Tot voor kort gamede ik dagelijks. Tot voor kort schreef ik daar ook dagelijks over. Elke week wel een recensie en een column, en met Bashers erbij werd het alleen maar meer. Ik vond het leuk om over games te schrijven en, ondanks mijn wat zure toon, genoot ik van het medium. Twee maanden geleden veranderde dat toen mijn vriendin, de daarvoor nog veronderstelde liefde van mijn leven en de vrouw van mijn ooit nog te verwekken kinderen, mij na acht jaar verliet voor een ander. De details over die breuk ga ik uit (allicht misplaats) respect voor haar niet uit de doeken doen, dit gaat enkel over de consequenties, de nasleep, en het - zoals het nu voelt - einde van een hobby.

Lees de rest van ‘Since My Baby Left Me’

Op maandag schrijft Rogier Kahlmann over games in de breedste zin van het woord. Niemand is veilig voor Kahlmann, vooral hijzelf niet.

Op een podium beloven gewiekste en welbespraakte studiohoofden en CEO’s ons betere tijden, als politici op zeepkisten. Er wordt gesproken over ongekende pracht, baanbrekende physics, nieuwe dimensies, en nooit eerder vertoonde motioncontroltechnieken. De utopie mensen! Hij is nabij.

Lees de rest van ‘De E3, het festival van valse beloftes’

Op maandag dinsdag schrijft Rogier Kahlmann over games in de breedste zin van het woord. Niemand is veilig voor Kahlmann, vooral hijzelf niet.

Het woord ‘intelligentie’ in de term artificiële intelligentie is misplaatst als het gebruikt wordt om het gedrag van gamevijanden aan te duiden. In 1997 bereikte de wetenschap op dat gebied namelijk al een hoogtepunt, toen IBM met zijn schaakcomputer Deep Blue 2 van grootmeester Kasparov won.

Lees de rest van ‘Artificiële intelligentie maakt plaats voor artificiële menselijkheid’

Op maandag schrijft Rogier Kahlmann over games in de breedste zin van het woord. Niemand is veilig voor Kahlmann, vooral hijzelf niet.

In de verschrikkelijk zoetsappige film ‘What women want’ leert Mel Gibson hoe vrouwen echt denken; omdat hij na een bizar ongeluk plots over de gave beschikt om hun gedachten te horen. Alhoewel de film precies volgens de voorspelbare wetten van Hollywood-romcoms verloopt en tegen het einde aan verzandt in een ondraaglijk zoete brei, spreekt het gegeven tot ieders verbeelding.

Lees de rest van ‘Kahlmann: Wat vrouwen willen’

Op maandag schrijft Rogier Kahlmann over games in de breedste zin van het woord. Niemand is veilig voor Kahlmann, vooral hijzelf niet.

Vorige week stond ik in de rij om een spel af te rekenen bij een gamewinkel. Voor mij stonden een moeder van een jaar of veertig en haar zoon. Hij was denk ik net tien jaar oud. Voor zijn neus had de verkoper zojuist een grote, groene doos neergezet. Hij keek er smachtend naar. Zijn moeder trok haar portemonnee en ik realiseerde me wat er zich voor mijn neus afspeelde.

Lees de rest van ‘Het goede doen’

Op maandag dinsdag schrijft Rogier Kahlmann over games in de breedste zin van het woord. Niemand is veilig voor Kahlmann, vooral hijzelf niet.

Je kan er wel het een en ander mee, met vrouwen. Soms kan je met ze lachen, ermee de hort op, of soms -maar dit is echt uitzonderlijk, kun je er leuke gesprekken mee voeren. Wanneer dit laatste gebeurt, is een avance de volgende logische stap. Als de gesprekken leuk blijven, dan zou er nagedacht kunnen worden over een serieuze verbintenis. Seks dus.

Lees de rest van ‘Romantiek’

Gamehype.nl verzamelt Nederlandstalige gamerecensies en berekent uit alle beoordelingen een gemiddeld cijfer. Voor Bashers licht, dit keer Rogier Kahlmann, er één uit.

Van development-limbo naar de winkelschappen. Remedy heeft uiteindelijk toch de starre sluitspier losgeweekt en zijn veel te lang verteerde Alan Wake uitgepoept. De vraag is: raakt de Nederlandse gamepers nog wel opgewonden van deze literaire nachtbraker?

Lees de rest van ‘Wat vindt de Nederlandse gamepers van Alan Wake?’

Op maandag schrijft Rogier Kahlmann over games in de breedste zin van het woord. Niemand is veilig voor Kahlmann, vooral hijzelf niet.

De beste tijd voor een fanatiek gamer is de periode waarin de laatste spelcomputers net een paar maanden uit zijn. Zo’n tijd waarin de nieuwste set-ups de Bart Smit inrollen en kinderen eromheen doen samenscholen. En wij, de twintigers en dertigers die financiële afhankelijkheid van ons af hebben geschud, hoeven dan niet te verlangen naar die nieuwste droommachine, neen, wij hebben hem allang thuis staan.

Lees de rest van ‘Het leedvermaak van de early adopter’

Donderdagavond, hemelvaart. Terwijl Utrecht er uitgestorven bij lag, verzamelden zich in het oude ABN-gebouw aan het Neude gamejournalisten en ontwikkelaars. Om met elkaar te sparren, te discussiëren en misschien zelfs een beetje ruzie te maken. Althans, dat was wat ik verwachtte van deze heuse Versus Mode, een battle tussen twee partijen die niet met (en niet zonder) elkaar kunnen leven.

Lees de rest van ‘Versus Mode: onze incrowd’

Op maandag schrijft Rogier Kahlmann over games in de breedste zin van het woord. Niemand is veilig voor Kahlmann, vooral hijzelf niet.

Ik zal het niet onder stoelen of banken steken: ik zou dolgraag in de gameindustrie werken. Er is echter één probleem, ik kan niets. Maar misschien, heel misschien zou ik wel een spel kunnen bedenken. Aldus, beste lezers, plemp ik graag mijn ideeën hier op het net. Uitgevers, ik richt mij nu tot jullie: mocht er interesse zijn in dit concept, neem dan contact met mij op (via de hoofdredactie van Bashers).

Lees de rest van ‘Een spelconcept van Kahlmann: Bejaardenhuis Tycoon’