Vrijwel jaarlijks organiseert Nintendo een ‘Post E3-Event’ in Nederland. Al het nieuws uit Los Angeles is dan voor het eerst speelbaar voor de Nederlandse pers, wat het ene jaar allicht spannender is dan het andere. Met de aankondigingen van dit jaar in het achterhoofd, beloofde het deze keer flink smullen te worden. Is de 3DS bijvoorbeeld écht zo betoverend als de eerste indrukken deden geloven? En wat te denken van de nieuwe bewegingsgevoelige besturing van The Legend of Zelda: Skyward Sword?

Mini-E3-presentatie in Nederland

Het event begon met een kort welkomstwoordje van Nintendo Benelux’ PR & Eventsmanager Bianca Stirnweis-Van Dort. Geheel in stijl van Nintendo’s persconferentie in Los Angeles, maar dan wat kleiner: podiumpje, groot scherm met het Nintendo-logo en taalgebruik zoals alleen grote game-uitgevers dat kunnen (“het Wii-systeem”). De 3DS werd met veel tamtam in een koffertje het podium opgebracht, waarna er al snel een grote groep vrouwelijke modellen binnenkwam, ieder met een exemplaar van de nieuwe handheld aan de riem.

Op elke 3DS was een filmpje te zien waarin het 3D-effect werd tentoongesteld. Druppels water op een plant, een openspuitende fles en meer van dat soort taferelen. Pas echt interessant werd het toen de (in-)gamebeelden langskwamen: shots van Mario op de rug van Yoshi zoals in Super Mario Galaxy 2, Twilight Princess-Link omgeven door zwarte Twilight-deeltjes en Samus Aran zoals ze in het aanstaande Metroid: Other M opduikt. Zelfs de Pikmin kwamen even langs. Het effect van de eerste confrontatie met zulke beelden beschreef Jesse al mooi tijdens de E3.

De games voor de 3DS

Vervolgens werden we naar een andere zaal geleid, waarin we daadwerkelijk zelf met de 3DS aan de slag mochten. Hoewel de meeste exemplaren waren geladen met nog meer videodemo’s (waarbij soms de camera wel bewogen kon worden), was er ook een aantal titels speelbaar (zij het niet alles wat op de E3 getoond werd). De demo’s die ik zelf van dichtbij heb kunnen ervaren:

• Nintendogs + cats De eerste speelbare demo. Gek genoeg alleen met honden, waardoor deze demo als oude koek aanvoelde. Wel nieuw: je hond blijft constant op het bovenste scherm, waardoor het uitvoeren van acties (zoals aaien of het gooien van een bal) in een soort schaduwwereld op de touchscreen plaatsvindt.
• Pilotwings Resort De tweede en laatste speelbare demo. Liet het meest zien waartoe de 3DS in staat is wat betreft zichtbare driedimensionale bewegingsvrijheid. Het 3D-effect maakte het rondvliegen door het stadje uit Wii Sport Resort makkelijker dan op een gewoon scherm, omdat (de afstanden tot) objecten daadwerkelijk beter in te schatten waren. Meer hiervan graag!
• Kid Icarus: Uprising Alleen een trailer. Minder indrukwekkend dan verwacht, dit (voorlopige) vlaggenschip van de 3DS-titels. Wekte de indruk pas tijdens het bewerken van de trailer 3D-effecten te hebben gekregen, zo merkte Basher Vincent als eerste op. Lijkt evengoed, vanwege z’n bombastische presentatie, één van de ‘killer-apps’ te worden.
• Resident Evil: Revelations Wederom alleen een trailer. Vuurde in rap tempo allerlei beelden op je af, zoals conversaties tussen personages en een kapseizend schip, maar was door de combinatie van die drukte en het 3D-effect lastig te volgen. In ieder geval niet veel meer dan een teaser.
• Mario Kart Een video van in-game beelden. Maakte een vergelijkbare indruk als Pilotwings Resort, door de manier waarop objecten in 3D op je afkomen terwijl je vooruit snelt. Deed qua physics en gameplay wel veel denken aan, het in mijn ogen onbezielde, Mario Kart DS. Hopelijk pakken de heren ontwikkelaars de Gamecube-versie er nog een keer bij.
• Metal Gear Solid: Snake Eater 3D ‘The Naked Sample’ Nog een video van in-game beelden, zij het een forse van meer dan vijf minuten. Met afstand de mooiste 3DS-demo, die er met de 3D-slider helemaal omlaag uitzag als een volwaardige Gamecube-game. Met de slider omhoog was het nog meer genieten, vooral van de objecten (zoals een slang en een zwerm bijen) die echt op je af leken te komen. Vooralsnog dé game om je vrienden straks te laten zien waar je een 3DS voor haalt.

