Als je van games houdt is er geen betere tijd van het jaar dan het najaar. Dan komen immers de meeste en beste games uit, ongeacht welk platform je bezit. En dit jaar lijkt het heftiger dan ooit - vandaar dat we deze week iedere dag voor één platform de interessantste games op een rijtje zetten. Vandaag, woensdag, behandelen we de pc.

Dat de pc - ondanks de enorme populariteit van de spelcomputers - nog steeds mee kan komen, blijkt dit najaar toch maar mooi weer. Natuurlijk zijn het vooral de strategie- en schietspellen (en hier en daar een rollenspel) waar je het als pc-gamer van moet hebben, maar trek je dat goed, dan zit je met dit platform gebakken: genoeg spellen om minstens drie maanden zoet mee te zijn! Dat je overigens geen tijd meer over hebt voor bijvoorbeeld een Xbox 360 of een Wii, ach, een kniesoor die daar op let.

Anyway, tijd voor de spellen, waarover je hieronder leest, volledig in willekeurige volgorde:

1. Half-Life 2: The Orange Box
Als er iets is waar je het dit najaar wel mee uit zult houden, dan is het pretpakket genaamd The Orange Box wel! Het volledige Half-Life 2 inclusief beide aanvullingen, het cartooneske Team Fortress 2 en het briljante Portal krijg je voor slechts vijf tientjes voorgeschoteld. Geen geld als je nagaat hoeveel content er eigenlijk in dit doosje zit! Is sinds oktober verkrijgbaar via STEAM (waar het pakket goedkoper is, hoera voor de dollarkoers!) of gewoon in de winkel, tevens voor de Xbox 360. Even tussen ons: echte gamers weten natuurlijk dat je een spel als Half-Life 2 gewoon op de pc moet spelen!

2. The Witcher
Hou je wel van een typisch Westerse RPG, dan is het wellicht een tip om het actievolle The Witcher te proberen. Dit Poolse rollenspel met Oblivion-tintjes geeft je de mogelijkheid om in de voetsporen van de blonde Geralt, een legendarische held met geheugenverlies (held op sokken?), te stappen. Geralt is niet zomaar de eerste beste oetlul die je tegenkomt, maar een hoofdpersonage met karakter en pit dat zelfs in het begin zijn mannetje al aardig staat. Dat het spel, ondanks het in hoofdstukken opgesplitste verhaal, vol vrijheid zit, is vanzelfsprekend ook mooi meegenomen. Is sinds 25 oktober verkrijgbaar.

3. Hellgate: London
Dat de oudwerknemers van oldskool klassieker Diablo niet zomaar een nieuw pareltje uit hun mouwen weten te schudden, bewijst ontwikkelaar Flagship Studio wel met hun onlangs verschenen actie-rpg Hellgate: London. Aan de screenshots te zien denk je wellicht aan een shooter, maar niets is minder waar: de effectiviteit van je schoten worden niet bepaald door je schietkunsten, maar eerder door de parameters van je personage. Multiplayer is een enigszins vreemde eend in de bijt, want wil je alles er uit halen wat er in zit, dan zul je per maand $9,95 moeten betalen. Op zijn MMO’s dus. Misschien niet de ware Diablo-killer die velen er van verwacht hadden, maar wel eentje waar je jezelf wel volledig in kunt storten. Mits je de minpuntjes door de vingers ziet. Sinds 2 november verkrijgbaar.

4. Age of Empires III: The Asian Dynasties
Tja, de welbekende Age of Empires-reeks. Zelf kan ik er goed van genieten, maar het is wel duidelijk dat het derde deel aannemelijk minder goed ontvangen werd bij het grote publiek: de servers zijn niet bepaald vol te noemen en wie heeft het er uberhaupt nog over de eens zo grote strategiereeks? Toch moet dat je er niet van weerhouden om de onlangs verschenen aanvulling genaamd The Asian Dynasties op te pikken: de drie nieuwe Oosterse landen weten het spel toch weer een lekker en vernieuwd smaakje te geven dankzij nieuwe speelmogelijkheden en eenheden. En ach, de multiplayer blijft iets waar je je uren in kunt verdiepen. Prima voer voor de koude wintermaanden dus. Nu in de winkels.

