Resident petrolhead Joe van Burik volgt alle games waar auto’s in zitten. Ook tijdens de Gamescom, waarvandaan hij dagelijks rapporteert uit welke spellen je het best je snelheidskick kunt halen. Lees ook aflevering 1 en aflevering 2.

De Gamescom in Keulen was groter en drukker dan de Games Convention in Leipzig ooit had kunnen worden (alleen de perskamer op de Gamescom was al vier keer zo groot). In vier dagen tijd hebben we mooie dingen gezien, gehoord en vooral gespeeld. Als afsluiting van mijn Gamescom-bijdrage aan Bashers nog een kort overzicht van de laatste paar snelle spellen die ik onder handen heb genomen, waaronder Need for Speed: Shift en Forza Motorsport 3.

Omdat deze laatste racegameupdate een paar dagen op zich heeft laten wachten is de dagboekvorm een beetje vergaan, maar het korte reces was wel zo prettig. De nasleep van de Gamescom liet zich al gelden in een indrukwekkende maar slopende laatste dag, inclusief terugreis. Dan breekt zestien uur slaap in vier dagen tijd je genadeloos op. Maar jongens, wat was dat het toch waard. Vooral voor racefanaten zoals ondergetekende belooft er een gouden tijd aan te breken, alleen al vanwege de grote variatie in spellen: bijna elke niche binnen het genre wordt de komende maanden wel gevuld.

Need for Speed: Shift - De beleving van pure snelheid

Het is dan ook niet gek om te beginnen met een hybride racegame die een nieuw midden zoekt tussen realistisch (voor zover dat mogelijk is op een spelcomputer) en arcaderacen. Of wacht, hadden we er vorig jaar niet al zo een? Need for Speed: Shift doet erg denken aan Race Driver: Grid, maar dan done right. Laatstgenoemde game zocht ook al een soort midden tussen de twee uitersten binnen het racegenre, maar was het toch nét niet, door te krampachtig besturende auto’s.

Shift pakt het iets anders aan: hier draait alles om de beleving van (controle over een auto op) hoge snelheid, maar zonder de toegankelijkheid te verliezen én met een prettiger aanvoelende besturing. Om dat te bewerkstelligen heeft EA Slightly Mad Studios ingehuurd, de knappe koppen achter de alom geprezen pc-racegame GTR Evolution. Een van de eerste acties van het team was het drastische aanpassen aan de engine.

Vooral wanneer je met de camera vanuit de auto speelt, ervaar je de beleving van hoge snelheid: het interieur van je auto en de omgeving veranderen bij 200 kilometer per uur in één grote waas, terwijl hard aanremmen voor een bocht je in één klap terug in de werkelijkheid zuigt. Je voelt bijna de neerwaartse druk waarmee raceauto’s bij hoge snelheden op de weg worden gedrukt, waardoor de racebeleving behoorlijk geloofwaardig overkomt. Voor minder ervaren coureurs zijn er talloze hulpmiddelen aan te zetten, maar verder lijkt het erop dat Shift de eerste echt volwassen Need for Speed gaat worden, zonder overdreven tuningpraktijken of straatracerij. En dat zou tijd worden.

Forza Motorsport 3 - Wederzijds indruk maken

Zoals op dag 2 de naam Gran Turismo door lichtelijk overmatig gebruik het verboden woord was voor mijn collega’s, zo werd Forza Motorsport 3 dat naarmate de week vorderde. Vooral op vrijdag, toen ik met een big smile aan de andere Bashers vertelde indruk te hebben gemaakt op een aanwezige van ontwikkelstudio Turn 10 door een race te winnen op het hoogste niveau, wat we in de vierde podcast uitgebreid hebben besproken.

Een aanwezige collegajournalist twitterde er zelfs over. Stiekem toch leuk, even laten zien dat je als gamejournalist ook behoorlijk een game kan spelen (net zoals Niels later die dag demonstreerde in The Beatles Rock Band). Daarmee heb ik weer genoeg veren in mijn eigen achterste gestoken, want ondertussen is er wel degelijk terechte kritiek te geven op Forza Motorsport 3. Op het eerste gezicht lijkt het spel namelijk niet zo heel veel anders dan zijn voorganger, los van het feit dat de automodellen uit meer polygonen en minder surrealistische spiegellagen bestaan (maar toch nog nét niet van Gran Turismo-niveau zijn). Elementen als weerseffecten en racen in de nacht kunnen we echter wederom op onze buik schrijven.

