Burnout: Crash – Beschrijft de essentie van z’n gameplay



Serieuze racesimulaties zijn ontzettend leuk voor de racefanatici onder ons. Zo zorgvuldig mogelijk rijden, rondetijden aanscherpen en vooral ook je tegenstanders respecteren door botsingen te vermijden en op zekere hoogte ruimtes te laten. Voor de Jan Modaal onder de gamende bevolking is dat echter maar weinig aan. Die willen gewoon lomp kunnen scheuren en genieten van spectaculaire crashes.

Geen racegame heeft dat ooit zo goed doorgehad als Burnout. Het racen ansich was feitelijk secundair aan de botsingen en crashes die je kon veroorzaken. Vreemd toch dat we sinds Burnout: Paradise zo weinig meer van de reeks hebben gehoord. Nu de racer eindelijk weer de kop op steekt, vat het diens essentie in een alleszeggende subtitel samen: Crash.

Kettingbotsingen

En daar blijft het niet bij, want de daadwerkelijke gameplay is tot diezelfde essentie gedestilleerd. Burnout: Crash is geen racegame, maar een crashgame. Men neme een willekeurig verkeerspunt ergens op een sterk stereotyperend Amerikaanse locatie, je scheurt er met je fantasiewagentje recht op af en vervolgens probeer je een zo groot mogelijke kettingbotsing te veroorzaken.

Zo kort door de bocht beschreven klinkt dat concept best vermakelijk, maar heeft het te weinig om het lijf om een complete game op in te richten. Zelfs al is het een downloadtitel. Interessanter wordt het wanneer je weet dat je beschikt over een zichzelf steeds weer aanvullende Crashbreaker. Daarmee kun je je auto keer op keer laten exploderen en in de lucht sturen om de ravage zo gaande te houden. Niet alleen het verkeer, maar ook gebouwen en andere objecten langs de weg blijven hierbij niet gespaard.

Burnout: Crash is een arcadegame pur sang, waarbij je naar een zo hoog mogelijke high score werkt. Je probeert allerlei combo’s en kettingreacties te veroorzaken, terwijl je ondertussen ook nog het aanwassende verkeer moet managen. Ontsnappen er namelijk uiteindelijk vijf auto’s, dan is het uit met de pret. Binnen ieder scenario werk je uiteindelijk naar een ultieme climax toe waarbij de gehele kaart wordt schoongeveegd. Hoe beter je het van tevoren doet, hoe meer effect dit heeft.

Burnout: Crash

Ontwikkelaar: Criterion
Platform: PS3, Xbox 360

Cheesy

Het mag geen verrassing heten dat we hier met een buitensporige game te maken hebben. De explosies en crashes zijn groot, heftig en totaal niet serieus te nemen. Het geheel wordt aangevuld door samples van cheesy jaren ’80 en ’90 popnummers en fruitmachinegeluiden die de verscheidene powerups begeleiden. Een melige commentaarstem plaatst uiterst flauwe opmerkingen. Het ouderwetse arcadegevoel is compleet en voor enkele uren weet dit je prima aan de buis gekluisterd te houden.

Uiteindelijk heeft Burnout: Crash echter net te weinig om het lijf om over langere termijn te boeien. Dit concept is niet zo verslavend als andere pure highscore hits als Geometry Wars. Daarmee is niet gezegd dat de gameplay van Burnout: Crash puur gebaseerd is op geluk. Er zit bijvoorbeeld een zeker patroon in de flow van het verkeer en met de juiste timing en inschattingsvermogen kun je bewust naar iets toewerken, maar uiteindelijk is dat niet voldoende om Burnout: Crash voorbij de status van ordinaire afreageergame te tillen. Stop er multiplayer en een course creator in en je bent meteen een stuk verder.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>