Dertig dagen maïs planten, naar olie boren en af en toe vechten



Deze recensie verscheen dinsdag 5 juli in de nrc.next.

Een paar honderd miljoen mensen spelen social games. Ik vraag me af of het echt zulke domme klikspelletjes zijn, zoals je weleens leest. Tijd om dertig dagen lang de proef op de som te nemen met het recent gelanceerde computerspel Empires & Allies.

Sociaal of afhankelijk?

Dertig dagen lang maïs planten, naar olie boren en af en toe een robbertje vechten. Een duidelijk doel is er niet in het spel, behalve dan doorspelen en je imperium uitbouwen. Nooit speel ik met tegenzin, maar na dertig dagen ben ik blij dat het over is.

Het spelverloop van Empires & Allies wordt, net als bij andere social games, gestuurd door een energiemeter. Elke paar minuten komt er automatisch een energiepunt bij en elke actie in het spel kost een energiepunt: gewassen planten, barakken bouwen of een aanval in een gevecht. Naast vechten tegen vrienden kun je ze ook om hulp vragen. Sterker nog, zonder meespelende vrienden is Empires & Allies hetzelfde als in je eentje het bordspel Kolonisten van Catan spelen. Je komt niet vooruit.

Apolitiek

Iedereen kan Empires & Allies spelen en dat heeft een prijs. Het spel is apolitiek op het grappige af. Nationaliteiten bestaan niet. Een speler kan in dezelfde hangar een Brits, Russisch of Amerikaans straalvliegtuig bouwen. Empires & Allies heeft het simplisme van de tekenfilms van Pixar, maar dan zonder de intelligente of politieke knipogen voor volwassenen.

Vechten tegen vrienden is net als alle andere acties in het spel een kwestie van klikken, klikken en nog eens klikken. Tactisch of strategisch inzicht bij de speler leidt niet tot een ander spelverloop. Een fraaie tangbeweging, een kloeke verrassingsaanval of het opofferen van een regiment infanterie: onmogelijk. Empires & Allies biedt maar zeer beperkte mogelijkheden om te leren van fouten, om beter te worden in een activiteit. Behalve dan, jawel, klikken.

Empires & Allies

Ontwikkelaar: Zynga
Platform: Web browser

Toch doorgaan

Na meer dan veertig speeluren verdeeld over dertig dagen is het duidelijk. Empires & Allies beklijft niet. Hoewel je speelt met vrienden, collega’s en kennissen vertelt het computerspel weinig over hen. Je wordt misschien aangevallen door je collega of schoonmoeder, maar hoe en waarom?

Na weken spelen komt dan ook het moment dat je de aandacht verliest. De zin om door te spelen is weg. maar toch blijf je doorspelen. Opeens is daar het moment dat je Facebook-vrienden je wat gratis energie sturen. Of erger, als je inlogt op Facebook staat je profiel ineens vol met berichten van vrienden die trots melden dat je imperium door hen bezet wordt. Toch nog een keer inloggen. Toch nog even klikken.

11 reacties

  1. Robert Hoogendoorn · 7-7-2011 · 0.20 uur

    Na het lezen van je laatste woorden had ik het gevoel dat je eigenlijk meer wilde vertellen…

  2. Jurjen · 7-7-2011 · 7.07 uur

    Geef je het drie sterren omdat je begrijpt waarom andere mensen het blijven spelen? Of vond je het zelf zo leuk (klinkt namelijk niet echt door in je tekst)?
    Verder zie ik ook typische Niels-woorden en -zinnen in de tekst staan. Heeft hij het geredigeerd? Of praten jullie gewoon veel met elkaar? ;-)

  3. Marijn · 7-7-2011 · 12.18 uur

    Klinkt verdacht veel als Zynga’s stencil-social game in weer een nieuw jasje. Ben benieuwd of ze alleen nog maar nieuwe jasjes blijven maken of ook een keer iets veranderen aan de social game die ze steeds weer aan moet.

    (Ja ik weet het, het wordt keer op keer door tientallen miljoenen mensen gespeeld, zucht)

  4. Ruud · 7-7-2011 · 16.11 uur

    Leuk spel dus, maar gezien onze achtergrond moeten we het verafschuwen?

