Eerlijk is eerlijk; als de credits voorbij rollen, staar ik weemoedig voor me uit. Ubisoft is er, ongeacht de kwaliteit van de afzonderlijke delen, in geslaagd een overtuigend en innemend portret te schetsen van een fictief personage. Van de straatvechtende en flirtende jonge hond in Assassin’s Creed II tot de serieuze, weloverwogen meestermoordenaar in dit nieuwste deel. Met Revelations eindigt waarschijnlijk zijn verhaal. Of misschien moet ik “hopelijk” zeggen, want de glans begint langzaam te vervagen.

Lees de rest van ‘Assassin’s Creed: Revelations – Tijd voor een nieuwe revelatie’

Verbeeldingskracht is een bijzonder wapen. Aan de binnenkant van onze ogen, om met die gekke clown te spreken, transformeren we wegen in futuristische monorails, plastic soldaatjes in hun tegenhangers van vlees en bloed, en kinderen in krijgers. A Tale by Alex, een Flash-game van de kersverse indie Digital Dreams, speelt op ingenieuze wijze met verbeeldingskracht. Zowel door spelmechanieken als door symboliek. Hoewel slordigheidjes een topscore in de weg staan, levert Digital Dreams met Alex een bijzonder debuut af.

Lees de rest van ‘A Tale by Alex – Eigenzinnig debuut’

Dit artikel verscheen eerder in de KijK.

Miljoenen liefhebbers over de hele wereld spelen oorlogsgames als Call of Duty, Medal of Honor en Battlefield. Tegelijkertijd woeden in de media regelmatig discussies over de invloed van deze gewelddadige schietspellen op jongeren. Maar een andere zaak verdient meer aandacht: het scheve, pro-Amerikaanse beeld van oorlog dat er vaak in verstopt zit.

Lees de rest van ‘‘Realistische’ games geven een vals oorlogsbeeld’

Na een aantal jaren afwezigheid keert EA’s ‘over-the-top’ snowboardfranchise terug naar de spelcomputers. De insteek is nog altijd hetzelfde – racen, volkomen ridicule trucjes doen en voorkomen dat je onder een lawine terechtkomt. Wat EA goed doet, is zwaar inzetten op online.
Lees de rest van ‘Gespeeld: SSX’

Dit artikel verscheen in licht gewijzigde vorm eerder in Kijk #6 2011.

Als je een spel op Facebook speelt, is de kans aanwezig dat al jouw acties worden geregistreerd door de ontwikkelaar. Dit fenomeen heet datamining. Zo’n beetje elke pixel levert meetbare gegevens op, en als tientallen miljoenen mensen dagelijks spelen, resulteert dat in een enorme berg gegevens. Datamining heeft binnen de entertainmentindustrie een dubieuze reputatie. Helaas is dit deels terecht; vaak is geld het enige doel en wordt er bewust op verslavende elementen aangestuurd. Toch vindt er binnen én buiten de entertainmentsector ook vernieuwend en belangrijk onderzoek plaats met behulp van datamining.

Lees de rest van ‘Gegevens graven in games – De positieve kanten van datamining’

Mario is een echte homo universalis. Hij is niet enkel loodgieter, maar ook dokter, Olympisch atleet, kartkampioen, voetbalheld en stergolfer. En onvermoeibaar redder van sterrenstelsels en prinsessen natuurlijk. In Mario Sports Mix waagt de Snorrus Universalis zich aan een viertal sporten: volleybal, trefbal, basketbal en ijshockey. Stiekem is het echter maar één sport: zwabberbal.

Lees de rest van ‘Mario Sports Mix: FC Zwabberstein United’

Enkel een hart van steen smelt niet bij de aanblik van Kirby’s Epic Yarn. Mijn god, wat een overdaad aan pure schattigheid. Dat is tevens de grootste verdienste; zelden zijn games met zoveel aandacht voor detail en welhaast tastbare liefde vormgegeven. Elk level van de draderige wereld, genaamd Patch Land, weet verrassende koddigheid tevoorschijn te toveren, ondersteund door aanstekelijke deuntjes.

