Het is zover: de laatste weken van het jaar zijn aangebroken. Voor velen is het een tijd van gezelligheid en samenzijn, maar niet voor de werknemers van Free Radical Design. De Britse ontwikkelaar, onder andere bekend van de populaire TimeSplitters-reeks en het matig ontvangen Haze, staat vandaag in de schijnwerpers en niet in positieve zin, maar vanwege het vermeende faillissement van het bedrijf.

Lees de rest van ‘Free Radical Design gaat ten onder met een biertje’

Zombies. Hersenloze mormels. Hongerend naar vers vlees. Altijd zin in een hapje mens. Stommer dan het achtereind van een varken. En uiterst geschikt om te fungeren als (lijdend) onderwerp voor een computerspel. Denk maar aan een Resident Evil of een Dead Rising. Gelukkig is er altijd ruimte voor meer en daarom is het vanaf vandaag ook mogelijk om in Left 4 Dead, Valve’s nieuwste knalfestijn, zombies om te leggen. De onlangs verschenen demo gaf al een extreem gaaf (en bloederig!) voorproefje. Al eerder zag ik het spel in actie, maar nu mocht ik zelf aan de slag. Eindelijk!

Lees de rest van ‘Intelligent hersenloos vermaak met Left 4 Dead’

Herinnert iemand zich Quest for Glory nog? Deze avonturenserie uit de stal van Sierra mag dan niet zoveel bekendheid genieten als een Sam & Max of een Monkey Island, maar is minstens zo goed. Dat er RPG-elementen in de reeks verwerkt zitten én dat je de mogelijkheid krijgt om een spel te starten als één van drie klassen (fighter, mage of thief), zorgde voor iets iets speciaals. Zo speciaal zelfs, dat het de enige spellenreeks is waarvan ik alle vijf delen elk jaar nog even uit de kast trek. Voor de nostalgie, maar ook omdat het nog steeds zo verdomde leuk is.

Nu is er dus een remake van Quest for Glory II: Trial by Fire. Maar is dat wel nodig als de oorspronkelijke reeks nog steeds zo tof is?

Lees de rest van ‘Toch gekomen: de remake van Quest for Glory II’

Eurogamer had een kort maar krachtig interview met Blizzards head honcho Mike Morhaime (zie foto). De antwoorden liegen er niet om: “Well, PC is the gaming platform with the largest installed base around the world. It’s also the platform with the best margins [voor game-ontwikkelaars]. I think it’s a great gaming platform.”

Toch is Blizzard niet volledig pc-minded, zo laat Morhaime weten. “You also asked about console. There a lot of people at Blizzard that love playing consoles games, a lot of us have consoles at home, a lot of people love Guitar Hero, the Wii is becoming very popular. […] Our primary focus is on the PC, but I wouldn’t rule out us continuing to look at consoles in the future if it was appropriate for the game.”

O, maar dat is even interessant, een Blizzard-spel op de spelcomputers. Iemand zin in een Diablo 3 voor de Wii bijvoorbeeld?

Jungles, rum, piraten, stoere barbaren en wulpse vrouwen die er niet voor terugdeinzen om zelf ook mee te vechten: Age of Conan lijkt alles in zich te hebben om voor een frisse wind tussen het drukbevolkte MMO-genre te zorgen.

Helaas houdt het op bij ‘lijkt’, want er rammelt nog wel wat bij dit onlangs verschenen online rollenspel van ontwikkelaarveteranen FunCom. Age of Conan is geenszins een slecht spel, laat dat duidelijk wezen, maar de veel beloofde nieuwe toevoegingen en aanpassingen op de bekende MMO-formule vallen toch een beetje tegen. Laten we beginnen bij het combatsysteem, want als er iets is wat je veel doet tijdens een online rollenspel (naast het voltooien van opdrachten voor luie personages die je graag zo veel mogelijk laten lopen voor een lullig bloempje, kopje water of een ander nutteloos voorwerp), is dat het wel.

