Het gamejaar van Frans Coehoorn



In de weken rond de jaarwisseling kijken de medewerkers van Bashers terug op hun persoonlijke gamehoogtepunten van 2008. Vandaag de top vijf van Frans.

5. Co-op

Er is al veel over gesproken en daarom houd ik het kort, maar o, o, o, wat vind ik het heerlijk dat het fenomeen samen spelen weer helemaal terug is. Co-op leeft en dat hebben we geweten ook. Of het nou een coöperatieve stand voor een schietspel (Left 4 Dead iemand?), een strategiespel (hallo daar Red Alert 3) of muziekspel (wat dacht je van Rock Band of Guitar Hero World Tour?) betreft, meer hiervan in 2009 alsjeblieft.

4. Memorabele perstrips

Eerlijk gezegd ben ik minder vaak op reis dan ik zou willen, maar als ik dan een perstrip aangeboden krijg, zijn het pareltjes. Zweden, Engeland, Amerika, Frankrijk, Spanje, Duitsland, allemaal kwamen ze langs en wat was het telkens weer genieten geblazen! Klapper op de vuurpijl was het snoepreisje naar Mallorca voor de Sierra Springbreak. Vivendi, toen nog met een enorme line-up, liet eind april zijn spellen in het Spaanse zonnetje zetten. De drank vloeide rijkelijk, het weer zat mee en als je na een lange nacht (waarin je rond zes uur ’s ochtends nog politieke discussies voert met de vicedirecteur van Sony Pictures Entertainment) weer je bedje opzoekt en met een bonkende koppijn wakker wordt, denk je maar één ding: zoiets kan alleen maar in deze industrie.

3. DRM-debacles

Van oudsher ben ik een pc-gamer. Niettemin moet ik toegeven dat ik steeds vaker teruggrijp op de spelcomputer (werp maar eens een blik op mijn Gamerscore). Dat heeft er natuurlijk mee te maken dat het soepeltjes laten draaien van een pc-game nog steeds flink veel geld kost, maar anno 2008 is er een grotere boosdoener in het spel: digital rights management, oftewel DRM. Ik ga er nu niet teveel over uitweiden, dat is voor een andere keer, maar geloof me: drie (of vijf, sommige uitgevers zijn gul) installaties voor een spel, terwijl de hardnekkige beveiliging de helft van je programma’s uitschakelt en zelfs hardware aan kan tasten… leuk is anders. Wel interessant: hoe bedrijven én consumenten hierop in 2008 inspeelden.

2. MMO-moeheid

MMO

In 2008 kreeg ik een hoop online rollenspellen voor mijn kiezen. Uiteraard World of Warcraft, maar ook Warhammer Online, Age of Conan, Lord of the Rings Online en een bèta van The Chronicles of Spellborn. Het grootste deel van mijn bezoeken aan deze tijdverslindende virtuele werelden was echter in het kader van een recensie hier of een artikeltje daar. Een MMO voor de lol oppikken? Mij niet gezien! Een tijdje heb ik geprobeerd om Warhammer en Lord of the Rings te combineren, maar dat wilde al helemaal niet. En raad eens? Ik wil het ook niet meer. Voor geen goud. Zeker niet als een of andere Chinese goldfarmer er met zijn tengeltjes aan heeft gezeten. Daarom een oproep aan verstokte World of Warcraft-fans: serieus, ga iets nuttigs doen…

1. (Werk)ervaringen in Dublin

…zoals bier drinken werken in Dublin. Toen ik er hoogte van kreeg dat men in Ierland mensen zocht voor het vertalen entesten van nieuwe games, wist ik het gelijk: op naar het land van de vioolmuziek, leprechauns en klavertjesvier. Toegegeven, het is niet het spannendste baantje dat je kunt bedenken, al zitten de secundaire arbeidsvoorwaarden (onder andere accommodatie in dure huizen, gratis vliegreizen en vergeet uiteraard de gunstige Ierse belastingtarieven niet) prima in elkaar. Bovendien kwam ik meer voor de ervaring. Dat viel aanvankelijk tegen: ik werd er de eerste paar weken al snel flauw van, vond Dublin in het begin maar een fookin’ shithole en kreeg de indruk dat de meeste Ieren vreemde snuiters zijn.

Toch ben ik gebleven. Dat is maar goed ook, want ik heb er veel vrienden en een liefde voor Guinness aan overgehouden, en heb veel van het uiteindelijk toch heerlijke Ierse leven mogen proeven. Belangrijker: ik heb weer een andere kant van de game-industrie leren kennen. Van de crunchtime bij Spyro’s laatste game bijvoorbeeld, naar de ontwikkelperikelen bij Ghostbusters: The Video Game tot aan de ondergang van de in Ierland gestationeerde QA-tak van Vivendi Universal Games, ik was erbij en heb het met eigen ogen mogen aanschouwen. Uiteindelijk ben ik in oktober teruggekomen voor het vertalen en testen van de opvolger van een van de grootste casual games aller tijden én ziet het ernaar uit dat ik dit jaar opnieuw naar Dublin zal vertrekken. Ten minste, als een beetje meezit met de recessie. Fingers crossed!

