Het NDA van Konami: geheimhoudingsplicht voor gamepers gaat wel érg ver

Opinie

Gepost door David Nieborg op 7 augustus 2009

Onderzoeker, ondernemer, adviseur en columnist.

Geheim

Voor je verder leest een krachtig citaat van Kotaku’s Brian Crecente:

“My interest is not in making sure that Sony has positive news or that the timing of their news is correct, my job only is to inform the readers of news as quickly and accurately as I can.”

Wie dit onzin vindt kan hier beter stoppen (en sowieso misschien maar stoppen met het lezen van nieuws in het algemeen).

Afgelopen woensdag kregen Nederlandse gamejournalisten een e-mail van Hit-PR, het PR-bedrijf van Konami. Niels en collega’s twitterden verbaasd over de inhoud van de mail. Want wat stond erin?

“Konami heeft een Non Disclosure Agreement (NDA) opgesteld, die ondertekend dient te worden door iedereen die gebruik maakt van de vertrouwelijke informatie en het materiaal van Konami.”

Voor de volledigheid, de NDA is hier te downloaden als PDF-bestand.

Ik zeg: collegagamepers, teken het niet. Ik zal dit hieronder verder uitleggen maar mijn bezwaar is dat journalisten gevraagd wordt om álles wat Konami opstuurt als vertrouwelijk te beschouwen. En ja, dat maakt dit een principezaak, want het gaat (veel) verder dan vergelijkbare verzoeken.

Oké, het is augustus en er zijn zaken die véél erger zijn dan luie uitgevers die proberen zich in te dekken tegen journalisten die wel eens hun werk zouden kunnen doen (zie de uitspraak van Crecente). Maar toch. Het is een typisch voorbeeld van hoe de gamejournalistiek zich op dit moment verhoudt tot de industrie, het is een discussie waard, en wellicht hebben gamers er ook een mening over.

NDwha?!

Even wat context. NDA’s zijn een veelvoorkomend verschijnsel in de gamejournalistiek. Bij perstrips, bij de bruikleen van debugconsoles (om games op te testen) en bij previewdiscs (vroege versies van games) krijg je regelmatig een contract onder je neus geduwd dat je per direct dient te tekenen. In deze contracten staat dan dat je niets “geheims” of “vertrouwelijks” mag vertellen voordat je daar toestemming voor hebt gekregen.

Op zich is het bestaan van NDA’s te begrijpen. De (financiële) belangen in de gameindustrie zijn enorm: voor een game als Grand Theft Auto IV zijn de investeringen aanzienlijk. Uitgevers willen voorkomen dat materiaal uitlekt, wat direct financiële schade, al is het maar een schommelende beurskoers, tot gevolg kan hebben. Full disclosure: ik heb ook wel eens een NDA getekend, met de nodige tegenzin. Zeker bij het ontvangen van previewdiscs snap ik het ergens nog wel.

Naast NDA’s zijn er ook embargo’s, een soort gentlemen’s agreements, informele (dat wil zeggen niet-juridische) afspraken tussen gamejournalist en uitgever/PR-persoon, dat er niet voor een bepaalde datum geschreven mag worden over een bepaalde titel. Voor de niet-gamepers: in e-mails staat dan zoiets als: “Hier heb je plaatjes van game X. Embargo 11 augustus 2pm EST.”

Embargo’s zijn aan de orde van de dag en werken verbazend goed. Dit is te begrijpen, want als je je niet aan deze spelregel houdt, twijfelen PR-medewerkers, overigens vaak de vriendelijkheid zelve, geen seconde om je op de beroemde zwarte lijst te zetten. Met andere woorden, als jij je niet aan embargo’s houdt en (vaak exclusief) materiaal publiceert voordat anderen dat doen, word je voortaan uitgesloten van toegang tot toekomstig materiaal. De redenering is dan: we hóéven het je niet te geven. Als journalist ben je vrij afhankelijk van de PR-bedrijven, dus je respecteert de belangen van het bedrijf. In de praktijk eerder te vaak dan te weinig.

Journalistiek?

Voor de goede orde, ook al zien veel van onze collega’s zichzelf totaal niet als (game)journalist, ‘echte’ journalisten willen nog wel eens lak hebben aan embargo’s. Neem Prinsjesdag en de miljoenennota. Ook daar zit (of zat) een embargo op. Toch publiceerde NRC erover: “NRC Handelsblad tekende niet voor de embargoregeling en verkreeg de informatie naar eigen zeggen via eigen nieuwsgaring. ‘Besluiten over voorgenomen beleid, die voor de burger belangrijk zijn, horen zo snel mogelijk bekendgemaakt te worden’, lichte de hoofdredactie toe.” Terecht. Volgens goed journalistiek gebruik gaat het publiekelijk belang boven het belang van, in dit geval, de politiek.

“Maar er zijn grenzen natuurlijk. De NDA van Konami gaat wel heel ver.”

De NDA van Konami is in meerdere opzichten problematisch. Hoewel de gamejournalistiek in veel gevallen een verlengstuk is van de PR-machine van de gameindustrie, zo blijkt ook uit onderzoek, zouden gamejournalisten toch vrij moeten kunnen opereren en moeten kunnen zeggen wat ze willen, in principe. Ik leef niet in een sprookjeswereld en besef dat vrije nieuwsgaring in de gamejournalistiek een fabeltje is. Maar er zijn natuurlijk grenzen.

De NDA van Konami gaat wel heel ver. Gebruikmaken van “vertrouwelijke informatie en materiaal” van Konami is een ontzettend vage formulering. Konami bepaalt dan wat dergelijk materiaal omvat. Bij previewmateriaal snap ik het nog, daarvan wil je niet dat er (vroegtijdig) gelekt wordt. Maar alle andere informatie?

Let wel, normaal teken je een NDA op het moment dat je iets gaat krijgen. Een spel, informatie, etc. En nu zou je iets moeten tekenen om… om… ja, waarom eigenlijk? Om Konami (en persbureau) te vriend te houden? Als het maar niet is, beste collega, omdat “het nu eenmaal zo werkt” of omdat je te lui bent om na te denken voordat je ergens een handtekening onder zet (als dat zo is, dan heb ik hier nog wel een stapeltje liggen dat je mag tekenen).

Legale wartaal

Tweede punt van kritiek is het contract zelf. Ik ben geen advocaat, maar zelfs met wat gezond verstand kom ik hier niet uit:

“IN CONSIDERATION of the sum of £1 and other good and valuable consideration the receipt and sufficiency of which we acknowledge and in order to induce you to provide us with preview and review copies of certain video games (the “Games”) we hereby undertake”.

Het contract dat veel van onze collega’s ongetwijfeld zullen tekenen is uitermate vaag en formaliseert zaken die helemaal niet juridisch vastgelegd zouden moeten worden. Teken je het contract niet, dan krijg je voortaan niets meer van Konami.

Nogmaals, ik zeg: teken het niet. Voor afzonderlijke games en previewmateriaal in het bijzonder is het nog te begrijpen. Maar zomaar je rechten als journalist weggeven zonder dat je weet waarvoor, voor welke games, voor welke informatie en met welke gevolgen en ook nog eens zonder directe meerwaarde: ik zou er wel drie keer over nadenken.

Ik zeg dit niet om Konami te pesten. Ik vind wel dat men verdergaat dan alle andere uitgevers, althans van wat ik heb meegemaakt. Het is geen halszaak, de wereld vergaat niet, maar het is wel een teken aan de wand. Om in herhaling te vallen: dit soort contracten scheppen een precedent en precedenten zijn, zeker in de juridische wereld, van belang. Je moet er toch niet aan denken dat alle uitgevers dit soort ongein uit gaan halen.

Scoops

Het is ook niet zo dat er dagelijks uit de school geklapt wordt en uitgevers ten onder gaan aan het verspreiden van “vertrouwelijke informatie en materiaal” door gamejournalisten. Wij (gamejournalisten) hebben weinig in de melk te brokkelen en scoops zijn zeer zeldzaam in ons vak. Heb je een keer een scoop, dan gaan uitgevers rücksichtslos te werk. Zo werd Kotaku bedreigd door Sony na het vroegtijdig lekken van een primeur. Kotaku was niet onder de indruk en beriep zich, zoals de quote bovenaan dit stuk laat lezen, op haar journalistieke plicht. En zo hoort het ook.