Met Age of Conan heeft men geprobeerd heeft om er een volledig nieuwe vechtervaring van te maken. Een waardig streven, al valt de uitwerking ervan een beetje tegen. Wanneer je op een vaardigheid (bijvoorbeeld een mooie finishing move) drukt, dien je vervolgens een uppercut of een andere stoot uit te delen, voordat de vaardigheid van kracht is. Hoewel de manier van vaardigheden gebruiken nu anders werkt, verandert er in wezen niets aan het vechtsysteem van de andere huidige MMO-spellen. Ik hoor mensen bij mij op de server nog hoog en laag beweren dat het volledig anders is, maar ikzelf merk er níets van.

Lees de rest van ‘Grinden in de jungle zelfs topless niet leuk’

Naam? The Witcher
Hoeveel? €7,00
Waarvoor? PC
Waar? Bart Smit
Wat is het? Een derdepersoons rollenspel van Poolse makelij, dat draait om de avonturen van Geralt, een vechtersbaasje met geheugenverlies.

Is het wat?

Trouwe Bashers-bezoeker Laura kwam onlangs met het geweldige nieuws dat The Witcher voor slechts zeven eurotjes uit de budgetbakken van onze grote vriend Bart Smit gevist kan worden. Voor wie The Witcher niet kent (en dat zullen er ongetwijfeld nog een hoop zijn) nog even een korte terugblik op dit Poolse rollenspel.

Lees de rest van ‘Pools rollenspelplezier voor minder dan een tientje’

Zelden zulke uiteenlopende recensies gezien als bij Creative Assembly’s nieuwste hakfestijn Viking: Battle for Asgard. De Nederlandse pers loopt met de game weg, de internationale pers doet dat wat minder: hier wordt gestrooid met achten en zelfs een 90 van de Power Unlimited, elders krijgt het spel regelmatig een karig zesje. Om maar te zwijgen over de 3,3 van 1UP. Waar ligt de waarheid?

Die vraag is niet zomaar te beantwoorden, maar één ding is wel duidelijk: niet bij 1UP in ieder geval. De reviewer in kwestie weet het spel in minder dan zeshonderd woorden tot op het bot af te kraken, maar vergeet daarbij een heel belangrijk onderdeel te melden: spelplezier!

Nee, het verhaal evenals de setting haalt het nergens bij het fantastische God of War, dat is waar. Het Scandinavische sausje waarbij ook Noorse mythologie van stal gehaald wordt weet inderdaad niet zo te grijpen als het Griekse onderonsje met Kratos en de Goden uit de God of War-reeks. Zoveel is zeker. Net zo min als dat het spel de lat voor grafische pracht hoger zal leggen. Want hoewel het er allemaal prima uitziet, is Viking geen spel om je vrienden te overtuigen van de visuele kracht van de console. Ook dat is helemaal waar. Dat het spel bovendien enorm rechtlijnig is en geen enkele vorm van free-roaming kent (ook al lijkt dat wel zo), weet bij vele reviewers ook geen goeds te doen.

Maar moet dat dan eigenlijk ook altijd? Moet een spel perse grenzen verleggen, records verbreken en als het even kan stempels drukken op de geschiedenis van gaming? Ik weet wel zeker van niet en ik weet ook zeker dat ontwikkelaar Creative Assembly dat ook van mening is. Viking is niets minder dan een tussendoortje, een warmhoudertje totdat het spellenseizoen pas echt losbarst, maar dat maakt het spel er niet minder om.

Integendeel, als er één spel is dat momenteel bestempeld mag worden als een sleeper-hit, dan is het Viking wel. Een bescheiden hitje wellicht, maar daarom niet minder leuk. Juist datgene is ook de belangrijkste factor van het spel, die leukigheid. Leuk is altijd een lastig te definiëren woord, want wat is ‘leuk’ nou eigenlijk? Welnu, daar heb ik nu een antwoord voor: Viking. Misschien niet een antwoord wat je zou kunnen gebruiken bij je oma of docent Nederlands, maar een mede-gamer zou je prima begrijpen.

