Het heeft even mogen duren, maar éindelijk lieten de mannen van het Texaanse id Software weer van zich horen. Tijdens de Quakecon kwam enginebakker John Carmack hoogstpersoonlijk opdraven om zijn nieuwste intelligent product te showen. Hoe het nieuwe beestje gaat heten? Rage. Na titels als Wolf 3D (eigenlijk Wolfenstein, maar ik als kleine uk noemde het vroeger altijd gewoon Wolf), Doom en Quake opnieuw een korte maar krachtige naam dus.

Het spel lijkt echter wel een andere wending te krijgen dan wat we normaliter van id Software gewend zijn. Nu moet je niet gelijk denken dat ze daar bij id Software ineens met een hoogstaand verhaal op de proppen komen. Het is wat dat betreft nog steeds hetzelfde liedje: moeder aarde is getroffen door een meteoriet, met als gevolg een hoop gemuteerde wezens, monsters, zombies en meer van dat soort hersenloos kannonenvlees. Jouw taak is om de bevolking, of wat er nog van over is, te beschermen. En… dat was het dan ook weer. Ik kan me voorstellen dat sommigen van jullie nu denken “NIET WEEEEEER” en gelijk de neiging hebben om het venster zo snel mogelijk weg te klikken. Maar probeer dat gevoel te onderdrukken. Probeer het!

Want id Software lijkt met Rage iets te gaan doen wat we eigenlijk best vaker tegen mogen komen. Naast brute first-person actie kun je namelijk ook, jawel, racen in Rage. Op zijn Motorstorms nota bene. Naar verluidt is de balans tussen racen en schieten zo’n 40 tegen 60 procent. Nog steeds voert het knalwerk dus de boventoon, maar het rondkrossen in buggies (die op te waarderen zijn) lijkt een goede afwisseling te zijn in al het schietgeweld. Aan de sfeer ligt het in ieder geval niet: de omgevingen, doordrenkt in een post-apocalyptisch stijltje, doen dan ook niet bepaald id Software-achtig aan. Misschien maar goed ook, want van de zoveelste donkere shooter wordt niemand vrolijker van. Goede zet dus.

Een datum is nog lang niet geprikt en qua gameplay is het ook allemaal nog giswerk, maar mijn interesse is alvast gewekt. De nieuwe Tech 5-engine oogt zeer realistisch, het heeft een co-op modus (hoera!) en doet weer eens wat anders dan de meeste id Software-spellen. En dat is best een applausje waard!

Een hele tijd hadden we niets gehoord over de game Project Offset (tijdelijke werktitel). Tot voor kort dan. Met een nieuwe trailer weet ontwikkelaar Offset Software de stilte te doorbreken en ineens weer de aandacht bij menig gamer te trekken. Terecht overigens, want afgaande op het zeer gelikte filmpje lijkt het spel genoeg fraais in huis te hebben. Check het filmpje na de klik.

Origineel? Nah, dat niet. Met een vleugje Thief, een flink snufje Dark Messiah en een setting die zo uit Lord of the Rings lijkt te komen, kun je in ieder geval niet spreken van een spel dat de hele gamewereld op zijn kop zal zetten wat betreft spelidee. Maar maakt dat in dit geval zoveel uit? Grafisch oogt Project Offset alvast heerlijk. Een spel voorzien van een lekkere kijkafstand, toffe moves én de keuze tussen een first-person en een third-person camerastand, daar mogen er uiteraard altijd meer van komen. Ik vraag me alleen wel af waar het spel nou precies over gaat. Want zeg nou zelf: met stoere perstermen als “5 DISTINCT CLASSES”, “PARALLEL STORYTELLING”, “HYRBID COMBAT SYSTEM”, “RIDEABLE CREATURES” en “SQUAD BASED MULTIPLAYER” word je niet gelijk zoveel wijzer van. Niettemin een titel om in de gaten te houden.