  5. Roland van Hek · 8-7-2011 · 1.48 uur

    @Jurjen: Wat zijn typische Niels-woorden en zinnen? (Ik ben oprecht nieuwsgierig, weet niet wat ik me erbij voor moet stellen)

  6. Robert August de Meijer · 8-7-2011 · 8.06 uur

    Wat ontbreekt aan dit recensie is wat leuk is aan het uitbreiden. Het is de Zynga formule: “De Sims with a little help of my friends”, maar hoe is deze anders? Is het leuk om je tegenstander te pesten met aanvallen? Kan je allianties maken? Zijn er wedstrijdjes tussen vrienden wie het eerste dit of dat gebouwd kan krijgen? Ik ga ervan uit dat de vele spelers ergens voldoening uit halen. Waar komt dat uit?
    Ik vraag mij ook af wanneer een speler zo een beetje alles gezien heeft.

  7. deboosaardigesnol · 8-7-2011 · 8.24 uur

    en? ben je weleens aangevallen door je schoonmoeder?

  8. David Nieborg · 8-7-2011 · 9.05 uur

    @Jurjen Dan praten Niels en ik te veel met elkaar :), hij heeft dit niet geredigeerd.

    @Ruud Allesbehalve, waar zeg ik dat je het moet verafschuwen? “We” moeten juist meer social games spelen, want deze games zijn echt enorm fascinerend.

    @Rober Nee (op al je vragen).

    @deboosaardigesnol nee.

    Waarom 3 sterren? Omdat ik het veel gespeeld heb zonder gruwelijke tegenzin, maar iedere keer als ik dacht “Nu wordt het interessant/leuk” dan was het vooral meer doorklikken. Maar toen was ik al wel 30 uur verder. Dus het zit knap in elkaar.

    Ik heb niets tegen casual/social games, maar E&A heeft nog zoveel potentie. Zynga maakt de keuze om het laagdrempelig te houden (gevechten bijvoorbeeld), met als gevolg dat bij mij de lol er op een gegeven moment echt af was. Het sociale karakter (van delen/aanvallen enz) is nog niet echt uitgewerkt en soms verwarrend (je valt iemand aan die je later nodig hebt om verder te komen…). Het spel wordt dagelijks ge-update, dus ik kan me voorstellen dat als ik het over 2/3 maanden nog een keer speel het een stuk leuker is en 4 sterren.

  9. Ruud · 8-7-2011 · 14.27 uur

    Met 30 uur gameplezier, zonder dat je het door hebt (en er voor betaalt) zou je eigenlijk 4 of 5 sterren verwachten.

    Mijn vorige reactie was overigens meer gericht op mensen zoals Marijn.
    Kreeg de indruk dat de auteur ook die insteek koos.

  10. Marijn · 8-7-2011 · 15.59 uur

    For the record: ik spreek alleen voor mezelf, en niet voor ‘mensen zoals ik’, David, of deze recensie :) Mijn comment was m’n eigen conclusie op Davids review.

    Je zult me dus ook niet horen zeggen dat deze spellen leuk zijn. Fascinerend zijn ze zeker wel, vooral in de manier hoe ze het casino-gevoel van ‘nog even doorgaan’ en het verlies van tijdsbesef teweeg kunnen brengen via een beeldscherm waar doorgaans genoeg andere afleidingen op te vinden zijn. Een gokverslaving is het dan weer niet, want je weet natuurlijk altijd precies wat je over 1, 5 en 10 uur aan het doen bent. Klikken en uitbreiden.

    Ik vind het zelf jammer dat Zynga (en andere ontwikkelaars) nog steeds geen zin heeft om wat meer diepgang toe te gaan voegen in de spellen zelf, zoals bijvoorbeeld wat meer strategie in een titel als deze. Dit klinkt vooral als een Travian Lite.

  11. Robert August de Meijer · 8-7-2011 · 16.55 uur

    Ik vraag mij af of er potentie zit in een spel dat “leuk” probeert te zijn voor zoveel mogelijk mensen. Zoals ik het zie, blijven Zinga spellen zich expres beperken tot een Skinner-belonings-formule, want dat werkt voor iedereen. Dat is voor mij een slechte manier om een speler te motiveren om verder te spelen. Ik heb liever dat spellen boeiend zijn door middel van interessante keuzes of schoonheid.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>