About
Volg Bashers
Nieuwe posts
Populaire posts
Nieuwe reacties
Het gebrek aan onafhankelijkheid in de gamejournalistiek staat nogal eens ter discussie, zeker hier op Bashers. Vandaar dat ik hoofdredacteur Niels ’t Hooft onlangs interviewde voor mijn journalistieke eindvisie, waarin ik pleitte voor meer professionaliteit in onze tak. Een vraag waarmee ik hem nogal verraste was of er weleens een oprichting van een belangenorganisatie is overwogen. Niet voor zover hij me kon vertellen, wat vreemd is want vergelijkbare vormen van journalistiek hebben die wel. Is dit niet wat we voor onze geloofwaardigheid nodig hebben?
Kring van Nederlandse Filmjournalisten
Ik stelde de vraag ook aan Jeroen Roding, adjunct-hoofdredacteur van Power Unlimited, en die gaf hetzelfde antwoord. Tijdens mijn zoektochten vond ik organisaties zoals de Kring van Nederlandse Filmjournalisten. Deze vereniging “behartigt de belangen van de professionele filmjournalistiek en fungeert als contactorgaan voor binnen- en buitenlandse instellingen en personen.” Ze tellen iets meer dan honderd leden en stellen naast contributie ook enkele eisen aan een lidmaatschap. Zo mag je geen commerciële bindingen of activiteiten op filmgebied hebben en moet je jaarlijks minstens vijftien keer over het onderwerp publiceren in de pers.
Deze vereniging bestaat al sinds 1982 en ook theatercritici hebben in de tussentijd een dergelijke kring opgezet. Beide verenigingen zijn bovendien verbonden aan grotere internationale organen, zoals de Fédération Internationale de la Presse Cinématographique.
Waarom wel?
Nu stel ik aan jullie – gamejournalisten, gamers en andere geïnteresseerden – dezelfde vraag als aan Niels en Jeroen: Waarom is een dergelijke belangenorganisatie nog niet overwogen voor onze tak? Ik neem aan dat er tegenwoordig minstens zoveel gamecritici als theatercritici in Nederland rondlopen. De voordelen zijn niet moeilijk te vinden. Ten eerste stel je een machtsblok op tegenover de steeds groter wordende gameuitgevers, waardoor ze zich wel twee keer zullen bedenken voor ze advertenties of testexemplaren aan een kritische redactie laten passeren. Andersom krijgen zij een professionele organisatie terug die binnen zijn garelen uniforme regels kan opstellen over hoe een game bijvoorbeeld gerecenseerd moet worden. Moeten echt alle games uitgespeeld worden door hun recensenten? Hoeveel uur steek je dan in een MMO voor je een eindconclusie mag trekken? Het is ook niet zo vreemd dat dit soort ‘kringen’ ontstaan, aangezien de journalistiek zich steeds meer richt op freelancers en dus netwerken.
Waarom niet?
Tegelijk blijf ik ook realistisch met dit idee; het zal geen makkelijke opgave worden om een belangenorganisatie te stichten waar (een deel van de) Nederlandse gamejournalisten zich aan wil binden. Kijkend naar de vele discussies over professionele gamejournalistiek (ook buiten Bashers om) zijn de meningen all over the place. Wel zie je dat iedereen het er over eens is dat gamen als medium serieuzer genomen mag worden door de massa(media). Dat is een goed startpunt, want vroeg of laat zal men informatie willen en een overkoepelende organisatie voelt dan het betrouwbaarst aan als bron.