5. Gears of War
Hebben we dit spel op de Xbox 360 vorig jaar al niet tot in den treure gespeeld? Ja, eigenlijk wel. Maar dat betekent niet dat Gears of War op de pc geen bestaansrecht zou hebben, integendeel. Met vijf nieuwe hoofdstukken die het verhaal tussen act 4 en 5 vertellen (does ‘Brumak’ ring a bell?), meer multiplayermogelijkheden, een game-editor waar je zelf mee kan gaan knutselen en meer multiplayermaps biedt Gears in principe nog meer speelplezier als voorheen. Kleine kanttekening: jammer dat de nieuwe hoofdstukken toch minder speciaal zijn als verwacht. Voor de rest: gelijk halen als je het spel nog nooit op de Xbox 360 hebt gespeeld!

6. Crysis
Heb je een bakbeest van een computer, maak dan je borst maar nat: EA’s najaarsshooter Crysis staat namelijk op het punt uit te komen. Deze release zal ongetwijfeld voor de verstokte shooterfans zonder NASA-computer voor een gigantische run op de laatste hardware zorgen, want met minder speel je dit spel natuurlijk niet. Voor het verhaal hoef je het spel waarschijnlijk niet te hebben, maar eerlijk is eerlijk: de plaatjes zijn alvast adembenemend te noemen. En als je van tropische eilanden houdt, zit je sowieso wel goed met Crysis. Vanaf 16 november aanstaande te koop.

7. Unreal Tournament III
We blijven nog even in de first person shooters. Geheel terecht overigens, want Unreal Tournament III kan wel eens als ouderwets schietfestijn bestempeld gaan worden. Met de Unreal Engine 3.0 als grafische motor draait het derde deel uit de immer populaire Unreal Tournament-reeks nog steeds om knallen en geknald worden. Realistisch is het allesbehalve, maar de heerlijke kleuren en aparte levels sieren het spel juist alleen maar. Een singleplayer hoef je niet te verwachten, maar wie wil dat nou ook eigenlijk in deze razendsnelle multiplayershooter? Verkrijgbaar vanaf 23 november.

8. Call of Duty 4: Modern Warfare
Toegegeven, deze game komt ook op de consoles uit en Bart had het er gisteren ook al over, maar dat mag geen reden zijn om deze game op dit lijstje maar te negeren. Call of Duty 4: Modern Warfare is een heerlijke shooter die ook op de pc geheid de nodige ooh’s en aah’s aan zijn zijde heeft. Geen console maar wel groot fan van hedendaagse shooters? Halen die hap dan. ‘Nuff said!

9. Supreme Commander: Forged Alliance
Een nieuwe uitbreiding voor het grootsch aangekondigde strategiespel Supreme Commander, wat weer een spiritueel opvolger is van klassieker Total Annihilation. Beiden overigens bedacht door de altijd goedlachse Chris Taylor. Oorlogje voeren op gigantische schaal was uiteindelijk niet aan mij besteed, maar zie je als hardcore-strategiefan dat wel zitten en stoor je jezelf niet aan de onpersoonlijke robots van eenheden, dan heb je aan Supreme Commander: Forged Alliance een hele goede. Gameplaytechnisch gezien is het letterlijk en figuurlijk namelijk nog steeds een topper van formaat. Het origineel heb je daarnaast niet eens nodig: Forged Alliance staat op zichzelf en is een stand-alone uitbreiding. 23 november te vinden bij elke spellenboer.

10. SunAge
Tot slot een spel van (deels) Nederlandsche bodem. Lighthouse Interactive komt binnenkort met SunAge op de proppen. Deze strategiegame gaat letterlijk back to basic: 2D-plaatjes, verhuld in een traditionele gameplay die we o zo goed kennen van klassiekers als Red Alert en StarCraft. Ben je een graphicshoertje eerste klas, dan heb je bij SunAge dus niets te zoeken. Kijk je verder dan dat, dan zie je een spel met enorm veel potentie. Het meest opvallende zijn de Connection Lines, welke je kunt zien als hoogspanningsmasten die je gebouwen van energie voorzien. Cruciaal voor de gameplay dus, want je basis valt of staat met het bouwen van die lijnen. SunAge lijkt verder redelijk hardcore te worden, waardoor het spel waarschijnlijk niet door iedereen opgepikt gaat worden. Dat het - na jaren van uitstel - ook nog eens uitgebracht wordt in een najaar vol triple A-titels, maakt het er al helemaaaal niet makkelijker op.We zullen zien hoe het uit gaat pakken met SunAge. Eind deze maand verkrijgbaar

