Does gamification suck?



In de rubriek Developer schrijven gamemakers over wat ze inspireert in hun werk.

In deze provocerende column schrijft Brent Simmons: “Gamification sucks”. Hij zegt er het volgende over:

As software improves, it respects its users more. It works better and looks better, is easier to learn, and leaves out the things that waste a user’s time.

‘Gamification’ treats people like children — children who need to be manipulated, who need to be tricked into doing what’s good for them.

Er zit wat in. Neem de To-Do-applicatie Epic Win. Met afstrepen van taken verdien je punten en ontwikkel je een game-karakter. Daardoor kun je progressie maken in de gekoppelde role-playing game. Valsspelen is eenvoudig: maak zinloze taken aan en streep ze af. Natuurlijk hoef je niet vals te spelen, maar door het feit dat het zo eenvoudig is voelt de hele game als een zinloze exercitie. Door de extra gametijd neemt de totale tijd die je je aan je taken kwijt bent neemt flink toe. Daar zal je baas niet blij mee zijn. Deze manier van gamification is geen lang leven beschoren.

Wanneer je de taak van de gebruiker uitbreidt, of extra lastig maakt om hem een passende uitdaging te bieden, dan verspil je inderdaad de tijd van de gebruiker. Maar we moeten het kind niet met het badwater weggooien. Er is één aspect waarop gewone applicaties veel kunnen overnemen van games, zonder dat je daarmee de gebruiker direct als een kind behandelt of zijn tijd versplit. Games bieden over het algemeen veel rijkere feedback. Elk tussenresultaat dat je behaalt wordt voorzien van een animatie en een geluid.

Als ik in Super Mario een muntje oppak, dan verdwijnt dat muntje met een animatie. Tegelijkertijd loopt er ergens een teller op. En ik hoor een heerlijk geluidje. Van dat geluidje bestaan op YouTube niet voor niets een heleboel filmpjes. Die feedback geeft voldoening. Maar als ik in mijn favoriete todo-applicatie Things een taak afstreep, gebeurt er bijna niets, ik zie een vinkje en de achtergrond wordt lichtgrijs. Due op de iPhone doet het al beter: de taak verdwijnt met een animatie.

Adobe Lightroom is een pakket om foto’s mee te bewerken. Het programma bevat een tool om vlekjes in de foto (van stof op de camerasensor) te verwijderen door een ander fragment van de foto te klonen. Wanneer je dat hebt gedaan en je maakt zo’n handeling ongedaan, dan krijg je een prachtige animatie, inclusief geluid:

Deze feedback is zo bevredigend dat je bijna voor de lol zinloos vlekjes zou gaan verwijderen en terughalen. Dat soort gamification zien we nog veel te weinig.

9 reacties

  1. Jerry · 21-2-2012 · 14.19 uur

    ik begrijp niet helemaal wat gamification te maken heeft met adobe lightroom. Misschien mis ik de point. Verder zie je gamification nu overal, terwijl het bijna overal zinloos is. Als ik je tweede quote mag aanhalen, het werkt alleen bij dingen waarbij gebruikers normaal niet voor te porren zijn.

  2. Mike · 21-2-2012 · 14.24 uur

    Zie ook http://www.ted.com/talks/jesse_schell_when_games_invade_real_life.html

    Interessant.

  3. Mitch · 21-2-2012 · 16.00 uur

    Het afstrepen van een taak op zichzelf geeft al bevrediging als je die taak ook daadwerkelijk uitgevoerd hebt. Het gevoel daar vanaf te zijn is veel bevredigender dan een extraatje als gamification ooit kan zijn.

    Het kan wel een extra prikkel zijn, maar dus ook gebruikt worden om vals te spelen of juist weer te afleiden zijn.

  4. Rick · 21-2-2012 · 16.35 uur

    Sowieso, leuk hoor dat gamification, maar is het ook maar één keer succesvol toegepast ergens? En met succesvol bedoel ik, dat een niet-leuke/saaie taak leuk/interessant is gemaakt dmv gamification.

