In de rubriek Developer schrijven gamemakers over wat ze inspireert in hun werk.

In deze provocerende column schrijft Brent Simmons: “Gamification sucks”. Hij zegt er het volgende over:
As software improves, it respects its users more. It works better and looks better, is easier to learn, and leaves out the things that waste a user’s time.
‘Gamification’ treats people like children — children who need to be manipulated, who need to be tricked into doing what’s good for them.
Er zit wat in. Neem de To-Do-applicatie Epic Win. Met afstrepen van taken verdien je punten en ontwikkel je een game-karakter. Daardoor kun je progressie maken in de gekoppelde role-playing game. Valsspelen is eenvoudig: maak zinloze taken aan en streep ze af. Natuurlijk hoef je niet vals te spelen, maar door het feit dat het zo eenvoudig is voelt de hele game als een zinloze exercitie. Door de extra gametijd neemt de totale tijd die je je aan je taken kwijt bent neemt flink toe. Daar zal je baas niet blij mee zijn. Deze manier van gamification is geen lang leven beschoren.
Wanneer je de taak van de gebruiker uitbreidt, of extra lastig maakt om hem een passende uitdaging te bieden, dan verspil je inderdaad de tijd van de gebruiker. Maar we moeten het kind niet met het badwater weggooien. Er is één aspect waarop gewone applicaties veel kunnen overnemen van games, zonder dat je daarmee de gebruiker direct als een kind behandelt of zijn tijd versplit. Games bieden over het algemeen veel rijkere feedback. Elk tussenresultaat dat je behaalt wordt voorzien van een animatie en een geluid.
Als ik in Super Mario een muntje oppak, dan verdwijnt dat muntje met een animatie. Tegelijkertijd loopt er ergens een teller op. En ik hoor een heerlijk geluidje. Van dat geluidje bestaan op YouTube niet voor niets een heleboel filmpjes. Die feedback geeft voldoening. Maar als ik in mijn favoriete todo-applicatie Things een taak afstreep, gebeurt er bijna niets, ik zie een vinkje en de achtergrond wordt lichtgrijs. Due op de iPhone doet het al beter: de taak verdwijnt met een animatie.
Adobe Lightroom is een pakket om foto’s mee te bewerken. Het programma bevat een tool om vlekjes in de foto (van stof op de camerasensor) te verwijderen door een ander fragment van de foto te klonen. Wanneer je dat hebt gedaan en je maakt zo’n handeling ongedaan, dan krijg je een prachtige animatie, inclusief geluid:
Deze feedback is zo bevredigend dat je bijna voor de lol zinloos vlekjes zou gaan verwijderen en terughalen. Dat soort gamification zien we nog veel te weinig.
