De gamecolumnist: Prikkelbaar



Herman Dijkstra woont in Utrecht, is getrouwd en heeft twee katten. Maar hij houdt niet van katten en zijn vrouw niet van gamen. Maandelijks lees je hoe Herman zijn hobby combineert met de beslommeringen van alledag. Games gaan voor het meisje, toch Herman?

Het voelt alsof ik langdurig onder hoogspanning sta. Het zijn gevoelens van stress. Ik sta uren te springen, in het midden van de kamer, op het ritme van tikkende verwarmingsbuizen. Jumpstyle! Daarna voel ik me leeg en lusteloos. Ik sleep mijzelf van dag naar dag en ’s avonds verveel ik me. Soms ga ik om elf uur al naar bed en tel ik de bloemetjes op het dekbed, deel ik deze door het aantal haken van het slaapkamergordijn en vermenigvuldig ze daarna met het aantal spijlen van mijn bed. Om elf uur hoor ik helemaal in niet in bed te zijn. Normaal zit ik tot diep in de nacht te gamen.  Recent is dit alles veranderd. Ik ben rusteloos, sensitief en barst soms zomaar in tranen uit…

Het is allemaal vorige week begonnen toen mijn vrouw riep: “De TV doet raar!” Ik hoor het dagelijks nagalmen in de spelonken van mijn overspannen geest. Haar stem kwam niet uit de slaapkamer, waar een klein tv’tje staat, maar uit de gamekamer. In de gamekamer staat mijn trots. Een high definition plasmatelevisie met een doorsnee van honderdzes centimeter! Dit is de tv die mij voor het eerst een next-gen game-ervaring heeft gegeven. Nu was zijn beeld zwart. Hij knisperde en kreunde nog wat na. Er was letterlijk en figuurlijk geen enkel lichtpuntje meer te vinden.

Gelijk belde ik de fabrikant. “Welkom bij de technische servicedienst. Op dit moment zijn wij niet bereikbaar.” Ik weet nog dat ik uren lang gespannen, om het kwartier, de tv elke keer aan en weer uit zette. Dagen later werd het duidelijk dat het aan de printplaat lag. Reparatie was te kostbaar en ik kreeg het advies om een nieuwe te kopen.

En nu?  Het gaat niet goed met mij, dat mag gezegd worden. Ik kwijn weg. Ik wil gamen en mis mijn dagelijkse hoeveelheid pixels. Het is alsof de training ’omgaan met teleurstellingen’ keer op keer wordt afgelast en dat ze het nodig vinden om mij hierover steeds persoonlijk te berichten. Tussentijds heb ik wel bij mijn vrouw een investeringsaanvraag voor een nieuw HD-tv ingediend. Zij heeft de aanvraag in beraad.  Dit heeft even tijd nodig. Het is immers geen pakje boter wat je koopt.

“Je zou kunnen zeggen dat er bij mij geen sprake is van ‘prikkelhonger’ maar van ‘pixelhonger’!”

De dagen gaan voorbij en ik raak steeds verder geïsoleerd. Ik heb stress, enorm veel stress. Stress ontstaat niet alleen wanneer wij te veel prikkels krijgen, zoals in periodes waarin wij intensief, hard en langdurig werken. Stress ontstaat ook wanneer er sprake is van te weinig prikkels. Dit is de andere kant van het spectrum. De kant waar niemand het over heeft. Het niet kunnen omgaan met een gebrek aan prikkels, saaiheid en verveling. Ik ondervind aan den lijve dat dit een ondergewaardeerde vorm van stress is.

Vaktherapeut Hans West zegt hierover: “Je zou kunnen zeggen dat wij als mensen een zekere ‘prikkelhonger’ hebben. Als wij in ons leven onvoldoende geprikkeld worden, of dus te eenzijdig geprikkeld worden, dan wordt deze ’prikkelhonger’ onvoldoende gevoed. Er ontstaat gespannenheid en onrust. ”

Er zijn verhalen bekend van mensen die langdurig afgesloten zijn geweest van licht en geluid. Zoals ik afgesloten ben van het game-universum. Deze mensen gaan op een gegeven moment lichtpatronen zien, geluiden en stemmen horen. Onze geest kan nu eenmaal niet tegen volledige afzondering. De geest beschermt zichzelf door hiervan een eigen invulling te maken.

