Nederland heeft een gamesevent nodig. Daar valt niet over te twisten. Jaren geleden hadden we de HCC-dagen gecombineerd met Gamexpo. En we hadden natuurlijk Power Unlimited Gameplay. Tegenwoordig organiseren de heren van Blammo Events Firstlook, dit jaar voor de tweede maal. Op het eerste gezicht een daverend succes qua bezoekersaantallen. Een aantal Bashers-medewerkers was aanwezig voor eigen projecten. Ze kwamen voor dit artikel samen om Firstlook door te nemen.

Vlad Micu: “Een paar ‘Hey-hoi-hoe-gaat-ie-met jou?’s’ later liep de zaal langzaam vol met gamers.”

Het ontvangen van pers in de vroege uren is sinds de HCC dagen een traditie. Jammergenoeg kan menig persoon met perspas in twee uurtjes weinig van het assortiment op Firstlook ook daadwerkelijk bekijken. Mijn eerste uurtje ging op aan het nemen van een kop koffie bij de stand van de gulle mensen van SEGA, om vervolgens talloze collega’s en PR-mensen sinds maanden weer eens te spreken. Alle behind closed doors-zaken bekijken, die volgens het trotse Blammo niet speelbaar waren op Gamescom en de Tokyo Game Show (TGS), is in dat resterende uurtje onmogelijk. Na een hands-on met Call of Duty: Modern Warfare 2 had ik 20 minuten over. Een paar ‘Hey-hoi-hoe-gaat-ie-met jou?’s’ later liep de zaal langzaam vol met gamers.

Firstlook is voornamelijk een publieksevenement, maar met het bericht dat maar liefst ‘400 man pers’ zich had aangemeld, had ik verwacht dat er meer mogelijkheden voor de pers zouden zijn. Verslaggeving door de pers, daar betalen alle publishers tenslotte toch ook voor? Te denken valt aan een Wi-fiverbinding, een garderobe die gewoon om 10.00 uur open is en voorrang bij behind closed doors-events? Je wilt toch dat iedereen over de games op het event gaat schrijven als bijna 1/6 van je bezoekers pers is? De vergelijking met Gamescom, of andere events, hoort niet gemaakt te worden, maar het warme perskamertje van de Utrechtse beurshallen was altijd wel erg knus.

Het is niet juist om Firstlook te vergelijken met ‘grotere’ publieksevenementen, dus laten we daar allemaal a.u.b. mee ophouden. Terwijl Gamescom en de TGS bezoekers een soortgelijke hands-on gelegenheid bieden, staat het belang van verslaggeving over het evenement ook centraal. Wellicht dat de organisatie van Firstlook hier geen behoefte aan heeft; 90% van de ‘gamepers’ in Holland bestaat tenslotte uit fanatieke jongeren met hun eigen website. Die zijn al ontzettend verrast door een croissantje van SEGA. Wel vroeg ik me constant af in hoeverre alle aanwezige publishers daadwerkelijk de investering in Firstlook terugverdienen. Gaat Firstlook uiteindelijk toch niet meer om de artikelen in de Spits, de online verslaggeving en, met een beetje geluk, de mainstreampers die je logo of game voor een seconde op TV laat flitsen?

Joe van Burik: “Een dag waarop iedereen zich van z’n beste kant kon laten zien.”

Eerlijk is eerlijk: tot een week geleden was ik totaal niet van plan om m’n gezicht te vertonen op Firstlook 2009. Mijn ervaringen met eerdere, soortgelijke evenementen in Nederland leerden dat het gros van de aanwezige spellen toch al uit is (of al speelbaar was op de Gamescom, twee maanden eerder). Daarnaast is het te druk om goed en wel bij te kunnen praten met collega’s en kennissen. Met de introductie van het (vooralsnog) unieke SegaOnline Magazine, dat gratis verstrekt werd op het evenement, kon ik het als verantwoordelijk (eind)redacteur niet maken om er niet bij te zijn.

Uiteindelijk geen slechte overweging want het werd al snel een interessante en enorm gezellige dag. Vooral met de aanwezige Bashers. Toch viel ook het aantal en vooral het soort speelbare games niet tegen: Modern Warfare 2 als bescheiden wereldprimeur én een presentatie van Splinter Cell: Conviction. Er waren stiekem ook spellen die nog verre van uit zijn, zoals Bayonetta en Split/Second (een grote afwezige op de Gamescom!). Zelfs Nintendo kwam met meer dan alleen Wii Fit-achtige titels door New Super Mario Bros. Wii voor iedereen speelbaar te maken.