  5. Vincenzo · 21-2-2012 · 21.35 uur

    De reden waarom gamification niet werkt, is dat het draait om extrinsieke beloningen. De role-playing game in Epic Win heeft totaal niets te maken met de taken die je uitvoert. Het gaat puur om voortgang boeken in de game; de taken zijn alleen maar een middel en zullen ook steeds meer als een middel gaan aanvoelen. Middelen zijn nooit interessant. Sterker nog: gamification maakt van de taken nog sterker een middel dan ze al waren. Je plezier in je eigenlijke werk kan dus zelfs afnemen! Werk wordt pas leuk als het een doel op zich is. Het werk moet zélf meer de vorm krijgen van een fascinerende uitdaging, waarop je positieve feedback krijgt als je het goed doet. Leuke animaties zijn als je het mij vraagt GEEN voorbeeld van gamification, maar van goede feedback op je werk op zich. Een intrinsieke beloning. Die kan sterk motiveren, steeds opnieuw, ook op de lange termijn. Games zijn pas echt leuk als je ze wilt spelen om het spelen zelf, niet omdat je er geld of achievements voor krijgt.
    Kortom: het is van cruciaal belang dat we onderscheid maken tussen intrinsieke en extrinsieke beloningen. Die lopen in dit artikel door elkaar.

  6. Niels ’t Hooft · 22-2-2012 · 10.29 uur

    Zie ook de column van Vlambeer bij Control: http://www.control-online.nl/gamesindustrie/2012/02/13/column-hoe-leer-je-gameplay-ontwerpen-door-vlambeer/

    It’s the feedback, stupid!

  7. Tim · 22-2-2012 · 13.51 uur

    Eens met Vincenzo. En ik word ****** moe van deze discussie. Incluis alle Mc Gonigals etc die de wijsheid in pacht hebben en vooral maar overal achievements aan willen koppelen om mensen te motiveren. Maakt me niet uit hoeveel titels je hebt, dan heb je het gewoon niet begrepen. Academia moeten eens met patienten gaan praten. Niet voor ze gaan lopen nadenken en alles kapot analyseren, gewoon vragen stellen. Leer je een boel van.

  8. Arjen de Jong · 22-2-2012 · 15.45 uur

    McGonigal doet niet zo veel met gamification Tom, prima als je het niet met haar eens bent, maar je moet haar niet alles zomaar in de schoenen schuiven.

    Daarnaast zijn er een aantal argumenten voor het gamificeren van bepaalde zaken en voornamelijk ‘systemen’ te noemen. Waar het fout is gegaan is in het maken van een buzz-word van ‘gamification’ om elk probleem op te lossen door er feedback aan toe te voegen. Dat is juist niet de manier.

    Feedback heeft niet zo heel veel te maken met gamification. Als je van iets een goede game wilt maken, moet je een goede game ontwerpen. Niet zomaar wat punten toevoegen aan dingen die al bestaan.

  9. Tim · 22-2-2012 · 17.08 uur

    Ik schuif haar verre van alles in de schoenen Arjen. Feit is dat Mc Gonigal zaken vaak simplificeert wanneer het gaat om het intrinsiek motiveren van spelers. Dat doet ze niet expres, ze is namelijk evangeliste, en moet dus overdrijven om haar punt te kunnen maken, meestal bij leken. Haar “volgelingen” plakken echter te pas en te onpas gamification mechanics toe op ieder product, ongeacht om wat voor doelgroep het gaat. En niet iedere doelgroep (nog even geoculturele verschillen achter wege latende) is op dezelfde manier te stimuleren.

    Of ik het eens ben met Mc Gonigal doet in die discussie niet ter zake. Daarover wil ik best kwijt dat ik sommige van haar ideeen te gek vindt. Ik vind alleen dat ze overdrijft. Niet voor elk probleem is een oplossing te vinden door middel van (serious) games. En al helemaal niet via gamification, zoals sommige academici proberen te claimen.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>