Het eerste wat veel mensen doen met de Music Studio in Guitar Hero World Tour is het namaken van hun favoriete 8-bit-gamemuziek. Van Zelda tot Mega Man, alle 8-bit-deuntjes kwamen al snel in de top vijftig ‘Most Played’ op GHTunes. Capcom en Nintendo zijn hier echter niet zo blij mee, vandaar dat Activision-Blizzard deze composities heeft verwijderd. Nu zitten gamers dus opgescheept met home-made rock als WTF en ‘Linda’.

Ik spring. De tijd vertraagt, de wind suist langs mijn oren en mijn hart stopt even met bonken. Als ik neerkom, maak ik een perfecte rol om mijn momentum te behouden en voor ik het weet ren ik weer. Kogels vliegen in het rond. Kreten van achteren duwen me naar voren. De omgeving is mijn speeltuin. Mijn instinct leidt me moeiteloos langs alle obstakels.

Nog een verre sprong. Ik zet te vroeg af. Ik mis. Verschrikt kijk ik naar beneden. De grond komt angstaanjagend snel dichterbij. De klanken van krakende botten schallen uit de speakers. Het scherm wordt zwart. Dan realiseer ik me dat ik in mijn donkere kamer zit in een lekkere stoel en niet verder verwijderd kan zijn van de wereld waar ik me net in waande. Maar ik was er wel. Echt waar.

In normale games die zich afspelen in fantasiewerelden hebben de dorpen en steden namen als Dwindleshire en Bartholm. Maar in Valkyria Chronicles voor de PlayStation 3 is er een grote stad die Emmeloord heet en een provincie genaamd Assen. Bovendien zie je in het introductiefilmpje molens staan. Een echt stukje Holland in een verder heel Japans RPG. Eerst bevrijd je Nederland van de Duitsers in Brothers in Arms en nu red je Texel van The Empire in Valkyria Chronicles. Bespeur ik hier een trend?

Ik heb het nooit zo gehad op racegames. In recente jaren probeerde ik games als Forza Motorsport en Gran Turismo, om ze vervolgens snel weg te leggen. Hoe kun je nu het gevoel hebben dat je snelheid maakt en dat de zwaartekracht aan je trekt, terwijl je eigenlijk in een donkere kamer op een fatboy zit met een stuk plastic in de hand?

Niemand heeft mij dat kunnen uitleggen, geen game heeft mij kunnen overtuigen. Tot ik Wipeout HD speelde, dat een maandje terug via de PlayStation Network-downloaddienst op de PlayStation 3 verscheen.

Wat is het dat Wipeout zo enerverend maakt, dat bij andere racers ontbreekt? Focus. Dit is de meeste geconcentreerde game-ervaring die ik in de laatste maanden heb gehad. Alles draait om de drie componenten die belangrijk zijn in racegames: absolute controle, snelheid en de opbouwende spanning van een race. Wow!

Lees de rest van ‘Wipeout HD is kneitersnel en kneitervet’

Het barst ervan op de App Store van de iPhone / iPod Touch: spelletjes met slimme ideeën, zonder een goede uitwerking van die ideeën. Je kan ze bijna al herkennen aan hun naam en beschrijving. En toch blijf ik voor ze vallen. Neem nou Topple, een leuk uitziend spelletje en tevens mijn jongste aanschaf. Je bouwt een zo hoog mogelijke blokkentoren. De physics zijn een beetje zweverig en de besturing een beetje vervelend, maar je wilt er meteen mee spelen en je kunt er ook niet mee stoppen. Hoe komt het toch dat ik deze goedkope, simpele spelletjes blijf kopen?

Van Alan Wake hebben we al een tijdje niets meer gezien, hoewel het een paar jaar geleden wel een van de games was waarvoor ik mijn 360 kocht. Met deze thriller wil ontwikkelstudio Remedy, maker van Max Payne, nachtmerries, keuzes en een krachtige verhaallijn combineren. Een ambitieus project dat de nodige problemen heeft ondervonden tijdens de ontwikkeling. Gelukkig is er nu een nieuwe trailer opgedoken die mij hoopvol stemt. Misschien mag ik volgend jaar nog Alan van zijn nachtmerries verlossen…

Apple en gaming. Die twee hebben lang niets met elkaar te maken gehad. Maar nu is er de App Store op de iPhone en iPod Touch, Spore die meteen op de Mac verschijnt, de nieuwe engine van id die aansluit op de Mac en, sinds vandaag, een verbeterde grafische kaart van Nvidia in de MacBook. Dus? Een verbeterde grafische kaart in een laptop, so what? Nou, tijdens Apple’s presentatie (én in de productievideo) werd veel aandacht besteed aan games. Probeert Apple alsnog een plaatsje in de game-industrie te veroveren?