Met juridische hocuspocus zoals die van Konami worden scoops bijna illegaal. Theoretisch voorbeeld: als je dit contract tekent en twittert over een Konami-game vóór de afgesproken publicatiedatum (die Konami bepaalt), ben je volgens mij technisch gezien in overtreding en kan Konami je aanklagen. Daar teken ik niet voor.

Wederhoor

Tot slot: volgens goed journalistiek gebruik heb ik Hit-PR gebeld voor een reactie. Die heb ik gekregen. Maar nadat ik uitlegde wat het doel van mijn vragen was, kwam er toch enige twijfel (dat krijg je als je nooit journalisten aan de telefoon hebt). Toch even doorspreken met de chef. Ik heb netjes gewacht op verdere reactie, maar die is de laatste 24 uur niet binnengekomen.

Dus de reactie van Hit-PR komt neer op het volgende: de NDA geldt voor alles (ook reviewmateriaal), als je niet tekent krijg je geen games (e.d.) meer opgestuurd, het is bedoeld om het leven van zowel Konami als gamepers makkelijker te maken (zodat niet voor elke afzonderlijke game getekend hoeft te worden), de naleving zal niet zwaar gecontroleerd worden maar het is meer “een stok achter de deur voor als er iets misgaat”. En: “bij Konami vinden ze het prettig”.

Meer artikelen van David

Ook in Opinie

131 reacties

Wormpaul · 7-8-2009 · 8.08 uur

Geniale laatste quote;

Wij gaan niet moeilijk doen maar mocht `t ons niet uitkomen dan weten we je wel te vinden voor een duidelijke afstraffing!

(bovenstaand is mijn vrije vertaling)

Als je dat leest dan heb je echt `t gevoel of we weer terug zijn in een dictatuur waar alles gecontroleerd & beheerst wordt!

Nu vroeg ik mij alleen af;

Hoe is dit in de film wereld geregeld, heb je daar ook NDA’s en heren akkoorden? of is `t daar gewoon open en ieder voor zich?

Dit omdat de gamewereld met veel achterloopt op de film wereld en misschien is dit ook iets wat nog moet groeien in loop der jaren.

Voor een snelle conclusie;

Ik vind dit soort NDA een stap te ver gaan, is niks anders dan een leiband om je nek die ze kunnen aantrekken mocht je ooit een verkeerde kant oplopen.

En laatste conclusie;

En toch gaat iedereen tekenen want niemand wil later zijn dan anderen.

Laatste vraag;

Heb je dit soort NDA / Heren akkoorden ook dat games een bepaald cijfer moeten krijgen in ruil voor exclusief materiaal? (bijvoorbeeld dat GTA op je cover mag mits je minimaal een 9 geeft?)

Dit gerucht gaat natuurlijk vaak over `t internet en tot op heden ben ik er nog steeds niet achter of `t nu waar is of niet.

Grootste zonde in mijn ogen zover;

http://bashers.nl/bladenoogst-power-unlimited-183

De 9.9 van Jan voor Assassins Creed (was `t nu wel of niet afgesproken werk)
LucasSeuren · 7-8-2009 · 9.16 uur

Kom terug van vakantie, de NDA ook maar eens doorgelezen, maar wat er in staat is echt soms belachelijk. Zo staat er dat Konami en/of Hit-PR akkoord moeten gaan met de personen die ik het materiaal laat recenseren of previewen. Dat ik alles op een veilige plek moet bewaren, maar wat is er veilig? Ik maak nu al jaren mee dat de TNT af en toe pakketjes achterover drukt, is het veilig om het te versturen per post naar een redacteur? Bij mij staat het thuis gewoon in de kast waar vrienden bij kunnen als ze langs komen, mag dat dan ook niet meer. Nee, want derden mogen niet het materiaal in handen krijgen.

En dan inderdaad nog de situatie die stelt dat Konami maar lukraak mag gaan zeggen wat ik wel en niet mag publiceren op mijn website. Dat zie ik toch even niet gebeuren. Ik ga mijn vrijheid niet uit handen geven zonder een duidelijke reden.

Als het zo moet zorg ik wel dat we de spellen van Konami op de releasedag in huis hebben en ze dan maar wat later reviewen. Als ik iets niet wil doen is het afstand doen van mijn journalistieke onafhankelijkheid, voorzover die nog bestaat in de gamesindustrie.
Seth van der Meer · 7-8-2009 · 9.29 uur

NDA’s zijn komen overwaaien uit het bedrijfsleven, waarbij je met een ander bedrijf iets wilt bespreken, of met een toekomstige leverancier. De inhoud is meestal: Alle informatie die je vandaag van ons krijgt en die nieuw voor je is, die op geen enkele andere manier had kunnen krijgen en die geen publieke informatie is, moet je geheim houden.

Omdat je nooit echt kunt opsommen wat je allemaal WEL weet, hou je het er maar op dat het aan de ‘discloser’ van informatie is, om aan te tonen dat je iets niet wist totdat je het van hem als eerste hoorde.

Dit werkt redelijk in de gewone zakelijk context, hoewel er veel geluld wordt, maar publieke geheimen zijn ook nog een soort NDA. Maar voor journalisten kan een dergelijke overeenkomst helemaal niet. Een goede journalist doet aan bronbescherming. Een journalist zou hooguit direct kunnen zeggen, na ontvangst van het materiaal: “dit wist ik al”.

En dat zou meteen een leuke oplossing zijn. Als je de NDA wel tekent, beantwoord dan standaard alles wat je van Konami krijgt met een simpel: “deze informatie was mij reeds bekend”.

Maar zonder gekheid: een NDA voor journalisten gaat te ver. Tenzij je je natuurlijk geen journalist acht, en dat overkomt helaas veel game-, auto-, gadget-, en andere schrijvers (ik noem ze maar geen journalist), maar dat is weer een heel ander probleem.
Nick Kivits · 7-8-2009 · 9.36 uur

Mooi stuk. Al vrees ik wel dat 90% van onze collega’s gaat tekenen. Heb hem zelf wel uitgeprint en doorgelezen, maar daarna linea recta de papierpak in geflikkerd. Konami moet niet zeuren. Met games opsturen waren ze sowieso al vrij spaarzaam geloof. Als ze eerst eens iets zouden doen aan belangrijke zaken, zoals leesbare en duidelijke persberichten…
Jeroen Bos · 7-8-2009 · 10.36 uur

Tsja, tsja. Ik vind het een mooie ontwikkeling, eerlijk gezegd. Het zal het kaf van het koren scheiden. We zullen merken welke media zich echt afhankelijk maakt van de uitgevers en welke niet. Voor de consument wel zo helder. “Welke media claimt onafhankelijk te zijn en is dat ook en welke niet?”

En ergens kan ik het Konami (en wellicht andere uitgevers) niet eens kwalijk nemen. Het is ook niet zo dat dit in andere takken van sport ongewoon is. Probeer jij als filmjournalist maar eens een interview te krijgen met Brad Pitt of als autojournalist een eerste ritje met een nieuw model. Mag je ook gelijk een pak papier tekenen waar je niet lekker van wordt. Konami wil deze praktijken doortrekken naar de gamesindustrie en dat zou je net zo goed kunnen bestempelen als het volwassen maken van de industrie.

Want ga eens na. Als gamepers maken we al jaren gebruik van de infrastructuur van de uitgevers (gratis (p)reviewcodes, perstrips, etc.). Met een beetje fantasie is de gemiddelde gamejournalist te beschouwen als een verlengstuk van de PR-afdeling van de uitgevers. Tegenover al dat ‘profijt’ mag een uitgever best iets verlangen. Ongeacht of dat een positieve of negatieve ontwikkeling is.