Er werd een hoop geklaagd de afgelopen tijd. Neem nou Sony om te beginnen. Zij werden gister door het Californische Parellel Processing Corporation voor de rechter gedaagd vanwege de Cell Processor. Dat bedrijf had in 1991 al een patent op “gesynchroniseerd parallel processen met gedeeld geheugen” en vindt het dus niet leuk dat Sony nu aan de haal is gegaan met dat concept. Verliest Sony, dan mogen ze een flinke boete betalen en ook nog eens álle Playstation 3’s vernietigen. Lekker dan.

Gelukkig was er vandaag goed nieuws voor de Japanse gigant. De schade lijkt namelijk nog mee te vallen: Sony had er al op gerekend en heeft in 2001 het patent van Parallel Processing geciteerd in hun eigen patent. Daarmee zijn de grootste problemen waarschijnlijk verholpen. Nu maar kijken wat de rechter er van vindt.

En wat gebeurde er verder nog meer?

1. Uwe Boll is aangeklaagd! Met zijn nieuwste website, de New York Postal (ter gelegenheid van Boll’s laatste film, heel origineel getiteld Postal) wist de dappere Duitser zich opnieuw in de nesten te werken. Logisch ook: de site lijkt als twee druppels water op die van de New York Post. Behalve dat deze niet doordrenkt is in satire. Boll zelf is overtuigd dat het geen kwaad kan: “Dit is de eerste film voor het grote publiek, die de tragedie van 9/11 bespot.” Alleen jammer voor hem dat het niet bepaald in de smaak valt.
2. Er is een flinke discussie onstaan omtrent de trailer van Capcom’s Resident Evil 5. Is het gewoon een onschuldig spel, of neigt het eerder richting racisme? Het blog Black Looks meent het laatste. Toegegeven, het is een kwestie van wit tegen zwart. Maar wat ze kennelijk vergeten is dat spel zich afspeelt in Afrika (en daar zijn de mensen wel vaker zwart, echt waar) en dat je tegen zombies moet vechten (en die kun je niet bepaald levend noemen). En dat het spel van Japanse makelij is wordt ook gemakshalve door de vingers gezien.
3. Na The Burning Crusade lijkt het er op dat we binnenkort een nieuwe aanvulling voor Blizzard’s kaskraker World of Warcraft mogen verwachten. Met de onlangs opgedoken naam Wrath of the Lich King breidt het online rollenspel zich verder uit naar het continent Northrend, wat uiteraard weer de nodige quests, items en dergelijke met zich mee brengt. Als de geruchten waar zijn tenminste. Blizzard houdt haar mondje in ieder geval stijf dicht. Een stille hint, of…?
4. Met zijn vieren de co-op modus van Halo 3 bewandelen, dat werd gisteren in Amsterdam bekend gemaakt. Gelukkig zijn het niet vier anonieme Master Chiefjes die achter elkaar aan huppelen: ook kan er gespeeld worden als de Arbiter en worden er twee speciale Elites geïntroduceerd, tevens speelbaar. Niet zomaar de eerste de beste Elites trouwens, deze Elites heten N’tho ‘Sraom en Usze ‘Taham. Spreek dat maar eens tien keer achter elkaar uit!
5. Kijk, hier hou ik nou van: id Software die aankondigt bezig te zijn met een nieuw spel dat coöperatief te spelen is. Oók al! Wat het precies is lieten ze niet weten, maar het wordt in ieder geval geen Doom, Quake of Wolfenstein. Hopelijk horen we meer na Quakecon, het jaarlijkse evenement van de Texaanse ontwikkelaar.
6. Nu we het toch over samenspelen hebben: ook Condemned 2: Bloodshot krijgt een co-op modus! Elkaar de hersens inslaan in vieze donkere gangetjes, gaaf hoor!
7. Tot slot nog een leuk nieuwtje voor alla Forza 2-fans onder ons. Er is een nieuw car pack het Xbox live-netwerk opgeslingerd. Hierin vind je vier auto’s, te weten drie Nissans: de 2007 Sentra SE-R, Altima, 350Z. Oja, en ook nog een eenzame Peugeot 908. Het mooiste van dit alles? Het is geheel gratis.

