Wat ik me afvraag is waarom deze games niet meer aan het publiek aangeprezen worden. Je vertelt zelf al dat het als journalist herkenbaar is; dat geeft bij mij het idee dat er dan voor de vakgroep weinig toegevoegde waarde is.

Voor publiek lijkt het mij een perfecte vorm van transparantie waarvoor Luyendijk heeft gepleit; laat (jonge) lezers via een game kennismaken met de dagelijkse praktijk van journalisten, inclusief al haar problemen.