Frans Coehoorn
Pc-gamer en achievementhoer op de Xbox 360. Bij Japan denkt hij niet aan Nintendo, maar eerder aan Lost in Translation.
Website: http://www.bashers.nl
Twitter:
PSN:
Xbox Live:
De 45 posts van Frans:
Met Quake Live is John Carmacks droom uitgekomen: persistent, gratis en in de browser
Een paar jaar geleden hield niemand het nog voor mogelijk: een volwaardig schietspel in je browser, dat kon toch niet? Wel dus, want onlangs verscheen, stilletjes maar toch, de open bèta van shooter Quake Live, een versie van Quake III: Arena die volledig is aangepast voor de browser en bovendien geheel gratis gespeeld kan worden. In dit artikel ga ik dieper in op de totstandkoming en unieke kenmerken van dit spel.
Rondvliegende vijanden temidden van vuur, puin en bloed: Monoliths Dave Matthews over F.E.A.R. 2
De pr-machine van ontwikkelaar Monolith Productions komt op stoom. Vrijdag de dertiende aanstaande komt namelijk het vervolg op de angstaanjagende shooter F.E.A.R. uit. Reden genoeg om de makers eens flink aan de tand te voelen. Kort van stof is lead designer Dave Matthews gelukkig niet, hij heeft heel wat te vertellen. In het Engels, want dat kun je. Overigens is het interview gehouden vóór de demo uitkwam.
Frans: Can you explain the idea behind F.E.A.R. 2? What is this game about? I’m not talking about the storyline, I’m talking about what the player will be doing.
Dave Matthews: “Well, the player will be killing people, lots of them, in more satisfyingly brutal ways than the first game. The basic idea behind F.E.A.R. 2 is to evolve the combat of F.E.A.R. so that the combat remains engaging and dynamic throughout the entire experience. We learned from F.E.A.R. that the player could only take so many gray hallways fighting the same enemies before they started to get bored. With F.E.A.R. 2, we’ve expanded the gameplay in several directions; we added different combat environments, a greater variety of enemies, and the ability to pilot an EPA (to name a few of the new things the player will be doing in F.E.A.R. 2).”
Het gamejaar van Frans Coehoorn
In de weken rond de jaarwisseling kijken de medewerkers van Bashers terug op hun persoonlijke gamehoogtepunten van 2008. Vandaag de top vijf van Frans.
5. Co-op
Er is al veel over gesproken en daarom houd ik het kort, maar o, o, o, wat vind ik het heerlijk dat het fenomeen samen spelen weer helemaal terug is. Co-op leeft en dat hebben we geweten ook. Of het nou een coöperatieve stand voor een schietspel (Left 4 Dead iemand?), een strategiespel (hallo daar Red Alert 3) of muziekspel (wat dacht je van Rock Band of Guitar Hero World Tour?) betreft, meer hiervan in 2009 alsjeblieft.
Free Radical Design gaat ten onder met een biertje
Het is zover: de laatste weken van het jaar zijn aangebroken. Voor velen is het een tijd van gezelligheid en samenzijn, maar niet voor de werknemers van Free Radical Design. De Britse ontwikkelaar, onder andere bekend van de populaire TimeSplitters-reeks en het matig ontvangen Haze, staat vandaag in de schijnwerpers en niet in positieve zin, maar vanwege het vermeende faillissement van het bedrijf.
Lees de rest van ‘Free Radical Design gaat ten onder met een biertje’
Intelligent hersenloos vermaak met Left 4 Dead
Zombies. Hersenloze mormels. Hongerend naar vers vlees. Altijd zin in een hapje mens. Stommer dan het achtereind van een varken. En uiterst geschikt om te fungeren als (lijdend) onderwerp voor een computerspel. Denk maar aan een Resident Evil of een Dead Rising. Gelukkig is er altijd ruimte voor meer en daarom is het vanaf vandaag ook mogelijk om in Left 4 Dead, Valve’s nieuwste knalfestijn, zombies om te leggen. De onlangs verschenen demo gaf al een extreem gaaf (en bloederig!) voorproefje. Al eerder zag ik het spel in actie, maar nu mocht ik zelf aan de slag. Eindelijk!
Lees de rest van ‘Intelligent hersenloos vermaak met Left 4 Dead’
Toch gekomen: de remake van Quest for Glory II

Herinnert iemand zich Quest for Glory nog? Deze avonturenserie uit de stal van Sierra mag dan niet zoveel bekendheid genieten als een Sam & Max of een Monkey Island, maar is minstens zo goed. Dat er RPG-elementen in de reeks verwerkt zitten én dat je de mogelijkheid krijgt om een spel te starten als één van drie klassen (fighter, mage of thief), zorgde voor iets iets speciaals. Zo speciaal zelfs, dat het de enige spellenreeks is waarvan ik alle vijf delen elk jaar nog even uit de kast trek. Voor de nostalgie, maar ook omdat het nog steeds zo verdomde leuk is.
Nu is er dus een remake van Quest for Glory II: Trial by Fire. Maar is dat wel nodig als de oorspronkelijke reeks nog steeds zo tof is?
Lees de rest van ‘Toch gekomen: de remake van Quest for Glory II’
Blizzard: de pc leeft, consoles zijn interessant