Ben je het er niet mee eens? Wil je volledig onafhankelijk zijn van de uitgevers en geen enkele rekenschap voor hetgeen je schrijft afleggen? Dan weet je wat je te doen staat.
Maarten Morshuis · 7-8-2009 · 11.03 uur

Wat Seth al zegt: In Nederland wordt veel minder ‘game-journalistiek’ bedreven dan je - afgaande op het grote aantal gamesmedia - zou denken. In plaats daarvan hebben de meeste websites (want het gros bevindt zich toch online) denk ik eerder ‘fanatieke schrijvers’ in dienst; jongeren die vanuit een bepaalde passie graag over games schrijven, maar ondertussen nog nooit achter een nieuwsbericht aan gebeld hebben, en eigenlijk alleen maar Kotaku napraten. Dat soort werk.

Bij een groot aantal van die websites zie je ook dat de redactie uit jonge, onbetaalde vrijwilligers bestaat, en vaak zelfs uit jongens die nog op de middelbare school zitten (no offence Menno :D). En tja, en dan is het misschien niet eens zo gek dat dit soort NDA’s klakkeloos ondertekend worden. Ik denk dat veel van die jongens namelijk geen flauw idee hebben waar ze nou precies mee akkoord gaan, en al lang blij zijn dat ze serieus genomen worden door een uitgever als Konami. Voor een grote internationale uitgever is het op dat moment heel makkelijk om daar misbruik van te maken. En vanuit een puur verkooptechnisch oogpunt zelfs dom om niet te doen.

Overigens ben ik wel eens bij Hit-PR geweest, en denk ik niet dat zij hier zelf achter zitten. Dat zal eerder de PR afdeling van Konami of Europe zelf zijn. Voor een interview met Kojima op GamesCom moet je namelijk ook eerst een lijst met dingen die je niet mag vragen ondertekenen.
ErikJ · 7-8-2009 · 11.56 uur

Interessante discussie die ik vanuit Konami op zich wel begrijp. Om voor elk stukje informatie een NDA te maken is inderdaad wel veel rompslomp.

Enige wat ik als journalist dan wel van Konami zou verwachten is dat ze hun verwachtingen voor elk nieuw stukje informatie duidelijk maken. Dus als ze bijvoorbeeld screenshots opsturen, dat ze dan duidelijk bij zetten dat dit wel of niet onder de Agreement valt. Zou een beetje raar zijn als alles gemakshalve ineens een geheim wordt.

En als journalist kun je dan altijd nog kiezen of je de informatie wel of niet publiceert (wat wel lastig kan zijn onder druk van de concurrentie of een norse eindredacteur, maar dan krijg je het kaf-en-koren verhaal wat Jeroen al aanhaalt). In hoeverre kun je als journalist integer en echt onafhankelijk zijn? Je bent altijd een marionet van de nieuwsvoorziening. In principe gebeurt dit natuurlijk in alle takken van de journalistiek (lees anders eens het boek; “Het zijn net mensen” van Joris Luijendijk).

Enige wat ik echt afkeur zijn praktijken als minimumscores voor games. Dat zijn echt schandalen en het is maar goed dat die af en toe naar boven komen drijven :)
bas · 7-8-2009 · 12.20 uur

Jeroen, dat is de spijker op z’n kop! Veel ‘Gamejournalisten’ of mensen zoals Maarten ze beschrijft (scherp!) zijn gewoon afhankelijk van wat de uitgevers doen en laten. Het blijft hun materiaal waar je mee speelt. En een trap hoger, in dit geval vanuit Konami, draait het alleen om geld. Als ik bij Konami zou zitten zou ik dit zeker bespreekbaar vinden, want het neemt voor hun een hoop rompslomp weg. Ze zullen hun neus eens gestoten hebben. Maar ja, als gamejournalist is het natuurlijk prachtig om door de mazen van het web heen te kunnen komen, en dat wordt op deze manier weer een stuk lastiger. Aan de andere kant onderschat de uitgever misschien de kracht van de journalist. Als je die tegen je harnas krijgt kan dat ook voor negatieve publiciteit zorgen. Een ingewikkeld spelletje… Bij uitgevers kom je natuurlijk niet weg met “dit wist ik al”, die weten dondersgoed dat ze nieuwe en graag geziene informatie verspreiden. Maar waarom doen ze het uberhaupt? Puur voor het creeeren van reclame en hype. Wat dat betreft kan alleen een geld-afspraak met een bepaald blad/website hier achter zitten. Want waarom anders deze NDA’s?
Vlad Micu · 7-8-2009 · 13.10 uur

Erg goed geschreven stuk! Het komt simpelweg neer op een keuze die je maakt: vroeg met een halsband om of laat en onafhankelijk verslag doen. Complimenten ook voor de doordachte comments van iedereen!

Maar laten we aub even iets benadrukken. Bij journalisten gaat het ook om geld. Dat wij hier op Bashers het ons kunnen veroorloven om collectief een site draaiende te houden is prima, maar bij bladen en de grotere game websites wordt elke cent omgedraaid. Kortom: het draait allemaal om geld. Vroeg posten = meer traffic/verkoopcijfers. Iets later wat doordachter posten = Bashers :P. Niemand geniet van persberichten overtypen, maar het kost weinig tijd en geld.

De scheiding tussen een game journalist die wel of niet tekent wordt in deze discussie wel erg sterk geconceptualiseerd met de gedachte: “teken en wees een afhankelijke slaaf” of “teken niet, lijd onder de gevolgen en wees een onafhankelijke intellectueel”.

Misschien bekijk ik het heel erg zwart-wit, maar als iemand mij kan adviseren over hoe ik boven het grijze vlak kan gaan zweven, hoor ik dat graag.

@Bas
Antwoord op je vraag: Het zou me niet verbazen!
Jelle Schut · 7-8-2009 · 13.11 uur

Ik vind het niet erg om een ongoing NDA te tekenen, dat heb ik ook met EA voor alle debug games die we krijgen. Probleem wat ik met deze NDA heb is dat er zo belachelijk veel restricties in staan. Er staat letterlijk in dat als zij mij vertellen dat ik iets niet mag publiceren, dat dit dan ook niet mag. Dat is echt te gek voor woorden. Ik wil best een NDA tekenen waarin staat dat ik embargo’s e.d. moet respecteren en dat je voor een interview met Hideo Kojima een lijst krijgt met vragen die je niet mag stellen vind ik ook niet zo gek. Zo gaat het immers bij interviews in de muziek- en filmwereld vaak ook.

Ik ben van plan Hit-PR één van deze dagen nog even te bellen en eens te vragen wat de bedoeling hiervan nou precies is.

Overigens ben ik ervan overtuigd dat het in de praktijk allemaal niet zo ver zal gaan, maar als je zoiets ondertekent dan accepteer je natuurlijk de kans dat het wel gebeurt.
Vlad Micu · 7-8-2009 · 13.25 uur

@Jelle

Goed punt. Mijn zorgen gaan ook voornamelijk uit naar de mogelijke toekomstige scenario’s, zoals inderdaad dat door Konami een stuk niet gepubliceerd mag worden.

Ik vind het dan wel belangrijk dat zoiets openbaar wordt gemaakt en niet door de journalist in de doofpot gestopt moet worden. Bange en laffe journalisten verdienen mijn respect niet.
Popa · 7-8-2009 · 13.41 uur

Ochja, Konami weer. Ik weet nog wel dat we ook iets vreemds moesten ondertekenen toen we Metal Gear Solid 4 aan het spelen waren. Ik weet niet meer precies wat, maar er waren wat vreemde eisen.

Overigens een goede zaak dat hier ophef over is, anders blijven de uitgevers over de ‘journalisten’ heen walsen.
Vlad Micu · 7-8-2009 · 13.46 uur

Balen trouwens dat VGM Watch sinds een jaar niet meer post: http://www.vgmwatch.com/

Wie houdt ons tegen om echter de fakkel over te nemen en ook onze collega’s te reviewen over hun gedrag/keuzes/houding? Reviews over Reviews, zoals onze uitgebreide discussine over Wii Sports Resort & Motion Plus?
David Nieborg · 7-8-2009 · 14.08 uur

Veel te lang antwoord; aard van het beestje.