Lees de rest van ‘Kirby’s Epic Yarn: Snoezelige Simpliciteit’

Is het een vliegtuig? Een straaljager? Een raket van Kim Jong-il? Fout! Het is een vliegende tomaat, beter bekend als Shaun White. White is een van de sterren die de wereld van extreme sports steeds vaker voortbrengt – Tony Hawk, Travis Pastrana, Ryan Sheckler, Kelly Slater, dat soort types. Wat the Flying Tomato onderscheidt, is zijn feilloze beheersing van twee extreme disciplines; snowboarden en skateboarden. Van de eerste bestaat al een game, van laatstgenoemde nu ook. Shaun White Skateboarding heeft alleen weinig met skateboarden te maken.

Lees de rest van ‘Shaun White Skateboarding – Middelmatige tomaat’

Supermoordenaar annex freerunner Ezio Auditore is terug. Met baard. In de uit de klauwen gegroeide uitbreiding op Assassin’s Creed II zijn Florence en Venetië ingeruild voor het Rome aan het begin van de zestiende eeuw. Na ruim twintig uur klimmen, klauteren en kelen klieven, is me langzaam een gevoel van teleurstelling bekropen. Als zandbakspel behoort Brotherhood nog steeds tot de top, maar met name de laatste hoofdstukken worden gekenmerkt door een scheve balans, rommelige queestes en een ronduit matig verhaal.

Lees de rest van ‘Assassin’s Creed Brotherhood – Euforie en Deceptie’

Er bestaat op dit moment in de game-industrie een kloof tussen de ‘praktijk’ (journalisten, ontwikkelaars, beleidsmakers) en de wetenschap. Zoals Bashers-redactiechef David Nieborg begin dit jaar in een presentatie stelde: gamewetenschappers ontbreken vaak in het publieke debat. Zonde, want er zijn tal van opleidingen waar razend interessant onderzoek gedaan wordt; zowel door docenten als studenten. Academy is Bashers’ poging om deze academische wereld te koppelen aan het populaire discours. De eerste bijdrage is van Rainier Jaarsma, en gaat over het concept van realiteit in oorlogsgames.

Lees de rest van ‘Academy – een populair-wetenschappelijke rubriek op Bashers’

Dit artikel verscheen eerder in Kijk #10, 2010 en is ook opgenomen op de site van Novadic-Kentron.

Af en toe een paar uur gamen lijkt een prima tijdverdrijf. Maar waar ligt de grens tussen een fanatieke hobby en een hardnekkige verslaving? En hoe kom je daar vervolgens weer vanaf? Wat volgt is een poging tot een genuanceerde bijdrage aan een verhit debat.

Lees de rest van ‘Vergroeid met je PS3 – Hoe ernstig is het probleem van gameverslaving?’

Een uitgebreidere versie van dit interview is te lezen in de KijK (#9/2010)

Bijna iedereen droomt. Elke nacht. Psycholoog Jayne Gackenbach is bijzonder geïnteresseerd in dit verschijnsel, en besloot dertig jaar geleden haar dissertatie over lucide dromen (dromen waarin je weet dat je aan het dromen bent - red.) te schrijven. Jaren later stak een nieuwe fascinatie de kop op, aangewakkerd door de aanschaf van een Nintendo voor haar zoontje. Vanaf dat moment richtte ze haar onderzoek steeds meer op de relatie tussen dromen en het spelen van games – onontgonnen gebied. Een gesprek over droomonderzoek, gamers, oorlogsveteranen en nachtmerries.

Lees de rest van ‘“Gamers zijn minder vaak slachtoffer in hun dromen”’

Als één uier de laatste jaren ongenadig is uitgemolken, dan is het die van de muziekgenrekoe. Tel je even mee? Guitar Hero verscheen in 2005. Sindsdien zijn er binnen die serie 4 hoofdgames uitgebracht, plus zo’n 14 spin-offs en mobiele versies. Even voor de duidelijkheid, dat zijn bijna drie titels per jaar. Rock Band doet het iets rustiger aan. Het eerste deel verscheen in 2007, waarna in 2008 het tweede deel verscheen. Verder zijn er nog 6 titels binnen de franchise verschenen, waaronder drie mobiele. Beide series geven het sportgenre als notoire melkkoe het nakijken.

Lees de rest van ‘De muzikale strijd der uitmelkers: Rock Band 9 vs. Guitar Hero 19’

To wear glasses, or not to wear glasses, that’s the question. Althans, daar leek het de afgelopen dagen op. Nintendo sneerde met een plagerig filmpje over bebrilde gezinnen voor de televisie in de richting van Sony, terwijl de laatste trots opschepte over de grootse full-HD-ervaring – met bril. Hierdoor lijkt er een fikse concurrentiestrijd aan de gang te zijn tussen de twee Japanse bedrijven, maar in werkelijkheid ligt het wat genuanceerder.

