David en Niels in gesprek over reviews, deel 3

Mailwisseling

Gepost door Niels ’t Hooft op 19 november 2008

Hoofdredacteur van Bashers. Schrijft ook voor Nrc.next, Bright en Control.

In deze rubriek discussiëren David Nieborg en Niels ‘t Hooft over gamegerelateerde kwesties. Dit keer mailen ze over reviews. Lees eerst deel 1 en deel 2.

Ha David,

Naast praktische overwegingen, heb ik Harry Hol van de zomer ook nog bestookt met een inhoudelijke overweging naar aanleiding van zijn kritiek op mijn Too Human-stukje. Namelijk: games verschillen zodanig van films en boeken, dat je ze op een andere manier kunt beoordelen. Ik zei al: van film- en boekrecensenten verwacht je dat ze films afkijken en boeken uitlezen voor ze hun mening opschrijven. Maar die media draaien dan ook volledig om de curve van het verhaal: de kop, het middenstuk, de staart.

Games draaien daarentegen om de handeling. Die bekende thirty seconds of fun waar makers hun spel omheen opbouwen en die je, als ze écht fun zijn, wilt blijven doen tot de zon weer opkomt. Dat een spel daardoor zo lang kan zijn als makers en spelers willen, drukt ons met de neus op praktische kwesties als tijdgebrek en de euro-per-minuut die je eigenlijk zou willen verdienen. Maar die lengte is ook niet meer dan een eindeloze herhaling van een handeling die je in de meeste games al vrij vroeg ten volle kunt ervaren. Ik heb wel eens gezegd dat één rondje in een racegame genoeg kan zijn om een goede indruk te krijgen. En daar blijf ik bij.

Dit argument wordt natuurlijk tricky doordat games vrijwel nooit pure games zijn. Er zit altijd wel een elementje van puzzels (dus statisch, en niet dynamisch zoals een spel) in. En natuurlijk is er vaak, parallel aan boeken en films, de verhaallijn. Maar ik ben eigenlijk al heel lang niet meer serieus ingegaan op het verhaal van een spel in een recensie. Wel op de manier waarop het in het spel verweven is, maar niet op de verhaalinhoud zelf. Ik vind dat een bijzaak. Alles is ondergeschikt aan de handeling, daar raak ik steeds meer van overtuigd. En dus hoef ik ook niet te weten hoe Too Human afloopt voordat ik de recensie kan schrijven.

(Of eigenlijk weet ik toch al hoe het afloopt: de vijand valt in stukken op de grond uiteen en ik krijg ervaringspunten.)

Hoe denk jij hierover? Heb je stellige ideeën over wat games zijn en op welke elementen ze beoordeeld dienen te worden? Wanneer is de laatste keer dat jij een alinea begon met het kopje ‘Verhaal’ en daar toen eens uitvoerig over bent gaan bomen?

Ik zat trouwens te denken dat we Harry moeten vragen op deze mails te reageren, voor wat Jerry Springer-waardige ‘last words’. Harry’s kritiek was goed genoeg om me aan het denken te zetten. En hij is een goede journalist die vast wel iets toe te voegen heeft aan onze discussie. Mee eens?

Groet,
Niels

Lees het antwoord van David, in deel 4.

Tweeten

5 reacties

1. 

   ErikJ · 19-11-2008 · 11.19 uur

   …als we toch in dit bericht verdergaan, dan kwak ik mijn reactie op deel 2 ook maar meteen hier neer :)

   -=-=-=-=-=-

   Ik erger me de laatste jaren ook steeds meer aan mijns inziens onbelangrijke zaken die in reviews aangehaald worden als onscherpe textures ofzo. Als de art direction en de sfeer die de game neerzet goed is, maakt een texture meer of minder mij niet uit. En vrijwel elke game heeft hier en daar misschien een popup of kleine lag in een leveltje zitten. Bijvoorbeeld het geweldige Shadow of the Colossus. Zolang het niet te erg is kijk ik daar graag doorheen!

   @Jurjen; Waarom denk je dat recensies voor films en literatuur wel objectief kunnen zijn, maar games niet? Wat mij betreft is de beleving van een film of boek ook voor iedereen anders. Zo vond ik de laatste bond film wel leuk, omdat het wat harder is en omdat het typische bond geneuzel (gladde praatjes om de bond dames te versieren) weggelaten is. Een collega was het hier niet mee eens en vond dat Bond zijn identiteit was verloren :). Toch vind ik de film leuker dan menig oud Bondfilm. En zie hier het verschil.

   @Boris; reviewers vinden lage cijfers waarschijnlijk te negatief klinken. Alleen EDGE durft het aan, en krijgt een hoop gezeik over zich heen :). Het 1-10 systeem slaat sowiezo nergens meer op. Als er toch alleen maar in de range 6-10 wordt gegeven, wat is dan het verschil tussen een 9,2 en een 9,4. Geef een game gewoon 1-5 sterren en schrijf betere stukken, dan is de nuance beter. 4 sterren voor een game die het goed doet, maar niet memorabel is bijvoorbeeld…

   Grappig dat er heel wat bekende namen langskomen trouwens :). Heel reviewend NL geeft even lekker zijn mening.

2. 

   ErikJ · 19-11-2008 · 11.24 uur

   En nog even over deel 3. De opmerking over racegames is misschien wel gedeeltelijk waar, maar het geld niet voor elke game dat het mechanisme in het begin alles laat zien wat er komen gaat. Denk bijvoorbeeld aan een willekeurige 2d Metroid. De game wordt steeds interessanter als je basisvaardigheden toenemen en/of uitgebreid worden. Dat kun je niet na een uurtje spelen al ten volste ervaren.

