David en Niels over Modern Warfare 2, deel 3 van 4



In deze rubriek discussiëren David Nieborg en Niels ’t Hooft over gamegerelateerde kwesties. Dit keer: Modern Warfare 2. Lees eerst deel 1 en deel 2.

Appelscha, 23 december 2009

Ha David,

In je mail van, o jee, alweer bijna een maand geleden (allerhande uitstelsmoesjes maken nog geen excuus), vroeg je wat ik vond van de plot in Modern Warfare 2. Sorry, was er een plot dan?

Ik heb net het zesde seizoen van 24 eropzitten. Een tv-serie die ik niet kijk vanwege het briljante verhaal, maar om het oerdegelijke tv-vakmanschap (constante spanning, slimme schakelen tussen personages, acrobatische plottwists, uitgekiende cliffhangers) en natuurlijk het vertrouwde “Dammit!” van Kiefer Sutherland a.k.a. Jack Bauer. In dit seizoen valt Rusland bijna de VS aan, om de mislukte diplomatieke afwikkeling van een terroristische aanslag geloof ik, maar Bauer weet dit nét te voorkomen. Op de seconde.

(Vooral, gok ik, omdat tv-budgetten te klein zijn om een invasie in beeld te brengen. Let maar op, er ontploffen zelden grote bommen in tv-series. Dat is gereserveerd door films en games. Maar anyway.)

Dat is dus de plot van Modern Warfare 2: 24, maar dan zonder Jack Bauer. Terroristen doen stoute dingen, overheden worden aansprakelijk gesteld, war ensues. Met een soort postmoderne vertelstijl waarin je rond de wereld springt tussen verschillende personages. Postmodern omdat je al zoveel films, series en journaals hebt gezien dat de maker aanneemt dat je de gaten zelf wel kan invullen.

Overigens: ik geloof dat ik MW2 interessanter had gevonden als de sequenties tussen de missies er helemaal niet waren geweest. (Hoewel het natuurlijk prettig is dat het inladen van data zo wordt verhuld.) Dan was het écht een spaghetti van locaties, gebeurtenissen en personages geworden, die me werkelijk op mijn intelligentie en patroonherkenning aan zou spreken.

Dat gezegd hebbende, denk ik dat de plot niet het punt is. Het punt is dat je in steeds verschillende omstandigheden middenin de strijd wordt gegooid. Het punt is dat het spel je set pieces voorschotelt die aanvoelen als legeroperaties. En op dat missieniveau is het ‘verhaal’ juist heel erg goed. Het is duidelijk waar je bent en wat je er moet doen. En je snapt het als je er klaar mee bent.

In dit opzicht is Modern Warfare 2 zoveel beter dan bijvoorbeeld onze vaderlandse shootertrots Killzone 2, waarin je na de intro nog maar weinig merkt van het feit dat je bezig bent met een invasie van een planeet. Killzone 2 is een game van schietpartijen in stegen en op pleinen, forget about the story! MW2 is tenminste nog een game van overtuigende militaire momenten.

Dat je de (Hollywood-)werkelijkheid van oorlog kunt benaderen in een interactieve simulatie is natuurlijk precies de aantrekkingskracht van Modern Warfare 2, de reden waarom het de populairste game van 2009 is. Ja, het is een simulatie waarin je altijd weet waar je naartoe moet en morele grijstinten zelden vertegenwoordigd zijn, wat een vervalsing van de werkelijkheid is. Maar ja, het blijft een game.

Zijstraatje: dit is exact wat Spec Ops van 2K Games en Medal of Honor van EA gaan nadoen van MW2. Omdat ze er net als Activision munt uit willen slaan, maar hopelijk ook een beetje omdat de ontwikkelaars het een interessant uitgangspunt vinden waar ze meer mee denken te kunnen.

Wat verwacht jij eigenlijk van die spellen? Worden het cynische cash-ins, of is er een kans op spellen die een stapje verder gaan ten opzichte van de populairste game van 2009, op de manier die jij graag zou zien? En waarom duurt het altijd zo verrekte lang voor andere publishers reageren op al tijden zo overduidelijk aanstormende monsterhits?

