Bij een gamewinkel in Leiden zijn er, naast het inruilen van games, andere manieren om games goedkoper te krijgen. “Modern Warfare 2? Nee, die hebben we van de week verkocht. Voor veertig euro.” Het gaat hier om een recensie-exemplaar: een game die gratis is verstrekt aan een journalist, zodat deze hem kan beoordelen.

‘Die jongen met dat soort games’ komt meestal één keer per week langs. “Je moet gewoon regelmatig binnenlopen,” legt de verkoper uit. De gamewinkel wordt iedere week voorzien van promotiegames, met als doel deze met winst door te verkopen.

Lees de rest van ‘Recensiegames gewoon te koop’

Niels snijdt een zeer interessant onderwerp aan in zijn recente artikel over Raid Gaza! en andere politieke webgames. Vanuit mijn studie (en vooral vanuit mijn eigen interesse) heb ik ook wat onderzoek gedaan naar dit onderwerp. Vandaar dat ik bij deze nog wat aanvullingen, kritiekpunten en controversiële voorbeelden van politieke games post. Wat dacht je van Ethnic Cleansing, een ruchtmakende White Power-game?

Lees de rest van ‘Ethnic Cleansing en meer: Thom Stokkels notities over politieke webgames’

Vier jaar alweer: vier jaar van oorlog, vier jaar vol ontdekking, vier jaar gamen, vier jaar World of Warcraft. In deze vier jaar is het spel uitgegroeid tot een van de grootste en bekendste spellen ooit. Het heeft ruim elf miljoen spelers, die elke maand gezamenlijk 165 miljoen betalen om de fantasiewereld te mogen betreden.

Er is in die vier jaar tijd een hoop veranderd. World of Warcraft begon ooit als een ontoegankelijk en moeilijk rollenspel bestemd voor de hardcore spelers. Inmiddels heeft het zich ontplooid tot een spel dat toegankelijk is voor iedereen, een van de belangrijkste redenen voor het enorme succes. Hoogste tijd voor een terugblik op de ontwikkeling van World of Warcraft in bijna 3000 woorden.

Lees de rest van ‘Na vier jaar is World of Warcraft voor iedereen’