En de reden daarvoor is eigenlijk heel simpel: het hakt zo lekker weg. Voor het verhaal hoef je het niet te doen, daar heeft iedereen gelijk in (één van de veelgehoorde kritieken waar ik me wél in kan vinden). Het verhaaltje van Hel, de godin van de onderwereld die verbannen is uit Asgard en op wraak zint. Hoe ze dat doet? Door rotzooi te schoppen in de wereld van de mensen genaamd Midgard! Ik zal het dan alvast maar verklappen: Viking is een spel zonder enige plottwisten, dieper uitgewerkte verhaallijnen of maatschappijkritische ondertoon. Tja, daar win je inderdaad ook geen prijzen mee.

Hoofdpersoon Skarin mag daarnaast ook op geen enkele manier in de schaduw staan van de eerdergenoemde Kratos, want waar de laatste nog enig karakterontwikkeling heeft, heeft men bij Creative Assembly geen enkele poging gedaan om datzelfde te doen bij Skarin. Je hakt, prikt, zaagt, slaat, mept, beukt en red vastgebonden Vikingen en dat is het wel zo’n beetje. Dat de Noorse mythologie erbij gehaald wordt is tof, maar het spel stort niet ineens in elkaar als je dat wegdenkt.

Grote troef van het spel daarentegen, is het vechtsysteem. Daar draait Viking werkelijk om en dat proef je gelijk. Met het kleinste gemak weet je de ruigste moves zo uit je mouw te schudden, dit alles zonder dat het spel te snel of onoverzichtelijk wordt. Ondanks dat de gevechten enorm massaal overkomen (duidelijk een trekje uit de Total War-serie waarin je complete legers kunt besturen) weet Viking altijd zo te spelen dat jij degene bent die de touwtjes in handen heeft.

Als een geoliede oorlogsmachine kun je als Skarin door het level heen wandelen en letterlijk elke vijandige soldaat stuk voor stuk een kopje kleiner maken. Bloed, ingewanden en andere ranzigheden worden hier niet geschuwd, wat het vechten eigenlijk alleen nog maar lekkerder maakt. Hop, daar vliegt weer een arm door de lucht. Woesj, daar rolt weer een hoofd weg. Krak, daar breekt weer een been. Hou je van mensen ontleden, dan heb je aan Viking in ieder geval een hele aardige.

Voordeel is ook dat het spel haast geen laadtijden kent (behalve bij het opstarten dan), waardoor een eventueel sterfgeval niet onmiddellijk betekent dat je minutenlang uit de actie bent. Binnen een mum van tijd sta je weer op de dezelfde plek als waar je doodging en kun je weer verder gaan met het naar hartelust hakken en zagen van vijanden. En ja, dat voelt goed, keer op keer. Op het verslavende af haast. En let wel: verslavend op een goede manier, mijnheer Bakker!

Is dat misschien hetgeen wat veel reviewers over het hoofd zagen: ongecompliceerd vermaak? Voor een spel waar eigenlijk best veel aan schort, weet Viking toch vaak genoeg dat prettige gevoel in je buik op te wekken. Het kan zijn dat een hoop reviewers dat gevoel niet meer kunnen krijgen door een overkill aan gespeelde spellen (of hooguit bij het spelen van de grootste toppers). Feit is wel: de gemiddelde hack&slash-fan zal dat geen barst uitmaken. De reacties op de bizarre 3,3 van 1UP spreken dan ook boekdelen. Ook op Metacritic scoort het spel bij de gamers een stuk beter dan bij de pers en dan hebben we het nog niet eens gehad over ‘ons’ Nederlandse gamepubliek dat Viking: Battle for Asgard ook zeker weet te waarderen. Het is geen God of War, maar wat het doet, doet het helemaal goed.

Tijdens de Games Developers Conference medio februari dit jaar zal er aandacht besteed worden aan de door ons zo geliefde Xbox Live Arcade-spelletjes. Microsoft zal namelijk uit zes verschillende categorieën de beste XBLA-games huldigen. Wie dat gaan worden, hangt allemaal af van de fans. Wordt het Puzzle Quest of toch Castlevania? Aan ons om dat te bepalen. Stemmen dus!

