De verleidelijke en verraderlijke simpliciteit van Doodle Jump



Het is donker en heel stil. Onder de nachtelijke sterrenhemel in de Franse Pyreneeën zit ik op een verlaten camping alleen op een tuinstoel. Iedereen slaapt al, maar ik speel nog één leveltje Doodle Jump op m’n iPhone. Dan schrik ik op: de game crasht en m’n scherm wordt zwart. Het lijkt een fataal probleem: ik krijg m’n telefoon helemaal niet meer aan de praat! Ik probeer of hij wel werkt als ik de stroom aansluit en dan blijkt de oorzaak van het probleem: ik heb m’n accu weer helemaal leeggespeeld. Niks bug, gewoon te lang gegamed! Wat is het precies dat Doodle Jump zo verslavend maakt?

Is het de sfeer?

Wat me enorm aanspreekt in Doodle Jump is de schattige sfeer. Je speelt een klein wezentje met een grappige snuit dat op platformen springt en daarbij gebruik kan maken van vrolijke hulpmiddelen zoals een trampoline, een jetpack of springveren. Dit aandoenlijke uiterlijk wordt ondersteund door eenvoudige bijpassende geluidjes, zoals gekraak bij een brekend platform of een eenvoudige ‘plong’ bij het gebruik van springveren. Maar toch, er zijn meer games met een schattige sfeer of een ruitjesachtergrond. Dit is niet wat Doodle Jump uniek maakt.

Zijn het de leuke gimmicks?

Een ander sterk punt zijn de bijzondere thema’s die worden uitgebracht als extra’s bij het spel. De duistere Halloween-variant zorgt voor een hogere moeilijkheidsgraad en de wintersfeer, met vallende sneeuwvlokken, zorgt ook voor extra dynamiek. Sinds enkele weken is er een jungle-stijl, waarbij je in plotselinge tropische regens van platform naar platform moet springen. Zulke updates houden het spel actueel en het geeft de game extra aandacht, waardoor het spel hoog blijft scoren in de hitlijsten van de App Store en nieuwe spelers blijft trekken. De extra content zorgt ervoor dat ik het spel na een paar maanden weer oppak (om opnieuw verslaafd te raken). Dit is echter niet wat mij in de lange zomernachten m’n telefoon deed leegspelen, want toen waren deze updates nog niet beschikbaar. Wat Doodle Jump zo speciaal maakt, ligt in de basis van het spel.

Het is intuïtief…

Ik denk dat Doodle Jump in de kern van haar spelmechanieken iets heeft dat ervoor zorgt dat ik het spel aantrekkelijk blijf vinden. Het spel heeft een interessante combinatie van een intuïtieve, maar ook tegen-intuïtieve bediening. Het intuïtieve deel betekent dat je het wezentje bestuurt door je telefoon eenvoudig naar links of rechts te kantelen. Hierdoor gaat het wezentje met zijn sprongen een bepaalde richting uit. Deze bediening is heel direct en werkt enorm intuïtief.

Iets lastiger vind ik dat je, als je aan de zijkant uit beeld springt, aan de andere kant weer in beeld verschijnt. Kom je verder in de game, dan moet je dit strategisch gebruiken om op veilige platformen te landen. Het manoeuvreren door uit het beeld te springen werkt eenvoudig, maar is toch iets waar ik aan moest wennen. Na verloop van tijd wordt het intuïtief, maar bij de eerste speelsessies was het dat zeker niet.


Doodle Jump (2009)

Uitgever: Lima Sky
Platform: iPhone
Adviesprijs: € 0,79
Exemplaar: Eigen aanschaf
Speeltijd: 45 uur gespeeld
Volledigheid: Spel is hier thuis gespeeld tot 35.018 en de score loopt nog steeds op.

… maar ook niet-intuïtief!

Daarnaast is er nóg een tegen-intuïtief aspect aan de bediening: namelijk de platformen die aan de onderkant verdwijnen zodra je omhoog springt. Ik kan er niet aan wennen dat iets wat er net nog was, een seconde later is vervangen door een gapende afgrond. Elke keer weer wil ik mijn wezentje laten landen op een veilige plek, om dan tot m’n afgrijzen te ontdekken dat die landingsplaats is veranderd in een gapende, fatale afgrond. Al snel hoor ik een ‘pieeeeuuuuuw’ en verschijnt het gehate ‘game over’ in beeld. Hoewel het tegen-intuïtief is, is het ook één van de aspecten die de gameplay een aardige dynamiek geven en er voor zorgen dat ik geconcentreerd moet blijven spelen.

