About
Volg Bashers
Nieuwe posts
Populaire posts
Nieuwe reacties
In de weken rond de jaarwisseling kijken de medewerkers van Bashers terug op hun persoonlijke gamehoogtepunten van 2008. Vandaag de top vijf van Menno.
5. Menno does Leipzig
Samen met persevents en reviewexemplaren is het ’t ultieme teken dat je een gamejournalist bent: naar een grote beurs afreizen. Enigszins onverwachts mocht ik deze zomer mee naar de Leipzig Games Convention en het was geweldig. Ik heb me helemaal kapotgelopen tussen de verschillende locaties van uitgevers, heb talloze pr-personen lastiggevallen, ben sessies binnen geslopen, heb aardige ontwikkelaars gesproken en vooral heel veel games bekeken. Games waarvan ik niet eens had durven hopen dat ik ze onder ogen zou krijgen. Ook ben ik daar Niels tegen het lijf gelopen, de directe aanleiding voor het schrijven van dit stukje.
4. LittleBigPlanet
Je hebt mensen die geven en mensen die nemen. Mensen die artikelen schrijven en mensen die ze lezen, mensen die foto’s maken en mensen die ze bekijken, mensen die games maken en mensen die ze spelen, enzovoorts. Als jij weet dat je een ‘gever’ bent en droomt van het maken van videogames (of tijdens het spelen van Mario alleen al dacht “zou het niet leuk zijn als…”), dan is LittleBigPlanet wat voor jou. Je begint met de werelden die de ontwikkelaars in elkaar hebben geknutseld. Die zijn er om je te vullen met creatieve energie, een waar multicultureel smorgasbord. Allemaal kleine stukjes gameplay die als inspiratie dienen wanneer je zelf de mouwen opstroopt en bezig gaat met het bouwen van je eigen levels. Een toegankelijke level-editor waarmee, mits je er tijd in wilt steken, al jouw 2D-level-dromen virtuele werkelijkheid worden.
3. Overdosis aan creativiteit
Eind 2007 dacht ik dat 2008 het jaar zou worden van Metal Gear Solid 4, Grand Theft Auto IV, Gears of War 2 en andere onvermijdelijke vervolgen. Maar 2008 heeft me op heel fijne wijze verrast: dit jaar bruist van de creativiteit. Mirror’s Edge vond het bewegen vanuit de eerste persoon opnieuw uit, Braid zette Mario op zijn kop en Left 4 Dead gaf een nieuwe betekenis aan samen spelen. World of Goo kwam uit en EA legde zich nog meer toe op het creëren van nieuwe series. Een mooi jaar voor liefhebbers van innovatie, zoals ik.
2. Grand Theft Auto IV
Op vakantie in de VS reden wij voor het eerst de snelweg op in onze huurauto. Het enige wat ik toen kon uitbrengen was: “Dit is net Grand Theft Auto IV”. Zo goed heeft Rockstar de essentie van Amerika weten te vangen. Een geweldige prestatie en eentje die we ons over tien jaar nog zullen herinneren. Jammergenoeg is Rockstar met GTA IV tegen zijn eigen reputatie aangelopen. Hoewel dit vierde deel in de kern niet verschilde van de andere delen, was de nieuwe, donkere en realistische aanpak een grote schok voor mensen die gewoon wilden knallen. In de eerste trailer zei Rockstar het al: “Things will be different”. Critici hadden dit bericht duidelijk begrepen, maar fans die gewoon een next-gen San Andreas verwachtten (nu bekend als Saints Row 2) werden teleurgesteld. Als het spel An Immigrant Tale: The American Nightmare had geheten, zou het door het publiek heel anders zijn ontvangen.
1. Rock Band
Rock Band is geen game, het is een fenomeen. Zo’n zeldzaam spel dat grenzen doorbreekt. Of je nou uren achter elkaar met een clubje vrienden staat te rocken, met het hele gezin een band begint (tip: maak je hond niet de manager) of iemand dwingt de microfoon op te pakken en deze met een glimlach later weer ziet neerleggen. Je kunt zeggen dat Rock Band meer muziek is dan game. Net als AudioSurf zit het plezier ‘m erin dat je de muziek intenser en samen met anderen ervaart. Daarom heeft Harmonix zich niet druk gemaakt om moeilijkheidsgraden en veel te lastige solo’s, maar heeft men zich puur gericht op het versterken van het gevoel dat je samen muziek maakt. Het is een unieke ervaring als je allemaal tegelijk Overdrive activeert, de score omhoogschiet en het publiek meezingt. Rock Band is prijzig, maar op deze momenten weet je dat het elke cent waard is.