   Mijn standpunt;

   - voor korte artikelen en in media voor de mainstream is het spelen van een game voor enkele uren voldoende voor een oordeel. De mainstream verwacht geen diepgaande analyses over het verloop van het plot of de uitbreidingen van de wapens.

   - als de artikelen op de hardcore gamer gericht zijn (bijv. de PU, GMR, IGN, Edge, etc.), dan verwacht ik dat de reviewer meer tijd in de games steekt. Het is namelijk het belangrijkste doel om over de kwaliteit daarvan te oordelen en de doelgroep heeft andere aandachtspunten. Waarom zou je shooter X willen spelen als je de vrijwel identieke shooter Y al helemaal doorgeploeterd hebt? :)

3. 

   Niels ’t Hooft · 19-11-2008 · 11.29 uur

   Ik merk dat ik de laatste vraag uit Davids vorige mail heb verzuimd te beantwoorden: “Mijn grote probleem met gamereviews is niet zozeer het al dan niet uitspelen van een game, maar dat gamerecensies over het algemeen, vooral in de specialistische pers, zo beroerd geschreven zijn. Jij valt, volkomen terecht, terug op je literaire vaardigheden, iets wat mij als collega gezond jaloers maakt. Maar ben je het met mij eens wat dit betreft? En, heb je nog wat tips?”

   Laat ik daar bij deze dan toch nog even op terugkomen.

   Ik kan eigenlijk weinig zeggen over reviews, omdat ik ze amper lees. (Bekende hij na drie afleveringen David & Niels over reviews!) Om te beginnen zijn ze me bijna altijd te lang, en komen ze te vaak op me over als verplichte kost: tegen heug en meug heeft de recensent geprobeerd een leuk verhaal te schrijven waarin alle aspecten van een game de revu passeren. Met een clou aan het einde. Terwijl ik die clou eigenlijk al ken doordat mensen me hebben ingefluisterd ‘hé, game die en die is vet!’ (of juist niet). Daardoor ben ik op een gegeven moment gewoon afgehaakt.

   Wat ik wél leuk vind, is als iemand een game speelt, tot een boeiend inzicht komt en dat opschrijft. Alle saaie standaard reviewkost is achterwege gelaten en het hele stuk staat in dienst van het overbrengen van dat ene inzicht (het mogen er ook een paar zijn, als ze maar echt waardevol zijn). Dat zijn alvast twee tips: zorg dat je echt wat te zeggen hebt, en schrijf het gefocust op. Zulke verhalen kom ik eigenlijk steeds vaker op blogs tegen, en niet alleen van amateurs, maar ook van journalisten die hun diepste ideeën bewaren voor hun eigen online dagboekje.

   Verder heb ik eigenlijk wel goede hoop voor de gamejournalistiek. Ik kom steeds meer slimme jonge gasten tegen die én veel over games weten én een journalistieke opleiding volgen. Niet dat zo’n opleiding heilig is, maar ik denk wel dat je de lessen van de journalistiek dan niet, zoals wij, met pijn en moeite, gaandeweg, hoeft op te pikken :-)

4. 

   Firen · 19-11-2008 · 13.49 uur

   @Niels zijn reactiebericht met antwoord op de vraag

   Je leest andere recensies niet, dat is natuurlijk je goed recht, maar de argumentatie erachter is een beetje gammel, omdat je op die manier ook zou kunnen stellen dat recensies niet meer echt nodig zijn.

   De meeste games draaien tegenwoordig op een hype. Al ver van te voren is vaak al bekend of de game goed gaat worden of niet, dankzij de vele hands on sessies. Een recensie is op die manier slechts bijzaak in mijn ogen. Laten we immers wel wezen, de meeste gamers die sites bezoeken zijn veelal goed geïnformeerd over het wereldje en weten vaak wel wat er speelt of wat er uitkomt. Binnen de community waar gamers actief zijn zie je vervolgens een verwachtingspatroon ontstaan omtrent de game, waardoor de hype een feit is. Hiervoor is al geen recensie nodig, aangezien de community elkaar vaak opstookt om een game te kopen. Waarvoor tikt een site of blad dan een recensie? Wellicht omdat het een mooie afronding van het proces is waar de berichtgeving omtrent de desbetreffende game op gebasseerd is. Je kunt het als site of blad niet maken om een game de hemel in te prijzen en dan de recensie ineens achterwege te laten.

   Daarnaast ben ik het qua je mening omtrent het verhaal niet helemaal met je eens ben ik bang. Weliswaar mist een game vaak een echt goed uitgewerkt plot, maar er zijn toch games waar het verhaal het geheel een stuk sterker maakt, zoals Beyond Good and Evil.

5. 

   Cesar · 21-11-2008 · 13.46 uur

   Of een spel uitgespeeld moet worden om er iets zinnigs over te kunnen zeggen.. hmm sterk afhankelijk van het spel zelf!

   Bijvoorbeeld vechtspellen. Men kan in 5 minuten denken te weten hoe zo’n spel in elkaar zit, maar het kan uren speltijd kosten voordat men inziet hoe goed of hoe slecht bepaalde verhoudingen liggen tussen verschillende vechtpoppetjes.

   Zelfde verhaal met racing. Toen GT uitkwam was het grensverleggend door de uitbreidingsmogelijkheden. Maar als dat allemaal nogal gammel in elkaar steekt is het geen pluim waard zullen we maar zeggen.

   Ach reviews blijven meningen van mensen en die mensen vertrouw je op hun kennis en kunde of je vertrouwt ze niet. Ik ben er dan ook een voorstander voor om ofwel de naam van de reviewer te noemen.

Volg de reacties op deze post via RSS

© 2006-2012 Bashers.nl