In de weken rond de jaarwisseling kijken de medewerkers van Bashers terug op hun persoonlijke gamehoogtepunten van 2008. Vandaag de top vijf van Frans.
5. Co-op
Er is al veel over gesproken en daarom houd ik het kort, maar o, o, o, wat vind ik het heerlijk dat het fenomeen samen spelen weer helemaal terug is. Co-op leeft en dat hebben we geweten ook. Of het nou een coöperatieve stand voor een schietspel (Left 4 Dead iemand?), een strategiespel (hallo daar Red Alert 3) of muziekspel (wat dacht je van Rock Band of Guitar Hero World Tour?) betreft, meer hiervan in 2009 alsjeblieft.
4. Memorabele perstrips
Eerlijk gezegd ben ik minder vaak op reis dan ik zou willen, maar als ik dan een perstrip aangeboden krijg, zijn het pareltjes. Zweden, Engeland, Amerika, Frankrijk, Spanje, Duitsland, allemaal kwamen ze langs en wat was het telkens weer genieten geblazen! Klapper op de vuurpijl was het snoepreisje naar Mallorca voor de Sierra Springbreak. Vivendi, toen nog met een enorme line-up, liet eind april zijn spellen in het Spaanse zonnetje zetten. De drank vloeide rijkelijk, het weer zat mee en als je na een lange nacht (waarin je rond zes uur ’s ochtends nog politieke discussies voert met de vicedirecteur van Sony Pictures Entertainment) weer je bedje opzoekt en met een bonkende koppijn wakker wordt, denk je maar één ding: zoiets kan alleen maar in deze industrie.
3. DRM-debacles
Van oudsher ben ik een pc-gamer. Niettemin moet ik toegeven dat ik steeds vaker teruggrijp op de spelcomputer (werp maar eens een blik op mijn Gamerscore). Dat heeft er natuurlijk mee te maken dat het soepeltjes laten draaien van een pc-game nog steeds flink veel geld kost, maar anno 2008 is er een grotere boosdoener in het spel: digital rights management, oftewel DRM. Ik ga er nu niet teveel over uitweiden, dat is voor een andere keer, maar geloof me: drie (of vijf, sommige uitgevers zijn gul) installaties voor een spel, terwijl de hardnekkige beveiliging de helft van je programma’s uitschakelt en zelfs hardware aan kan tasten… leuk is anders. Wel interessant: hoe bedrijven én consumenten hierop in 2008 inspeelden.
In 2008 kreeg ik een hoop online rollenspellen voor mijn kiezen. Uiteraard World of Warcraft, maar ook Warhammer Online, Age of Conan, Lord of the Rings Online en een bèta van The Chronicles of Spellborn. Het grootste deel van mijn bezoeken aan deze tijdverslindende virtuele werelden was echter in het kader van een recensie hier of een artikeltje daar. Een MMO voor de lol oppikken? Mij niet gezien! Een tijdje heb ik geprobeerd om Warhammer en Lord of the Rings te combineren, maar dat wilde al helemaal niet. En raad eens? Ik wil het ook niet meer. Voor geen goud. Zeker niet als een of andere Chinese goldfarmer er met zijn tengeltjes aan heeft gezeten. Daarom een oproep aan verstokte World of Warcraft-fans: serieus, ga iets nuttigs doen…