Een kijkje in het leven van professionele gamers op hoog niveau. Dat is het idee van de gamedocumentaire Beyond the Game, waarin regisseur Jos de Putter meeloopt met de professionele Warcraft III-spelers Li ‘Sky’ Xiaofeng en Manuel ‘Grubby’ Schenkhuizen, in de aanloop naar de World Cyber Games 2007. In een tweeluik laat ik zowel regisseur Jos de Putter als hoofdrolspeler Manuel ‘Grubby’ Schenkhuizen aan het woord. In deze aflevering hoofdrolspeler Manuel ‘Grubby’ Schenkhuizen: “Er is geen perfectie in dit spel. Maar je streeft er wel naar.”

Let op: dit artikel bevat spoilers.

Nick: In Beyond the Game geef je je fans eigenlijk een kijkje in de keuken van het leven van een professioneel gamer. Ben je tevreden over hoe de film uiteindelijk geworden is?

Grubby: “Ik ben pas tevreden als mensen precies weten hoe de vork in de steel zit. Dit is een hele goede ijsbreker, die de leek kan laten proeven van het leven van een pro-gamer. Je ziet heel veel terug van de wedstrijdstress, de training en de concentratie die er voor nodig is, maar ik denk niet dat als je deze film gezien hebt, dat je echt precies weet wat het is om pro-gamer te zijn. Bepaalde dingen als de diepgang en de tactieken die je in de game nodig hebt, komen niet terug. Dat kun je ook niet goed doen in een film. Voor de gemiddelde Nederlander gaat dat te diep.”

Hoe zou jij Warcraft III zelf uitleggen aan een leek?

“De game heeft veel raakvlakken met schaken. Dat is een vergelijking die goed werkt als je het aan een leek uitlegt. Het gaat heel diep. Je hebt oneindige variatie in tactieken, alleen is Warcraft III een stuk sneller dan schaken. Je hebt geen beurten. Het gebeurt allemaal in realtime. Ik denk dat Warcraft III wel zwaarder is dan schaken.”

Op welk vlak is het zwaarder?

“Een gemiddelde wedstrijd duurt zo’n twintig minuten, maar je hebt ook wedstrijden die meer dan een uur duren. In al die tijd heb je geen moment rust. Je moet altijd alert zijn. Je kan nooit even wat water gaan drinken. Soms durf je gewoon niet eens met je ogen te knipperen. Dat is heel inspannend. Als je twee wedstrijden op topniveau hebt gespeeld op een dag, ben je ook echt wel helemaal kapot.”

In Beyond the Game zit je al tandenpoetsend achter je toetsenbord te trainen. Kun je nog wel zonder Warcraft?

“Dat tandenpoetsen is gewoon tijdsbesparing. Maar ik ben wel altijd met de game bezig. Vaak in mijn achterhoofd, maar ook net zo vaak gewoon in mijn voorhoofd. Ik train minimaal acht uur op een dag als er een toernooi aan zit te komen. Dat is wel nodig, want anderen trainen ook veel. Als je een tijdje minder traint, krijgen ze een voorsprong op je. Er zijn altijd nieuwe tactieken of nieuwe manieren van spelen te ontdekken en als je die niet meekrijgt, krijg je een achterstand op de rest. Je bent echt nooit klaar met jezelf verbeteren. Er is geen perfectie in dit spel. Maar je streeft er wel naar.”

In de film zien we een gamer uit Venezuela die speciaal voor jou naar Rotterdam is gereisd. Je deelt handtekeningen uit en hebt photoshoots. Je lijkt wel een rockster.

“Een rockster wil ik het niet noemen. Ik zie het zelf gewoon als een pro-gamingster. In ‘onze’ wereld ben ik aardig bekend. En er zijn inderdaad mensen die speciaal voor mij komen kijken. Ik geniet niet bijzonder van die aandacht, maar het geeft wel heel veel voldoening als de fans speciaal naar jou komen kijken. Daar doe je het toch voor. De fans maken mogelijk dat wij dit kunnen doen.”

Fredrick ‘MaDFroG’ Johansson heeft nog een bescheiden rol in de film. Hij was de eerste Europese gamer die uiteindelijk voor langere tijd naar Korea trok om te gamen. Nu is hij met pensioen en schetst de film een beetje een negatief beeld van hem. Hij zou niet in staat zijn terug te keren in de huidige samenleving. Ben je niet bang dat je zelf ook zo eindigt?

“Ik vond het raar om MaDFroG zo in de film terug te zien. Ik ken hem best goed, maar niet zoals je hem in de film ziet. Ik denk dat het voor hem, als ex-ster, erg moeilijk is om mensen te vinden die hem kunnen begrijpen. In de film probeert hij ook gewoon dingen uit te leggen zodat een leek het kan snappen, alleen is hij daar niet zo erg goed in. Je kunt aan hem zien dat hij het heel erg mist. Hij heeft ook twee keer geprobeerd een comeback te maken, maar dat is niet gelukt. Dat vind ik wel tragisch. Maar voor MaDFroG was het altijd moeilijk om met de druk om te gaan. Zelf heb ik niet het gevoel dat ik de druk niet meer aan kan.”

Snap je het? Dat MaDFroG door wil blijven gaan?

“Het is een passie. Zie het als een trein die niet te stoppen is. Je wilt er honderd procent voor gaan. Dat geldt voor mij net zo goed. Elke topsporter zal dat begrijpen. Professional gaming is in bijna alles hetzelfde als topsport, behalve het fysieke aspect.”

Wat doet deze film voor pro-gaming?

“Het is de ideale ijsbreker, zoals ik al zei. Mensen die na de film interesse hebben opgebouwd, kunnen zich er verder in gaan verdiepen. De film geeft meer openbaarheid en bekendheid aan wat wij doen en dat is alleen maar positief. Dat is ook de reden dat ik aan de film heb meegedaan toen Jos de Putter (de regisseur, red.) het me vroeg. Ik word er niet rijker van. Maar ik wilde juist dat meer mensen er meer vanaf gingen weten. Dat ze weten wat pro-gaming is, zodra ze de term hoorden. Niet dat ik het erg vind om er zelf over te vertellen. In tegendeel: hier houd ik van.”

Beyond the Game draait vanaf vandaag (19 maart 2009) in de Nederlandse bioscoop. Lees ook mijn interview met Jos de Putter.