Er zijn twee hobby’s waar ik het afgelopen jaar helemaal aan verslingerd ben geraakt: 1. The Sopranos. 2. Guitar Hero. Het eerste is de veelvuldig Emmy-genomineerde TV-serie over maffiabaas Tony Soprano. Werkelijk geniaal! Het tweede (overigens al vaker langsgekomen op Bashers) is een simpel maar heerlijk gitaarragspel. Voor het eerst in aanraking gekomen via de Playstation 2, maar pas sinds de Xbox 360-versie ben ik helemaal om: supercool!

En laten die twee nou net in elkaar samensmelten met Rock Band, het nieuwste speeltje van de makers van Guitar Hero! Want wat is namelijk het geval? Steven van Zandt gaat men advies geven over de muziekkeuze van Rock Band. Steven wie? Die van Bruce Springsteen’s muziekprojectje E Street Band natuurlijk! En, niet te vergeten: Silvio Dante uit The Sopranos. Saillant detail: in de The Sopranos speelt Steven de consigliere (hoogste adviseur in de maffia-rangorde) van Tony, voor ontwikkelaar Harmonix doet hij in principe niets anders! De geweldige soundtrack van hopelijk een geweldige game heb je in ieder geval mede dankzij Little Steven te danken. Wat een held.

Voordat oud-gymnastiekleraar én PR-man Peter Moore bij Microsoft ging stoppen hield hij als afsluiter nog één interessant interview voor Gamedaily Hij liet er echter geen gras over groeien: “Critici moeten maar eens kijken naar de hardwareproblemen van consoles uit het verleden!”. Hiermee doelt Moore de Xbox 360-problemen die Microsoft onlangs heeft erkend. Dit en meer, na de klik.

Volgens Moore hoort het allemaal bij het levensverloop van een spelcomputer; ze gaan nou eenmaal wel eens stuk. Leuk hoor Peter, maar wat als je nou een gloednieuwe Xbox 360 thuis hebt staan die na vijf minuten al rood begint te knipperen?

Andere opmerkelijke nieuwtjes waren:

1. Vette pech voor diegenen die graag de bebaarde zwervende spion uit willen hangen: Splinter Cell Conviction is uitgesteld tot ergens begin 2008. Op zich geen probleem, want het najaar is al zo druk met al die grote titels in het vooruitzicht!
2. Dankzij alle commotie rondom Manhunt 2 heeft men bij SEGA besloten om Condemned 2: Bloodshot maar iets kindvriendelijker (lees: minder bloederig) te maken. Doen ze dit niet, dan zal ook deze horrorgame (een mengelmoes van duistere, angstaanjagende handgevechten en forensisch onderzoek) niet in de Amerikaanse winkelrekken verschijnen. En dat wil je natuurlijk niet als ontwikkelaar. Hopelijk schrappen ze niet téveel: een beetje bloed is op zijn tijd best goed, toch?
3. Altijd leuk, cadeautjes! Zo ook een achttal tracks van de PSP-game PaRappa the Rapper, geheel gratis te downloaden.
4. Mario Party 8 heeft in het Verenigd Koninkrijk opnieuw een datum gekregen. Vanaf 3 augustus kunnen alle Britten (weer) genieten van een feestje op zijn Mario’s. Ditmaal zónder het woord ‘spastic’. Dat je het even weet.
5. Vandaag verschenen: Wing Commander en Super Contra, allebei voor Xbox Live Arcade. De eerste is een vliegspelletje in de ruimte (en heeft verder niéts te maken met de eens zo geweldige spellenreeks, behalve dan de naam), de laatste is een opvolger van de Konami klassieker Contra.
6. NCsoft-ontwikkelaar Richard Garriot (ook wel bekend als Lord British uit de Ultima-reeks) liet weten dat hij naast MMO-game Tabula Rasa, met nóg meer online-rollenspellen wil komen. Deze games zullen niet zoals gebruikelijk op de PC verschijnen, Garriot gaat ze uitbrengen als een PlayStation 3-exclusive. Nog meer MMO-games dus. Wie gaat ze eigenlijk spelen? Ik niet in ieder geval.
7. Epic heeft het er maar druk mee. Had de Amerikaanse ontwikkelaar al eerder met Sillicon Knights aan de stok, ook Koei laat van zich horen. Reden van de oneinigheid zijn de overeenkomsten tussen de bedrijven omtrent de Unreal Engine 3.0. Epic zou een eerdere versie van de (grafische) motor hebben verstrekt, wat niet echt goed ontvangen werd. Allemaal heel leuk en aardig, maar hierdoor worden wel alle games uitgesteld!
8. Tot slot nog een mooie aankondiging van Nintendo. In september staat er voor de Wii-bezitter iets moois te wachten. Wat het zal zijn? Roept u het maar!