Al met al werd het een dag waarop iedereen zich van z’n beste kant kon laten zien: de meeste uitgevers hadden voor de verandering interessante spellen meegenomen. De Gamekings bewezen op hun beurt dat ze een prima (zij het redelijk kleinschalig) gamesevenement kunnen organiseren. Zelf was ik er samen met mede-Basher Maarten de Koning en Robert Manrho (als SegaOnline-redactie) vooral om ons magazine te promoten, maar toch was het erg goed om te zien dat er veel interessante nieuwe games te spelen waren. Volgend jaar weer zo’n goede line-up? Dan is er reden genoeg om er weer bij te zijn.

Maarten de Koning: “Klein, zeer gezellig en, sociaal gezien, interessant.”

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: Firstlook 2009 was klein, zeer gezellig en, sociaal gezien, interessant. Sociaal gezien? Ja, voor pers en andere mensen uit de industrie was het een prima moment om met elkaar bij te praten, zonder de druk die je hebt op andere grote evenementen hebt, zoals in Keulen bijvoorbeeld.

Uiteraard was de gepresenteerde line-up voor ons als pers bekend, alhoewel Modern Warfare 2 voor mij toch wel de spreekwoordelijke krent in de pap was. Samen met mede-Basher Joe heb ik genoten van een (korte) coöperatieve ervaring in dit spel. Een fantastisch voorproefje. Dat neemt uiteraard niet weg dat de line-up voor de Nederlandse consument wel verrassend moet zijn geweest met o.a. Modern Warfare 2, Splinter Cell: Conviction, Assassin’s Creed 2 en DJ Hero. Dat gegeven mogen de GameKings wat mij betreft in hun zak steken. Complimenten!

Zoals Joe van Burik al aangaf was Firstlook ook het evenement waar voor het eerst het unieke Sega Online-tijdschrift werd gelanceerd. In de toekomst zal het magazine vaker gaan verschijnen. Het was voor mij uiteraard ook een speciaal moment, om te zien hoe de consument reageert op een dergelijk blaadje. Ondanks het gemis van een lounge mét alcoholische versnaperingen op de beurs, heb ik me prima vermaakt. Volgend jaar ben ik zeker weer van de partij.

David Nieborg: “Het is lang geleden dat ik me zo oud heb gevoeld.”

Oké, ik kom net terug van weer een tijdje in de VS wonen (zonder Playstation, Xbox of Wii) dus mijn blik is wat anders dan normaal -al komt dat deels door mijn jetlag-. Ik heb twee opmerkingen bij mijn, vrij korte, bezoek aan Firstlook.

Ten eerste is het een typisch Nederlands event. Voor wat er mogelijk is om in Nederland van de grond te krijgen (denk aan speelbare games die nog niet op de markt zijn) is Firstlook 2009 buitengewoon goed geslaagd. Klein maar fijn, zou je kunnen zeggen. Het was een evenement voor en door gamers. De doelgroep van Gamekings-fans stond zaterdagochtend om 11:59 buiten te joelen toen ik op het punt stond weg te gaan. Er liepen een aantal boothbabes naar buiten and the crowd went wild… Grappig, zeker, maar het is lang geleden dat ik me zo oud heb gevoeld.

Ik bedoel dit niet zozeer als kritiek, maar het is wel meteen mijn persoonlijke probleem bij Firstlook. Ik behoor gewoon niet (meer) tot die diezelfde doelgroep. Al die vervolgen (Assassin’s Creed 2 bijvoorbeeld, volgende Mario-titel, Forza Motorsport 1001) interesseren me even geen ene moer. En Modern Warfare 2? Ik kan nog wel een paar weken wachten. Nogmaals, dit zegt meer over mijzelf dan over het evenement: was je een puber op zoek naar je helden (lees: Boris en de zijnen), wilde je schaamteloos echte schaarsgeklede vrouwen al dan niet kwijlend aanstaren en ook nog eens nieuwe games zien, dan was Firstlook 2009 natuurlijk vette, zo niet dope shit (ouwe!).