Dat spellen gebaseerd op het geloof doorgaans niet van al te beste kwaliteit zijn, dat weten we allemaal. Maar dat het soms zulke meuk op kan leveren had zelfs God niet kunnen voorspellen. Zie na de klik Zoo Race. In dit gedrocht van een spel maak je de avonturen mee van een stel dieren die meedoen met de “Games of Celebration” nadat de zondvloed is geweest. Ondertussen moet je ook geisers, tonnetjes, glazen spiegels en meer van dat soort fraais ontwijken. Bizar!

Disco-dansende varkens, rennende neushoorns, vlammenontwijkende paarden en een supersnel schaap vormen de belangrijkste ingrediënten voor Zoo Race. Echt een doel is er niet: waar het om draait is dat je op tijd bij, euh, wat eigenlijk bent? Om het ‘spel’ wat boeiender te maken hebben Japeth, Shem en Ham, de brutale zoontjes van Noach (die van de Ark, remember?) allerlei zooi op de weg gegooid, zodat je nog wat te ontwijken hebt op de weg naar de finish. Al met al biedt dit spel je voor nog minder dan 18 dollar een geweldige deal met goddelijke graphics, uitmuntende Christan Rock-liederen en een gameplay met niet minder dan acht racebanen en -jongens wat een feest!- acht verschillende dieren. Uiteraard allemaal met een hoedje op, want dat is gaaf. Nog niet overtuigd? Bekijk het filmpje of test de demo!

Het is een verplichting. Het einde van het jaar smeekt erom de meest geliefde games van het jaar in een duidelijk lijstje te presenteren zodat iedereen die het er niet mee eens is het kan ontleden en bediscussiëren. Vincent, Bart en Samuel gingen mij reeds voor, achterblijven is dan ook geen optie uiteraard. Bij deze dus mijn lijstje met daarin mijn vijf favorietjes van 2007. Toegegeven, het was best lastig!

O, the irony! De rest van Bashers zetten “Samuel” en “Guitar Hero” altijd in één zin, maar wie gooit uiteindelijk het godsgruwelijk populaire muziekspel in zijn lijst? Me baby, me! Oftewel: ik rock anders ook wel een flink portie mee. Voornemen voor 2008 is dan ook om dit eens en voor altijd helder te maken (Rock Band comes to mind…), dat jullie dat alvast weten he. Ik moet toegeven: het was even tobben welke Guitar Hero ik er in het oudejaarslijstje hebben. Het tweede deel voor de Xbox 360 is toch eigenlijk wel het spel waar de verslaving mee begon. Echter, diens opvolger heeft toch nét iets meer in zich, naar mijn smaak. Meer als in: muziek, online opties, algemene mogelijkheden én draadloze gitaar. Behoorlijk handig om te hebben als je niet wil dat de controller uit de console vliegt (of dat de console om valt. Niet dat mij dat gebeurt hoor. Honestly!). Het beste van dit alles? Guitar Hero heeft het uiteindeljik geschopt als dé partygame voor de Xbox 360. Voor mij althans. Ik ben er maar wat blij mee!

In het Gamer Magazine nummertje twee voorspelde ik het al: in plaats van Halo 3 is het niet minder dan Call of Duty 4: Modern Warfare die het helemaal gaat maken op het gebied van multiplayer dit jaar. En zie daar, het geschiedde! Bart zei het in zjin overzicht al helemaal goed: imponeren als een malle, dat doet Call of Duty 4 wel. In de multiplayerstand uiteraard geweldig (dat was gelijk vanaf het begin van de gigantisch populaire beta al bekend), maar ook op het gebied van singleplayer absoluut de moeite waard. En och, dat sommige van de standaard minpuntjes er weer in zitten is verder ook geen punt als je ziet hoeveel plezier je er voor terugkrijgt. Niets dan lof voor ontwikkelaar Infinity Ward dus en volkomen terecht dat deze meedraait in de lijstjes.

