De hoogtepunten van het afgelopen gamejaar, volgens de medewerkers van Bashers.
5. De eeuwige inhaalrace

Uit 2008 heb ik het goede voornemen meegenomen om inmiddels klassieke games alsnog te spelen die eerder de revue waren gepasseerd. En net als mini-Niels bracht ik in november 2009 ook eindelijk de next-gen ervaring in huis, in de vorm van een Xbox 360 Elite. Naast talloze 360-games kwamen ook aardig wat spellen voor Dreamcast, Playstation 2, Xbox, Game Boy, Super Nintendo, Nintendo 64, PSP en vooral pc langs. Zoals Noël al aankaartte zijn er tal van oudere spellen die van grote invloed zijn geweest op hoe we nu games spelen. Zo’n inhaalrace geeft een apart nostalgisch gevoel én het is fijn voor het porseleinen spaarvarkentje. Daarom heb ik voor 2010 het voornemen om te beginnen met een übergamelijst, waarin ik mijn exacte voortgang door het gehele canon van deze industrie wil boekstaven, sinds het prille begin in de jaren zeventig. Gewoon omdat het kan.
4. Mijn eerste ervaringen in gameontwikkeling

In deze categorie was ik (gelukkig) niet de enige Basher. Niels kreeg dit jaar een portie gamedesign op zijn bord en ik vind het verbazingwekkend hoe zeer onze eerste stapjes op elkaar lijken. Tijdens de eerste Nederlandse editie van de Global Game Jam in januari 2009 had ik het genoegen om met een team van gamedesignstudenten binnen 48 uur een gameprototype te bouwen genaamd Pulse. Ons project werd geshowcaset op de Game Developers Conference in San Francisco, het werd genoemd in meerdere gamepublicaties, een teamlid scoorde er een baan door en zelf werd ik voor het eerst in mijn leven geïnterviewd, door Boing Boing. Kortom: big success!
Die 48 uur waren genoeg om de smaak te pakken te krijgen, want bij mijn huidige stage ben ik betrokken bij een social game. Aan de hand van mijn eigen ervaring geloof ik dat je de titel ‘gamejournalist’ pas verdient als je écht in contact bent gekomen met de werksituatie van een gameontwikkelaar. Beste collega’s, ga dit jaar eens gezellig bij een Hollandse gameontwikkelaar op de koffie, lees een boekje over gamedesign of op zijn minst een van de talloze postmortems op Gamasutra. Je zult er geen spijt van krijgen!
3. Gamedesign voor kids tijdens de Gamexperience

In september werd ik door het Instituut van Beeld en Geluid als projectmedewerker ingehuurd om de tweede editie van het evenement Gamexperience vorm te geven. Ons hoofddoel was om bij het publiek een zaadje te planten om hun kennis over games te laten groeien. Twee dagen lang gaven professionele gamedevelopers workshops over gamedesign aan jonge kinderen en hun ouders. Het uitleggen van hun vak aan leken was zeker een uitdaging voor onze sprekers, maar de interesse van het publiek leidde elke keer weer tot wachtrijen bij de workshops. Persoonlijk was dit evenement iets waar ik al lang naar streefde, namelijk om het algemene publiek eens wat beter voor te lichten over de gameindustrie. Het was dan ook een waar genoegen om deel uit te mogen maken van de organisatie.
2. Het potentieel van de Bashers-beweging

Dit is bijna een unaniem punt in de terugblikken tot nu toe! Bashers is voor mij altijd al meer geweest dan een website, het voelt voor mij aan als een beweging. Gamejournalistiek in Nederland wordt stapje voor stapje volwassen en ik heb het idee dat Bashers hier de beschermheer van is geworden. De trouwe lezers zijn daarbij even belangrijk geworden als de redactie. Laten we dat hete ijzer genaamd Bashers anno 2010 eens goed gaan smeden!
Naast de toenemende betrokkenheid van de lezers in 2009, vond ik het fantastisch om het enthousiasme van mijn mede-Bashers op locatie mee te maken. Onder andere op Gamescom in Keulen, het evenement dat ook al in vele terugblikken terugkomt: die van Menno, Niels P., Joe, Maarten en Guan. Er stroomt een enorme hoeveelheid passie, motivatie en enthousiasme door de Bashers-posse. Het is daarom een enorme eer om met deze vrolijke vrienden te mogen werken. Mijn complimenten voor hoe iedereen het medium Bashers omhoog blijft duwen!
1. De liefde van mijn leven

Bestaat er zoiets als de heilige gamegirlgraal? Jazeker! En helaas jongens, ze hoort bij mij. Dit jaar stond voor mij vooral in het teken van de liefde. Vlak na mijn bezoek aan de GDC in San Francisco had ik het genoegen om mijn hart te schenken aan mijn liefste ‘Snes’. Ze is niet alleen knap, intelligent, tjokvol humor, lief en ontzettend ambitieus, maar ook nog eens de ultieme wens van elke gamenerd op deze wereld.
Snes is momenteel hard bezig als gamejournalist op internationaal niveau en zelfs een cursus gamedesign aan het afronden. Het lijkt erop dat ik mijn prinses gevonden heb. Nu jij nog, Mario!