Eens in de zoveel tijd heb je van die games die de ene na de andere tien in ontvangst mag nemen door de pers. Denk maar eens aan een Okami, een Psychonauts of een Beyond Good & Evil bijvoorbeeld. Allen waren het spellen die zó erg gewaardeerd werden (of eigenlijk: nu nog steeds) door menig gamejournalist, dat je er eigenlijk gewoon van uit kon gaan dat ze als warme broodjes over de toonbank zouden vliegen. Klinkt bekend in de oren? Inderdaad, precies het verhaaltje over de schaapjes! Maar o, o, o, wat liep dat toch anders…

Want in tegenstelling tot de torenhoge cijfers die deze klassiekers (althans, in de ogen van de pers dan) kregen, liep het met de verkopen beduidend minder goed af. Natuurlijk, de eerder genoemde titels zijn alleen in je eentje te spelen. Ze brengen weliswaar een enorm vette ervaring met zich mee, maar heb je het spel eenmaal achter de kiezen, dan is het vaak over en uit met de pret. Wat dat betreft biedt een multiplayer zo veel meer: het gevecht wat je eerder aanging tegen de kunstmatige intelligentie wordt vervangen door spelers van vlees en bloed. Je kunt dus vrolijk verder gaan met datgene wat je het liefst doet in een dergelijk spel, met als bijkomstig voordeel dat je de tegenstander lekker kunt vernederen, inclusief een voldaan gevoel.

Maar wat als een spel beide modi heeft, niets dan lof ontvangt en de ene na de andere award in de wacht sleept, maar nog steeds geen aansluiting vindt bij het publiek, dan begin ik toch zowaar medelijden te krijgen met ontwikkelaars. Zo ook bij Company of Heroes. Deze RTS-game van ontwikkelaar Relic had alles in zich om de rest van de strategiespellen in één klap van de kaart te vegen. Pak de scores er maar eens bij. Terecht overigens: volledig te vernietigen bekende omgevingen en tot in de puntjes gedetailleerde voertuigen maakten het spelen één feest van herkenning (voor zover je een oorlog een feestje kan noemen dan). Ja, audiovisueel gezien was (en eigenlijk nog steeds, helemaal dankzij DirectX 10) het een pareltje. Een akelig grimmige uitvoering van de Tweede Wereldoorlog misschien, maar ó zo lekker uitgewerkt.

Een Sherman tank tegen een gevreesde Tiger tank. Niet bepaald een eerlijke match.

