
Een van de vele mockups van de PSP Go!
In een van mijn lades vol gamegerelateerde zooi heb ik nog een dvd liggen van de Gamekings die in 2004 de Tokyo Game Show bezoeken. Ik weet nog precies hoe Steven en Boris daar stonden toen ze voor het eerst met de PSP speelden. Verliefd waren ze. Net als de rest van de wereld trouwens. Iedereen (behalve ik natuurlijk) was ervan overtuigd dat Nintendo’s tweeschermige speelgoed het af zou leggen tegen Sony’s PlayStation Portable.
Vijf jaar later is de PSP links ingehaald door de iPhone en rechts door de Nintendo DS. Zelfs Sony geeft toe dat de PSP nooit uit zijn kerndoelgroep gegroeid is, van mannen tussen de zestien en eind twintig. Piraterij verlamt de legale verkoop van spellen. Er worden nog maar weinig spellen gemaakt voor de handheld, alsof het schip al gezonken is.
Maar het schip drijft nog. Of er ligt althans een nieuw model klaar op de werf. Dat is nu vrijwel zeker: de PSP Go! heeft geen UMD-drive (wat mijn vijfde punt overbodig maakte) en verschijnt dit jaar nog. Hier zijn er vier dingen die Sony moet doen wil de nieuwe PSP veilig uitvaren.
1. Twee analoge schuifjes
Met de DualShock (niet bij de lancering van de PlayStation, maar een paar jaar erna) was Sony de eerste met twee analoge knuppels, wat later door iedereen werd gekopieerd. Sindsdien zijn er hele genres ontstaan rond het spelen met twee sticks. De PSP heeft echter maar één analoog schuifje. Het platform heet “draagbare PlayStation,” maar games die gebouwd zijn voor elke andere PlayStation of voortborduren op conventies die Sony zelf in het leven heeft geroepen met de DualShock werken gewoon niet op de handheld. Daardoor was de first-person shooter bijvoorbeeld al vanaf de geboorte van de PSP gehandicapt.
Gelukkig is dit probleem gemakkelijk op de lossen: de volgende PSP moet een tweede analoge schuif krijgen. Dit maakt niet uit voor de backward compatability: oude games kunnen nummer twee gewoon negeren. PS2-games kunnen daarentegen zonder concessies in de besturing overgezet worden. De laatste berichten reppen juist van géén tweede schuif; laten we hopen dat ze niet kloppen.
2. Geen gimmicks
Aanrakingsgevoelige schermen nemen langzaam de wereld over, net als andere leuke technische snufjes, maar om die toe te voegen aan de PSP Go! zou alleen maar verwarren. Een van de problemen van de huidige PSP is dat hij bomvol features zit die het allemaal ‘net niet’ zijn. Als Sony’s engineers zich richten op een goed multimedia-apparaat en, belangrijker, een goede handheld, dan hebben ze daarmee al meer dan genoeg op hun bordje.
3. Bouw voort op wat je al hebt
De PSP heeft de verwachtingen niet waargemaakt, maar het is ook geen wanproduct. Het is een krachtig en mooi apparaat waarvoor in de laatste jaren wel degelijk toppers zijn verschenen. Ontwikkelaars zijn al bekend met de architectuur van het ding. De originele PSP moet daarom als het fundament dienen voor de PSP Go!
Op dag één moeten titels als God of War: Chains of Olympus en Killzone Liberation voor een zacht prijsje te downloaden zijn. Het omruilen van UMD’s voor downloadcodes zou op een of andere manier toegestaan moeten worden. Zo kunnen PSP-bezitters die overstappen naar het nieuwe platform hun fysieke collectie meteen digitaal maken, zonder er een cent voor te hoeven betalen. Sony heeft die titels toch al gemaakt, dus kan het bedrijf ze best gebruiken om het nieuwe platform te stimuleren, toch?
Eigenlijk zouden de vijftig miljoen PSP-bezitters hun huidige PSP in moeten kunnen ruilen voor een fikse korting op de nieuwe, al is het alleen maar om te zorgen dat de nieuwe PSP goed wordt opgepakt. Dat motiveert ontwikkelaars om hun devkits af te stoffen en te beginnen aan de volgende generatie games voor de PSP. Men is al bekend met de architectuur, dus men hoeft er niet eens meer aan te wennen.
4. Betere bescherming tegen piraterij
Zo moeilijk is het niet je te beschermen tegen grootschalige piraterij. Bij de PSP (en de DS trouwens ook) is het zo makkelijk om te doen dat het voor velen verleidelijk is. Als je het één stap moeilijker maakt, haakt een flink percentage piraten af. Nog een stap en er haakt weer een flink aantal af. Er zullen altijd fanatieke hackers zijn die alle beveiliging weten te omzeilen, maar dat is zo’n kleine groep dat het niet rendabel is om er al te veel moeite in te investeren. Als Sony een simpele DRM inbouwt in zijn software zal de piraterij niet het huidige, ongezonde niveau bereiken.


