Flip, Flip



Vincent Leeuw op maandag. Beeld: Paul Veer.

Ik vind flipperkasten geweldig. Vroeger liep ik vaak kwijlend over de speelgoedafdeling van de V&D (waar moeder en oma mij dan even hadden ‘geparkeerd’) te kijken naar miniatuurflipperkastjes die echt superslecht waren. Het idee een eigen flipperkast te bezitten bleef echter magisch.

Op tv werd NCRV’s Showmasters (Shoooowmasters, masters of show! Voor wie het niet kent. - Red.) al snel een favoriet. Niet zozeer vanwege het NES-onderdeel waarin de ‘Family Trainer’-speelmat een prehistorische variant van Wii Fit liet zien, maar des te meer vanwege het flipperonderdeel. Aanstormende quizmasters kregen een beller voorgeschoteld die door de telefoon ‘flip’ riepen om in de studio een flipperkast te besturen. “Flip. Flip! FLIP!” De hilariteit ontging mij; dit was namelijk magnifiek flipperen op tv! Het was een soort droom om daar aan mee te mogen doen.

Zelfs toen mijn leeftijd uit twee cijfers begon te bestaan en spelcomputers hun intrede deden, bleef de magie van een afgesloten kast met twee flippers en een bal me fascineren. Een vakantie in Zeeland werd daardoor de beste vakantie ooit met een gigantische speelhal vol met flipperkasten. Hier kwam ik aanraking met kasten zoals Whirlwind (met ventilator!), Funhouse (met spraak!) en Banzai Run (met verticaal speelveld!).

Uiteindelijk waren het de (spel)computers die mij flipperkasten thuis lieten spelen. Op de NES kreeg ik de pinball-cartridge High Speed te pakken. Pinball Fantasies en al zijn varianten deden hun intrede op de PC gevolgd door Adventure Pinball. Revenge of the Gator, Kirby’s Pinball Land op de Game Boy, Mario Pinball Land op de GBA en recentelijk de Zen Pinball- en Pinball FX-serie voor PS3, Xbox 360, 3DS, iOS en Android.

Allemaal geweldig (ook al verschillen ze onderling nog wel eens qua plezier). Maar waarom vind ik flipperkasten zo leuk? Ik kwam er nooit helemaal achter. De mechanieken en volgordes doorkrijgen van een kast is meestal het zwaartepunt, maar dat is het niet helemaal want die zijn vaak allemaal hetzelfde.

Ergens dacht ik dat het de jaren ‘80- en ‘90-stijl was van veel ramps, extra flippers, multiballs en rare opstellingen. Maar nee, ook met oude kasten uit jaren daarvoor vermaak ik me prima. Ook al zijn dat vaak open velden, met enkel een paar doelen en bumpers.

Scores, gimmicks, layouts, het doet er allemaal niet toe. Langzaam maar zeker kwam ik er achter wat er leuk aan is: ik druk op een knop en er gebeuren dingen. Ergens wilde ik dat niet accepteren. Ik was toch meer dan een aapje wat op een knop drukte om iets leuks voor elkaar te krijgen? Maar nee, nog meer dan bij videogames in het algemeen is het een oerplezier.

“Press button, stuff happens.”

Wat dat betreft ben ik nog steeds datzelfde jochie dat verlekkerd bij V&D rondloopt.

4 reacties

  1. Bas Bouwman · 2-4-2012 · 14.09 uur

    Ik vind echt flipperen op een kast geweldig leuk, met allemaal rare geluiden, stemmen etc. Zo heb ik op het hoofdkantoor van Nedgame op een kast gespeeld waarion Aliens aarde aanvielen. Als flipper speler ging je naar Frankrijk, Duitsland, Engeland en Amerika. De accenten waren zo fout dat ze hilarisch werden. Ik heb enorm genoten.

    Dit doet mij tevens terug denken aan mijn vakantie op Ibiza waar ze in een strandhut ergens een flipperkast hadden staan, het thema was iets met atlantis dacht ik, echt geweldig.

    Maar die magie van de kast weet mij te niet te raken op welke spelcomputer dan ook. Meerdere malen heb ik Zen pinball gespeeld, op jou aanraden, maar ik vind er helaas geen plezier in.

  2. Roland van Hek · 2-4-2012 · 14.54 uur

    Een artikel over flippergames schrijven en dan de sublieme ‘Pro Pinball’ serie van Cunning Developments vergeten….tsss. :)

  3. Roy Swiers · 4-4-2012 · 17.24 uur

    SHOWMASTERS! FLIP FLIP! Weet je hoe vaak ik hierover ben begonnen de laatste paar jaar en dat NIEMAND weet waar ik het over heb. Je bent een held!

    Ik ben nooit echt gaan houden van flipperkasten (ze slokken mijn geld te snel op, I suck at it), maar digitaal vind ik het zo nu en dan een leuke bezigheid. Knopjes drukken, I like it. En Pinball Fantasies heb ik helemaal grijs gespeeld. Speel ‘m nog steeds af en toe, op mijn Vita. =)

  4. Tim · 6-4-2012 · 12.29 uur

    Balls Of Steel heren. Met niemand minder dan de Duke in de hoofdrol. Toegegeven, dat was niet de sterkste kast, dat was voor mij Barbarian, met Darkside als goede tweede.

    Overigens spaar ik flipperkasten, en mijn favoriete fysieke kast is een oneerlijke kast die Fireball heet. Staat hier op kantoor, en iedereen die eens in de buurt is mag zich bij deze uitgenodigd beschouwen om eens een potje te proberen.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>