Bedankt voor de (zeer) inhoudelijke bijdragen, en dat in zomertijd ;).

Nogmaals, wat mij betreft is het een principezaak. Principe discussies zijn over het algemeen lastig, soms wat saai en makkelijk af te doen met (vind ik, knullige) argumenten als “ja maar het werkt altijd al zo, of, in industrie X werkt het ook zo”. Maar ik ben geen film journalist en ik werk vandaag en niet vorig jaar, dus hoe iemand anders het doet of hoe het vroegah was, is iets om in het achterhoofd te houden, maar geen overtuigend argument. En ja, in de praktijk zal het zeker allemaal wel meevallen, maar ja, aan de andere kant, dat werd een jaar geleden ook gezegd over de economische crisis.

Een ding staat wat mij betreft los van deze discussie. Ik snap ook heel goed dat Konami dit wil (het klopt inderdaad dat dit vanuit Japan is opgelegd, het is geen idee van Hit-PR). Als ik belangrijk bij een uitgever zou zijn (God verhoede dat dat ooit gebeurt) dan zou ik nog veel ergere stunts uithalen, als je weet hoe het systeem werkt, een beetje nadenkt, kan je heel ver gaan. Waarom worden anders collega game pers gebeld door uitgevers met de vraag waarom game X een 6 heeft in plaats van een 7 en wordt er vervolgens gehoor gegeven aan dergelijke verkapte dreigementen?

En dat is denk ik de kern van deze discussie. Hoe ver wil je dat uitgevers gaan in hun controle over publicaties en pers.

Ik zou dat, als ik PR medewerker was, dit dus ook wel doen. Je moet je werk goed doen of niet toch? Maar door te bevestigen dat dit gebeurt praat ik het allesbehalve goed. Sterker nog, ik sta aan de andere kant en vind dit een stap te ver. Tekenen voor debug materiaal, tuurlijk. Heb ik ook gedaan, is te begrijpen. Liever niet, maar je moet toch je werk doen en in je eentje de principiële moraalridder uit gaan hangen heeft weinig zin.

Bij principe discussies is de wereld nu eenmaal wat zwart-witter, zoals Vlad terecht opmerkt. Maar ik denk dat er in dit geval een keuze is.

Zwart: Wat maakt het uit. Niet moeilijk doen. We zijn toch een verlengstuk van de PR machine van de industrie, lezers interesseert het geen ruk. Geld > principes. Journalistiek? Het moet. Principes zijn zoooo 1999.

Wit: Enige vorm van objectiviteit is het enige wat ons onderscheid van de industrie. De lezer is belangrijk dan de belangen van een uitgever. Principes > geld. Journalistiek!

Grijs: Toegeven dat dit toch wat ver gaat en daar de consequenties van trekken.

Dus dat is mijn antwoord Vlad. Wit is een optie, zie Kotaku, zie de NRC, zie de New York Times. In dit geval zou ik het niet tekenen. Dan maar niet de eerste, dan maar geen Konami games. En, als iedereen dit ook doet is het probleem opgelost. Jammer dat niemand dat nog heeft opgemerkt.

PS. Het eerste wat ik Kojima zou vragen is waarom hij zo’n kinderachtige drol is. Heeft iemand die NDA (NDA’s zelf vallen niet onder de NDA vaak)? Ben wel benieuwd wat je niet mag vragen (mag anoniem, ik ben goed in het beschermen van bronnen).
Wormpaul · 7-8-2009 · 14.11 uur

@ Popa;

Ben jij de Popa (grootmeester) van Sonyou.nl?

@ Vlad;

**Vroeg posten = meer traffic/verkoopcijfers. Iets later wat doordachter posten = Bashers :P.**

Ik snap best dat mensen altijd `t eerste nieuws willen en daarom dat site’s als IGN & 1Up zo goed scoren m.b.t. bezoekers, alleen denk ik nog steeds dat we dat betreft games nog steeds niet op `t punt zitten waar mensen gaan kiezen.

Er zijn simpelweg nog (te) veel sites die elkaar copy/pasten zonder iets aan toe te voegen, want hoe leuk is `t nu om 10x hetzelfde te lezen met steeds een iets andere intro.

Daarom is `t goed dat er sites zijn zoals Bashers die dingen anders aanpakken en daaromheen een eigen “sub”cultuur creëren.

Oftewel; (ik snapte de ironie in je stem, wilde er alleen nog ff op inhaken)

Mensen die als beroep hebben om alles als eerste te posten (nieuwsposters van IGN bijv.) zullen dit zeker ondertekenen om de relatie goed te houden met hun “partners”
Dit is begrijpelijk en vanuit professioneel oogpunt ook begrijplijk.

Willen mensen onafhankelijk blijven en werken ze voor iets dat meer focust legt op ander soort nieuws/kijk op de gameswereld (kan ook door middel van goede reviews die dan alleen niet exclusief als eerste zijn) dan is `t goed om niet te tekenen zodat ze geloofwaardig blijven.

Ik geloof dat deze 2 naast elkaar kunnen bestaan, de 1 is iets meer een speelbal van de ontwikkelaars dan de ander. Maar voor beide moet in deze grote wereld van de games plek genoeg zijn om een groot aantal bezoekers te krijgen.
ErikJ · 7-8-2009 · 14.22 uur

Als iedereen die NDA’s zou negeren zou Konami inderdaad erop terugkomen of de journalisten ‘alsjeblieft’ over hun games zouden willen schrijven. Echter gaat dat nooit gebeuren, doordat commerciële bladen die NDA waarschijnlijk allang getekend hebben :). Als bijvoorbeeld Power Unlimited wil je immers toch de banden met de uitgever behouden om af en toe een lekkere exclusive binnen te mogen hengelen.

Maar vind jij het wel rechtvaardig dat PR medewerkers zich bemoeien met de cijfers van een game dan? Ik vind dat echt niet kunnen eigenlijk. Een mening van een reviewer is toch een persoonlijke mening gebaseerd op de ervaring met het spel.

Stel je voor een PR medewerker belt; “Ja, maar je kan wel vuurballen afschieten terwijl je in een driedubbele salto van een flatgebouw afspringt. Dus die 6 mag echt wel een 7 of 8 worden, want de game is wel saai as hell maar dit is wel tof. Ow, en game X van concurrent Y is bijna hetzelfde maar die krijgt wel een 8. Dat is niet eerlijk…”.

Enige uitzondering lijkt me als de reviewer niet tot het publiek behoort, bijvoorbeeld bij games gericht op kinderen. Dan zou een PR medewerker nog wel even kunnen vragen om een opmerking zoals “We geven het een 6, maar je kleine broertje mag er 2 punten bij optellen”.
Jeroen Bos · 7-8-2009 · 14.33 uur

@Wormpaul
Jouw opmerking richting Vlad deed weer iets anders triggeren in mijn hersenpan. Het grijze gebied wordt nog iets grijzer.

Voorbeeld. Een aantal van de schrijvers voor Bashers schrijft ook voor de professionele gamemedia. Wat als jij (of jouw publicatie) de NDA ondertekent, jou op perstrip stuurt en je, naast je professionele media, doodleuk verslag hiervan doet op Bashers? Kan Konami jou daar dan op pakken?

@David
Ik kan een heel eind met je meekomen, maar hier struikel ik even over:
“… en makkelijk af te doen met (vind ik, knullige) argumenten als “ja maar het werkt altijd al zo, of, in industrie X werkt het ook zo”. Maar ik ben geen film journalist en ik werk vandaag en niet vorig jaar, dus hoe iemand anders het doet of hoe het vroegah was, is iets om in het achterhoofd te houden, maar geen overtuigend argument.”