Niet iets vergeten?
Niet echt, want een hoop van de ware pc-toppers hebben we nu eigenlijk al wel behandeld. Maarrr… In de categorie MMORPG zou je Tabula Rasa kunnen proberen. Tenminste, mocht je World of Warcraft helemaal gezien hebben. Het voordeel met Tabula Rasa is dat deze MMO het eens heel anders aanpakt: weg zijn de orcjes en elfjes, hallo daar science fiction-wereld en keihard schietgerei! Best aardig, maar zie er maar eens tijd voor over te hebben. Meer strategievermaak is er bovendien in de vorm van Empire Earth III. Het gaat verder dan Age of Empires III: begin met een kleine nederzetting de Bronstijd, om uiteindelijk in de futuristische toekomst als keizer van de aarde te eindigen. Dit derde deel onderscheidt zich met name in de graphics, die er wat stripachtiger uitzien. Ook de Risk-achtige modus, waarin elk strijdgebied opgesplitst is, lijkt het spel goed te doen. En anders is er natuurlijk My Horse & Me nog!

En na de jaarwisseling?
Mag je bezig gaan met knallers als Soldier of Fortune: PayBack (die overigens dit jaar wel in Amerika verschijnt), Far Cry 2, Brothers in Arms: Hell’s Highway, *hapt naar adem* Mercenaries 2: World in Flames, Left 4 Dead en Frontlines: Fuel of War. Da’s een hoop zegt u? Hou je hart maar vast dan, want dat is slechts een greep uit het aantal shooterspellen volgend jaar. Wat strategy betreft kun je aan de slag met Universe at War: Earth Assault en natuurlijk StarCraft II (oh, wat gaat die laatste mooi worden!). Griezelen kan met Alan Wake en Alone in the Dark en er staat zelfs een adventurespel (ze bestaan nog!) op de lijst in de vorm van Simon the Sorcerer 4: Chaos Happens.

Conclusie?
De jRPG-fan of liefhebber van lieve en schattige spelletjes hebben dit najaar en eigenlijk ook daarna, niets maar dan ook NIETS te zoeken op de pc. Hou je daarentegen wel van een brute shooter of uitgebreide strategiegame op zijn tijd, dan valt er niets te mopperen.

Nou ja, behalve dat je dan ALWEER je pc mag gaan upgraden.

Lees ook onze andere najaarsoverzichten:

• Wii
• Xbox 360
• DS en PSP
• PlayStation 3

Even voor de goede orde: ik heb niets tegen Quick Time Events. Zeker in bepaalde spellen - ik noem een God of War of een Resident Evil - waren dergelijke gameplaymechanieken prima te doen. Iedereen die ook maar een beetje op zit te letten kan in principe die actiestukken waarin de Quick Time Events voorkomen, met gemak halen, mits je maar op tijd een handeling uitvoerde. Toch is het niet altijd even goed (en dan ben ik nog mild!) uitgewerkt. Zo ook Clive Barker’s Jericho.

Want echt, wát hebben ze bij Codemasters IN GODSNAAM gedaan tijdens de ontwikkeling van deze nieuwe horrorgame, mede bedacht door befaamd horrorschrijver Clive Barker? Op papier klonk het namelijk allemaal zo mooi: een bloederige shooter, begeleid door een spannend en origineel verhaal ontsprongen aan het gitzwarte brein van de heer Barker. Werp één blik op het werk van dit Britse heerschap en je weet immers onmiddellijk dat het met de horror wel goed zit. Komt mooi uit, want na Condemned was ik wel weer toe aan een potje griezelen achter de console. Of, in dit geval, de pc.

Goed, Jericho dus. Aanvankelijk ging mijn interesse uit naar deze titel op de spelcomputer en om geheel onbevangen aan het spel te starten, had ik besloten om de eerder verschenen demo gewoon lekker te negeren. Ook allerlei previews en dergelijke liet ik maar voor wat het was: ik wilde geheel blanco de spelwereld betreden. Triomfantelijk deed ik dan ook het schijfje in de computer, liet de installatie zijn gang gaan en kon na enige tijd eindelijk het spel opstarten. Verras me mijnheer Barker, verras me Jericho!

Veel gore, dat belooft alvast veel moois!

Maar ai ai ai, valt dát even tegen!