Alleen voor échte mannen en vrouwen is er het strategiespel Company of Heroes: Oppossing Fronts. Mensen die denken dat pc-gaming hooguit voor het spelen van knusse bijstandsmoederbureaubladspelletjes bestemd is (u weet wie u bent!) hebben hier dan ook niets te zoeken. Maar drommels, ik blijf het keer op keer zeggen: Company of Heroes is in één woord GE-WELDIG. De mix van keiharde strategie, overdonderend geluid, indrukwekkende explosies, inééngepakt in een bloederige strijd rondom allerlei Franse veldslagen ten tijde van de Tweede Wereldoorlog heeft mij zonder twijfel bij de keel gegrepen. Ik vermoed bovendien dat dát nog wel even zo blijft. Het origineel was al super, maar de stand-alone uitbreiding doet daar nog minstens drie schepjes bovenop. Alleen het commentaar van de Britse troepen (“FUCKING WANKERS”) is de aanschaf al waard. Al met al is Company of Heroes en haar uitbreiding dé favoriete game uit het o zo overvolle oorlogsgenre. Zonde als je deze moet laten liggen.

Hier ga ik weinig woorden aan vuil maken: ook ik ben zeer, zeer, zeer, zéér tevreden over Valve’s pretpakket. Vergeet Koningin Beatrix, déze oranje doos, daar draait het allemaal om! Waarom, dat heb je allemaal al eerder mogen lezen. Als je nu nog niet overtuigd bent, dan weet ik het ook niet meer. Ik bedoel: voor vijf tientjes heb je de ultieme spellenverzameling van de eeuw, what’s there not to like?! Overigens wil ik nog wel even een goed woordje doen voor Team Fortress 2. Deze cartooneske shooter waarin je elk een rol kiest om zodoende gezamenlijk doelen te behalen mag eigenlijk niet genegeerd worden. Het is dan wel geen Portal of een Half-Life: Episode Two, maar gaaf is het zeker. En leuk. Heel erg leuk.

Yeah, yeah I know. Er zijn ontelbaar dingen die beter gekund hadden bij dit spel. Het is bij lange na niet perfect. Een aantal dingen die Bioware had beloofd zijn in geen velden of wegen te bekennen. Maar holy shitbreaks, wat is dit spel me lang bijgebleven zeg! Die hele mix van science-fiction, Star-Wars-achtige verhaallijnen, ijzersterke dialogen en kippenvelgevende achtergrond muziek die zo uit Blade Runner - heeerrrrrrlijk! - gestapt lijkt te zijn maken de ultieme combinatie voor Mass Effect, wat mij betreft het beste actie-rollenspel van dit jaar en sowieso de beste voor de Xbox 360. Oké, voor een role-playing game moet je veel knallen en van de statistieken hoef je ook niet al te veel van te verwachten, maar het is de ervaring die telt en nog wel even bij je blijft. Gamers die Star Wars: Knights of the Old Republic konden waarderen of wel eens in zin hebben in iets anders dan Japanse rollenspelen (u weet nog steeds wie u bent!) moeten écht aan de Mass Effect. Een mooi avontuur gegarandeerd. Daar durf ik mijn hand in het vuur voor te steken. Twee handen zelfs. Gaat dat spelen!*

*Zélfs als tussendoortje bij het spelen van Super Mario Galaxy aan te raden. Ik meen het!

De één loopt er mee weg, de ander het liefst met een wijde boog er om heen: Assassin’s Creed. Dat er uiteindelijk meer kritische spelers waren, maakte niets uit voor de verkopen, want die deden het goed. Heel erg goed zelfs. Met zo’n 2,5 miljoen exemplaren over de toonbank wereldwijd kan ons aller Jade Raymond in ieder geval zeggen dat ze een record op haar naam mag zeggen, namelijk die van best verkochte nieuwe intellectual property. Niet slecht voor een vrouwtje dat zich eens o zo nerdy kleedde!