“Waarom duurt het altijd zo verrekte lang voor andere publishers reageren op al tijden zo overduidelijk aanstormende monsterhits?”

Trouwens, voor een tirade (mag ik het een tirade noemen?) over het gebrek aan bespiegeling in deze game, vind ik dat je weinig aandacht besteedt aan de momenten waarop je Modern Warfare 2 wél kunt aanzien voor morele boodschapper. Die momenten zijn er wel degelijk. Niet alleen de vliegveldscène (waarover ik nog steeds je inzichten wil horen), maar ook de verschillende set pieces waarin vertrouwde Amerikaanse beelden (hamburgerrestaurants, suburbs, Washington DC) worden blootgesteld aan de moderne oorlogsvoering die je normaal associeert met Afghanistan en Irak.

Jij schrijft dat MW2 geen “innovatieve, grensverleggende, alles overstijgende game” is omdat de makers dit niet wilden. Dat lijkt me moeilijk hard te maken. Je eerste argument is dat Infinity Ward veel creatieve vrijheid had, waarvan de studio volgens jou niet genoeg gebruik heeft gemaakt. Maar volgens mij heeft de studio de grenzen wel degelijk verlegd, zij het subtiel en voorzichtig. Babystapjes ten opzichte van hun vorige game (zie bovenstaande momenten).

Je tweede argument is dat de studio moedwillig een zak geld heeft afgeslagen. Als dit al waar is (klinkt als een jolig PR-verhaaltje, niet?), is extra geld aannemen allesbehalve een bewezen methode om een grensverleggende game te maken. Volgens mij is het andersom: met een formulaïsche game kom je een heel eind door een boel mensen aan het werk te zetten. Maar als je iets nieuws wilt maken, heb je (naast een paar briljante geesten) vooral tijd en geluk nodig. Wat dat betreft is de vrijheid van Infinity Ward natuurlijk relatief. Ze konden maken wat ze wilden, als het maar op tijd voor Thanksgiving 2009 in de schappen lag te schitteren.

Tot slot: sorry, ik blijf me beperken tot de singleplayer. De Spec-Ops (niet die van 2K) klinken nog wel aanlokkelijk, maar de multiplayer is gewoon niet aan mij besteed. Ik vind het wel heel interessant dat de drie ‘modes’ aanvoelen als losse games. Zie ook Medal of Honor, waarvan de single- en multiplayer door twee totaal verschillende studio’s worden gemaakt. Op twee verschillende continenten zelfs (EA LA in Californië en EA DICE in Zweden).

Waarom verkoopt men die drie onderdelen eigenlijk niet gewoon los? Of kan Activision nog steeds meer geld verdienen met één disk die iedereen wil dan met drie discs of downloads voor afzonderlijke groepen spelers? En nu we het toch hebben over businessmodellen, waarom is Activision nog niet aan het abonnementsmodel voor de multiplayer van MW2, als die echt zo goed en verslavend is als jij beweert?

Met groet,
Niels

Lees de reply van David.

18 reacties

  1. Menno Schellekens · 9-1-2010 · 14.10 uur

    Goed punt, Niels, over dat abonnementsmodel. Mijn voorspelling voor 2010: een grote naam in het actie-genre, zoals Halo of Call of Duty, dit jaar een model zal introduceren waarbij fans bijna maandelijks betalen voor nieuwe content.

    Je ziet dat Bungie al een bewuste stap heeft gemaakt om zijn fans te verenigen in Halo Waypoint, misschien dat je als fanatieke Halo-speler daarvoor mag gaan betalen?

  2. Erwie · 9-1-2010 · 15.22 uur

    Zo’n abo-model, vraag me af of dat gaat werken. Misschien eentje die meerwaarde biedt voor de betalende spelers boven de gratis spelers. Maar vergeet niet dat Xbox Live-bezitters al een abonnement betalen en dat ze, als ze alleen MW2 doen, er vijf euro per maand voor kwijt zijn. Of nóg een abo daar bovenop gepikt wordt, is maar de vraag.