Naast deze twee aspecten van de besturing heeft de game nog een aantal elementen die hem lekker verslavend maken. Doodle Jump is ondanks alle schattigheid een echte behendigheidsgame die langzamerhand steeds lastiger wordt. Ik vind het ongekend irritant dat ik uiteindelijk naar beneden stort door mijn eigen onhandigheid. Niks is echter zo verleidelijk om de game dan nóg een keer op te starten. Doodle Jump heeft, kortom, het zo verslavende ‘nog-één-keer-dan-gehalte’ dat er voor zorgt dat je het spel eindeloos blijft spelen.

Lege batterij

Ook al ligt iedereen op die Franse camping al lang te slapen, ik speel door. De enige manier om dan nog met spelen te stoppen las je al in m’n inleiding: een lege batterij van m’n iPhone.

Lees over de ideeën achter de Uitgespeeld-rubriek.

7 reacties

  1. Jesse Zuurmond · 13-3-2010 · 16.40 uur

    Ik moet zeggen dat Doodle Jump bij mij minder aanslaat dan bijvoorbeeld Peggle of Dark Nebula. Ik vind het net iets té simplistisch, waardoor ik na een potje het wel weer gehad heb.

    Toch merk ik wel dat door de nieuwe thema’s (halloween etc) ik het weer even opstart, om het in die week weer wat vaker te spelen. Op de een of andere manier blijf ik terugkomen voor een potje, ook al vind ik het niet eens echt leuk.

    En 45 uur? Damn, Ellen :P Die Franse campings ook altijd…

  2. Andries · 13-3-2010 · 22.08 uur

    Doodle Jump is zo’n spel waar ik me eigenlijk een beetje voor schaam als gamer. Ik zou niet precies weten hoeveel uren er bij mij in Doodle Jump zijn gaan zitten, maar het zou best nog wel eens meer kunnen zijn dan in sommige full price games. En dan voel je je toch een beetje lullig bij zo’n spel wat je voor 79 cent uit de app-store heb gehaald.

  3. Robert Hoogendoorn · 14-3-2010 · 11.06 uur

    Man, Doodle Jump wordt hier ook vaak gespeeld. Mijn highscore is boven de 36k. Kwam er recentelijk achter dat het geluid belangrijker is dan je zou verwachten. Persoonlijk vind ik dit een typisch gevalletje Tetris. Het spel is inderdaad zo simplistisch dat iedereen het makkelijk kan bevatten. “Kom ze hoog mogelijk” in plaats van “Bouw met steentjes een lijtje”. Wanneer ik het spel laat zien aan iemand die niet gamet, dan krijg ik altijd te horen “Oh, even wachten hoor. Nog een keertje proberen.” - iPhone-game van dit moment, for sure!

  4. Henri Koppen · 15-3-2010 · 9.08 uur

    Het is mij volstrekt onduidelijk waarom het spel zo populair is. Met de beste wil van de wereld heb ik het meer dan eens gespeeld, maar ik vind er echt niets aan. Elke keer opnieuw beginnen, 1 foutje is fataal, er zit niet echt een puzzel element aan. Ik snap gewoon niet wat het spel zo verslavend maakt.

    Dan sfeer? Dat heb je na tien seconden toch ook wel gezien? Daarnaast is het gewoon een lelijk spel (in mijn ogen).

    Ik snap niet dat er mensen zijn die naar schaatsen kijken, maar zelfs dat kan ik me beter voorstellen dan over dit spel zo enthousiast te zijn.

    Dit is geen kritiek op de gamer! Ik zie het alleen niet en vind dat eigenlijk jammer.

  5. rp · 15-3-2010 · 10.08 uur

    57.215 punten hier.Maar, ik snap volledig dat je telkens opnieuw wil proberen hoger te scoren dan de vorige keer (iets wat mij al weken niet meer lukt :-( ). Volgens mij is Doodle Jump voor mijn iPod Touch de killer app…

  6. slachie · 30-3-2011 · 19.22 uur

    Ik heb 206.938 punten gehaald. Ik wil niet overdrijven, maar dit spel is toch echt leuker dan Urban Terror. Ik kan me ook zeer goed voorstellen dat je het telkens weer opnieuw probeert. Eigenlijk vind ik iedereen die onder de 100.000 komt maar een beetje noob. Ga leren gamen!!
    Ook vind ik het zielig als je het op een mobieltje speelt, Ipod for life!!

  7. slachie · 30-3-2011 · 19.23 uur

    Urban terror is trouwens een lelijk spel voor de computer..

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>