Het is niet zozeer het feit dat het een rechtstreekse poort is. Dat het hele hoofdmenu één en al CONSOLE schreeuwt maakt me nog niet eens zoveel uit. Dat het spel overdreven zwaar loopt op mijn computer terwijl andere - zwaardere - games wél soepeltjes lopen, ach, daar valt óók nog mee te leven. Wat echter volledig uit den boze is, is dat je bij het eerste de beste Quick Time Event al rotsvast blijkt te zitten! En waarom? Omdat die achterlijke besturing je handelingen niet lijkt te registeren!

Quick Time Events (mocht je jezelf overigens afvragen wat dat nou precies zijn) verlangen van de speler een bepaalde actie op een bepaald moment in een korte tijd. Dit gebeurt in het bijzonder tijdens tussenfilmpjes. Veel van de tussenfilmpjes zijn doorgaans erg passief: gewoon lekker achterover leunen en genieten van al het moois wat er op je scherm gebeurt. Hartstikke tof allemaal. Toch zijn er ook een hoop spellen die meer willen tijdens dit soort filmpjes. Onder het mom van ‘interactiviteit’ hebben ontwikkelaars ooit op een bepaald moment in de jaren ‘90 bedacht dat je alsnog op moet letten tijdens het bekijken van deze cutscenes. Nou ja, bekijken. Het is meer dan dat: je moet ook gewoon actief knoppen gaan rammen.

Misschien herinner je je Dragon’s Lair nog wel? Dat was namelijk echt het toppunt van Quick Time Events, hoewel die term toen nog niet gehanteerd werd. In dit overigens knap uitziende frustratiespel was het de bedoeling dat je gedurende je zoektocht naar een of andere niet te versmaden prinses, allerlei obstakels en andere vervelende hindernissen moest ontwijken. Zonder ook maar enige informatie op het scherm moest je ontwijken door naar links of rechts te drukken als er iets op je af kwam. Deed je dit niet, dan was je af en kon je het hele riedeltje weer van voren af aan opnieuw spelen. Was je wel verder, dan kreeg je vaak een nóg moeilijkere (want pittig waren die Quick Time Events zeker) hindernis voor je kiezen. O, wat heb ik wat afgevloekt toen ik het ooit zo goedbedoelde verjaardagscadeautje zat te spelen…

Minder erg dan menig Quick Time Event deze beestjes, geloof mij maar!

Terug naar Jericho. Dit spel zit zoals eerder gezegd ook vol met die QTE’s en niet een beetje ook! Al vanaf minuut twee krijg je onverwachts zo’n ding tegen. Je wordt niet gewaarschuwd, je krijgt niet iets in beeld, nee je wordt onmiddellijk letterlijk en figuurlijk in het diepe gegooid. Er zit niets anders op dan de QTE te volgen. Vooruit dan maar. Rechts. Yeah, ging goed, net op tijd. De volgende dan maar. Links. Links graag. Links!

Links?

Prompt viel ik naar beneden. Volgens het spel had ik niet op links gedrukt, wat onmiddellijk resulteerde in een game-over. Gelukkig is men wel zo vergeeflijk geweest om de scène gelijk over te doen, overigens opnieuw zonder enige aankondiging. Nog maar eens proberen dan. Bah, weer ging het fout. Rechts drukken wilde wel, links niet. Ik viel opnieuw. En opnieuw. En opnieuw. En opnieuw. En opnieuw. En opnieuw… en… opnieuw.

Het lachen was mij al vergaan. Nu hij nog.

Tja, en dan komt er een moment dat je er genoeg van hebt. Als het zo moet, dan hoeft het van mij niet meer. In de basis zal Jericho vást een vet spelletje zijn en Clive’s verhaal zal vast heerlijk griezelbaar zijn: als ik bij de eerste QTE al vast zit, is de lol er bij mij wel vanaf. Jericho met het toetsenbord besturen is in ieder geval NIET leuk, dat kan ik je verzekeren. De handleiding spreekt ook nog over een besturing met de Xbox 360-controller, misschien dat dát het verschil kan maken. Maar misschien ook niet. Diegenen die wel zo dapper zijn geweest om het spel verder te spelen, melden namelijk dat het er in ieder geval later niet veel beter op gaat worden. Heh.