    Over het verhaal. Het verhaal in oorlogsgames focust zich mijns inziens nog te vaak op het grote achterliggende plaatje, terwijl juist het kleine verhaal van de soldaten zelf interessant is. Verhalen over naties die met elkaar verwikkeld zijn en hun motivaties, zijn minder interessant dan de persoonlijke avonturen van de soldaten. De meeste oorlogsfilms die succesvol zijn, vertellen juist het verhaal van een paar personen en hun eigen doelen. Dat zouden oorlogsgames ook meer moeten doen, door de personages beter uit te werken en ze persoonlijke motivaties mee te geven.

  3. Joris · 9-1-2010 · 22.10 uur

    Ik heb ‘t idd al niet voor over om Xbox Live Gold te betalen. Maar dat komt dan vooral ook omdat ik vrijwel niet online game.

  4. Jurrie Hobers · 10-1-2010 · 12.07 uur

    Ik ben er zeker van dat abonnementen sneller hun weg zullen vinden naar de consument. Er zal nog wat geëxperimenteerd moeten worden met exacte bedragen, looptijd etc.. maar dat het (snel) zal gebeuren is onontkoombaar.

    De piraterij, waarbij consumenten niet afrekenen over het geconsumeerde gamesproduct en spelervaring, de tweedehandsverkopen waar uitgevers geen onderdeel van de omzetstroom zijn zijn de twee belangrijkste triggers om
    dit in te voeren. Uitgevers en ontwikkelaars zullen snel (moeten) overschakelen om hun ‘product’ niet langer volledig in een te kopieren product te stoppen, wat ongebreideld en zonder vergoeding kan worden geconsumeerd.

    Het succes van serverbased gaming is inmiddels technisch en economisch bewezen en binnen 10 jaar weten we niet anders.

  5. Joris · 10-1-2010 · 17.47 uur

    @ Jurrie,

    Maar dit zou dan toch eigenlijk alleen kunnen werken bij multiplayer games? SP spellen die je na een week hebt uitgespeeld, kun je moeilijk in abonnementstructuur omzetten. Episodes releasen zal niet helpen om het volledig te kopiëren product te laten verdwijnen. En juist die tweedehandsverkopen die je noemt bestaan voor het grootste deel uit singleplayer games.

  6. Jurrie Hobers · 10-1-2010 · 18.00 uur

    @Joris inderdaad een belangrijk aspect. Ik denk dat dit voor single player games goed ondervangen kan worden door micropayments voor extra content, characters, wapens, voertuigen etc..etc..

    Maar ik ben het eens met je constatering voor de single player games. Het is dan ook onvermijdelijk dat single player games minder zullen worden gemaakt omdat die simpelweg niet voldoende opbrengen en/of beschermd kunnen worden.

    Wellicht een interessant artikel voor Bashers Niels? ‘Single player games met uitsterven bedreigd?”

  7. Lucas Seuren · 10-1-2010 · 23.18 uur

    @Jurrie: Ik denk niet dat DLC op dit moment de toekomst heeft voor singleplayer eigenlijk. Veel “hardcore” gamers zien het nu nog als een manier om geld af te troggelen voor een game die dan niet af zou zijn.

    De hele gamesmarkt is volgens mij op veel fundamenteler niveau gewoon niet gezond. Het maken van games is zoals iedereen hier wel weet een vrij dure hobby. Elk jaar worden de budgetten weer groter, met als gevolg dat er meer games verkocht moeten worden. Het is niet zeldzaam meer dat alleen al om de kosten er uit te halen een game een miljoen keer over de toonbank moet gaan. Met adviesprijzen van 60 euro is dat gewoon niet reëel en dat los je niet op door alleen maar MP-games te maken.

    De industrie moet zich volgens mij veel meer gaan richten op het ontwikkelen van kleinere games met minder mankracht die voor 20 euro verkocht kunnen worden. Het zal best leuk zijn als games mooier en mooier worden, maar als de ontwikkeling van dat soort content zo duur is dat het niet bol te werken is, dan heeft het geen zin om games op die manier te produceren.