Eurogamer had een kort maar krachtig interview met Blizzards head honcho Mike Morhaime (zie foto). De antwoorden liegen er niet om: “Well, PC is the gaming platform with the largest installed base around the world. It’s also the platform with the best margins [voor game-ontwikkelaars]. I think it’s a great gaming platform.”
Toch is Blizzard niet volledig pc-minded, zo laat Morhaime weten. “You also asked about console. There a lot of people at Blizzard that love playing consoles games, a lot of us have consoles at home, a lot of people love Guitar Hero, the Wii is becoming very popular. […] Our primary focus is on the PC, but I wouldn’t rule out us continuing to look at consoles in the future if it was appropriate for the game.”
O, maar dat is even interessant, een Blizzard-spel op de spelcomputers. Iemand zin in een Diablo 3 voor de Wii bijvoorbeeld?
Grinden in de jungle zelfs topless niet leuk
Jungles, rum, piraten, stoere barbaren en wulpse vrouwen die er niet voor terugdeinzen om zelf ook mee te vechten: Age of Conan lijkt alles in zich te hebben om voor een frisse wind tussen het drukbevolkte MMO-genre te zorgen.
Helaas houdt het op bij ‘lijkt’, want er rammelt nog wel wat bij dit onlangs verschenen online rollenspel van ontwikkelaarveteranen FunCom. Age of Conan is geenszins een slecht spel, laat dat duidelijk wezen, maar de veel beloofde nieuwe toevoegingen en aanpassingen op de bekende MMO-formule vallen toch een beetje tegen. Laten we beginnen bij het combatsysteem, want als er iets is wat je veel doet tijdens een online rollenspel (naast het voltooien van opdrachten voor luie personages die je graag zo veel mogelijk laten lopen voor een lullig bloempje, kopje water of een ander nutteloos voorwerp), is dat het wel.
Met Age of Conan heeft men geprobeerd heeft om er een volledig nieuwe vechtervaring van te maken. Een waardig streven, al valt de uitwerking ervan een beetje tegen. Wanneer je op een vaardigheid (bijvoorbeeld een mooie finishing move) drukt, dien je vervolgens een uppercut of een andere stoot uit te delen, voordat de vaardigheid van kracht is. Hoewel de manier van vaardigheden gebruiken nu anders werkt, verandert er in wezen niets aan het vechtsysteem van de andere huidige MMO-spellen. Ik hoor mensen bij mij op de server nog hoog en laag beweren dat het volledig anders is, maar ikzelf merk er níets van.
Lees de rest van ‘Grinden in de jungle zelfs topless niet leuk’
Pools rollenspelplezier voor minder dan een tientje
Helemaal geen gekke deal!
Naam? The Witcher
Hoeveel? €7,00
Waarvoor? PC
Waar? Bart Smit
Wat is het? Een derdepersoons rollenspel van Poolse makelij, dat draait om de avonturen van Geralt, een vechtersbaasje met geheugenverlies.
Is het wat?
Trouwe Bashers-bezoeker Laura kwam onlangs met het geweldige nieuws dat The Witcher voor slechts zeven eurotjes uit de budgetbakken van onze grote vriend Bart Smit gevist kan worden. Voor wie The Witcher niet kent (en dat zullen er ongetwijfeld nog een hoop zijn) nog even een korte terugblik op dit Poolse rollenspel.

Lees de rest van ‘Pools rollenspelplezier voor minder dan een tientje’
Viking is de definitie van leuk!
Zelden zulke uiteenlopende recensies gezien als bij Creative Assembly’s nieuwste hakfestijn Viking: Battle for Asgard. De Nederlandse pers loopt met de game weg, de internationale pers doet dat wat minder: hier wordt gestrooid met achten en zelfs een 90 van de Power Unlimited, elders krijgt het spel regelmatig een karig zesje. Om maar te zwijgen over de 3,3 van 1UP. Waar ligt de waarheid?
Die vraag is niet zomaar te beantwoorden, maar één ding is wel duidelijk: niet bij 1UP in ieder geval. De reviewer in kwestie weet het spel in minder dan zeshonderd woorden tot op het bot af te kraken, maar vergeet daarbij een heel belangrijk onderdeel te melden: spelplezier!
Nee, het verhaal evenals de setting haalt het nergens bij het fantastische God of War, dat is waar. Het Scandinavische sausje waarbij ook Noorse mythologie van stal gehaald wordt weet inderdaad niet zo te grijpen als het Griekse onderonsje met Kratos en de Goden uit de God of War-reeks. Zoveel is zeker. Net zo min als dat het spel de lat voor grafische pracht hoger zal leggen. Want hoewel het er allemaal prima uitziet, is Viking geen spel om je vrienden te overtuigen van de visuele kracht van de console. Ook dat is helemaal waar. Dat het spel bovendien enorm rechtlijnig is en geen enkele vorm van free-roaming kent (ook al lijkt dat wel zo), weet bij vele reviewers ook geen goeds te doen.

