
Het internet is boos op Ubisoft en zijn DRM voor Assassin’s Creed 2. Gamers klimmen dezer dagen weer in de pen en beklagen zich op forums omdat we continue internettoegang moeten hebben om ‘Creed 2’ te spelen. Dit ondanks dat savegames zich hervatten op het punt van afbreken. De argumenten ertegen worden dunner, maar het gezeik erop neemt niet af: er zijn zelfs heuse aanvallen gepleegd op de DRM-servers van Ubisoft. Waarom al die haat toch?
Wanneer valt het internet er nou daadwerkelijk uit tegenwoordig? Wie heeft zijn computer of laptop nog steeds niet aangesloten? En waarom is voortdurende internettoegang nou zo’n schande voor een singleplayergame, terwijl het bittere noodzaak is voor multiplayer? Ik hoor zelden iemand klagen over online MMO’s en de verplichting er internet voor te hebben.
Het lijkt een idiote vergelijking. ‘Een singleplayergame hoort niet online te moeten’, wordt wel gezegd. Maar de industrie kan dit makkelijk tegenspreken door exact het tegenovergestelde te stellen. ‘Internettoegang voor singleplayergames is klaarblijkelijk wèl nodig, anders downloaden jullie onze spellen allemaal gratis’. Het is dus misschien niet nodig voor de gameplay, maar wel voor de toekomst van de industrie. Bepaal zelf maar wat je belangrijker vindt.
Ik vraag me af: is al die kritiek op Ubisoft wel zo koosjer? Hoeveel mensen die voor de virtuele klaagmuur staan, staan daar omdat ze eigenlijk het spel zelf illegaal willen downloaden? Ik kan niet in de hoofden van commenters kijken. Het gaat te ver om te zeggen dat iedereen die zich beklaagt over DRM, dat doet omdat hijzelf voornemens is om het spel te downloaden. Maar over een ding ben ik zeker: de woede van het Internet is niet altijd even zuiver.