    De nadruk moet simpelweg liggen op een leuke beleving voor weinig geld en volgens mij heb je dan echt geen team nodig van 300 werknemers die 2 jaar lang keihard werken met een budget van 50 miljoen dollar.

    Hoe belangrijk prijs is blijkt ook wel als je kijkt naar Steam. Toen Left 4 Dead met 75% korting aangeboden werd draaiden de servers overuren. Game werd in een weekend meer gedownload dan bij de launch. Stap waar ook veel winst te pakken is kortom, de overstap van analoog naar digitaal. Dat gaat nu ook nog fundamenteel fout, omdat vrijwel standaard de downloadprijs gelijk is aan de winkelprijs. Gamer krijgt minder voor hetzelfde geld. Als games downloaden, bij de consoles in de volgende generatie, gewoon 10-20 euro goedkoper is, dan zullen verkopen daarop ook wel gaan toenemen denk ik.

    My 2 cents.

  8. Joris · 11-1-2010 · 10.58 uur

    75% korting op Left 4 Dead is dan ook niet niks, je moet vier keer zoveel exemplaren verkopen om dezelfde winst te halen. Maar het was wel een belachelijk goede aanbieding :P

  9. Niels ’t Hooft · 11-1-2010 · 12.40 uur

    …en dan is er ook nog het mysterieuze effect dat aanbiedingen hebben op mensen. Het is onwaarschijnlijk dat Left 4 Dead net zo goed zou verkopen als Valve standaard 75% van de prijs af zou halen. De tijdelijke aanbieding zorgt ervoor dat mensen denken dat ze het “nu” moeten kopen, terwijl ze het normaal misschien helemaal niet zouden aanschaffen.

    Trouwens, @Joris, je mag aannemen dat Valve die actie pas is gaan voeren toen de ontwikkelkosten lang en breed waren terugverdiend. Neem daarbij de verwaarloosbare distributiekosten van Steam in overweging en ieder verkocht exemplaar, voor welke prijs dan ook, is bijna pure winst.

  10. Lucas Seuren · 11-1-2010 · 13.23 uur

    Natuurlijk zal dat meegespeeld hebben. Er is niet simpelweg te concluderen dat de vervijftienvoudiging van de verkoopcijfers (zoiets was het geloof ik) volledig te wijten was aan de lage prijs an sich. Aan de andere kant is het ook niet puur te wijten aan het concept aanbieding. Als de game voor 25% korting te downloaden was had je dit soort resultaten bij lange na niet gezien. Lagere prijs zal dus zeker van invloed zijn.

    Het is alleen vrij lastig om gedegen onderzoek hiernaar te doen. Games liggen namelijk voor dezelfde prijs in de winkels als in de e-stores, waardoor een vergelijking niet zo 1-2-3 te trekken is. Ook bij de nieuwe e-store van Eurogamer waar je Serious Sam voor 10 pond kon halen betrof het een aanbieding.

    Los daarvan kun je het alleen meten op PC’s en daar liggen de adviesprijzen al niet zo hoog als op de consoles. Toch zou ik graag eens een publisher zien die een game voor 35-40 euro in de winkels legt en voor 25-30 per download aanbiedt. Geen idee alleen of je dat verschil compenseert met de loon-, productie- en vervoerskosten. Lekker complexe situatie.

  11. Jurrie Hobers · 11-1-2010 · 21.14 uur

    @Lucas Seuren: Ik snap echt niet goed waarom geld verdienden met games als negatief wordt gezien. ‘Aftroggelen’ en ‘Uitmelken’ lees ik inderdaad vaak, helaas schijnt men te denken dat goede games niets kosten en dat uitgevers/ontwikkelaars al die projecten die het niet halen gewoon niet hoeven te betalen ofzo… :-)

    En als je van 60€ naar 20€ gaat, dan moet je al 4 a 5 x zoveel units verkopen om hetzelfde netto resultaat over te houden. Dat is niet echt realistisch.

    De constatering dat de games markt niet gezond is, moet ik helaas met je eens zijn. En de big clash in deze industrie is dan ook erg dichtbij…
    Alle grote uitgevers hebben hetzelfde probleem, er wordt geen geld verdiend (met uitzondering van enkelen) En dat kan niet lang meer duren voordat dat misgaat. 2010 en 2011 worden in dat opzicht jaren van grote verandering.