En dat is nu precies waar ik last van heb. Je zou kunnen zeggen dat er bij mij geen sprake is van ‘prikkelhonger’ maar van ‘pixelhonger’! Mijn vrouw reageerde opgelucht: “Dus je hebt geen dure tv nodig om te gamen? Pixelhonger, noem je dat toch? Als de huidige situatie maar lang genoeg duurt gaat je geest, voor de ontstane situatie, een eigen oplossing zoeken. Hij beschermt zichzelf door hiervan… tja hoe zei je dat? Door een eigen invulling te maken? Nou… laat die zenuwinzinking maar komen! Gisteren in de stad zag ik schitterende, exclusieve rode laarzen waarvan ik de prijs niet hardop kan uitspreken!”

7 reacties

  1. Bas Bouwman · 9-3-2010 · 13.12 uur

    Beste Herman,
    Erg naar, een leven zonder HD.. misschien is een goedkopere tijdelijke oplossing een VGA kabel? op die manier kan je toch HD gamen ( weliswaar op een kleiner scherm) maar het is een goed alternatief tot je een nieuwe TV in huis hebt.

    Groet,

    Bas

  2. Ellen de Lange-Ros · 9-3-2010 · 13.54 uur

    Ik zeg: ga eens kijken naar de wekelijkse iPhone-rubriek. Misschien kan dat de pixelhonger een beetje bevredigen en de ergste overspannenheid voorkomen? :-)

    Toffe column weer!

  3. Stone · 9-3-2010 · 15.17 uur

    Herman, wees een vent. Steel de creditcard van je vrouw en sneak naar de BCC of Media markt en koop het zelfde model TV als je nu hebt of tenminste een die de zelfde afstandbediening gebruikt. Hou daarna je vingers gekruist dat de extra 400 euro haar niet opvallen op der afrekening.

  4. Roy Swiers · 9-3-2010 · 22.47 uur

    Maakt dat je een vent? Nee, niets daarvan. Je moet opstaan voor je recht. JIJ hebt RECHT op een nieuwe HD tv. En wel direct. Een mooie kans om meteen die ene te kopen waarvan je stiekem toch al droomde als dat het geval was. ;-) Want eh, 106 cm, daar kan je natuurlijk niet meer mee aankomen he :p

    Lekkere column! Gaat je volgende over je nieuwe aanwinst?

  5. berend jan · 9-3-2010 · 23.17 uur

    Dat kan mijn vrouw ook zo goed, in een zin doorzeggen “Deze maand moeten we rustig aan doen dus een nieuwe game lijkt me nu niet slim, hee de nieuwe collectie van dokter martens is uit even kijken.” Ik heb deze gesprekssopbouw nooit zo gesnapt.

    ik heb zelf nog nooit in HD een game gespeeld maar ik kan me zo indenken dat je het zwaar hebt. Succes man houd vol, je kan altijd nofg op je psp gamen…

  6. Roland van Hek · 11-3-2010 · 10.34 uur

    Er is maar één remedie voor dit euvel: een gescheiden financiële huishouding. Werkt perfect. Als mijn geliefde thuiskomt met schoenen van €500 dan ben ik allee maar heel erg blij dat het niet mijn knaken zijn die ze daaraan heeft uitgegeven. En mocht het ooit gebeuren dat mijn eigen plasmascherm de geest geeft dan mag ze wel mee naar de winkel om mee te beslissen over de kleur van het scherm (als ‘ie maar wit is), maar verder is de aanschaf van een nieuwe TV helemaal mijn eigen feestje. :)
    Ik zeg: openbreken die onderhandelingen!

  7. RonaldG · 11-3-2010 · 17.12 uur

    Fuck die tv, koop de laarzen.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>