Dus… hoe Jericho verder is, ik kan het je helaas niet vertellen! Wat ik wel weet, is dat ik vooralsnog het er even mee gehad heb. Met dank aan de Quick Time Events dit keer. O, ze kunnen prima uitgewerkt zijn (kijk maar eens naar God of War of Resident Evil, hell, zelfs Fahrenheit was tof daardoor), maar hier haat ik ze met heel mijn bloeddoorlopen hart. Het echte griezelaspect komt niet voort uit Clive’s meesterbrein, maar domweg uit de meesterlijk slechte besturing. Zonde.

He shoots, he scores! Ook deze week weet spraakwaterval Ben “Yathzee” Croshaw, wederom op zijn eigen manier, met een heerlijk filmpje te komen. Dit maal is het lijdend voorwerp het matige en toch wel verdomd saaie Medal of Honor: Airborne. Misschien iets politieker getint dan normaal het geval is, tot groot ongenoegen van sommige verontwaardigde Amerikaantjes, maar ach, ergens heeft de beste man groot gelijk. Behalve dan bij die ‘onoverwinnelijke’ Duitse torens, die wel degelijk hebben bestaan. Zie het als een positief iets Yathzee: leer je toch nog iéts van een Medal of Honor-spel!

En de volgende mag in de rij staan om geperst te worden. Lieftallig lachebekje Jade Raymond’s Assassin’s Creed is namelijk ook goud. Over iets meer dan twee weken ligt hij in de winkels voor €69,95 voor de normale versie en, schrik niet… €89,95 voor de Limited Edition. Of het het waard is? PU-veteraan Jan vindt het alvast vet. Heel erg vet zelfs.

1. Onlangs kwam Samuel al met de tip om via quasi-illegale wegen de demo van Guitar Hero II: Legends of Rock binnen te halen.Dat is echter niet meer nodig: ontwikkelaar Neversoft heeft laatst de echte demo van het derde deel uit de welbekende muziekreeks op Xbox Live geknald. Identiek aan de eerder gelekte demoversie, maar nu gewoon gemakkelijk te verkrijgen. Heb je niet eens een gemodificeerde console, Xbox uit het buitenland OF een cd-erretje voor nodig. Totally rad! Alleen wel jammer dat we pas vanaf 23 november het spel in ons eigen landje kunnen spelen, terwijl de Yanks dit weekend al los kunnen gaan.
2. Rumble was niet nodig, maar tóch komt-ie weer in Motor Storm. Lekker bezig, Sony! De update (inclusief wat bugfixes) is vanaf morgen 15:00 uur binnen te halen. Nu de Dual Shock 3-controller nog, die je in plaats van ook morgen, pas in 2008 kunt krijgen. Jammerrr.
3. Enemy Territory: Quake Wars heeft het waarschijnlijk zwaar te verduren nu Team Fortress 2 het strijdveld der class-based shooters domineert. Dat weerhoudt Splash Damage echter er niet van om het spel gewoon te blijven ondersteunen. Onder andere VoIP, bugfixes, balancing, wapen tweaks en dergelijke komen in patch versie 1.2 aan bod. Wij vonden ET:QW overigens best te pruimen!
4. Wanneer de Wii-versie van Tomb Raider: Anniversary in Europa komt, geen idee. Maar dat-ie er komt en wel vóór Kerstmis is zeker, aldus Eidos. Amerika heeft al wel een datum geprikt: 13 november komt het spel voor een prijsje van 40 dollar op de markt. Zit er dik in dat het weinig zal verschillen met Europa. Hoera voor de Wii-prijzen!
5. Schattig: King Dedede mag ook meedoen in Super Smash Bros. Brawl. En wel als een zwaargewicht, samen met Bowser en Donkey Kong. Gave hamer hoor. Nintendo liet overigens ook weten dat er een replay-optie én een targetbreaking-mode in zal komen.

Het is al eventjes bekend, maar het moet toch nog even gezegd worden: Hallefrickinluja, Mass Effect is onlangs goud gegaan! Hoewel de rest van de Bashers-redactie verrassend weinig van Bioware’s nieuwe geesteskindje moet weten (ik hoor onder andere “te kil”, “te sci-fi”, “spreekt me niet aan!” en “het is Westers!” voorbij komen), is er toch nog iemand die wel helemaal psyched is over dit spel: little ol’ me! Vanaf 23 november ga ik dan ook hélemáál los, het liefst met die geile Limited edition. Laat de rest maar lekker genieten van een Galactische Mario of Ratchet en z’n vriendje Clank: Mass Effect wordt gegarandeerd mijn Game of the Year. Voor wie nog niet overtuigd is: verwacht binnenkort een lijstje met redenen waarom je dit spel moét gaan spelen. Want zeg nou zelf, zoiets moois als dit kun/wil je toch niet missen?