De games voor de Wii

Een deurtje verder had Nintendo de nodige Wii- en DS-pods opgesteld. Vooral die laatste soort viel een beetje in de vergetelheid door de aanwezigheid van de 3DS, en eigenlijk was Golden Sun: Dark Dawn de enige DS-game die echt de moeite waard leek te zijn (al heb ik zelf bijzonder weinig ervaring met deze RPG-reeks). Wat de Wii betreft waren er echter genoeg titels de moeite van het uittesten waard:

• The Legend of Zelda: Skyward Sword Voelde aan als een erg vroege versie. Niets meer dan een beperkt gebied waarin je naar hartenlust alle items met de nieuwe bewegingsgevoelige besturing kon uitproberen. Daar mag Nintendo nog flink aan werken: zwaardvechten leek het beste te lukken door gewoon flink met de Wii-afstandsbediening te wapperen, het niet meer kunnen locken op vijanden om ze met bijvoorbeeld pijlen te beschieten is gewoon vreemd. Vooralsnog teleurstellend, maar goed dat de game pas in 2011 uitkomt…
• Metroid: Other M … terwijl déze titel al over amper een maand in de winkels ligt, en dat is lichtelijk zorgwekkend. Hoewel audiovisueel indrukwekkend, voelde Other M qua gameplay niet helemaal aan als een echte Metroid-game. Muursprongen maken kan alleen op vastgestelde plaatsen en upgrades zijn makkelijk te vinden, waardoor het nog maar de vraag is of de voor de franchise kenmerkende uitdaging wel aanwezig zal zijn - al konden we in deze demo alleen het begin van het spel spelen. Lopen en schieten voelde wel oké, hoewel de automatische en de handmatige richtsystemen te wensen overlieten. Heel spoedig weten we meer.
• Kirby’s Epic Yarn Dé Nintendo-game die, vrijwel vanuit het niets, constant blijft verrassen; vanaf de aankondiging tot aan de eerste speelsessie. Vooral de enorme soepelheid waarmee de textielen Kirby zich laat besturen is een waar genot: rennen, springen, aanvallen en nog talloze andere activiteiten zijn naadloos (woordgrapje onbedoeld) aan elkaar te… eh, breien. En nu hopen dat Nintendo genoeg stof heeft om een flinke game te spinnen.
• Donkey Kong Country Returns In één woord: uitdagend. Voelt aan als een kruising tussen de oude Donkey Kong Country-games (inclusief coöperatieve stand, waarin Diddy Kong zijn jetpack en pindapistolen kan gebruiken!) en het sublieme Donkey Kong: Jungle Beat, door zowel standaard platform-actie als quick time event-achtige gedeeltes. Kan zomaar dé hardcoretraktatie van dit najaar worden.
• Wii Party Speelt toegankelijker, gestroomlijnder en vooral leuker weg dan alle Mario Party-delen bij elkaar. Eenmaal op het virtuele spelbord begint elke ronde met een minigame, zoals paardrijden of elkaar van een platform afduwen. Doel is om zo snel mogelijk het einde van het bord te bereiken, met onderweg diverse hindernissen die snel opgelost (of juist niet) kunnen worden. Geen gezeur met muntjes, sterren en voorwerpen: gewoon dobbelen, pionnen (Mii’s) verzetten en door naar de volgende minigame. Kan zomaar de beste party-game op de Wii worden, en dat zegt (gezien de drukte in het genre) behoorlijk wat.

Indrukwekkende line-up

De 3DS moet het op dit moment vooral hebben van het nieuwe 3D-effect, maar zolang nog niet eens bekend is wanneer het apparaat op de markt komt, is er nog voldoende tijd om indrukwekkende software te ontwikkelen - waarvoor Pilotwings Resort en de Metal Gear Solid-demo goede uitgangspunten zijn. In de tussentijd maakt de gewone DS(i) (XL) zijn tijd nog vol, al lijkt het platform gezien de uitdunnende line-up op zijn laatste benen te lopen.

Met de Wii is het een heel ander verhaal: eind dit jaar bestaat de console alweer vier jaar, maar het lijkt erop dat de hoogtijdagen qua games nog moeten aanbreken. Met een nieuwe Zelda, Metroid, Donkey Kong, Mario-spinoff (Mario Sports Mix, niet kunnen spelen wegens tijdgebrek), casual Wii-titel én third party-games zoals Goldeneye 007, Disney Epic Mickey, NBA Jam en Sonic Colors in aantocht, valt het niet te ontkennen dat Nintendo alle categorieën van haar publiek probeert te bedienen. Ook juist de hardcoredoelgroep, die enige tijd geleden nog (terecht) klaagde zich in de steek gelaten te voelen.

Meer dan eens wordt gezegd dat je een console of handheld uiteindelijk meestal koopt voor de games, en op dat gebied deelt Nintendo een flinke stoot uit aan al haar concurrenten (zie ook de webcomic waarnaar verwezen wordt in de inleiding). Terwijl Microsoft en Sony met nieuwe, dure accessoires op de proppen komen om (nota bene door Nintendo te imiteren) de levensduur van hun consoles te verlengen, doet Nintendo vooral waar het uiteindelijk om draait: games maken. En zoals het er nu naar uitziet, nog aardig wat goede ook.