Eindelijk denk je: wat een avontuur!



Next Level verschijnt wekelijks in nrc.next.

Robin Williams is zo’n Zelda-fan dat hij zijn dochter Zelda noemde, zo blijkt uit de tv-reclame voor het anderhalve week geleden verschenen The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D. Voel ik toch nog wat verwantschap met die ongrappige Amerikaanse komiek. Niet dat mijn dochter Zelda heet, maar mijn enthousiasme over de reeks heeft er wel voor gezorgd dat ik ‘iets met games’ ging doen. Zonder Zelda had deze column hier niet gestaan.

Ocarina of Time 3D is een opgepoetste versie van een klassieke game uit 1998. En met die game begon het voor mij.

Of eigenlijk begon het met The Legend of Zelda: A Link to the Past uit 1993. Dit avonturenspel was de derde Zelda, maar de eerste waarin de formule was uitgekristalliseerd. Vanuit een vogelperspectief bekeek je een bosrijke fantasiewereld die toegang bood tot ondergrondse kerkers. Dit waren eigenlijk puzzels, op twee niveaus: per kamer en als kerker in zijn geheel. In welke volgorde moest je ze door om de eindbaas te bereiken?

Mijn eerste website maakte ik over Zelda. Dat werd al snel een drukke community voor fans zoals ik. Met z’n allen keken we uit naar de release van Ocarina of Time. Die beloofde het magistrale spelontwerp van A Link to the Past naar 3D te vertalen.

De uiteindelijke game loste de belofte probleemloos in. De derde dimensie was belangrijk, die maakte Zelda minder abstract en daardoor tastbaar voor een breder publiek. En het spel zat boordevol nieuwe ideeën, zoals melodieën spelen op een kleifluit, als een soort toverspreuken.

Via mijn site kon ik ‘Ocarina’ vrij vroeg recenseren. Het werd mijn debuut in NRC Handelsblad. Ik schreef: “Eindelijk lijkt het moment in zicht te komen dat het spelen van videogames net zo toegankelijk wordt als het lezen van een boek, het kijken naar een film of het luisteren naar muziek.”

Nu is het spel dus opnieuw uitgebracht, op de draagbare Nintendo 3DS, met stereoscopisch 3D-effect. Zie het als de Blu-ray-release van een belangrijke film. Wie ‘m al gezien heeft, mag ‘m negeren - behalve dan de echte fans.

Het moet gezegd dat Ocarina of Time minder toegankelijk is dan ik destijds beweerde. Zo begint de game in een claustrofobisch dorp met veel gelijkvormige huisjes. Niet de meest inspirerende plek om te leren navigeren in een 3D-omgeving. Pas een uur later loop je over de uitgestrekte Hyrule Plains. Dan denk je eindelijk: wat een avontuur!

9 reacties

  1. Maarten Brands · 27-6-2011 · 12.01 uur

    Deze game is wel magisch. Zo had ik tot voor kort geen enkele interesse in de 3DS. Loop ik vorige week voor een cadeaubon de FRS in en zie ik een demopod staan met Zelda: OoT. Een blik op Link die in 3D rondrent in Kokiri forest, en een paar uur later zit ik thuis met een 3DS op de bank en ben ik EU 250 lichter. :)

    Nu weet ik alleen niet of ik blij moet zijn dat Zelda: OoT nog steeds de beste adventure game ooit is, of teleurgesteld dat in 13 jaar niemand het voorbij heeft weten te streven.

    Niet teveel over nadenken maar, anders word ik als die vroegoude jongens die in De Wereld Draait Door maar blijven zeveren over hoe goed de Beatles toch wel niet zijn.

  2. Mitch · 27-6-2011 · 12.13 uur

    Dit is eindelijk hét moment waarop Ik Ocarina of Time nou eindelijk eens fatsoenlijk met Twilight Princess kan vergelijken. De graphics zijn nu geen obstakel meer. Kon door die N64 blokken heenkijken natuurlijk, maar het doet wel wat af aan de totaal beleving.

    Die uitvergrootte screen doet de poetsbeurt trouwens geen recht aan, klein beetje gezeur natuurlijk, maar ik erger me er altijd aan als sites/magazines dat doen :(

  3. Robert August de Meijer · 27-6-2011 · 17.02 uur

    Ik wacht nog steeds op Ocarina of Time 2D :P

  4. Harmen · 28-6-2011 · 3.44 uur

    Robin Williams ongrappig?

    Doe jij eens even gauw zijn Broadway show uit 2002 kijken!

  5. Rogier Kahlmann · 28-6-2011 · 7.51 uur

    Volgens mij hebben jij en Robin Williams wel meer overeenkomsten. Zo wilde hij humor toegankelijk maken voor een groot publiek. Met Jumanji bijvoorbeeld.

  6. Harmen · 29-6-2011 · 1.48 uur

    Iets zegt me dat het geen goed idee is om te zeggen dat Jumanji wat mij betreft een klassieker is.

  7. Rick · 29-6-2011 · 10.29 uur

    Jumanji is een klassieker.

  8. René · 29-6-2011 · 13.53 uur

    Deze game <3

    That is all.

  9. Ruud · 29-6-2011 · 15.04 uur

    Vind het meer storend dat een game uit 1998, met een klein likje verf veel magischer is dan 90% van de ander uitgegeven games.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>