Het is ook wat naïef om te denken dat ‘best practices’ uit andere industrieën niet langzaam worden overgenomen door slimme uitgevers. Te denken dat de gamejournalistiek zich als een onafhankelijk eilandje kan ontwikkelen zonder invloed van buitenaf, vind ik dan weer wat knullig. ;-)
Vlad Micu · 7-8-2009 · 14.45 uur

@Jeroen
Heb idd ook over hetzelfde gedacht. Het antwoord lijkt me ja: je lekt iets uit namens jezelf en namens de partij waarvoor je werkt. Je doet dan iets zonder hun goedkeuring, wat juist het grootste punt van de discussie is over deze NDA.

@David
Lang, maar wel weer eens de spijker op de kop hoor. Handig dat ze me niet kennen bij dat PR bureau, hoef ik meteen ook niets te tekenen :P.

@Wormpaul
Je hebt gelijk. Op dat punt hebben we niet zozeer zwart/wit, maar meer ying en yang. Genoeg metaforen.

Lekkere discussie dit. Doet me toch weer waarderen wat we hier draaiende hebben. Bashers for teh win. T-shirts drukken moet ook maar eens. Ofzo.

[offtopic]Goh, wat heb ik een zin in gamescom zeg.[/offtopic]
JeroenR · 7-8-2009 · 15.05 uur

Even een gerucht uit de wereld helpen.
Het commerciële blaadje Power Unlimited heeft nog geen NDA ondertekend. Zo dat was het wel weer.
David Nieborg · 7-8-2009 · 15.26 uur

@ErikJ

Dan heb ik dat niet goed opgeschreven, integendeel, ik vind het juist belachelijk dat uitgevers bladen bellen over cijfers. Maar het gebeurt wel en wordt (blijkbaar) getolereerd.

@Jeroen

Naïef? Moi? Langdradig, utopisch en saai, ok. Maar naïef? Mijn stuk is veel te lang omdat ik juist wil benadrukken dat ik weet hoe het werkt. Natuurlijk worden best practices overgenomen, waar ontken ik dat? Ik zeg echt nergens dat “gamejournalistiek zich als een onafhankelijk eilandje kan ontwikkelen”, maar het is wel iets wat je kan nastreven. Game journalistiek als een objectief, onafhankelijk bastion binnen de media kritiek. Gaat niet gebeuren, maar daar teken ik wel voor :).

Hoe dan ook, jij komt steeds met allemaal punten die uitleggen waarom NDAs überhaupt bestaan, maar daar gaat de discussie (wat mij betreft) niet over. Je zegt “Ik vind het een mooie ontwikkeling”. Dat je het snapt ok, maar toejuicht? Echt? Zeg eens: Teken je dit dan met brede glimlach? Als jij moet kiezen tussen Konami en je lezer, dan kies jij dus onvoorwaardelijk (want je tekent dat contract) voor Konami? Ik denk dat weinig journalisten dit zouden tekenen, wat zie jij dan als kaf (en wat als koren)?
ErikJ · 7-8-2009 · 15.56 uur

@David
Heb het nogmaals gelezen en moet bekennen dat je het wel zegt maar dat ik er een beetje overheen heb gelezen. Het zijn ook flinke lappen tekst :)
David Nieborg · 7-8-2009 · 16.19 uur

@ ErikJ

Ja sorry, sinds Niels mij per woord betaalt kan ik niet stoppen ;).
Wormpaul · 7-8-2009 · 16.20 uur

@ JeroenR

Ik gok dat je (deels) ook op mijn post doelt, je hebt de discussie vermoedelijk wel vaker gehoord. En volgens mij is er soms in de PU soms ook naar gelinkt over `t hoe en wat. (al dan niet online)

Dank je voor soepele reactie, een snel en net antwoord zonder in de aanval of defense te springen.

Maar wilde toch nog even iets rechtzetten; was geen aanval op de PU alleen een oude discussie die bij mij weer bovenkwam en waar ik nog steeds warm van kan worden :) (niet van Assasins Creed zelf)

Dus no offense; was meer een voorbeeld!

(dit om de naam van Bashers niet te misbruiken)
Niels ’t Hooft · 7-8-2009 · 16.21 uur

@David: Dude, in het NDA dat je getekend hebt staat dat je niks naar buiten mag brengen over de manieren waarop ik je werk op Bashers vergoed.
Jeroen Bos · 7-8-2009 · 17.02 uur

@David
Oh, David. Moet ik nu echt iedere sarcastisch bedoelde zinsnede verhelderen? :-)

Natuurlijk ‘juich’ ik dit niet toe en teken ik deze NDA niet met ‘een brede glimlach’. Sterker nog, ik teken lekker helemaal niets. Nog sterker, ik heb dit document niet eens in mijn mailbox ontvangen, want Hit-PR kent mij niet (en dat houden we ook maar zo).

Wat ik bedoel is dat ik het ‘mooi’ vind om te zien wie er straks tekent en wie niet. Jij denkt dat er weinig getekend zal worden. Ik denk het niet. Maar daar gaan we snel genoeg achterkomen.

@Niels
Vergoeding? Voor het schrijven voor Bashers? Hee, wacht eens even…
;-P
Robert Hoogendoorn · 7-8-2009 · 17.37 uur

Even kort, wil namelijk graag eten (heb hongerrr). Ik heb wel gewoon getekend. Het gaat in de Konami NDA om “Confidential Information” en hiermee doelt men op de volgende dingen;
- preview copies
- review copies
- informatie die je uit die copies haalt

Het gaat hier - en zo zie ik het (slap me when I am wrong) - om materiaal dat Konami dus naar ons toestuurt.

Mocht ik ooit zo’n enorme internethoer worden dat ik elk forum, blog en messageboard afstruin opzoek naar artwork gemaakt door een designer voor een game van Konami en ik vind dat daadwerkelijk ook… dan valt dat niet onder de NDA. Idem dito voor gesprekken met ontslagen medewerkers of - ik noem maar wat - info van verloren USB-stickjes. Het is immers geen materiaal dat op welke wijze dan ook wordt verzonden door Konami/HIT PR als zijnde onderdeel van de “Confidential Information”.

Er valt wel veel onder deze Confidential Infermation… Dat is wel weer waar, en hierdoor wordt des te meer duidelijk dat gamepers onderdeel is / kan zijn van de marketing machine van een uitgever als Konami.

Het is goed dat deze discussie gevoerd wordt en het zou mooi voer zijn voor een 30 min minipodcast. :) Maar dat gezegd hebbende, even terug naar mijn eerste zin. Ik heb dus getekend. Voila!
Robert Hoogendoorn · 7-8-2009 · 17.40 uur

Oh aanvullend, want ik zag nog een reactie van David. Nee, ik teken dit niet met een glimlach op mijn gezicht. Maar het gelul en de race om previews en reviews online te plaatsen (daar gaat dit immers hoofdzakelijk om) vind ik uberhaupt al bullshit. Wat dat betreft wordt dat op deze manier wel aardig rechtgetrokken.

Het is een inperking van de journalistieke vrijheid, maar gelukkig mogen we nog altijd zeggen dat een game kut is en zijn we nog altijd vrij om in de vuilnis van Konami te gaan zoeken naar verloren USB-sticks en om op zoek te gaan naar die ontslagen designer die nog artwork op zijn blog heeft staan. “Hideo sloeg me en daarom ging ik weg. Hier heb je een foto van dat bewuste moment.” /epic

Goed nu ben ik echt weg. :D
David Nieborg · 7-8-2009 · 18.38 uur

@ Niels, sue me!

@ Jeroen, Ik denk dat 90% het tekent. Om precies de reden die Robert aangeeft, wie materiaal verstrekt die bepaalt. Geen speld tussen te krijgen. Al zou het ook zonder moeten kunnen, zoals in 99% van de overige gevallen. Ik hoop dat we er achter komen :). Post vooral hier wie tekent, vind ik wel interessant om te weten.

