Burrito Bison Revenge: Gokkast vermomd als een gummibeerplettende worstelbizon met vlammend slipje





Juicy Beast
werkt volgens een formule: Verzin een simpel spelletje met een puntentelling, en laat de speler die punten gebruiken om power-ups te kopen zodat de volgende keer spelen nog meer punten oplevert. Het is een vicieuze cirkel die ik heel lekker vind en waarin ik uren tijd verspil. Maar hoe bewust ik me hier ook van ben, ik liet Burrito Bison Revenge mij pakken en het liet mij pas los toen ik drie dagen later alle upgrades had gekocht. Hoe kan dat? Na vijfentwintig jaar spelletjes spelen weet ik hoe stom zulke games zijn. En meestal laat ik ze meteen los zodra ik dat doorheb. Maar door Burrito Bison heb ik nu kramp in mijn nek van het zo snel mogelijk spatie indrukken, en wallen onder mijn ogen van het te laat naar bed gaan. Ik voel mij verslagen. Waardoor is het sterker dan mijn verstand?

Burrito Bison Revenge

Ontwikkelaar: Juicy Beast
Uitgever: Adult Swim Games
Platform: Internetbrowser

To infinity and beyond

In het begin kan je je bizon maar enkele tientallen meters ver lanceren. Niets om echt warm van te worden. Maar een paar gummibeertjes worden geplet, en dat levert een beetje geld op. Na elke poging krijg je een menu dat allerlei dingen laat zien die je kunt kopen om de volgende keer nog verder te komen, bijvoorbeeld olie zodat je minder geremd wordt als je de grond aanraakt, of extra beertjes zodat je vaker stuit (en dus verder komt én meer geld verdient), of speciale beren die bijvoorbeeld een raket berijden, die je dan kunt afpakken als je ze plet. Die raketten gaan heel hard. Dus na ongeveer vier keer proberen, kan je iets kopen wat je pogingen net wat sneller en sterker maakt, en dus nog meer muntjes zullen opleveren. Er is een heleboel te koop, en het enige wat je nodig hebt zijn de woorden: nog één keertje dan.

De rijken worden steeds rijker

Wat mij opviel is dat de formule perfect is: in het begin kan je ongeveer na elke vijf pogingen een upgrade kopen. Het effect is dat je net genoeg tijd besteedt aan je huidige kracht, waardoor je een goed gevoel krijgt van hoe sterk je bent. Vervolgens koop je iets nieuws, en besteed je genoeg pogingen met die verbetering om het verschil te proeven. Net wanneer je ongeveer weet hoe ver je zult komen, en dus het spel voorspelbaar wordt, heb je genoeg geld verdiend om iets nieuws te kopen. Er zijn ongeveer een honderd upgrades te koop, maar zij voelen allemaal waardevol aan, en zijn steeds binnen handbereik.

Het gevoel dat je arbeid van belang is, wordt versterkt doordat er zo weinig gameplay is

The quick and the dead

Ook van belang is dat het spel ontzettend grappig is. Het is een genot om de zielige beertjes te pletten. Het verhaal is dat zij je portemonnee hebben afgepakt in het eerste deel (Bison Burrito), en daarom moet onze held nogmaals ‘Candy Land’ in om alles te pletten. Met tijd bereikt je snelheid belachelijke niveaus, waarbij het scherm trilt, je door muren slaat, als een bliksemschicht uit de wolken neerdaalt, neerstort en uiteindelijk in staat bent om in ‘Pants-on-fire’-modus als een vuurbal door de beertjes heen te stuiteren. Je tocht wordt begeleid door Mexicaanse Robert Rodrigez-achtige fanfares, wat het spel nog stoerder maakt. De speciale beertjes met voertuigen zijn explosief, waarbij het een genot is om ze af te pakken en je snelheid nog verder op te krikken. Je snelheid behouden door steeds tegen beertjes aan te botsen geeft een adrenalinekick die je doet denken aan de Sonic-levels waar je achter elkaar door loopings en muren rolt.

And when man faces destiny, destiny ends and man comes into his own

Maar wat Burrito Bison Revenge helemaal verslavend maakt is eigenlijk het feit dat je haast geen invloed hebt op zijn tocht. Je kunt aan het begin een betere lancering krijgen door precies op het juiste moment te springen. Ook moet je af en toe op het juiste moment klikken als je een voertuig hebt gepakt, wat best makkelijk is. Het laatste is dat je om de zoveel tijd een raket moet gebruiken om hard tegen de grond te schieten en hindernissen te pletten. Omdat je zo snel gaat, is het gebruik van raketten eerder geluk dan strategisch. En dat is ook beter zo. Omdat er nauwelijks sprake is van ‘goed’ spelen, is de meest invloedrijke manier om verder te komen gewoon upgrades kopen. Dit klinkt triviaal, maar juist omdat je zo weinig invloed hebt op zijn tochten en hij overgelaten is aan zijn lot, ga je je extra inzetten voor Burrito Bison. Je voelt je verantwoordelijk, en ook succesvol.

Dief van eigen portemonnee

En dus moet ik concluderen dat Burrito Bison Revenge eigenlijk een ‘one-armed bandit’ is. Het levert weliswaar geen echt geld op, maar je wilt steeds verder spelen, want de beloningen hebben toch een waarde: de volgende pogingen zullen nóg verder gaan. Het is alsof je een gokkast hebt gevonden die in je voordeel lijkt te werken. Zodra je vertrouwen hebt in de machine, zal je om steeds grotere bedragen spelen, totdat de kas op is. Uiteindelijk heb ik alles gekocht in Burrito Bison Revenge en daarmee enorme scores behaald. Helaas zijn het maar getallen. Toen er niets meer te koop was, voelde ik mij belazerd. Ik had niets teruggekregen voor mijn arbeid behalve kramp in mijn nek en een slaperig hoofd. De bizon had niet alleen zijn portemonnee te pakken gekregen, hij had ook meteen mijn weekend afgepakt.

4 reacties

  1. Marries · 21-3-2012 · 18.26 uur

    Dus het is een spel waarbij je als speler niet veel invloed hebt, het vreet je weekend op en het laat je belazerd achter. En dat geef je 5 sterren? Mis ik nou iets?

  2. Robert August de Meijer · 21-3-2012 · 18.39 uur

    Inderdaad, Marries, er ontbreekt iets.
    De versie die ik inleverde had “Vijf sterren: als je volkomen niets beters te doen hebt”
    Ugh, cijfers. Moet ik het nou vijf geven omdat het voor een paar dagen super leuk was? Of moet ik het nul geven omdat ik het nooit meer wil aanraken?

  3. Scarbir · 21-3-2012 · 19.00 uur

    Tja, er zijn toch gewoon honderden van dit soort games op Flash en op de iPhone? Ik kan het niet langer dan een minuut of vijf spelen.

  4. Marries · 21-3-2012 · 19.01 uur

    Tsjah cijfers… Ik ben het in ieder geval met je eens dat het een van de toppers is binnen zijn (hersenloze) genre.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>