En dan ook nog dit:

• De Japanners zijn wel te porren voor een dagelijks portie Wii Fit. Het evenwichtspel waarin je in allerlei rare standjes bepaalde minigames moet spelen (en ook nog eens van af van vallen. Op meerdere manieren!) verkocht in de eerste week maar liefst 150.000 stuks. Met 107.000 exemplaren doet Mario Party voor de DS het ook niet slecht trouwens. Opvallend is overigens ook nummer 6 in het verkooplijstje: Lost Odyssey. Als enige spelcomputer die niet afkomstig is uit het land van de rijzende zon weet de Xbox 360 toch een bescheiden hitje te scoren met deze RPG. Of moeten we zeggen ‘jRPG’, want ook Lost Odyssey is natuurlijk op en top Japans.
• Ach ende wee. Far Cry 2, Brothers in Arms III en EndWar zijn allen vertraagd. Een reden is niet gegeven, wel weten we dat het pas in het fiscale 2008-2009 uitgebracht gaat worden. Dat boekjaar begint overigens vanaf april, dus had je je voorgesteld om bovenstaande spellen lekker te gaan spelen tijdens de niet zulke koude wintermaanden, dan heb je vette pech.
• Activision scoort momenteel dan wel dik met Guitar Hero III: Legends of Rock, echt heel soepeltjes loopt het met het bedrijf zelf nou ook weer niet. Willen ze eerst niet dat Harmonix, de eerdere ontwikkelaar van Guitar Hero, met een patch voor de PS3 komt waarmee je de Guitar Hero III-gitaar voor die andere rockgame Rock Band kunt gebruiken, nu wordt de uitgever aangeklaagd vanwege het monoprobleempje waar de Wii-versie meekampt. Activision had een paar dagen geleden al aangegeven met een inruilactie bezig te zijn, maar ene Samuel Livingston vindt het te lang duren en is er gewoon klaar mee: hij eist dat Activision de foute versies per direct vervangt en de onwaarheden in de reclame aanpast. Komt-ie alleen wel lekker op tijd mee…
• O jee, Richard Garriot’s Tabula Rasa loopt niet zo lekker als verwacht. Daarom doen ze nu (ja nu al ja!) aan diverse acties om de spelers toch maar richting het sci-fi online rollenspel te krijgen. Voer je emailadres in en wie weet win jij wel een driedaags tripje naar de wereld van Richard Garriot’s Tabula Rasa! De kans is overigens zeer reeël: afgaande op de reacties is iedereen wel klaar met deze game. Jammer voor Richard Garriot en zijn Richard Garriot’s Tabula Rasa, maar het is niet altijd feest in MMO-land zullen we maar zeggen.
• Jeroen zei het al gisteren: de Burnout Paradise-demo zou er vandaag komen. En wat blijkt nou? Hij is er zowaar! Ik heb de demo zelf nog niet kunnen testen, maar het schijnt wel weer een tof spelletje te zijn. Geen PS3 of Xbox 360, maar wel in het bezit van een PSP en racefan, dan kun je de WipEout Pulse-demo eens proberen.

Ik wist dat spelen met physics in een spel een vette bezigheid is, maar… Holy shit, wat ziet dit er hilarisch uit zeg! Start de editor van de geavanceerde shooter Crysis eens op, pak eens 3000 tonnen, gooi ze op een mooie stapel of giet ze in een mooi vormpje, smijt er vervolgens iets tegen aan en zie wat er gebeurt: een geweldsorgie van rondvliegende tonnetjes! Oké, heel erg nuttig is het allemaal niet, maar vermakelijk, dat is het zeker. Physics, ik hou er van!

O nee, wat een timing. Net nu onze vrolijke vrienden uit Den Haag beginnen over het verbieden van geweldadige games, komt er aan de andere kant van het grote meer een onderzoek waarin wordt beweerd dat “alleen roken slechter is dan het geweld in spellen”. Longkanker wordt voor het gemak eventjes naast geweldadige games geplaatst? Euh, hallo!? Waar gaat dit nou weer over?