@ Robert, Krijg je ook eten van Konami?
Robert Hoogendoorn · 7-8-2009 · 19.04 uur

@ topic - overigens, als we het allemaal massaal niet met embargo’s eens zijn, dan plaatsen we de review toch gewoon structureel twee weken later? Zou wel een stunt zijn, haha

@ David - Ik werd een beetje gek van al die Aziatische troep, dus ik maak tegenwoordig mijn eigen Hollands stamppot? Moet ik jouw adres doorgeven voor de Konami Tafeltje Dekje?
Niels ’t Hooft · 7-8-2009 · 21.18 uur

Trouwens: ik heb geen verstand van dit soort teksten, maar ik vraag me toch af hoe rechtsgeldig zo’n overeenkomst is als je als Nederlandse journalist tekent voor een Japans bedrijf (Konami Digital Entertainment Co., Ltd) via het Duitse kantoor (Konami Digital Entertainment GmbH) met de tekst dat het wordt “governed by and interpreted in accordance with the laws of England and Wales”.

Het wekt in ieder geval sterk de indruk dat het onzorgvuldig in elkaar is gegooid, net als de recente Konami-persberichten (zie mijn Twitter-stream).
Vlad Micu · 8-8-2009 · 0.07 uur

@Niels
Voor een 1 april grap zijn ze in elk geval wel errug laat of extreem vroeg. Anders heeft Japan blijkbaar een variant van de grappendag voor in de zomer :P.

Misschien inderdaad handig om er een juridisch oogpunt bij te halen. Waarom niet die Evert van Gelderen, die soms voor Control Magazine wat tikt: http://control-online.nl/index.php/business/nieuws/285-virtuele-boeven-echte-straffen
Jochen Meischke · 8-8-2009 · 16.11 uur

Geinig. Ook DGS heeft dit schrijven van Konami ontvangen. Ik heb een bevriend advocaat naar de tekst laten kijken. Van de openingsalinea kon ook hij geen chocola bakken. Mede om de merkwaardige opening hebben we Hit-PR om opheldering gevraagd.

Mijn juridisch meer onderlegde vriend struikelde vooral over punt 1 en punt 9. Punt 1 omdat daar waar “all information” staat, dit ook daadwerkelijk alles kan inhouden - van de titel van het spel tot de namen van personages. Reeds genoemd (en ook door hem aangestipt) is de verregaande zorgplicht die uit punt 8 voortvloeit.

Punt 9 ervoer hij als problematisch daar dit punt naar zijn mening veel te ver gaat: de ondertekenende partij vrijwaart Konami tegen alle schade en kosten. Het contract lijkt nu te zeggen dat wanneer Konami van mening is dat de tegenpartij het contract niet goed naleeft, de kosten voor een advocaat door Konami op de ondertekenende partij verhaalt kunnen worden. Dat gaat vrij ver.
Menno Schellekens · 9-8-2009 · 19.02 uur

No offence taken hoor Maarten :P Ik schreef voor ik bij Bashers kwam voor een grote website waar ik wel meer van dit grijze wereldje heb gezien. Ik weet nog dat ik mijn eerste grote review kreeg met het commentaar dat ik me wel moest bedenken dat wij een een reclamecampagne van hetzelfde spel binnen hadden gehaald. Iets anders was dat er altijd een beetje vervelend gekeken werd als ik een spel lager wilde scoren dan het gemiddelde op Metacritic en aangemoedigd om spellen hoger te scoren onder het mom van “ieder heeft zijn eigen mening, dus die van jou kan wel wat hoger uitvallen”. Of dat een uitgever een prijs uit wilde reiken aan de site die het meest van hun persberichten poste als nieuws.

Er zijn nooit echt smerige dingen gedaan zoals het aanpassen van de scores, maar ik voelde me er toch niet helemaal fijn bij. Je voelt je toch een beetje het speeltje van de uitgever. Ik vind dat de uitgevers journalisten amateuristisch houden. Sites worden aangemoedigd persberichten te kopiëren en geen moeilijke vragen te stellen. Ze worden vrijwillig deel van hun PR-plan. Mensen die moeilijk doen worden gewoon niet meer uitgenodigd. Daar wou ik niet deel van zijn en (deels) daarom ben ik hier. Zonder reviewgames, maar wel veel happy’er.
Jelle Schut · 9-8-2009 · 22.48 uur

@Jochen, dat heb ik ook even laten doen en die persoon kwam met precies dezelfde punten. Mijn grootste obstakel is dat volgens dit contract alle informatie over Konami door Konami gecontroleerd mag worden. Ik ga ze maandag eens mailen met mijn punten en dat ik voorlopig niet van plan ben om te tekenen. Ook ben ik wel benieuwd naar de consequenties van het niet ondertekenen van de NDA. Krijg ik dan geen games meer en mag ik niet meer naar persevents?

Die persberichten van hun kunnen me gestolen worden, die zijn standaard drie dagen te laat en dramatisch vertaald.
Ellen de Lange-Ros · 10-8-2009 · 10.01 uur

Ik ga die NDA dus never nooit tekenen. Wat denkt Konami wel? Dan maar geen persberichten, nieuws en beeldmateriaal haal ik wel van Gamespress.com en dan schrijven we gewoon wat minder vaak over Konami en wat meer over de andere uitgevers. Eens kijken hoe snel ze dan hier van terugkomen :-)
Anouk · 10-8-2009 · 18.04 uur

Hoi Jelle en Jochen, ik heb even naar punt 9 gekeken, en het is zeker niet een uitzonderlijke clausule.. Wat er staat is, dat op het moment dat jij dingen doet of nalaat waarvan je weet dat deze Konami schade kunnen berokkenen, EN hiervoor kosten gemaakt moeten worden door Konami, EN konami hierin in het gelijk wordt gesteld, jij een kostenveroordeling krijgt.. Het is het principe van: jij breekt tijdens het voetballen een ruit van de buurman.. Dan is het niet meer dan redelijk dat je naast een nieuwe ruit, ook de kosten van herstel voor je rekening neemt.. Het staat er wat ingewikkeld, maar dat is wat er staat..
Anouk · 10-8-2009 · 18.12 uur

enne owja, ik heb nergens uit het NDA kunnen halen dat als je niet tekent, je geen games meer krijgt.. Deze bewering is volkomen uit de lucht gegrepen. Volgens mij heeft Konami jarenlang games naar journalisten gestuurd, zonder NDA.. Bovendien hebben ze nog nooit druk uitgeoefend over de inhoud of waardering van een artikel.. Ik vind dat dit soort uitspraken echt heel onzinnig, en weinig toevoegen aan de zeer legitieme discussie die hier gaande is: wat is nu precies de zin en onzin van een NDA..
Jan M · 12-8-2009 · 19.20 uur

Waar ik me vooral aan erger is aan het feit dat ik er zomaar zelf moet achterkomen dat Konami van agentschap veranderd is. Wat de NDA’s betreft: ik heb eens zo’n ding aan een rechter getoond. Stond zoveel vaag gerommel in dat ze -mocht het ooit tot een proces komen- totaal onwettig zijn. No prob dus. Laat ze zichzelf maar indekken in hun gelul.
Anouk · 12-8-2009 · 19.25 uur

Ha Jan, dat is inderdaad al een tijdje geleden geweest dat Konami is overgestapt. Het was wel netjes geweest van het vorige PR bureau om hierover een berichtje te sturen. Het nieuwe PR bureau krijgt namelijk niet de perslijsten van een ‘concurrent’, waardoor het moeilijk is om de oude relaties op de hoogte te stellen van het feit dat een opdrachtgever, in dit geval Konami, naar een ander is gegaan.. maar als je HIT een mailtje stuurt, dan nemen ze je maar al te graag op in hun perslijst.. hun mailadres is: info@hit-pr.nl succes!
Mirik · 13-8-2009 · 11.39 uur

Toch maar even gaan kijken wat de ophef hier is.

Heb de NDA gelezen en vond daar niets instaat wat ik niet al eerder zonder problemen getekend heb voor het zien van code, ontvangen van debugs, of whatever.

Plus dat de eerste alinea zo stom in elkaar zit, dat deze hele NDA, mocht er ooit een zaak uit voorkomen wat ik vooral hier in Nederland bijzonder betwijfel, waarschijnlijk niet eens rechtsgeldig is.

Ik voel mij allerminst beperkt in mijn journalistieke vrijheid, ben niet bang van een papiertje. Snap de hysterische reacties dan ook niet goed.