Wie viel er nou niet om van verbazing bij het eerste keer zien van het gebruik van het Howitzer-kannon? Eerst een oorverdovend geluid, dan een moment van stilte… en dan… wham! Een immense vuurzee, gepaard met een enorme rookwolk verschijnt vervolgens op je scherm! De brokstukken vliegen vervolgens je letterlijk om de oren en manschappen, die zich helaas op het verkeerde moment en op de verkeerde plek bevinden, worden de lucht in gelanceerd. Anderen worden juist ronduit bruut weggeslingerd door de impact van het vuur. Eén ding is zeker: overleven zat er niet meer bij. Intens!

Ook de gameplay mocht er wezen. Denk bijvoorbeeld aan het perfect uitgewerkte flanksysteem wat we kennen uit Brothers in Arms. Het maakt echt uit waar je manschappen zich bevinden, of hoe een tank gepositioneerd staat ten opzichte van jouw bazooka. Naast dat het er enorm cool uit ziet, werkt het ook nog eens enorm lekker. Het systeem van de resources zoals we die al eerder tegenkwamen in Warhammer 40K: Dawn of War (nog zo’n ondergeschoven kindje van Relic) was in Company of Heroes ook van de partij. Drie typen van resources, te weten Manpower (voor het uitpoepen van infanterie en tanks), Munition (voor de speciale vaardigheden van belang) en Fuel (geen enkel voertuig kan zonder) rolden automatisch binnen, zolang je die specifieke locaties maar te pakken had. Dat het hele spelletje uiteindelijk om die punten op de map draaide maakt vrijwel niets uit: de game was heerlijk verslavend en wist zich écht te onderscheiden van het grote gros van strategiespellen. Al was het alleen maar omwille het feit dat alles - en dan ook écht alles - kapot kon.

Ook volledig ingezoomd staat Company of Heroes gegarandeerd zijn mannetje.

Maar waarom greep het dan niet elke RTS-fanaat bij de keel? Ligt het aan de über-generieke naam (inclusief clichématige voorkant)? Het past, ik geef toe, te goed in het standaardrijtje van een Medal of Honor, een Call of Duty en brr… Hour of Victory. Iets wat het spel eigenlijk te kort doet. Of was het misschien dan toch het genre waarin Company of Heroes zich afspeelde? Het strijdtoneel van de Tweede Wereldoorlog hadden we immers al in zoveel games gezien (vaak tot groot ongenoegen van velen). Zelf wel een liefhebber van een portie geschiedenis op zijn tijd, moet ook ik bekennen dat ik het spel waarschijnlijk had afgestempeld als de zoveelste strategy game in een Tweede Wereldoorlog-jasje, ware het niet dat ik in aanraking kwam met de bèta. Welke overigens wél weer door iedereen warm onthaald werd, dat dan weer wel! Ook de later verschenen demo werd flink gespeeld. Aan animo geen gebrek dus. Dat beloofde wat voor als de game daadwerkelijk uit zou komen.

Maar damn, viel dat alleen even tegen! Goede verkopen ten spijt, in de praktijk zitten zo’n 800 man per dag dit spel op Relic’s eigen online dienst genaamd Relic Online te spelen. Op drukke dagen ligt dit getal zo rond de 1200. Ter vergelijking: op het hoogtepunt van Warcraft III: The Frozen Throne lag het spelersaantal op een niet geringe 300.000! En dat was alleen maar op - hou je vast - de Europese servers. Relic Online is wereldwijd. Slik!

Echt, wáár ging het nou exact mis?! Hoe kan het dat zo’n spel, met zoveel tienen op de lijst, uiteindelijk zo weinig spelers weet te trekken? Een tijdje terug kwam er gelukkig het nieuws dat Relic bezig was met een (stand-alone!) aanvulling, Company of Heroes: Opposing Fronts genaamd. Het is te hopen dat men nu wel de aandacht krijgt die het verdient. Want serieus, een strategy game dat qua sfeer en intensiteit (die explosies, die knallen, die kraters, die rondvliegende lijken en brokstukken!) waarschijnlijk nog het dichtst bij komt bij de échte oorlog… dat móet gewoon een groter publiek krijgen!