En verder was er ook nog vandaag:

• Ook hier is de timing weer geweldig. Het Britse leger is eigenlijk helemaal niet zo ontevreden over ‘die spelletjes’: de PlayStation-generatie schiet accurater in Afghanistan en Irak, iets wat de hoge piefen aldaar eerst niet geloofden, maar achteraf zijn ze er maar wat blij mee. Mag ik een motie indienen over oorlog trouwens, volgens mij is dat nóg dodelijker dan het spelen van geweldadige spellen…!
• En nou haalt er ook al iemand anders uit naar de gameindustrie. Wat een ellende momenteel… de man in kwestie is Jonathan Blow, spelontwikkelaar van beroep. Volgens hem is “het medium in gevaar” en gaat de vraag niet meer over wáárom mensen eigenlijk spellen spelen, maar hoevéél het er nou eigenlijk zijn. Achievements zouden ook een boosdoener zijn, net als het verzamelen van objecten. Nee, daarom houden mensen er van sterren te verzamelen in Super Mario Galaxy!
• Randy Pitchford, big chief bij Gearbox is van mening dat Medal of Honorop zijn retour is. Aan de ene kant probeert men authentiek te zijn, maar aan de andere kant kun je MacGyver uithangen door allerlei wapens op te waarderen. In de Tweede Wereldoorlog nota bene. Tja, en dan kun je maar beter helemaal stoppen met het genre, aldus Pitchford. Eén ding heeft de beste man gelijk: de Medal of Honor-reeks is wat mij betreft ook letterlijk verleden tijd.
• Ach ende wee! Het Eurovideokanaal, waarbij je op je Xbox 360 films en andere leuke visuele tussendoortjes binnen kan halen, zal hooguit in vier landen gaan werken. Alleen het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Frankrijk en Duitsland mogen er van genieten, wij vissen opnieuw achter het net.
• Tot slot een spel waar je nou wél oprecht geweldadig van kunt worden: het immer herhalende Desert Bus. Yikes!

Dit is niet leuk! Waar is Guitar Hero III: Legends of Rock voor de Xbox 360 in godsnaam?! Afgelopen vrijdag werd het spel, precies een maand nadat deze met enorm succes uitkwam in Amerika, uitgebracht in ons koude kikkerlandje. De combinatie van een enorm run op het spel én enorme tekorten maakte het voor mij niet makkelijk: het spel is nergens meer te vinden. Nérgens! WTF?

En da’s eigenlijk best vreemd, als je nagaat dat het spel met een beetje pech gewoon keihard honderd euro’s kost. HONDERD euro, daar kun je haast van op vakantie gaan. Of héél veel biertjes drinken. Met een beetje geluk allebei. Tja, kennelijk hebben heel veel gamers het er voor over, anders had ik nu wel mooi kunnen rocken op Guitar Hero III. Iets wat ik eigenlijk wel had verwacht, want ik ging er blind vanuit dat de prijs voor velen te hoog zou zijn. Echt, wat had ík het fout zeg!

Toch was er iets wat mij opviel, keer op keer. Bij een aantal winkels die ik in Assen en Groningen bezocht, kreeg ik namelijk dit te horen: “Sorry, we hebben geen Xbox 360 binnengekregen terwijl we die wél zouden krijgen”. Uh, okay? Bij de Wii was het een heel ander verhaal: “De Wii-versie was zo uitverkocht, maar van Nintendo krijgen we sowieso maar weinig binnen.” Frappant genoeg lagen er in élke bezochte winkel wel weer genoeg exemplaren voor de PlayStation 2 en de PlayStation 3. De ene shop had er meer dan de ander, maar telkens weer waren deze versies wel gewoon verkrijgbaar. Bij de MediaMarkt was het helemaal erg: alle exemplaren voor de PlayStation 3 lagen er nog. Alles wat men in had gekocht (een stuk of twaalf) was niet eens over de toonbank gegaan. De PS2 doet het iets beter volgens de MediaMarktman, maar zet ook geen zoden aan de dijk. Dat zet je toch aan het denken.

