C# spreekt iedereen



In september viel Peak Games op toen het 11,5 miljoen dollar ophaalde in een investeringsronde. Het bedrijf maakt kleine Facebook-spelletjes à la poker en Farmville – tot daar geen verrassing, social games zijn nog steeds erg hot bij geldschieters. Wel opvallend is dat Peak gevestigd is in Turkije, nou niet bepaald gameland nummer één.

Afgelopen weekend kon ik proeven van de Turkse gamescene, toen ik op uitnodiging van de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (HKU) meedeed aan de Cultures at Play Game Jam in Istanbul. Een spelontwikkelmarathon waarbij Nederlandse en Turkse studenten in interculturele, interdisciplinaire teams binnen 48 uur games moesten maken.

Ik heb eerder geparticipeerd in gamejams, een ontzettend leuke manier om grip te krijgen op wat games zijn en hoe ze worden gemaakt. Deelnemers worden gedwongen samen te werken en in te spelen op elkaars sterke punten, in hoop dat ze in korte tijd iets kunnen maken dat zowel vernieuwend als speelbaar is. Alle elementen die komen kijken bij game-ontwikkeling gaan in de snelkookpan, van spelregels en interactie-ontwerp tot graphics en audio, plus natuurlijk het programmeerwerk dat alle afzonderlijke bestanddelen samenbrengt. De resultaten zijn vaak prikkelend, en soms ook echt goed.

De samenwerking tussen de Hollanders en Turken verliep opvallend soepel. De Turkse deelnemers spraken prima Engels, werkten hard en kwamen goed mee. Als er ‘s nachts tijdens het jammen onduidelijkheid ontstond, was er altijd nog de universele taal van het programmeren: C# spreekt iedereen. Een gapende taalkloof liet zich altijd nog overbruggen met een regeltje voorbeeldcode.

Dit plaatst het nieuws over Peak Games in perspectief. Want ontwikkelaars in opkomende markten zoals Turkije hebben inmiddels hetzelfde referentiekader als wij. Zo spelen ze precies dezelfde games: of ze nou uit Ankara of Hilversum kwamen, de studenten bleven maar praten over het populaire rollenspel Skyrim. Nederlanders zijn misschien nog wat beter in concepten verzinnen, maar de Turken zijn goedkoper. Tegelijk is de webgeletterheid er hoger dan je denkt: er zitten 30 miljoen Turken op Facebook; na Engels, Spaans en Indonesisch is Turks er de vierde taal.

De opdracht van Cultures at Play, om een spel te maken met de plaatselijke sights and sounds als uitgangspunt, stipte nog iets anders aan: hoe jammer het is dat games doorgaans zo internationaal geörienteerd zijn. In Istanbul maakten we onder andere spellen over Midden-Oosterse kalligrafie en de handel in Turks fruit, maar een dergelijke culturele identiteit hebben games zelden. De Nederlandse shooter Killzone herinnert in (bijna) niets aan zijn roots. En hoewel sommige kleinere Turkse games putten uit nationale folklore, doet het internationaal succesvolle rollenspel Mount & Blade van het Turkse Taleworld niets met de lokale geschiedenis.

Die culturele homogeniteit is fijn voor bedrijven, het betekent dat ze makkelijker kunnen concurreren met Amerikaanse giganten. Maar het is minder goed voor de variëteit. Gelukkig stemt de grote hit van Peak Games hoopvol: Okey is een digitale versie van de Rummikub-variant die je altijd ziet in Turkse koffiehuizen.

Next Level staat wekelijks in nrc.next. Dit is een langere versie van de column uit de krant van gisteren. Lees ook mijn dagverslagen over de gamejam in Turkije: dag 1, dag 2, dag 3.

5 reacties

  1. Ruud · 23-12-2011 · 16.25 uur

    Niet vreemd om je meer te concentreren op de massa als je doel is zoveel mogelijk van product X te verkopen. Een niche creëren is fijn, maar creëert wellicht nog wel meer risico dan het volgen van de reeds bewezen route.

  2. Niels ’t Hooft · 23-12-2011 · 16.37 uur

    Ja, ik snap het vanuit bedrijfskundig oogpunt, staat ook in het stuk. Maakt het niet minder jammer vanuit mijzelf als consument en als criticus.

  3. Lolke · 23-12-2011 · 20.41 uur

    Alle classes en methodes in C# (en de meeste andere programmeertalen) zijn gewoon Engels, dus je zou eerder kunnen zeggen dat iedereen Engels spreekt :P

  4. Niels ’t Hooft · 23-12-2011 · 21.44 uur

    Maar die classes en methodes (ik praat je even na want ik weet niet bijster veel over programmeren) bestaan alleen in (een afgeleide van) het Engels. Waarmee ik wil zeggen: je kunt nooit terugvallen op Turks, of welke moerstaal dan ook, in C#.

    Het zou toch goed kunnen dat iemand vloeiend C# ‘spreekt’, een meesterprogrammeur is in die taal, maar geen grammaticaal correct Engels kan (met een beperkte woordenschat)?

  5. Ruud · 28-12-2011 · 9.49 uur

    @Lolke: dat wel, maar de benoeming van variables kan in elke taal. Het kiezen van een universele taal qua benaming is dan wel fijn, maar het had net zo goed Turks kunnen zijn.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>