“Panic on the streets of London”, want de singleplayer-demo van Hellgate: London is het net opgeslingerd! Oorspronkelijk alleen exclusief voor GameDaily, maar dankzij tientalle andere mirrors is daar allang geen sprake meer van. Hoewel het op het eerste gezicht lijkt op een rasechte shooter, hebben we hier juist met niet minder dan een heuse RPG te maken. Ben je één iemand die nog wél van pc-gaming houdt en ben je in het bezit van een vette bak, dan heb je eigenlijk geen excuus om het verlaten Londen van de niet zo nabije toekomst van 2038 te bezichtigen.

Maar er was nog meer! Wat dacht je van:

1. Een nieuw seizoen van Sam & Max? Eerlijk is eerljk, ondanks dat ik het origineel erg kan waarderen, heb ik deze TellTale-baksels nog nooit gespeeld. Toch maar eens doen dan, want als er een tweede seizoen op komst is, betekent dat in ieder geval dat het geflipte duo prima raad weet met episodic content. 9 november zal de eerste aflevering online komen.
2. Okami op de Wii? Van de PlayStation 2-versie waren we hier op Bashers al helemaal wild over, grote kans dat het met de Wii-versie niets anders zal zijn. Het spel is overigens voor twee tientjes te koop, mocht je om één of andere dubieuze reden het spel nog niet hebben.
3. Een megavet Final Fantasy-concert? En dat nog wel in Stockholm, op 4 december. Ben je een ware fan, dan mag je dit eigenlijk niet missen. Je moet er alleen wel eventjes voor naar Zweden reizen. Mocht dat nou te ver zijn (hey, het kan!) dan kun je volgend jaar ook nog naar Chicago toe. Kijk, dat scheelt.
4. Naast Archlord nu ook RF Online volledig ‘gratis’ te spelen is? Zin in een online sci-fi avontuurtje en heb je liever microtransacties dan maandelijkse kosten, dan heb je hier wellicht een goede aan. Of mensen het nog spelen, of überhaupt zich er aan durven te wagen is een ander verhaal. Maar ja, proberen kost niets…
5. Een tennisspel waarin niet Mario, maar blauwegel Sonic graag een balletje slaat? Schaamteloze rip-off of geslaagd metoo’tje, who knows: met de makers van Virtua Tennis 3 kan het nog wat worden. Misschien.
6. Little Mac en Meowth in Super Smash Bros. Brawl? Beide zijn ze jammer genoeg geen speelbare personages, maar wél erg toffe Assist Trophies.
7. Tot slot, vier manieren om Super Smash Bros.: Brawl te besturen: via de Wii-afstandsbediening, de combinatie van de ab en de Nunchuck, de Classic Controller of een afgeragde Gamecube-controller. Whatever floats your boat, het kan allemaal. Gaaf!

Vincent is niet de enige die helemaal gek is geworden van/op portalen: ook mr. Zero Punctuation himself is volledig weggeblazen door het pretpakket wat The Orange Box heet. Okay, Half-Life 2: Episode Two is een beetje kort, Team Fortress 2 heeft maps die allemaal op elkaar lijken, maar Portal… oef… Portal ís gewoon dé shit. Drie dingen die onze onze vrolijke vriend nog maar eens op brijlante wijze onderstreept. Check ‘em na de klik.

Bart had het er begin deze week al over: de Vii. Dit leuke hebbedingetje van Chinese makelij is een schaamteloze kopie van Nintendo’s Wii natuurlijk, maar goed, kniesoor die daar op let. Wat deze “spiksplinternieuwe” console wél gaat krijgen, zijn meerdere kleurtjes. Vind je wit maar wat saai, dan haal je toch een kekke blauw of roze Vii binnen? De laatste doet een beetje pijn aan je ogen misschien, maar ach, het is wel lekker vrouwelijk.

