Ik snap niet dat Sony niet uit zijn eigen successen kan leren. Per slot van rekening zijn de groot geworden door het vertrouwen van third parties te winnen. Dat zou dan ook op dit moment hun hoofdfocus moeten zijn voor zowel de PSP en de PS3. De hardware is er, nu uitgevers, overtuigen dat hun games meer aandacht krijgen dan bij de concurrentie.

Voor de rest ben ik het ook wel eens met Vincent en TAW(voor de verandering): het grote probleem bij de PSP was toch wel de software support. Daarvoor heeft Sony nog geen eens een nieuw model nodig, maar gewoon weer een aankondiging álá de aankondiging waarin Assasins Creed en Rock Band Portable werden aangekondigd. Sony moet gewoon laten zien dat ze ook nog weten hoe ze een platform kunnen ondersteunen i.p.v. te lanceren. Dat werkte bij de PS2, niet bij de PSP.

Moet ook nog maar eens even zien wat de PSP GO! Kan uithalen, de DS krijgt dit jaar tenslotte in Japan een Dragon Quest titel wat voor Sony een groot probleem kan worden willen ze de consument naar een mooie nieuwe handheld lokken. Of Capcom moet Monster Hunter 3 Tri voor de PSP aankondigen.

Sony kan de markt niet meer terugpakken maar wel kunnen ze een nieuwe hippe subcultuur opzetten als ze maar wat visie kregen.

En ze moeten het niet te moeilijk maken ze hebben er een handje van om alles zo ingewikkeld mogelijk te maken. Maak alles op je PSP speelbaar met je PS3 op een groot scherm klaar dat gedoe, zorg dat je simpele spellen kan overzetten tussen die twee apparaten. Doe niet zo moeilijk kijk naar Apple die doen schijnbaar niet moeilijk (uiterlijk vertoon dan wij weten wel beter apple doet ook moeilijk) en die hebben winnen momenteel ook heel veel. Elke PODCAST die ik luister heeft een Iphone game of the week. Nooit hoor ik ze over de PSP of het moet over piraterij gaan…

Eens dat die analoge schuifjes rottig zijn Niels, daar zou ook wat aan gedaan mogen worden. Iedereen die het niet met me eens is op punt 1: je kan de PSP prima vinden, maar dan alsnog is er niets mis met het verbeteren met de comptabiliteit met de andere PlayStation platformen. Het is niet alsof het ten koste gaat van iets anders.

Ik denk echter wel dat een touch-screen ten koste gaat van iets anders. Jij vond het inzicht “dat focus werkt” laatst tijdens de podcast niet zo speciaal, maar dat is precies waar ik het hier over heb. Als je een touch-screen erbij doet kost dat niet alleen extra geld, maar dan nodig je ontwikkelaars ook uit om er weer op los te experimenteren met vage aanrakingsspelletjes. Daar is de iPhone voor. Ik denk dat ontwikkelaars beperken tot traditionele besturing voordelig zal zijn van de uiteindelijke kwaliteit van de spellen voor het apparaat en dat die besturing meer past bij waar de PSP voor staat.

Verder zijn er twee verschillen tussen Nintendo en Sony als het gaat om het meerdere keren verkopen van hetzelfde spel: bij Nintendo gaat het om spellen voor een zeer zachte prijs (op zijn duurst tien euro) en Sony heeft zoveel mogelijk ondersteuning nodig van de fans als ze kunnen krijgen. Natuurlijk is het leuk om extra geld te vangen door fans te dwingen te betalen voor iets wat ze niet lang geleden nog gekocht hebben, maar het belangrijkste is dat er zoveel mogelijk PSP Go!’s over de toonbank gaan. Ik zou me als bezitter van een huidige PSP nou niet speciaal aangetrokken voelen tot een Go! als ik wist dat mijn hele collectie PSP spellen plots waardeloos zou zijn… En zoals ik al zei: die toppers heeft Sony toch al gemaakt en bekostigd, dus het is niet alsof mensen een lol doen ze geld kost.

Overal wordt geroepen dat de UMD-drive zal verdwijnen… Of dat werkelijk een goede zet is vraag ik me af. Ik denk dat er games voor handhelds moeten blijven uitkomen op media die men kan kopen in de winkel. Voorlopig is dat ook iets wat Nintendo bij een groeiend succes van de DSi (en de opvolger daarvan) zal blijven doen.

Er zijn gewoon meer games nodig en ergens ben ik bang dat Sony’s aversie tegen PS2-ports uiteindelijk ze de nek heeft gekost. Jazeker, het zouden ports zijn: gerecyclede content. Maar dat heeft de GBA ook nooit windeieren gelegd en zorgt alleen maar voor meer keus.

Er zijn te weinig games. Dat is het probleem. Niets anders.

Als twintig jaar portable gaming ons iets heeft geleerd, is dat het niet gaat om de hardware, maar om de content. De PSP is, veel meer dan de iPhone en de DS, een apparaatje voor de fanatieke gamer. Niets wijst erop dat Sony daar wat aan wil veranderen. Dat is prima, de ‘casual’-markt wordt immers al prima voorzien, maar dan moet je ook zorgen dat zij, wij dus, reden hebben om het ding te kopen.

Daar zit ‘m de spreekwoordelijke crux. Sony denkt ons te overtuigen met een console-beleving op een handheld. Maar waarom niet gewoon het robuuste console-broertje spelen van dat PSP product? Sony moet zich afvragen waar en wanneer we onze PSP uitpakken en daar fijne games omheen ontwerpen.

Nintendo zag twintig jaar geleden al dat Tetris een beter idee is op een handheld, dan op een console. Het wordt tijd dat Sony ook tot die conclusie komt.

2. Niet eens met je over het touchscreen. Apparaten zoals de DS en iPhone laten zien hoe toegankelijk software erdoor kan worden. Bovendien zijn touchscreens inmiddels niet zo duur meer, dus why not? Net als op de DS geldt op de nieuwe PSP: games hoeven er geen gebruik van te maken. Ik vind een touchscreen iets heel anders dan een mp3-functie die maar weinig mensen gaan gebruiken omdat de PSP zo’n joekel van een ding is.

3. Ik ben heel benieuwd wat Sony gaat doen met backwards compatibilty. Het is een beetje: leuk voor consumenten, maar Sony heeft er niet zoveel aan. Behalve dat het goodwill oplevert en misschien een beetje boost voor het platform (al vraag ik me af of het ‘t succes echt grondig zou vergroten). Maar in principe verkoopt Sony hun oude games natuurlijk liever een tweede keer aan de handvol fans die het geld ervoor over heeft (zie ook Nintendo).

4. Om dit te beseffen hoeft Sony Bashers niet te lezen, denk ik ;-)