  12. Lucas Seuren · 11-1-2010 · 22.24 uur

    Ik wou dat ik het begreep Jurrie. Er valt natuurlijk te beargumenteren dat publishers net als de platenmaatschappijen niet goed zijn ingesprongen op de mogelijkheden van deze tijd, maar in mijn ogen is dat ook onzin. Platenmaatschappijen zitten bewust het haar klanten moeilijk te maken om producten te kopen, pas sinds enkele jaren is daar lichtjes verandering in aan het komen. Too little, too late natuurlijk.

    Downloaders bij games hebben of geen flauw benul van de schade die ze aanrichten, veel kinderen die downloaden op hun Nintendo DS bijvoorbeeld. Of het boeit ze gewoon niet. Het zijn mensen die vinden dat alles maar gratis moet zijn en of dat nu nieuws is of de nieuwste topgame, doet er voor die mensen niet toe. Het internet maakt alles gratis en downloaden is een recht wat die mensen betreft.

    Daarnaast blijft het probleem natuurlijk bestaan dat games gewoon te duur zijn, zowel voor publishers als consumenten. Het principe dat eigenlijk elke game high-end next-gen supersellers moeten zijn is al lang achterhaald. Er is een zeer selecte groep games die nog echt tot de blockbusters behoren en die op die manier geld kunnen opbrengen, games als FIFA en Call of Duty, maar het merendeel draait op die manier verlies. De consument is ben ik bang niet te veranderen, dus zal de industrie dat maar moeten doen. Of dat hardleers gaat, lees: bedrijven gaan massaal failliet omdat er geen rendement is, of goedleers, waarbij de publishers zelf met nieuwe modellen komen zal de komende jaren inderdaad moeten blijken.

  13. Bart de Boer · 11-1-2010 · 22.39 uur

    Je zegt dat de bedrijven moeten veranderen. Lichtend voorbeeld in deze is dan toch Nintendo? Ik bedoel ze zijn deze generatie eens anders ingestapt en het blijkt dat je met eenvoudige spelletjes die een hoge entertainmentwaarde hebben behoorlijk winst kunt draaien. Nintendo is hiermee volgens mij de pionier op dit gebied en de rest kan alleen maar kwijlend naar de bakken met geld kijken die Nintendo binnenhaalt. Ik durf mijn hand ervoor in het vuur te steken dat Nintendo een van de uitgevers is die geen verlies maakt dit jaar.

  14. Lucas Seuren · 11-1-2010 · 23.28 uur

    Met de kanttekening dat Wii Fit zo’n beetje de grootste verkoopknaller is van Nintendo de laatste jaren. Dat Nintendo nu succes beleeft zegt volgens mij vrij weinig over de markt. Vrijwel elke publisher gaat gigantisch onderuit momenteel op de Wii, alleen Mario & Sonic wil nog lekker verkopen. Die markt is aan de ene kant groot, veel mensen willen best eens een spelletje spelen, maar tegelijk is hij klein, omdat hij zo snel verzadigd is.

    Nintendo is in feite helemaal niet veranderd, ze hebben gewoon een nieuwe doelgroep aangeboord. Het concept dat elke game een kaskraker moet worden geldt eigenlijk nog steeds. Elk bedrijf dat een game uitbrengt op de Wii ondervindt dat, want hoeveel verkoopsuccessen is die console rijk buiten games van Nintendo zelf? Mario & Sonic en dan hebben we het eigenlijk alweer gehad.

    Ik denk dat bedrijven niet alleen moeten realiseren dat de markt veel groter kan zijn, maar vooral dat het niet realistisch meer is om miljoenen in development te stoppen en return on investment te verwachten. De consument betaalt dat niet meer. Los daarvan kopieert deze casual consument van Nintendo volgens mij ook veel meer, de reden dat de NDS inmiddels niet meer levensvatbaar is voor developers.