Maar moet dat dan eigenlijk ook altijd? Moet een spel perse grenzen verleggen, records verbreken en als het even kan stempels drukken op de geschiedenis van gaming? Ik weet wel zeker van niet en ik weet ook zeker dat ontwikkelaar Creative Assembly dat ook van mening is. Viking is niets minder dan een tussendoortje, een warmhoudertje totdat het spellenseizoen pas echt losbarst, maar dat maakt het spel er niet minder om.
Integendeel, als er één spel is dat momenteel bestempeld mag worden als een sleeper-hit, dan is het Viking wel. Een bescheiden hitje wellicht, maar daarom niet minder leuk. Juist datgene is ook de belangrijkste factor van het spel, die leukigheid. Leuk is altijd een lastig te definiëren woord, want wat is ‘leuk’ nou eigenlijk? Welnu, daar heb ik nu een antwoord voor: Viking. Misschien niet een antwoord wat je zou kunnen gebruiken bij je oma of docent Nederlands, maar een mede-gamer zou je prima begrijpen.
En de reden daarvoor is eigenlijk heel simpel: het hakt zo lekker weg. Voor het verhaal hoef je het niet te doen, daar heeft iedereen gelijk in (één van de veelgehoorde kritieken waar ik me wél in kan vinden). Het verhaaltje van Hel, de godin van de onderwereld die verbannen is uit Asgard en op wraak zint. Hoe ze dat doet? Door rotzooi te schoppen in de wereld van de mensen genaamd Midgard! Ik zal het dan alvast maar verklappen: Viking is een spel zonder enige plottwisten, dieper uitgewerkte verhaallijnen of maatschappijkritische ondertoon. Tja, daar win je inderdaad ook geen prijzen mee.

Hoofdpersoon Skarin mag daarnaast ook op geen enkele manier in de schaduw staan van de eerdergenoemde Kratos, want waar de laatste nog enig karakterontwikkeling heeft, heeft men bij Creative Assembly geen enkele poging gedaan om datzelfde te doen bij Skarin. Je hakt, prikt, zaagt, slaat, mept, beukt en red vastgebonden Vikingen en dat is het wel zo’n beetje. Dat de Noorse mythologie erbij gehaald wordt is tof, maar het spel stort niet ineens in elkaar als je dat wegdenkt.
Grote troef van het spel daarentegen, is het vechtsysteem. Daar draait Viking werkelijk om en dat proef je gelijk. Met het kleinste gemak weet je de ruigste moves zo uit je mouw te schudden, dit alles zonder dat het spel te snel of onoverzichtelijk wordt. Ondanks dat de gevechten enorm massaal overkomen (duidelijk een trekje uit de Total War-serie waarin je complete legers kunt besturen) weet Viking altijd zo te spelen dat jij degene bent die de touwtjes in handen heeft.
Als een geoliede oorlogsmachine kun je als Skarin door het level heen wandelen en letterlijk elke vijandige soldaat stuk voor stuk een kopje kleiner maken. Bloed, ingewanden en andere ranzigheden worden hier niet geschuwd, wat het vechten eigenlijk alleen nog maar lekkerder maakt. Hop, daar vliegt weer een arm door de lucht. Woesj, daar rolt weer een hoofd weg. Krak, daar breekt weer een been. Hou je van mensen ontleden, dan heb je aan Viking in ieder geval een hele aardige.

Voordeel is ook dat het spel haast geen laadtijden kent (behalve bij het opstarten dan), waardoor een eventueel sterfgeval niet onmiddellijk betekent dat je minutenlang uit de actie bent. Binnen een mum van tijd sta je weer op de dezelfde plek als waar je doodging en kun je weer verder gaan met het naar hartelust hakken en zagen van vijanden. En ja, dat voelt goed, keer op keer. Op het verslavende af haast. En let wel: verslavend op een goede manier, mijnheer Bakker!
Is dat misschien hetgeen wat veel reviewers over het hoofd zagen: ongecompliceerd vermaak? Voor een spel waar eigenlijk best veel aan schort, weet Viking toch vaak genoeg dat prettige gevoel in je buik op te wekken. Het kan zijn dat een hoop reviewers dat gevoel niet meer kunnen krijgen door een overkill aan gespeelde spellen (of hooguit bij het spelen van de grootste toppers). Feit is wel: de gemiddelde hack&slash-fan zal dat geen barst uitmaken. De reacties op de bizarre 3,3 van 1UP spreken dan ook boekdelen. Ook op Metacritic scoort het spel bij de gamers een stuk beter dan bij de pers en dan hebben we het nog niet eens gehad over ‘ons’ Nederlandse gamepubliek dat Viking: Battle for Asgard ook zeker weet te waarderen. Het is geen God of War, maar wat het doet, doet het helemaal goed.





