van ‘Bijzondere Layton-tweets komen niet van Nintendo (of toch wel?)’

Elke maandag is Ellen de Lange-Ros jouw gids in de jungle van de iPhone-games. Deze week twee lekker korte spelletjes en de tweede versie van een iPhone-klassieker.

Game van de week: Rolando 2

Rolando 2: The Quest for the Golden Orchid is de opvolger van een van de beste games die er voor de iPhone beschikbaar zijn. Alles draait om rollende wezentjes die je door een level loodst door je iPhone te kantelen en het scherm aan te raken. Sterke punten zijn de vrolijke sfeer, de fijne muziek, de uitstekende bediening, de uitdaging en de afwisseling. De levels zijn eenvoudig uit te spelen, maar het behalen van een maximale score is zeer uitdagend, waardoor de game zowel aantrekkelijk is voor mensen die even snel een eenvoudig spelletje als hardcore gamers.

De tweede versie werkt hetzelfde, maar heeft 3D-beelden, wat resulteert in een 2,5D-effect. Daarnaast zijn er nieuwe levels, een nieuw verhaal en het nieuwe ‘Plus+’-systeem, dat door uitgever Ngmoco in een groot aantal topgames wordt uitgerold, waaronder ook Star Defense, Word Fu en Topple.

Plus+ geeft je de mogelijkheid om je scores te vergelijken met vrienden, ze uit te dagen of leaderboards in te zien. Dit kan op het niveau van de hele game doen, maar ook per level. Dat laatste is zeer verslavend, want het is eenvoudig om even wat te oefenen op een leveltje en een mooie score neer te zetten in de online leaderboards, waarna je hetzelfde trucje natuurlijk ook in de overige levels gaat proberen. Plus+ bevat ook achievements, zoals het maximaal uitspelen van de game of het verzamelen van alle kristallen.

Prijs: € 7,99

Lees de rest van ‘iPhone-selectie: Rolando rolt weer naar de top’

Elke maandag is Ellen de Lange-Ros jouw gids in de jungle van de iPhone-games. Deze week een lekkere platformer, een game van grote naam die tegenvalt en een ouderwetse bordgame die het niet slecht doet op de telefoon.

Game van de week: Castle of Magic

Castle of Magic is een klassieke platformer waarin je met je figuurtje vrolijk rondspringt en vijanden ontwijkt. Zowel de personages als de omgeving zijn lekker kleurrijk, zonder dat het geheel te kinderachtig wordt. De besturing geschiedt middels een richtingsknop aan de linkerkant van je scherm en actieknoppen aan de rechterkant. Helaas is de richtingsknop slecht afgesteld, maar dat mag dat de pret niet drukken. Na wat oefening wen je aan de bediening en spring je vrolijk door de verschillende creatieve levels die het spel te bieden heeft.

Het is ook leuk dat er verschillende power-ups zijn die je onvermoede krachten geven, waardoor de game nergens saai of eentoning wordt. Verder is het prettig dat de game niet al te lastig is, terwijl het tegelijk dan weer niet meevalt om in een level de maximale score te behalen en alle extra’s te pakken te krijgen. Daarmee is het spel zowel voor beginners als voor doorgewinterde gamers een aanrader. Twijfel je nog? Dan kun je altijd de liteversie proberen, waarin je een eerste leveltje kunt spelen om precies te ervaren waarom Castle of Magic de moeite waard is.

Prijs: € 3,99 (er is ook een gratis liteversie)

Lees de rest van ‘iPhone-selectie: platformen in Castle of Magic’

Elke maandag is Ellen de Lange-Ros jouw gids in de jungle van de iPhone-games. Deze week hebben we opnieuw een towerdefensegame en redden we mensen uit een brandend huis, maar is simpel havenvermaak toch de topper van de week.

Game van de week: Harbor Master

Voor de fans van Flight Control is er nu de variant Harbor Master verschenen, waarin je je kunsten als havenmeester mag vertonen. Op zee varen scheepjes rond en het is aan jou om zoveel mogelijk vracht veilig je haventje binnen te loodsen. Dit doe je wederom door met je vinger de koers uit te stippelen op het touchscreen.

Net als bij Flight Control is het begin eenvoudig, maar varen de schepen na verloop van tijd in grote aantallen rond en valt het niet mee om aanvaringen te voorkomen. Ten opzichte van Flight Control is het spel wel iets complexer, omdat je schepen niet alleen moet binnenloodsen, maar ook weer veilig moet laten vertrekken zodra de lading is gelost. Daardoor kan je haven vol zijn, waardoor je nieuwe schepen moet laten gaan. Door al deze taken ben je continu uiterst geconcentreerd aan het spelen en zal je adrenalineniveau flink pieken.