Lees de andere jaarlijstjes

9 reacties

  1. Osahi · 7-1-2009 · 20.43 uur

    Aaaah! Guinness. Ik krijg al dorst :P

    anyway, Co-op heb ik ook helemaal herontdekt met LittleBigPlanet en in MMO’s heb ik nooit iets gezien… Perstripjes, in Dublin werken en DRM, daar heb ik geen last van :P

  2. Frans Coehoorn · 7-1-2009 · 21.18 uur

    Wees blij dat je geen last hebt van DRM. ;)

  3. Berend Jan · 7-1-2009 · 23.07 uur

    Ik ben zo blij met Co-Op return, heerlijk dit jaar voor het eerst sinds Serious sam weer eens lekker kunnen Co-Op spelen online…

    Heerlijk, en ach ik heb LOTRO Collectors edition en dat is life time subscription free dus ach, ik speel lekekr LOTRO als ik er zin in heb :)

  4. Osahi · 8-1-2009 · 18.46 uur

    @Frans: niet op PC spelen helpt :p

  5. Frans Coehoorn · 8-1-2009 · 19.11 uur

    Natuurlijk, maar ook dan kun je pareltjes van spellen mislopen (ja, het is mogelijk, ook op dat ‘verfoeide’ platform genaamd pc!).

    Meh, soms heb ik het idee dat ik de enige (nou ja, samen met Berend Jan dan ;D) ben die nog wel eens op de pc speelt hier op Bashers. En dan bedoel ik dus schrijvers maar ook het publiek! En casual-games tel ik nu voor het gemak niet mee. ;)

  6. Nick Kivits · 8-1-2009 · 23.01 uur

    Mooi lijstje van uitnodigingen voor persevents Frans. Vind dat op zich wel een mooi discussiepunt, vooral omdat je over je reisje naar Mallorca schrijft. Stelling: Gamejournalisten laten zich teveel paaien door mooie reisjes en gratis goodies. Zeg niet per se dat het mijn mening is trouwens, maar ben benieuwd hoe jullie er tegenover staan. Beinvloed het je kritische blik?

  7. Frans Coehoorn · 8-1-2009 · 23.42 uur

    Klopt, daar dacht ik ook nog aan: het is zo’n beetje de enige industrie waar het kan… én waar het gewoon haast de doodnormaalste zaak van de wereld is (tenminste, als je bij de gevestigde orde van gespecialiseerde pers zit). Een nieuwe game? Hoppa, gooien we er toch een vet pers-event er tegenaan. Een wereld van verschil met bijvoorbeeld een luistermoment op het kantoor van 3 voor 12 van artiest X: wat nootjes en een kopje koffie, meer hoef je niet te verwachten. ‘Booth babes’ die bij de sessie meegeleverd worden? Yeah, right!

    Ik weet nog wel dat mede-Basher David Nieborg meeging naar Zweden voor een bezoekje aan EA’s Dice, terug in februari vorig jaar. David voelde zich zowaar ‘schuldig’ dat hij mee ging. Hierbij doelde hij op de integriteit en onafhankelijkheid als (game)journalist (als ik het verkeerd zeg, moet je me maar corrigeren David! :)).

    Persoonlijk beïnvloed het mijn blik niet (voorzover je dat over jezelf kan en mag zeggen dan). Voorbeeld: 50 Cent Blood on the Sand is en blijft meuk van de bovenste plank en dat was toch echt een titel die Vivendi op Mallorca liet zien. Dat laat ik dan ook - zij het wat genuanceerd, want dit deel is wel beter dan het origineel en speelt in op wat de doelgroep graag wilt zien - goed door laten schemeren in mijn previews.

    Anderzijds zou ik ook helemaal wild worden van een Gears of War, zélfs al gooien ze het in het 3 voor 12-kantoor met slechts wat droge nootjes en een glaasje lauw kraanwater. Daar is een X06 echt niet voor nodig.

    … hoewel het eindfeest in de Spaanse villa wel bizar machtig was. Maar goed, dat heeft uiteindelijk niets met gaming te maken.

  8. Nick Kivits · 9-1-2009 · 14.19 uur

    Klinkt goed, dat schuldgevoel van David. Natuurlijk geloof ik je als je zegt dat het voor jou niet veel uitmaakt en je integriteit niet schaadt, maar ik denk dat je onderbewust toch echt op moet passen. Maar aan de andere kant moet je wel met de stroom meegaan. Heb zelf meerdere keren bedankt voor dergelijke smulreisjes (wat al mijn vrienden stom vinden ;-)) en op een gegeven moment word je gewoon niet meer uitgenodigd en krijg je de persinformatie niet. Nou betekent dat gewoon dat ik minder over games schrijf tegenwoordig. Het eindfeest heeft wellicht minder met games te maken, maar je laat je aan de andere kant toch trakteren op een gratis feestje met gratis drank etc etc. Dat geeft de uitgever toch een soort machtspositie. En over het algemeen waait alle gamepers daar best ver in mee. Wellicht niet in het geven van scores, maar wel in het schenken van aandacht. De games waar het grootste marketingbudget voor is, krijgen zo de meeste aandacht en veel kleinere, maar vaak betere games, niet. Gelukkig doen een aantal Bashers-collega’s (Niels, David, en vast nog wat anderen) het net wat anders, maar het gros van de gamepers is toch vrij corrupt ;-)

  9. Frans Coehoorn · 9-1-2009 · 16.59 uur

    Eén biertje en ik ben al corrupt! Het lef!

    ;)

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>