Er is veel gezegd over Braid sinds het spel begin augustus verscheen op Xbox Live Arcade, maar over één ding zijn alle critici het eens: Braid is speciaal. Zelfs Edge en Eurogamer beloonden het spel met waanzinnig hoge scores. Wat maakt deze puzzelaar à la Portal, vermomd als de originele Super Mario, zo briljant?

Ik ben er dit weekend eindelijk ingedoken en ben tot de conclusie gekomen dat de kracht van Braid ligt in de kunst van het verrassen. Aan het begin van het spel voelde ik me op mijn gemak. Je loopt uit jezelf naar links en rechts, en sprint met de A-knop. Je springt door het eerste zonnige level en haalt de eerste puzzelstukjes. Maar dan kom je tegen een vijand aan en ga je af. Tenminste, dat denk je. Want hoofdpersoon Tim blijft in de lucht hangen met een grote blauw X-knop naast hem. Je drukt op de knop en de tijd spoelt terug. Zo lang als je wilt kun je teruggaan. Het kwartje valt, je mond valt open. Meteen gaat je brein de eindeloze mogelijkheden af. En je voelt een emotie die games nog zelden opwekken: verwondering.

Lees de rest van ‘Braid vult je met verwondering’

Barack Obama, de Amerikaanse presidentskandidaat voor de Democraten, heeft in zijn campagne al vaker gebruikgemaakt van moderne technologie. Denk aan YouTube-video’s, e-mail en sms’jes. Maar nu tilt hij het naar een hoger niveau met reclame voor zichzelf in Burnout Paradise. Natuurlijk in de hoop dat spelers door hem geïnspireerd raken terwijl ze te hard rijden, Paradise City onveilig maken en barrel rolls doen.

De in-game camera is het almachtige oog van de speler, de Lakitu die achter Mario aanzweeft en het hinderlijke obstakel in menige platformer. Man Bytes Blog heeft een serie genaamd Picture Imperfect over dit fenomeen, waarvan tot nu toe twee delen zijn verschenen: een over de ‘chase cam’ en een over de first-person camera. Niet al te lang en zeker leuk om te lezen.

Microsoft is soms een ongeleid projectiel: de New Xbox Experience, de uitgebreide Dashboard-update die dit jaar nog verschijnt, past niet op Xbox 360’s zonder harde schijf. De nieuwe ‘casualvriendelijke’ interface wordt namelijk 128 MB en de normale memory card biedt maar 256 MB aan ruimte. Dan wordt de helft van het geheugen dus gevuld door firmware. Het is een verplichte update, dus als de 360 opstart word je steeds gevraagd of je hem wilt downloaden. Microsoft belooft een oplossing, maar kan nog niet zeggen wat. Tijd om een harde schijf bij elke 360 te stoppen?

Enkele jaren geleden deed EA alles om de aandeelhouders blij te houden, maar tot mijn grote vreugd heeft EA inmiddels een interne ommekeer gemaakt. Dead Space, Rock Band, Mirror’s Edge en Skate zijn allemaal risicovolle en vooruitstrevende projecten die door de gigant uitgegeven worden. Maar wordt ze ervoor gestraft? Een analist heeft aandeelhouders er nu al op gewezen dat Activision-Blizzard veel meer bekende namen op hoesjes heeft staan en hun geld dus veiliger is bij de laatstgenoemde. Met risico kun je altijd twee kanten op en ik hoop als criticus en als gamer dat EA aan het eind van dit kwartaal niet in zijn hemd staat.