  15. Bart de Boer · 12-1-2010 · 0.21 uur

    Nintendo is naar mijn mening in zoverre verandert dat het relatief goedkope spellen met een hoge entertainment factor aan de man weet te brengen. Eerder kreeg ik het gevoel dat de entertainment factor alleen bereikt zou kunnen worden dankzij een hoog budget en dat soort dingen. Daarnaast is Nintendo veel actiever dan andere uitgevers bezig met het promoten van zijn spellen buiten de traditionele media om.

    Hiermee bedoel ik dat het bedrijf slim in het nieuws komt door een bejaardentehuis met de Wii te laten spelen. Hierdoor kom je met je merk uit de vrij beperkte community der games te staan natuurlijk. Een ander goed voorbeeld is de spelcomputer die ze weggeven bij de Max geheugentrainerquiz. Allemaal gevalletjes van productplacement die werkt en goed ook. Dit soort lange termijn advertentie strategieën vond je eerder nooit in de gaming industrie. In die zin is Nintendo dus verandert in zijn verdienmodel. Volgens mij heeft het bedrijf daar onlangs ook op gewezen als weerwoord van het beklag van diverse publishers dat third party games niet zouden verkopen, namelijk dat ze verkeerd adverteren. De grote uitgevers verwachten dat 2 weken adverteren een hit moet veroorzaken en that is it. Zo werkt het Wii publiek nu eenmaal niet.

    De DS afschrijven op het kopieergedrag vind ik iets te eenvoudig. Ik denk dat voor de DS hetzelfde geldt als de Wii, namelijk dat je goed moet adverteren en niet op je lauweren moet rusten. Kijk bijvoorbeeld naar het succes van Professor Layton. Nu een x-aantal maanden na release blijft Nintendo op strategische momenten adverteren (na de wat latere kinderprogramma’s als ouders ook kijken bijvoorbeeld) en blijft de game goed verkopen. Kortom er valt wel geld te verdienen alleen moet je iets meer moeite doen om een game te verkopen. Daarnaast verkopen de diverse Final Fantasy games op de DS dacht ik ook wel goed, om er even een derde partij bij te pakken.

    Het heeft dan naar mijn mening ook geen zin om te kijken naar hoe je nu nog op de Wii of DS een hit kan scoren als derde partij, het gaat er wel om dat men kijkt naar hoe Nintendo het heeft gedaan en daar lering uit trekt voor de volgende generaties. Alleen op die manier kun je je aanpassen aan een tijd die steeds meer op momenten draait.

    Ik was eigenlijk al klaar, maar ik bedenk me nog een voorbeeld van een nijpend probleem in de industrie. Hoeveel reclames zijn er op TV geweest met de feestdagen die om 1 enkele game draaiden? Volgens mij bij de reguliere media niet heel erg veel (afgezien van de Bol.com en nr1 in game Bart Smit en E-plaza reclames). De industrie is niet gewend om een oude blockbuster titel te pakken en te zeggen van ‘hey kijk dit is leuk’. De rest van de entertainmentbranche doet dit zonder blikken of blozen.

  16. Bart de Boer · 12-1-2010 · 0.23 uur

    ik zie nu dat ik mijn nuancering bij de derde partij zin ben vergeten te plaatsen. Namelijk dat voor elke geslaagde titel er zo tien zijn op te noemen die gefaald hebben. Excuus daarvoor

  17. Han · 12-1-2010 · 18.12 uur

    Volgens mij is een probleem van die abonnementsmodellen, zoals hier voorgesteld, dat het geheel groter is dan de som der delen. In de games waar je echt fan van bent zal je misschien nog wel weer meer geld willen uitgeven, maar voor die spelen die je even heel heftig speelt en daar niet meer denk ik niet. Het maakt de beslissing om een spel te kopen (en dus zeker online te spelen) veel ingewikkelder. Hier is volgens mij ook redelijk wat onderzoek naar gedaan, daar zal Jurrie vast meer van weten.

  18. David Nieborg · 12-1-2010 · 21.42 uur

    @ Menno CODMWMMOFPS? Is een gerucht, maar zou totaal logisch zijn afgaande op uitlatingen van Activision top.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>