‘Kaf van het Koren scheiden’? WTF, Lekker dramatisch, hahahahaha.

Ik zie helemaal het conflict niet tussen het publiceren van een nieuwsitem middels embargo/NDA of het publiceren van een artikel middels via andere bron binnen gekregen informatie. Deze staan compleet los van elkaar en zijn in mijn ogen conflictloos. Als ik niet mag publiceren dat Halo: Reach op een datum uitkomt totdat de datum 15 augustus bereikt is en er is een bron op 13 augustus roept dat Halo: Reach op XX datum uitkomt. Dan zal ik dat op 3 augustus melden; “Een bron roept dat Halo: Reach op XX uitkomt”. Natuurlijk afhankelijk van de validiteit van de bron of dit een meldbaar berichtje is, maar is toch duidelijk geen conflict?

Anyways, we zien het wel! Het blijft een bijzondeer zwak document, ik zou het snappen als het alleen maar ging over de mogelijke rechtsgeldigheid van dit specifieke document, dat Hit-PR natuurlijk niet zelf heeft opgesteld. Maar ik zie niet hoe het een afzwakking van journalistieke integriteit is als Konami je vraagt om informatie door hun verstrekt vertrouwelijk te behandelen en jij dit beaamd door een handtekening te zetten.
Jan M · 13-8-2009 · 11.59 uur

bedankt Anouk, ik heb dat intussen al gedaan hoor, dat mailtje versturen. Jammer genoeg gaat het dikwijls zo. Ik denk aan Bethesda, ik denk aan nog iets dat ik intussen alweer vergeten ben. ‘t is altijd zo’n klotegedoe…
Boris van de Ven · 14-8-2009 · 2.56 uur

Ik ben echt heel erg benieuwd welke partijen akkoord gaan met deze belachelijke gang van zaken? Insidegamer? gamer.nl? PU? ik denk het allemaal wel. Wij hebben konami laten weten dat we niet akkoord gaan en het NDA niet zullen ondertekenen. flikker maar op. En als ze geen games meer opsturen dan hebben ze alleen zichzelf daarmee. Ik zal het niet missen eerlijk gezegd want Pro Evo is toch al lang niet meer wat het geweest is.
JJ · 15-8-2009 · 13.32 uur

Mooie discussie. Ik heb de NDA niet gehad, dus ik mag alles roepen :-)

Anyway, laten we het probleem ook eens bij onszelf leggen. In de elf jaar dat ik ‘gamejournalist’ ben is het me opgevallen dat er echt geen enkele cohesie of solidariteit is binnen de vaderlandse gamemedia. Of dat met concurrentie te maken heeft of onvolwassendheid, weet ik niet. Maar zolang er geen eenheid is die optreedt jegens dit soort zaken, ben je kansloos en is dit geheel een beetje pons eigen schuld. Want er was en is altijd wel weer een blad of een site (dat zie je ook hier) die graag de scoop heeft en dan meegaat met wat de industrie verlangt. En precies van dat gedoe maakt de industrie gebruik. Zeker in landen als de VS en UK verkopen bladen hun ziel om een game als eerste op de cover te hebben. Ik zeg niet dat wij altijd de beste shit maken, maar ik durf te stellen dat er in die landen echte commerciele belangen spelen rondom cijfers. Check gamerankinsg en de eerste drie cijfers zeijn altijd hoog en dan kachelt de hele zooi in elkaar. En omdat de hoofdkantoren meestal in de VS, Azie of UK zitten wordt die lijn lekker hierna toe door getrokken. Waar we dan niks tegen doen.

En voor wat? Dat je een spelletje een week eerder heb… Het is for god sake een game. Als je gewoon een goede site of blad hebt, dan zullen je ‘fans’ je altijd blijven checken ook al heb je het spelletje een week later. IK denk dat de PU nog nooit een blad meer heeft verkocht doordat we een wereldscoop hadden (wat soms wel eens voorkwam door puur geluk met de releaedatum). Ik ben echt van mening van 95% van de gamers het geen hol interesseert die scoop. Die willen gewoon vooral goede info, en of dat goede nu bestaat uit ‘kwaliteit’of ‘fun’ dat maakt dan niet uit.

Laat ze dus lekker roepen van uit Azie. Alleen dan verdwijnen dit soort kwesties uit de wereld. Als ze de game willen sturen, prima, doen ze het niet, haal ik hem wel in de winkel. Staat ie mssichien twee dagen later op het net. Nou, nou, nou… Helaas heeft niet iedereen dus die opinie.

En waarvoor eigenlijk een NDA. Stuur die game gewoon op op de dag dat het geplaats mag worden. heb je ook geen gezeik. En fair is het ook nooit, want er is altijd wel een site of een blad dat die code doorbreekt (zie daar weer de solidariteit). En echt, in die tien jaar heb ik tientallen media die NDA’s zien breken in ons land. Een niet nader te nomen blad uit ons buurland heeft er echt een handje van. En nooit heb ik daar maatregelen gezien of een zwarte lijst. Ik heb zelfs gewoon ad’s gezien in dat blad. Het is allemaal een grote farce en we doen er gewoon aan mee…

JJ
Mirik · 15-8-2009 · 13.47 uur

JJ, ik vind vooral je commentaar ‘waar gaat het nou om?’ relevant. We hebben hier niet te maken met wereldse zaken, politieke schandalen die duizenden mensen hun banen kosten, of wat dan ook. Ik vind het persoonlijk al lachwekkend als iemand zich in deze industrie serieus journalist noemt. Journalist van wat…?

Wij zijn het mondstuk voor een commeerciele gamesindustrie, geen journalisten die wel eens even de belangrijke schandalen uit deze wereld boven water halen. De gamesindustrie het woord belangrijk niet waardig met het oog op relevante wereldse zaken.

Anyways, getting off-course. Wat ik bedoel is, misschien nemen wij onszelf net iets te serieus om overstuur te raken over een stom geformuleerde NDA. Ik tekende deze NDA niet om als eerste een artikel over PES online te gooien, er is een kans dat er helemaal geen artikel over PES verschijnt als ik geen redacteur op kan trommelen om hem te spelen, snelheid is net zoals JJ zegt, het minste van mijn zorgen, plus ik verwacht niet eens een grote marketingcampagne van Konami, dus dat is ook geen factor.

Misschien voor andere partijen wel, dat weet ik allemaal niet, probeer alleen wat perspectief te bieden op een ogenschijnlijk compleet irrelevante hysterie rondom een papiertje die zogenaamd de fictionele integriteit van ‘gamesjournalisten’ aantast.

Wat een goddelijke integriteit hebben wij allemaal nodig als omhoog gevallen schoolkrantschrijvers! Poe, als wij al corrupt zijn en een spelletje een punt hoger geven dan we eigenlijk bedoelde, dan is het dan slecht met de wereld gesteld…

Bedoel dat verder niet flauw ofzo, zitten vast vaardige schrijvers met oprechte idealen tussen deze bonte bende, just a reality check, is all… die hebben in deze industrie niet bepaald de mogelijkheid uit de verf te komen.
Niels ’t Hooft · 15-8-2009 · 14.45 uur

Mirik, volgens mij heb je een zelfbeeldissue. Lachwekkend om jezelf een journalist te noemen? Van Dale-definitie: “redacteur die werkt voor pers of omroep; verslaggever”. Je bént een journalist, flapdrol. Nu nog de ambitie om ook een góéie te worden.

En de gameindustrie niet belangrijk? Dit is een industrie waar miljarden in omgaan, waar een aanzienlijk deel van de mensen een aanzienlijk deel van zijn tijd in steekt. Die mensen vinden het belangrijk genoeg om hun tijd ermee te vullen en hun euro’s eraan te spenderen. Nee, het is niet zo belangrijk als oorlogen, verkiezingen of bosbranden, maar belangrijk genoeg om de verslaggeving erover serieus te nemen.
Mirik · 15-8-2009 · 15.33 uur

Hi Niels,

Volgens mijn lees ik om je beledigingen heen dat je best begrijpt wat ik probeer te zeggen.