Wat mij brengt bij mijn tweede punt. Voor een doorgewinterde game journalist was er weinig te beleven. Er waren weinig ontwikkelaars (om te interviewen) en de ruimte en tijd om rustig nieuwe titels te spelen waren toch vrij beperkt. Firstlook is dan ook een geslaagd publieksevenement dat laat zien dat de stereotype (jong, man, fan) gamer blijer, enthousiaster en meer aanwezig is dan ooit. Blammo bedient deze groep als geen ander en zoals Amerikanen zeggen, good for you. De relatie tussen pers, publiciteit, industrie en ‘journalistiek’ is flinterdun in dit marktsegment. Maar dat hoort er ook bij, toch?

Ideeën voor volgend jaar? Met het organisatietalent van de Blammo-boys zou ik zeggen: smeed het ijzer nu het heet is. Experimenteer een beetje. Gooi nog een hal open voor de oudere gamers, met een andere sfeer, misschien met iets van demonstraties, of lezingen of iets meer verdieping (en minder tieten). Of ga nóg verder en bied iets aan voor de papa’s en de mama’s. Waarom niet? Kan Niels ook komen volgend jaar.

Thom Stokkel: “Twee dagen dat je ongestoord nerd kan zijn zonder dat er iemand raar opkijkt, heerlijk!”

De verwende houding van mijn collegagamejournalisten was wat ik opvallend vond. Tijdens de vroege persuurtjes op Firstlook werd je dan ook vooral getrakteerd op sterke verhalen over ‘überlaue’ perstrips, het feit dat ze alles allang een keer gespeeld hadden en een nare arrogantie ten opzichte van de ‘gewone’ speler. Het hijgerige likken en paaien van je collega’s en klanten is iets wat niet ongewoon is in de gamesindustrie. Ik zal niet hypocriet doen: hier deed ik gezellig aan mee. Zo werkt het nu eenmaal (ja ik weet het, dat is geen goede reden en toch is het zo). Dat haalt niet weg dat ik voor de games was gekomen, niet om zo’n goed mogelijke indruk achter te laten bij mijn collega’s.

Voor een doorgewinterde gamejournalist was er misschien weinig te beleven, zoals David stelt. Niet omdat je geen interviews kon doen, of omdat je te weinig speeltijd had, maar puur omdat er geen echt nieuws was (lees: interessant nieuws voor meer dan alleen de hardcore gamer). Voor een gameliefhebber, zoals de meesten onder ons, was er echter meer dan genoeg te doen. Er zijn maar weinig plekken waar je zo makkelijk games en spelcomputers met elkaar kan vergelijken. Zelf was ik aangenaam verrast dat pc-games dit keer goed werden vertegenwoordigd. Het was goed om te zien dat dit platform zich nog steeds sterk ontwikkelt en ver voorloopt op de consoles (maar die discussie bewaar ik voor een andere keer).

Wat betreft de games waren er bijna uitsluitend ‘triple A-titels’: Modern Warfare 2, Assasin’s Creed 2, DJ Hero. Toch deden deze games me niet zo veel, er heerste een hoog ‘been there, done that’-gevoel. Het zijn goede games maar wel weer een zoveelste deel in een serie. Ze zijn simpelweg niet verrassend! Desalniettemin was er voor mij een game die de show stal: Fairytale Fights. Het was eigenlijk de enige game dat ik langer dan 5 minuten wilde spelen, juist omdat het zo origineel aanvoelde. In een soort Happy Tree Friends-stijl moet je alles wat beweegt afslachten, wat het leukst is in de coöperatieve modus. De besturing is aanvankelijk belabberd, maar met een beetje oefening schaats je letterlijk over de zeeën van bloed en versla je de vijanden op de meest sierlijke manieren. Moorden is een kunst in dit spel, rustgevend en mooi.

Firstlook was natuurlijk alles behalve rustgevend en mooi. Eerder luidruchtig en vol zweterige jongetjes (thank god for boothbabes). Het is echt een evenement voor de hardcore gamer en daar is gelukkig nog genoeg animo voor. Opvallend afwezig waren dan ook de casual games. Aan de andere kant: niemand heeft die gemist, toch? Ik ben het dan ook roerend oneens met David dat er geëxperimenteerd moet worden. Het zijn twee dagen dat je ongestoord nerd kan zijn zonder dat er iemand raar opkijkt, heerlijk!

Frans Coehoorn: “Het kinderlijke enthousiasme komt volledig terug.”