Donaties houden de gigantische campagnes in de Amerikaanse presidentsverkiezingen natuurlijk draaiende en GamePolitics doet de boekjes open over wie in de game-industrie geld hebben geschonken aan welke kandidaat. Zo heeft Will Wright grote bedragen geschonken aan republikeinen Giuliani en McCain, Richard Garriott een redelijk bedrag aan Hilary Clinton en gaf de oprichter van Harmonix, Alex Rigopulos, een riante 32.500 dollar aan Obama. Dertien bekende figuren uit de game-industrie, waaronder Gabe Newell en Take-Two-baas Straus Zelnick, hebben geld gegeven aan de democraten en drie aan de republikeinen.

Een analist heeft Edge verteld dat hij denkt dat de Nintendo DSi vooral bedoeld is voor Japan. Hoewel de PlayStation Portable wereldwijd geen schijn van kans heeft tegen de DS, heeft Sony’s handheld in het land van de rijzende zon meer momentum dan de DS. Nintendo heeft in het westen vrij spel, maar het is juist thuis dat het bedrijf de greep op de markt weer stevig in de klauwen moet krijgen. Het zou dus heel goed kunnen Vandaar dus ook dat de DSi in Japan een stuk eerder komt dan hier.

Na een teleurstellende E3 en geen Leipzig heeft Nintendo wat goed te maken bij zijn fans. En hoe dat beter te doen dan met een berg nieuwe games, aangekondigd tijdens de persconferentie vandaag. De mascottes worden weer aan het werk gezet met een nieuwe WarioWare en een nieuwe Mario & Luigi RPG voor de DS (en de DSi). Franchises die ik me niet eens kan herinneren, namelijk sciencefictionshooter Sin & Punishment en boksgame PunchOut!, krijgen een vervolg op de Wii. Ook worden GameCube-klassiekers als F-Zero GX, Zelda: The Wind Waker en Pikmin opnieuw uitgebracht. Bekijk een video van alle games op GameTrailers.

De geruchten bleken te kloppen. Tijdens een persconferentie van Nintendo vanochtend in Kyoto heeft directeur Satoru Iwata de nieuwe DS aangekondigd: de DSi. Deze nieuwe iteratie van de DS heeft een groter scherm dan zijn voorgangers, is 12% compacter, bevat geen GBA-slot meer en is voorzien van betere audiokwaliteit.

Zulke toevoegingen waren natuurlijk te verwachten, maar de echte vernieuwing zit ‘m in de functionaliteit die de DS meer een consumentenproduct maakt dan een draagbaar game-apparaat: twee fotocamera’s (een op de voorkant, een op de achterkant), een webbrowser, een ingang voor SD-kaarten, de mogelijkheid om muziek af te spelen, en een service om online programma’s en games aan te schaffen.

Lees de rest van ‘Nintendo doet Apple-ig met DSi’

Een van de belangrijkste verdiensten van de huidige generatie spelcomputers is dat een internetverbinding eindelijk standaard is geworden. Maar wat ik dan weer jammer vind is dat de mogelijkheden hiervan nog lang niet ten volle worden benut.

Het is voor mij een raadsel waarom niet meer ontwikkelaars hun games structureel ondersteunen met downloadable content (DLC) nadat ze in de schappen zijn beland. Voor Halo 3 zijn er verschillende te dure Map Packs verschenen, de gigantische community van Call of Duty 4 heeft maar één Map Pack gezien en voor een spel als BioShock bleef het bij een halfgaar pakketje met wat nieuwe Plasmids. Je wilt als ontwikkelaar toch dat jouw game in de spotlights blijft staan? Er zijn naar mijn mening maar twee ontwikkelaars die hun games recht doen met hun DLC: Harmonix met Rock Band en Criterion met Burnout Paradise.

Lees de rest van ‘Criterion geeft het goede voorbeeld met downloadable content voor Burnout Paradise’

John Davison van What They Play heeft na wat tips van betrouwbare bronnen over de zogenaamd Wii HD de financiële rapporten van Nintendo doorgespit. Daaruit concludeert hij dat de Japanse gamegigant de volgende Wii in 2011 in de schappen gaat leggen. De nieuwe Wii zou zich gaan richten op HD-beelden, downloadable content en compatibiliteit met oudere platformen. Klinkt als een logische stap in Nintendo’s huidige richting, al is dat niet per se een richting waar gamers op het moment blij mee zijn.