Lees de rest van ‘Een driedimensionale snor: aan de slag met de Nintendo 3DS’

Terwijl Gerthein en ik tevreden een berg sushi naar binnen werken, onthult gigant Electronic Arts de ene na de andere schietgame (geen causale relatie). We zitten bij de officiële persconferentie in het Orpheum Theatre, en EA blijkt zich aan zijn woord te houden. Enkele maanden geleden kondigde het bedrijf namelijk aan minder titels te gaan ontwikkelen en zich meer ‘op kwaliteit’ te richten. Kwalitatief in orde of niet, tijdens de presentatie bleken de games weinig origineels te bieden.

Lees de rest van ‘EA, Ubisoft en Activision: sequelmania, maar wel met een twist’

Dit is Bulletstorm, zo’n beetje de enige nieuwe IP die tijdens de presentatie van Electronic Arts voorbij kwam. Over het gebrek aan nieuwe titels (en het contrast op dat punt met Ubisoft) morgen meer in een uitgebreider verslag. Tot mijn verbazing was ik aangenaam verrast door de presentatie van deze melige over-de-top shooter. Zoals op het screenshot te zien is, kun je los gaan met speciale krachten, en vijanden als weerloze poppen overal heen slingeren. Doel is om zo creatief (lees: bruut) mogelijk te moorden, en dankzij bizarre wapens, een traptechniek waar Ronaldo jaloers op mag zijn en de nodige zelfspot lijkt dat geen straf te worden.

De E3 in Los Angeles is een van de grootste gamebeurzen van het jaar. Namens Bashers houden Gerthein, Jesse en Vlad je op de hoogte van alle ins, outs en alles er tussen in. In deze update vertellen Gerthein en Jesse over de onthulling van ‘The Project Formerly Known as Natal’. Over olifanten, een perverse notie van technologisch determinisme, de Ku Klux Klan en ongeïnspireerde games lees je na de klik!

Lees de rest van ‘The Elephant in the Room: spektakelshow Kinect valt tegen’

Stiekem baalde ik een beetje. Na dagen aanhoudende kou en loeiende kachels, verlichtte een gouden gloed donderdagochtend mijn kamer. Erwin Krol was al dagen druk aan het gebaren, want er kwamen prachtige zomerse dagen aan. Hij kreeg gelijk. In de trein naar Utrecht zaten mensen wat onwennig aan hun korte broeken te frummelen. Een korte broek zou ik in ieder geval niet nodig hebben.

Lees de rest van ‘Het Festival of Games is zakelijk en lichtvoetig tegelijk’

Zou jij iemand doden om een geliefde te redden? Met dit dilemma in het achterhoofd staat protagonist Ethan Mars voor een deur. Emotioneel gebroken, vertwijfeld en… gewapend. Wie er ook open doet, Ethan moet deze onfortuinlijke persoon van het leven beroven en het resultaat fotograferen. Het leven van zijn zoon Shaun, ontvoerd door de notoire Origami Killer, hangt ervan af.

Lees de rest van ‘Heavy Rain legt gebreken van controller bloot’

Goede trailers kunnen een blijvende indruk achterlaten. Dat ze ook een melig publiek stil kunnen krijgen, bleek op Gamelab 3 (een evenement georganiseerd door Blammo, bekend van Gamekings). De ‘costumizable’ hengels en het bedorven visvoer in de game Big Catch werkten op de lachspieren van menig bezoeker. Geheel onterecht overigens, want de presentatie van WhiteBear Studios’ Micha van der Meer was zeker de moeite waard.

De atmosfeer die Tristan Lambert vervolgens trof was dus niet ideaal. Het feit dat zijn studio Vertigo Games een christelijke game aan het onwikkelen is, maakte het er niet makkelijker op. Toch waren de beelden van Vertigo Games’ Adam’s Venture indrukwekkend. In sfeervolle grottenstelsels zagen we een avonturier verkenningswerk verrichten en puzzels oplossen. Verbazing tekende de gezichten in de zaal.

Lees de rest van ‘Rotterdams Vertigo Games pioniert met Adam’s Venture’