Voor de variatie kun je verschillende havens vrijspelen, maar verwacht hier niet teveel van. Het aantal havens is beperkt, net als het aantal soorten schepen dat langskomt. Wel is het leuk dat je via de Global Stats kunt zien wat wereldwijd de beste scores voor een haven zijn. Voel je je al een hele piet met je eigen score, dan word je weer op je plek gezet door een blik te werpen op de onmogelijke scores die anderen hebben neergezet.

Jammer vind ik dat je na een aanvaring steeds helemaal opnieuw moet beginnen, op het allereenvoudigste niveau. Het duurt dan weer even voordat je weer bij het spannende, complexe stuk bent. Dat zorgde ervoor dat ik het spel na een paar potjes toch te saai ging vinden.

Prijs: € 0,79

Lees de rest van ‘iPhone-selectie: ladingen lossen in Harbor Master’

De E3 volgen vanuit Nederland is leuk, maar nog leuker is snel na de E3 het kantoor van Nintendo Benelux te bezoeken om wat E3-games te testen. Maar was het de moeite waard? En wat viel er op aan de games? Een serie artikelen met Ellens hands-on ervaringen.

Soms krijg je games in handen waarvan je weinig verwacht, die toch bijzonder leuk blijken te zijn. Zo kwam ik ooit door een genereus gebaar van Nintendo in het bezit van Picross voor de DS. Typisch zo’n spel dat ik zelf nooit gekocht zou hebben, maar dat me toch wekenlang wist te boeien. Elke keer pakte in m’n DS op om één puzzeltje te spelen, om er anderhalf uur later achter te komen dat ik nog steeds bezig was. Deze nieuwe Picross sprak me dan ook aan, vooral toen ik hoorde dat het om een 3D-variant van de puzzels ging.

Lees de rest van ‘Post-E3 hands-on: Picross werkt uitstekend in 3D’

De E3 volgen vanuit Nederland is leuk, maar nog leuker is snel na de E3 het kantoor van Nintendo Benelux te bezoeken om wat E3-games te testen. Maar was het de moeite waard? En wat viel er op aan de games? Een serie artikelen met Ellens hands-on ervaringen.

Een game die ik kort heb getest is de tweede DS-game van Mario en Donkey Kong. Mario vs. Donkey Kong: Mini’s March Again! verschijnt alleen als DSi-download en is in de VS inmiddels al uit. In dit spel draait alles om kleine Mario’s die je naar de uitgang van een level moet loodsen. Hierbij is geen sprake van een platformgame waarbij behendigheid komt kijken, maar los je puzzels op middels vernuft en logisch nadenken. Via de stylus kun je Mario’s laten lopen en wegen vrijmaken of juist blokkeren om de Mario’s naar de uitgang van een level te loodsen. Tussendoor neem je het op tegen eindbaas Donkey Kong. De nieuwe versie bestaat uit vier werelden met elk tien nieuwe levels. Daarnaast komen levels van de gamers zelf beschikbaar, waardoor het spel in principe grenzeloos wordt.

Lees de rest van ‘Post-E3 hands-on: Mario en Donkey Kong zijn hetzelfde, maar verfijnd’

Elke maandag is Ellen de Lange-Ros jouw gids in de jungle van de iPhone-games. Deze week aandacht voor een excellente racer, een mooie towerdefensegame, een lekker damspelletje en een stom piramidespel. Je bent gewaarschuwd!

Game van de week: Real Racing

In Real Racing draait alles om races, maar dan écht. Met ‘echt’ bedoel ik dat je geen wedstrijden wint door extra’s vrij te spelen en snellere auto’s te krijgen. Alles hangt af van je eigen vaardigheden. Een ander aspect dat de game levensecht maakt, is dat je geen kaartje in beeld hebt van de route die je rijdt. Het komt dus neer op een goede kennis van het parkoers en veel oefenen om je tijden aan te scherpen. Voor sommigen maakt dit de game nog levensechter, anderen smeken de developers om de route middels een update alsnog zichtbaar te maken.