Wat doe je na lange tijd van afwezigheid in het perswereldje der spellen? Precies, je gaat richting Firstlook om eindelijk weer eens wat van die ‘games-en-tieten-sfeer’ te proeven en gekke gamejournalisten te spreken! Dat mocht ook wel weer, want vele collega’s heb ik al in geen maanden gezien. Toch voelde het gelijk als vanouds toen ik eenmaal de 18-eeuwse gasfabriek binnenstrompelde (hé, het was vroeg, ik kom uit Assen en moest om 6:15 er al uit, heb meelij!). Oké, de ene gamejournalist is wat dikker geworden, een ander heeft een vollere baard gekregen en een derde krijgt zomaar een kind. Voor de rest is het eigenlijk exact hetzelfde als een willekeurige spellenbeurs van vorig jaar. Of het jaar daarvoor. Of het jaar daarvoor. Of het jaar da… u snapt me wel.

Een probleem? Totaal niet. Absoluut niet zelfs. Sterker nog: het voelde het goed om weer eens in die gezellige, maar niet al te drukke, mensenmassa te staan terwijl je nipt aan de koffie in je ene hand en geniet van een vers croissantje in de andere. Ondertussen denkend aan bijvoorbeeld al die ‘überlaue perstrips’ die ik gemist had. Of aan al die spellen die ik al láng had kunnen spelen. Of aan de arrogantie die ik eens in mij had. Oh man, en wat te denken over die goeie indruk die ik achter moet laten bij al mijn collega’s?

Even alle gekheid op een stokje: het stukje hierboven is natuurlijk onzin. Ho, wacht. Behalve het feit dat velen dikker zijn geworden, want dat klopt dan weer wèl. Gelukkig staat dat tegenwoordig evenredig aan de spellen, want over een line-up met Assassin’s Creed II, Splinter Cell: Conviction, Forza Motorsport 3 en de hoogstwaarschijnlijke klapper van het najaar Modern Warfare 2, mag gezegd worden dat hij vet is. Bijzonder vet zelfs in het geval van laatstgenoemde, want: wow, wat blies dat mij omver. En velen met mij trouwens. Op dat moment kwam het voordeel van een tijdje uit de game-industrie stappen gelijk naar boven: het kinderlijke enthousiasme komt volledig terug. Misschien een tip voor de rest: allemaal maar eens een halfjaartje geen game voor recensiedoeleinden aanraken?

Verschillende perspectieven

De bovenstaande verhalen laten verschillende perspectieven en meningen zien. Toch zijn er ook een paar parallellen te trekken. Over het gebrek aan interessante zaken voor de aanwezige gamepers, bijvoorbeeld. Daarnaast lijkt het alsof Firstlook wellicht iets te veel hype heeft ontvangen voor zijn schaal. 6000 bezoekers zou geen slecht aantal zijn, maar het is aan Blammo om aan te tonen dat dit aantal ook echt klopt. Van de aanwezige publishers horen we dan ook graag of zij tevreden zijn met het eindresultaat en hun investering in Firstlook.

Pluspunten

• Stijlvolle booths en aankleding van het Firstlook-podium.
• Kudo’s voor degene die de belichting van het podium deed.
• Beste behind closed door-ervaring: Activision. Tenminste, voordat er wachtrijen van 2,5 uur waren.
• Onze gezamenlijke dank gaat uit naar Sega voor het organiseren van een persontbijt. Die croissants waren verrukkelijk!
• Een uitgebreide opkomst aan publishers en zelfs (met dank aan Playlogic) wat aanwezige gamedevelopers.
• De boothbabes waren als vanouds passend voor de gelegenheid.

Minpunten

• De locatie vonden we toch aan de kleine kant.
• Wachtrijen voor de bezoekers waren soms belachelijk lang.
• Over het eten hebben we sommige mensen (waaronder onze Thom) horen klagen.
• Als je 400 man pers verwacht, gooi de garderobe dan voortaan wel om 10.00 uur open.
• Weinig highlights voor de gamepers, maar dat moge na dit artikel duidelijk zijn.
• Was het evenement overhyped? Discussieer in de comments!
• Mensen, alsjeblieft! Als er WCG Fifa-matches zijn op het hoofdpodium, zet er dan ook stoelen neer!

Met dank aan Sebastiaan Mennen voor de fotografie.