In de weken rond de jaarwisseling kijken de medewerkers van Bashers terug op hun persoonlijke gamehoogtepunten van 2008. Vandaag de top vijf van Nicolas.
5. Consolegames worden langer vers gehouden

Pc-gamers kennen het fenomeen al langer, maar voor de consolemensen zijn ze relatief nieuw: patches, updates, nieuwe content. Het is natuurlijk niet ontstaan in 2008, maar geef toe: in geen enkel ander jaar werden zoveel games interessant gehouden middels updates en al dan niet betaalde nieuwe content. De spelerseigenschappen in FIFA en NBA Live 09 worden wekelijks geüpdatet ten opzichte van hun prestaties in de werkelijke wereld, Grand Theft Auto IV krijgt een big-ass add-on, Burnout Paradise werd (helemaal gratis) van nieuwe mogelijkheden voorzien, de liedjesbibliotheek in Rock Band 2 valt in één minuut niet door te scrollen en ga zo maar door. Games krijgen een langere levensduur en dat we daar vaak voor moeten betalen neem ik er graag bij. Meestal zijn de betaalde updates toch enkel voor de échte fan. Op jaarbasis zijn er dus maar een paar games waarvoor je nog eens in je virtuele portefeuille grabbelt.
4. Minder zin in meer muziekgames

Een nieuwe SingStar voor de PlayStation 3, Lips voor de Xbox 360, Wii Music en natuurlijk nog de nieuwste delen van de Guitar Hero en Rock Band-franchises. Met andere woorden: 2008 was misschien wel het jaar van de muziekgames. Wat ik persoonlijk het opvallendst vond: ondanks de brede waaier aan nieuwe muziekspellen had ik in 2008 veel minder zin om deze games te spelen dan in 2007. Toen werd er elke dag wel een liedje of drie gespeeld op een van mijn plastieken gitaren. De mannelijke vrienden kwamen langs om een band te vormen en de vrouwelijke wilden na een paar wijntjes echt niets anders dan SingStar. Kortom: mijn muziekgames waren altijd in de console te vinden. In 2008 was dat echter niet meer het geval. Rock Band 2, Guitar Hero: World Tour zijn amper uit hun doosje geraakt en de microfoons van SingStar happen al een hele tijd stof. De muziekgames piekten in 2008, maar mijn hoogtepunt voltrok zich eerder.
3. Nintendo doet me officieel niets meer

Ik ga niet liegen: ik ben nooit Nintendo-gek geweest. Maar de consoles en handhelds die het bedrijf uitbrengt heb ik wel altijd gekocht. Ik wist dat het maar voor een paar games per jaar was: een nieuwe Zelda, Mario, Super Smash, Wario Ware of een andere typische Nintendo-game. Dit leverde tot voor 2008 toch wel een vijftal Nintendo-aankopen per jaar op. Vergeleken met de Xbox 360 of PlayStation 3 marginaal weinig, maar je wist dat je vijf kwaliteitsvolle games in je bezit had. In 2008 heb ik welgeteld één game gekocht van Nintendo: de nieuwe Super Smash Brothers, en that’s it. Met andere woorden: op een heel jaar hebben mijn Nintendo-platformen maximaal twintig uurtjes stroom gevreten. Om alweer mijn vriendengroep te vernoemen: zowat iedereen die een Wii heeft, wil hem zo snel mogelijk verkopen. Ik hoop nog even op een beter 2009. Komaan Nintendo, doe eens wat!
2. Mirror’s Edge

Wat een toffe game is Mirror’s Edge zeg. Klouteren, klimmen en springen vanuit de ogen van het zwartharig meisje Faith. Het werkt, het is uniek en het is superleuk om te doen. Wat me sinds kort is opgevalllen: de sfeer en kleuren spreken kinderen erg aan. Mijn zevenjarig zusje kan uren naast me zitten en kijken hoe ik Faith van de vijand laat ontsnappen. Ze weet ondertussen ook dat de kleur rood heilig is in het spel. Waar ik soms de oplossing niet zie, kan zij plots op mijn arm tikken om te tonen dat zij die rode koker wél had gezien. Het spel mist nog een interessant verhaal en misschien een unieke multiplayermogelijkheid, maar dat is dan hopelijk voor het tweede deel. Een deel waar ik nu al niet meer kan op wachten.
1. Leve de sportgames

Sport beroert mijn hart nog iedere dag. Van de tien uur games die ik per week speel, zijn er zeker acht gereserveerd voor sportgames. FIFA 09 is dit jaar dé king qua voetbalsimulatie, NHL 09 voor het ijshockey en NBA 2K9 voor het basketbal. Drie games die ik nog steeds speel en zal blijven spelen tot de volgende afleveringen er zijn. Kers op de taart: Football Manager 2009. De ‘World of Warcraft van de voetballiefhebber’. Graaf van verslaving volgens het spel zelf: “Vergeet niet je baas te bellen en je weer ziek te melden.” Sports Interactive, you’ve done it again.