Wat mij als handheldgamer opviel na een uurtje spelen, was dat ik géén verkrampte vingers had. Dit komt doordat je stuurt en versnelt door je iPhone te bewegen, alleen voor het remmen moet je even op het scherm tikken. Deze bediening werkt uitstekend en is verbazingwekkend intuïtief, ik had nooit verwacht dat een racer op een handheld zonder stick of richtingsknop zo lekker zou kunnen spelen.

Een ander sterk punt zijn de haarscherpe, detailrijke beelden. Tel daarbij op dat er online leagues zijn om wereldwijd te spelen, je scores of filmpjes van de game kunt oploaden naar Twitter, Facebook of YouTube en dat er een multiplayeroptie voor zes spelers aan zit te komen. Je snapt dan dat veel mensen laaiend enthousiast zijn over Real Racing en dat het in de App Store inmiddels een gemiddelde score van ruim boven de vier sterren haalt.

Prijs: € 7,99

Lees de rest van ‘iPhone-selectie: realistisch rijden in Real Racing’

De E3 volgen vanuit Nederland is leuk, maar nog leuker is snel na de E3 het kantoor van Nintendo Benelux te bezoeken om wat E3-games te testen. Maar was het de moeite waard? En wat viel er op aan de games? Een serie artikelen met Ellens hands-on ervaringen.

Terwijl er in Japan al drie delen van Professor Layton voor de DS zijn uitgebracht en er alweer drie nieuwe delen zijn aangekondigd, moeten wij het nog steeds met één uitgave doen. Daar komt binnenkort gelukkig verandering in, want dit najaar komt het volgende deel naar de DS, getiteld Professor Layton and the Diabolical Box. In dit deel draait alles om een geheimzinnige doos die dood en verderf lijkt te zaaien onder iedereen die hem opent. Het is aan de professor, met zijn assistent Luke, om door logisch redeneren uit te vinden wat er écht aan de hand is.

Van dit spel was er bij Nintendo een demo speelbaar waarin op zichzelf al een uitdaging besloten lag. De demo was namelijk niet begrensd in omvang, maar in speeltijd. En als je een beetje Layton-nerd bent, zoals ik, dan rust je dus niet voordat je de game verschillende malen zo snel mogelijk hebt doorgespeeld, om zoveel mogelijk van het verhaal mee te krijgen en zoveel mogelijk puzzels te testen.

Lees de rest van ‘Post-E3 hands-on: die oude vertrouwde Professor Layton in een nieuwe DS-game’

De E3 volgen vanuit Nederland is leuk, maar nog leuker is snel na de E3 het kantoor van Nintendo Benelux te bezoeken om wat E3-games te testen. Maar was het de moeite waard? En wat viel er op aan de games? Een serie artikelen met Ellens hands-on ervaringen.

De allereerste game die ik bij Nintendo wilde spelen, waarvoor ik eerlijk gezegd speciaal was gekomen, is de nieuwe Zelda voor de Nintendo DS. The Legend of Zelda: Spirit Tracks lijkt sterk op zijn voorganger, Phantom Hourglass, die ik helemaal heb uitgespeeld en die een van m’n allermooiste games op de DS is. Ik wist vrijwel zeker dat ook deze Zelda bij mij in de smaak zou vallen… maar ik werd verrast.

Lees de rest van ‘Post-E3 hands-on: is Spirit Tracks een matige Zelda-demo of een matige Zelda-game?’

De E3 volgen vanuit Nederland is leuk, maar nog leuker is snel na de E3 het kantoor van Nintendo Benelux te bezoeken om wat E3-games te testen. Maar was het de moeite waard? En wat viel er op aan de games? Een serie artikelen met Ellens hands-on ervaringen.

Op een middag vol demo’s zijn er altijd een paar games waar je direct op afrent, maar tegelijk zijn er ook games waarin je niet echt geïnteresseerd bent, die je op het laatst nog even een vluchtige blik toewerpt. Wii Fit Plus is zo’n spel voor mij. De eerste versie vond ik vooral curieus. Interessant om eens te testen, maar ik heb het spel nooit daadwerkelijk aangeschaft. Maar deze uitbreiding wist me positief te verrassen.

Lees de rest van ‘Post-E3 hands-on: Wii Fit Plus valt niet tegen’

De E3 volgen vanuit Nederland is leuk, maar nog leuker is snel na de E3 het kantoor van Nintendo Benelux te bezoeken om wat E3-games te testen. Maar was het de moeite waard? En wat viel er op aan de games? Een serie artikelen met Ellens hands-on ervaringen.