Toch weet Forza op één cruciaal punt te excelleren: physics. Waar die in deel twee al aanvoelden als een prettige middenweg tussen werkelijkheid en benaderbaarheid, heeft Turn 10 ze voor het derde deel iets stijver gemaakt, waardoor het gevoel van snelheid er zelfs bij de beginnersauto’s goed in zit. Over het befaamde customizen, tunen en de online speelstand wilde men helaas weinig kwijt, maar als die zaken al net zo in orde zijn als in het tweede deel, hebben we misschien wel te maken met het beste racespel van het jaar.

Sonic & Sega All-Stars Racing - Een potente combinatie van franchises

Er wordt steeds meer getwijfeld aan de waarde van de naam Sonic the Hedgehog, maar dit spel zou zomaar een flinke opsteker kunnen worden voor de blauwe egel en zijn gelijknamige franchise. De mensen van ontwikkelaar Sumo Digital namen als basis hun eigen racegamesucces Outrun 2006, keken naar F-Zero GX en Mario Kart Wii, en voegden daar een flinke scheut Sega-nostalgie aan toe. Het gevolg lijkt vooralsnog op een potent spel dat Sonic weer laat doen waar hij goed in is: snel gaan. Maar dan wel in een auto, tegen onder andere Tails en Knuckles, maar ook Billy Hatcher en Beat uit Jet Set Radio.

Helaas lieten de goedgeluimde Britten van Sumo Digital en Sega het perspubliek nog niet zelf spelen, waardoor mijn voorlopige visie beperkt blijft tot deze twee korte alinea’s, maar mijn eerste indruk was (net zoals die van medebasher Maarten) verrassend positief. Mij rest momenteel alleen de vraag: gaan we de échte racefranchises van Sega, zoals Virtua Racing, Sega Rally en Daytona USA nog wel terugzien in een racespel met Sega’s all-stars?

Blur - Mario Kart voor volwassenen

Tenslotte stond er nog een sessie bij Activision-Blizzard op het programma, voor een spel dat op een heel eigen manier al anticipatie verdiende: Blur is namelijk van Bizarre Creations. Inderdaad, het team achter de geprezen Project Gotham Racing-games, waarmee menig Xbox (360)-bezitter de afgelopen zeven jaar verblijd is. Toch kun je Blur moeilijk zien als de echte opvolger van de populaire semi-arcade raceserie. Voor deze game maakten de mensen van Bizarre een compleet nieuwe engine (al vertoont hij sterke overeenkomsten met die van PGR) en gooide men een flinke dosis car combat in de mix.

Het resultaat is een soort volwassen versie van Mario Kart: een concept dat we al in meerdere spellen hebben teruggezien, maar zelden op een niveau dat zich met dat van het échte Mario Kart kan meten. Momenteel is het moeilijk te zeggen of Blur daar verandering in gaat brengen, maar de signalen zijn goed. Een tweetal afgevaardigden van de studio benadrukten vooral dat het spel gaat om constante raceactie: wanneer je met je bolide van de baan raakt, word je direct (op snelheid) teruggeplaatst op de baan, soms zelfs midden in een groep vechtende tegenstanders. De diverse pick-ups op de weg zijn vooral physicsbeïnvloedende wapens, zoals een schokgolf die de auto’s om je heen de lucht in werpt.

De veelbelovendste feature is echter het feit dat je tegen maximaal 19 (!) andere auto’s tegelijk kunt racen, zowel alleen als via de online multiplayer. Mijn speelervaring tijdens de sessie bleef echter beperkt tot een race met vier spelers, waarin ik volgens de Bizarre-medewerkers de hoogste score van de hele Gamescom behaalde. Tot zowel vermaak als gezucht van collega Guan.

Naderende lading racegames

Daarmee komt gelijk een einde aan mijn racegamecoverage van de Gamescom. Binnen het genre was er dit jaar veel te zien en te spelen, maar dat is gezien de releaselijsten van de komende maanden ook niet verwonderlijk: nog voor de jaarwisseling krijgen we bijna 10 racespellen van enige naam voor onze kiezen. Benieuwd welke titels van die lading je de beste snelheidskick zullen geven? Ook na de Gamescom houd ik je op de hoogte.