
In de aanloop naar de verkiezingen maakten Paul van den Hogen en Bart Mijnen van Gaming Only een mooie reeks over politieke onderwerpen rond games. Daarvoor interviewden ze, onder andere, mij. Ik had er eerder naar willen linken, maar door een klein griepje kwam dat er niet van. Gelukkig zijn de artikelen nog steeds actueel.
Allereerst de vijf links:
Van den Hogen en Mijnen hebben ontzettend veel mensen geïnterviewd voor hun reeks. En als het interview met mij een indicatie is, waren het lange gesprekken. Maar in de uiteindelijke artikelen is er voor iedere spreker maar weinig ruimte - waardoor er soms nuance verloren gaat.
In de aflevering over cultuur staat bijvoorbeeld dat ik kunst als volgt definieer: “iets dat wordt gemaakt door mensen die geen commerciële bedoeling hebben”. Dat is een versimpelde versie van wat ik heb gezegd. Er zijn volgens mij vele manieren om kunst te definiëren. Een manier die onlangs mijn aandacht trok is een schaal met aan de ene kant zelfexpressie en aan de andere kant ‘maken wat het publiek wil’. Producten (games) die meer voortkomen uit wat de auteur wil zeggen, kun je (meer) kunst noemen.
Maar genoeg over wat ik eigenlijk bedoelde - gewoon gaan lezen die artikelen.