Er was bij Nintendo Benelux één game die vrijwel continu werd gespeeld omdat álle aanwezige journalisten de Wii-afstandsbediening niet meer wilden afgeven zodra ze ermee bezig waren. En dat was New Super Mario Bros. voor de Wii! De demo is ontzettend veelbelovend. Het begint met alle bekende deuntjes en piepjes die je direct naar het scherm zuigen. Dan valt op dat het beeld er uitstekend uitziet. Natuurlijk zijn het geen geavanceerde HD-beelden, maar dat doet er niet echt toe. De cartoony figuurtjes springen in zo heldere kleuren over je scherm dat ze er zelfs van los lijken te komen.

Lees de rest van ‘Post-E3 hands-on: New Mario op de Wii is weer Super, maar de multiplayer is tweeslachtig’

Terwijl ik nog maar net wakker ben, spring ik al uit m’n bed. Ik moet nodig plassen, snak naar een douche en ik heb honger. Maar ik moet ook op tijd op m’n werk verschijnen, dus moet ik opschieten. De televisie staat te vonken in m’n woonkamer en moet worden gerepareerd, maar daar heb ik nu geen tijd voor. Ik ben al laat en haast me de deur uit…

De voorgaande zinnen klinken wellicht als een saai dagelijks ritueel en niet als een meeslepende game, maar niets is minder waar. Vorige week is namelijk de langverwachte derde versie van De Sims verschenen, voor de pc en voor de iPhone. Een spel dat bol staat van bekende tafereeltjes uit het gewone leven, zoals de uitdaging om elke dag weer op tijd op je werk te verschijnen. De grote vraag is of een zo uitgebreide game als De Sims 3 zich wel leent voor een handheld. Ziet het spel er mooi uit? Is er voldoende aandacht besteed aan de bediening of is het een slecht speelbare rip-off? En blijft het ook na flink wat uurtjes spelen leuk? Ik vertel je in deze iPhone-special alles over de mobiele versie.

Lees de rest van ‘Slapen, eten, werken in De Sims 3 voor de iPhone’

Elke maandag is Ellen de Lange-Ros jouw gids in de jungle van de iPhone-games. Deze week krijgt een nieuwe towerdefensegame aandacht, worden nieuwe games in een lcd-jasje gestoken en verandert het perspectief continu.

Game van de week: Knights Onrush

Knights Onrush is geen towerdefensegame die ‘zichzelf speelt’ als je je verdediging hebt neergezet, net als de minder mooie voorlopers Stickwars en Defend Your Castle. Je moet dus actief aan de slag om je kasteel te verdedigen tegen aanvallers. Dat doe je door aanvallertjes op je touchscreen met je vingers op te pakken, door de lucht te gooien en keihard tegen de grond te smijten. Ook kun je ze aan een offerpaal hangen, waarna een draak ze komt verslinden. Helpt dat niet genoeg, dan is er altijd nog je put met brandende lava om aanvallers mores te leren of kun je een kanon of vuurkogels kopen om je verdediging te versterken. Een aanval bestaat steeds uit een aantal golven, waarmee je geldstukken verdient. Tussen de golven door krijg je de kans om je kasteel te versterken.

De verzorgde visuele stijl valt op: je speelt een heerlijk gewelddadig spel met uitermate vriendelijke graphics. Dankzij de directe bediening is Knights Onrush een towerdefensespel met ongekende actie. Wel is het jammer dat de levels niet helemaal gebalanceerd zijn. Zo zijn de eerste levels zeer eenvoudig, maar loop al snel tegen levels aan die je meerdere malen moet spelen wil je ze overleven.

Prijs: € 3,99

Lees de rest van ‘iPhone-selectie: melige actie in Knights Onrush’

Na de verrassingen van Microsoft van maandag was Nintendo’s persconferentie gisteravond minder revolutionair. Er werden geen grote nieuwe gadgets aangekondigd. Toch kijk ik persoonlijk met een tevreden gevoel terug op de show. Begrijp me goed: ik ben een behoorlijke fan en heb de afgelopen jaren uren vergooid achter Nintendo’s handhelds. Als ik die uren had besteed aan een studie was ik een titel rijker geweest, maar had ik ook een minder leuk leven gehad. Toch ben ik geen hardcore fangirl. Komt er een andere gadget voorbij, ik noem een iPhone of PSP, dan stap ik ongegeneerd over om te verkennen wat er buiten het rijk van Nintendo voor moois te vinden is.

Lees de rest van ‘E3 2009: de Nintendo-persconferentie overlaadt Ellen met een stapel prima games’