Maar er was ook dit:

1. De inhoud van de limited edition (nou ja, limited) van Mass Effect is bekend. Onder andere een achtergrondboek, een art-book en extra dvd zul je in dit pakketje aantreffen. Hoe gaaf!
2. Komt Vincent mee aanzetten: Nintendo schoenen! Voor slechts honderdvijfitg keiharde euro’s is dit paar witte schoeisel helemaal de jouwe. Voor dat geld krijg je er zelfs twee schoenveters bij! Toe maar weer.
3. PlayStation 3-spel Fl0wkrijgt een uitbreiding. Aanvulling. Expansie. Hoe je het ook wilt noemen. Tof hoor, alleen… wanneer is nog niet bekend.
4. Leuk stuk over Girl Gamers en hun mening over shoppen, mode, baby’s en shopspelletjes.
5. Oeh, vet: Harry-Gregson Williams doet de soundtrack voor wat waarschijnlijk één van de najaarstoppers van de Xbox 360 gaat worden: Call of Duty 4: Modern Warfare. Als het ook maar ergens in de buurt komt van de muziek van The Rock en Metal Gear Solid 2, dan ben ik nu al verkocht!

Tja, wat kun je verder nog zeggen over Halo 3 he? Het spel is uit, de hype is bijna voorbij. Binnenkort vallen heel wat spelers in een zwart hype-gat, want het uitkijken naar een fenomeen als Halo 3 is voorgoed over. Net als het feestje overigens, welke me dankzij de gevaarlijke combinaties mojito’s en bier (geen tip voor thuis!) een lichtelijke hangover wist te bezorgen. Maar knallende koppijn of niet, het was weer mooi gisteravond in Amsterdam. Al laat deze reportage van dagelijks uitdeelkrantje DAG dat niet helemaal zien: wát een enthousiasme. Wát een interesse. Wát een interviewheerser. Maar niet heus.

“H-Lo drie” is dus niets voor reportageschieter Stefan Egberts. Wereld van verschil met het verslag van Insidegamer’s Jelle (en consorten uiteraard!), die wél de juiste vibe van het feest weet te pakken. Zonder hangover gelukkig. Alleen wel jammer van die muziek op het laatst.

Wat hadden we verder nog meer vandaag?

• De verkoop van computerspelletjes (ik blijf ‘spelletjes’ een kleinerend woord vinden voor de megaprojecten die het tegenwoordig zijn, maar á la) overstijgt dat van de cd’s, zo valt vandaag te lezen. Artiesten die het moeten hebben van de cd-verkoop kunnen dus maar beter een andere baan zoeken. Ja, of muziek gaan maken voor games natuurlijk!
• Grappig: laat een user weten niets te moeten van de kleuren, gaat de ontwikkelaar spontaan er mee aan de slag. Het gevolg? Screenshots die aandoen als een gemiddelde Nederlandse herfstdag. Nee, dat is lekker! Grap of niet, een verbetering is het allerminst.
• Right. Bizarre Creations overgenomen door uitgever Activision. Lekker voor de laatste, minder lekker voor Microsoft. Tot zover de exclusiviteit van Project Gotham Racing?
• Ik kan het toch niet laten, ik moet toch nog even een extra Halo 3-artikeltje erbij gooien. Dat van de Engelse launch bijvoorbeeld. Vooral één van de laatste alinea’s doen het hem: “So that was the Halo 3 launch. It didn’t prove that gaming is mainstream now; if anything, it highlighted how far gaming has to go. The problem is gamers are cynical, they know their subject and they won’t be impressed by a pop star who can’t be bothered to practice a game before he goes on stage.” En zo is het. Al is het natuurlijk wel leuk om te weten dat LL Cool J gewoon er niets van bakt terwijl hij ‘zogenaamd thuis heel veel oefent.” Tuurlijk jongen!

Op de dag dat een zekere Meester Chef de winkelrekken met succes (wat heet…) weet te bestormen, gaat onze grote vriend Yahtzee van Zero Punctuation juist een hele tirade houden omtrent het fenomeen ‘casual gaming’. Reden hiervoor was een spelletje genaamd Peggle, ontwikkeld door het tegenwoordig steenrijke PopCap. Het grapje is er wat mij betreft een beetje er af helaas, maar gelukkig is ook dit filmpje nog steeds het bekijken waard. En ook niet geheel onbelangrijk: punten gebruiken doet hij niet, punten maken echter nog steeds wel. Daar scoor je ook punten mee. Okee, ik hou al op.