Is dit een indicatie dat het gewoon niet goed gaat met de PlayStation 3? Als je bedenkt dat Guitar Hero III één van de grootste toppers in Amerika was afgelopen maand, maar amper verkocht voor de PlayStation 3, ga je jezelf toch even achter de oren krabbelen. De roots van Guitar Hero liggen immers bij de PlayStation. Of zijn fans van het muziekspel overgestapt naar de Xbox 360? De online-functies, de achievements alsmede het gebruik van de X-plorer uit deel twee maken het natuurlijk wel aanlokkelijk. Of… heeft men gewoon veel te weinig Xbox 360-units verscheept naar Europa? Dat laatste lijkt waarschjinlijk nog het meest aanneembaar. Ik hoop dan ook met smart dat in de komende weken alsnog de 360-versies binnen stromen, want ik moet natuurlijk wel kunnen blijven rocken. Al is het alleen maar om te oefenen voor komend weekend, wanneer er een heus Guitar Hero III-toernooi gaande is in het ijskoude GetTogether-café in Amsterdam. De hoofdprijs? In het voorprogramma van Krezip spelen. Jottum!

Leuk om mee wakker te worden in de trein of bus: een artikel, afkomstig uit de Sp!ts, voorzien van een grote foto van lieftallig lachebekje Jade Raymond van Ubisoft. Niet alleen de foto valt op, ook de kop er naast doet op zijn minst fronsen. Jade komt namelijk met het schokkende nieuws dat ze “bang was om niet serieus genomen te worden” tijdens het solliciteren op banen in de IT-sector. Ze wilde vooral niet te mooi zijn, vandaar de “zorgvuldig dichtgeknoopte, truttige kleding en een overdreven nerdy brilletje”. Ach ja, je kunt zeggen wat je wil, Jade is uiteindelijk toch producer geworden. Zonder dichtgeknoopte kleding en brilletjes. See for yourself!

Eventjes een onderwerp waar Boris van Gamekings en de PU vast over mee kan praten: schelden. Hem gaat dat bijvoorbeeld gemakkelijk af. De makers van Fable 2 daarentegen kennelijk niet, want ze vragen JOUW hulp. De inspiratie is op (geen humor grenzend aan een geslepen diamant dus…), dus aan het gepeupel de vraag welke scheldwoorden de gamer het liefst er in wil zien. Moet geen probleem worden: één van de users op de frontpage van Gamer.nl heeft er in ieder geval een hoop bij elkaar kunnen sprokkelen!

• Gisteren genoemd en pas na de jaarwisseling te verschijnen, maar nu toch al speelbaar, dankzij een demo: Universe at War: Earth Assault. Een lange naam voor een strategiespel, maar hopelijk bieden de twee missies inclusief tutorial á 1,15 Gigabyte je genoeg om alvast een goede indruk te geven van deze titel..
• Geruchten, ik hou van geruchten. Vooral als ze zo lekker kort en bondig zijn, zoals die van de Bulletproof-achievement van Bioshock. Speel je het spel op Hard uit zonder dood te gaan, dan krijg je er maar liefst honderd punten bij. Maarrr… je gaat toch nooit écht ‘dood’ in Bioshock? Doe mij die punten ook maar!
• Rock Band, ik hou van Rock Band! Dat het spel tijdens een demonstratie op Leipzig enigszins tegenviel (toegegeven, dankzij enige technische mankementen), maakt mij niet uit: dit spel gaat het maken in 2008! De Amerikanen mogen er echter al eind dit jaar aan geloven. Naast de huidige line-up van muziek liet men vandaag weten wanneer en hoe duur de downloadble content gaat worden. Oké, opnieuw hangt er een gigantisch prijskaartje aan die packs vast, maar gaaf is het zeker: wat een toppers staan er op het programma!
• Liet men bij Microsoft gisteren weten met zogenaamde Xbox Originals aan te komen, waarmee je originele Xbox-spelletjes gewoon voor de Xbox 360 kan downloaden, vandaag werd bekend gemaakt dat je deze letterlijk origineel mag noemen. Als in dus géén achievements en als er bugs in zaten, dan kom je ze nu ook gewoon weer tegen. Oldskool hoor!
• Tot slot nog een luchtig onderwerp. Wat dacht je van deze haast levensechte Ravenholm-attributen? Nep zijn ze wel, want ze werden gemaakt voor een Halloween-feest, maar dat mag de pret niet drukken! .