Vanaf vandaag ligt-ie in de kiosken: de nieuwste editie van GMR, het blad dat - geheel in tegenstelling tot álle concurrenten - games serieus neemt. Het is een heel aardig nummer geworden, al zeg ik het zelf, want ik heb 15 van de 82 pagina’s volgeklad. Maar om mijn geloofwaardigheid te bewaren heb ik gelukkig ook wat kritiek.
De artikelen worden steeds beter
Laat ik het eens wat uitgebreider hebben over de ‘artikelen’, bij gebrek aan een betere term. Ik hou niet van het woord ‘special’ omdat de artikelen buiten reviews en previes om helemaal niet speciaal zouden moeten zijn, maar een vast element van een gameblad. En ik hou niet van het woord ‘feature’ omdat ik niet weet wat het betekent.
De artikelen dus. Het worden er steeds meer in GMR en ze worden ook steeds interessanter. Neem het interview van onze eigen Samuel Hubner Casado met Metal Gear-maker Hideo Kojima, dat echt een boeiend gesprek is geworden en vervolgens ook de ruimte krijgt die het verdient. Of het stuk van Eric van der Woude over gamelokalisatie. Of het stuk van Joost Vogel over Raven Software. Of het stuk van René Glas over Blizzards evenement in Parijs. Of het stuk over games en wetenschap van Jean-Paul Keulen. Het lijkt verdomme wel echte journalistiek.
Alleen: wat is de bindende factor?
Het ding is: er staan dus een boel goede artikelen in de nieuwe GMR, maar het geheel dat daaruit ontstaat is nog steeds niet meer dan een verzameling reviews, previews en, tja, ‘overige verhalen’.
Wat mist is een bindende factor. Een algehele insteek voor het blad waar ieder artikel uit voortvloeit. Dat zou bijvoorbeeld kunnen zijn dat GMR op serieuze, intelligente wijze trends in games opmerkt en daarover rapporteert, zoals een opinieblad het nieuws analyseert. Ik roep maar wat. Het hoeft niet déze insteek te zijn, als er maar een strakke, heldere insteek is.
Bijkomend voordeel is dat het blad naast beter leesbaar ook makkelijker wordt om te maken, omdat je ineens niet meer ‘overige artikelen’ hoeft te verzinnen (“Kan alles zijn!”), maar reportages die vanzelf voortkomen uit je insteek (“Oké, denk eens mee, wat is er de afgelopen twee maanden in het nieuws geweest waar we dieper in kunnen duiken?”).
Goeie koppen
Praktisch zouden daar vooral wat goeie koppen uit moeten voortkomen. Want dat vind ik op dit moment een van de dingen waar het GMR aan ontbreekt.
‘Lokalisatie van Games - Gamen in je moerstaal’ kan er nog wel mee door. Maar de intro geeft een veel beter beeld van het artikel. Waarom is de kop niet iets als ‘Gamen in je moerstaal is here to stay - Utrechts U-Trax vaart wel bij localisatietrend’. Veel concreter en dus beter. (En oké, iets aan de lange kant. Maar hé, ik heb het in één minuut verzonnen.)
De slechtste vind ik ‘Games en wetenschap - Spelen om te leren’. Kan het vager? Deze kop leert me niets dat ik nog niet wist, vertelt me vrijwel niets over wat me te wachten staat als ik het artikel lees, geeft me geen goed gevoel van binnen, nodigt nergens toe uit.
Het scannen van het artikel (sorry, geen tijd gehad om het helemaal te lezen) wijst uit dat niet alleen de kop, maar ook het stuk zelf had kunnen profiteren van een beter omlijnde bladformule. Het artikel bevat niet één duidelijke verhaallijn, maar een overzicht van een aantal interessante projecten. Zou ‘Games en wetenschap’ niet beter werken als vaste rubriek, waarin Jean-Paul Keulen - ook redacteur bij Kijk - steeds een actueel wetenschappelijk project onder de loep neemt?
Dit zijn wat mogelijke koppen, aan de hand van het snel doornemen van het artikel:
‘Hoe het precies zit met Folding@home op de PS3’
‘Chirurgen opereren 48% beter door Wii’
‘Astronomen maken game over botsingen sterrenstelsels’
Ik weet niet wat jij vindt, maar ik zou het lezen!
Maar genoeg over artikelen…
De nieuwe Wolfenstein staat op de cover, met bijbehorende preview van vier pagina’s. Van de gereviewde games (28 in totaal) krijgt Rock Band het hoogste cijfer met een 9,4. Soulcalibur IV is een goede tweede, met een 9,1. Kortom, gaat dat halen en gaat dat lezen. Because I said so. GMR kost € 4,95 en verschijnt elke twee maanden.