Ik ken je verder niet, maar ik ga er vanuit dat wij beide ons werk serieus nemen in zo verre dat dit nodig is om onze lezers accuraat en eerlijk te informeren. Dit doe ik al zo’n negen jaar en dat wordt je niet altijd in dank afgenomen door uitgevers en niet altijd begrepen door de lezers.

Denk dat je dit bekend voorkomt.

Maar waar gaat het om? We hebben het over een ietwat overdreven reactie over een simpel document dat we allemaal eerder hebben getekend. Als het schandaal ging over hoe twijfelachtig rechtsgeldig dit document is, dan zou ik het begrijpen als we allemaal eventjes hartelijk moesten lachen om de taal die gebruikt wordt in de NDA. Maar ogenschijnlijk gaat het er om of je het document moet tekenen en of dit vervolgens reflecteert op je integriteit als gamesjournalist.

Sterker nog, de conclusie lijkt al getrokken dat als je tekent, je geen integriteit hebt als gamesjournalist. Alsof Konami dan met een grote strap-on dildo over je schouders meekijkt naar je artikeltje.

Daar bied ik een ander perspectief op. Namelijk het perspectief van; ‘Neem jezelf niet zo serieus, teken de NDA, schrijf gewoon je stukje zoals je altijd doet en wees niet zo bang voor spoken (met strap-ons)’.

Ik hoop dat dit te waarderen is, hoe fout en dom dit dan ook overkomt of hoe veel gebrek aan integriteit dit dan ook toont in de ogen van anderen.

De dag dat ik een artikel moet aanpassen onder druk van uitgevers zijn de rapen gaar. Denk dat uitgevers donders goed begrijpen dat ze zoiets op morele en zakelijke gronden niet kunnen flikken.

Deze NDA is (gok ik) simpelweg, zonder verdere motivaties bedoeld om te zorgen dat hun debug code proper behandeld wordt (als in het voorkomen van politie-stijl achterglaten casettebanden en USB sticks). Zodat hun paradepaardje PES niet morgen op de torrents te vinden is en je geen screenshots van Messi in combi met een of andere achterlijke bug publiceert uit deze build die de integriteit van de licentie onterecht schade toe doet.

Zit deze fictionele bug NOG in de retailversie, ben ik de eerste om daar smalend om te lachen en deze te publiceren for all to see and ridicule.
Niels ’t Hooft · 15-8-2009 · 17.04 uur

Mirik, mijn reactie werd getriggerd door deze twee zinnen:
- “Ik vind het persoonlijk al lachwekkend als iemand zich in deze industrie serieus journalist noemt.”
- “Wat een goddelijke integriteit hebben wij allemaal nodig als omhoog gevallen schoolkrantschrijvers!”

Als ik je vervolgens ridiculiseer (dat is iets anders dan beledigen), reageer je door te zeggen dat je er vanuitgaat “dat wij beide ons werk serieus nemen”. Maar uit bovenstaande uitspraken blijkt het tegendeel: kennelijk vind jij gamejournalistiek lachwekkend en gamejournalisten omhooggevallen schoolkrantschrijvers. Met zo’n instelling kom je er niet. Als gamejournalistiek lachwekkend is of een journalist het niveau schoolkrantschrijver nauwelijks ontstijgt, moet het verdomme beter!

De reden waarom dit artikel op Bashers staat, is dat het goed is om met z’n allen na te denken over de verhouding tussen journalisten en bedrijven. Over of je dit soort NDA’s altijd maar klakkeloos moet tekenen. Misschien is David te extreem in zijn stellingname, misschien niet. Maar de discussie moet gevoerd worden, dat lijkt me evident. Als jij dat in twijfelt trekt, en in je vuistje lacht als mensen hun vak serieus nemen en dat uitdragen, ben je een flapdrol.
Niels ’t Hooft · 15-8-2009 · 17.06 uur

Ik vind het trouwens raar dat mensen hier het NDA tekenen onder het mom van “als er mot van komt, dan blijkt wel dat het niet rechtsgeldig is en anders trap ik wel ruzie”. Kun je niet beter vooraf stellingnemen?
Mirik · 15-8-2009 · 17.52 uur

Niels, ik ben blij dat je mij ridiculiseerde in plaats van beledigde, dag en nacht verschil!

Ik weet niet waarom ik ga herhalen wat je overduidelijk begrijpt, maar om onduidelijke redenen uit context wilt trekken. Het beroep gamesjournalist is niet erg moeilijk. Misschien vind jij het een pittig beroep met diepgaande kennis en inzichten die een hartchirurg niet zouden misstaan, maar ik denk niet dat je iemand anders kunt vinden die serieus durft te claimen dat je hiervoor erelid moet zijn van de mensa. Dat zou de artikelen ongetwijfeld amusanter maken, maar wie ziet het verschil?

Dit overigens in tegenstelling tot journalistiek waarbij daadwerkelijk analyse, onderzoek en kennis van complexe geopolitieke, financiële of filosofische kwesties aan de orde komen. Tuurlijk is het in mijn voordeel als ik literaire kennis van zaken heb als Electronic Arts met Dante’s Inferno komt of als ik begrijp dat Denis Dyack ‘Too Human’ vernoemd heeft naar een werk van Nietzsche. Hoe veel het in mijn voordeel is? Not all that much it turns out…

Begrijp jij nu beter waarom ik een vergelijking trek tussen schoolkrantjes en gamesjournalistiek?

In mijn ogen ben ik niet degene met een zelfbeeldissue als ik die valide vergelijking beledigend vind. Ik schrijf toch zelf deze stukjes, ik vind dit persoonlijk niet beledigend, ik kom er open voor uit dat een nieuwsartikel of bespreking schrijven net zo moeilijk is als het schoppen van een kat zonder beentjes? Dat er miljarden omgaan in de industrie, doet compleet niet ter zake bij deze nogal lokale kwestie overigens, heeft niets van doen met het schoolkrantjesniveau van schrijven dat wij allen moeten leveren om leuke stukjes over games de wereld in te blazen. WEDEROM IK HERHAAL, zonder twijfel zitten er getalenteerde en bijzonder intelligente mensen in de gamesjournalistiek die stukjes schrijven waardig een Pulitzer prijs, ware het niet dat ze over games schreven en niet de morele implicaties van een aanhoudende hongersnood in Darfur or whatever, maar wie zit daar op te wachten dan? Ik weet zeker dat jij geweldige stukjes schrijf omdat je overkomt als een intelligente jongen met gefundeerde meningen, maar het verschil tussen geweldig en goed genoeg is in deze business eerder een kwestie van simpele ervaring. Doe je het langer, weet je meer, heb je beter refereermateriaal, dus is een stukje completer, etc.

Anyways, het is dan ook geweldig dat dit artikeltje op Bashers staat en dat de discussie gevoerd wordt, maar als je discussie wilt moet je wel over het persoonlijke ridiculiseren van een collega heenstappen en zijn of haar meningen serieus nemen. Het is geen discussie als iedereen ja en amen knikt, of wel? Het spijt mij dan ook oprecht dat ik je tegen het zere been schop als ik persoonlijk de benoeming ‘Gamesjournalist’ een lichtelijk hilarische connotatie van aandoenlijke zelfingenomenheid vind hebben. Tuurlijk is het misschien onredelijk en stom om dat te vinden, maar gun mij één onschuldig vooroordeel alsjeblieft! Ik vraag niet veel.

Verder is de suggestie dat ik een papiertje teken om vervolgens ‘wel te zien’ wat er van komt, natuurlijk net zo kinderlijk. Wederom Niels, jij bent een volwassen kerel en begrijpt best wat ik bedoel zonder mij constant opzettelijk verkeerd te interpreteren. Als ik jou uitleg wat mijn motivatie is voor het tekenen van een documentje, door aan te geven waar ik geloof dat dit document voor is, betekend dat niet dat ik ‘wel zie’ wat er van komt. Dat betekend dat ik gewoon aan de slag ga met mijn werk en dat ik mij niet belemmerd voel door angstgedachten over mijn integriteit, of het nou wel of niet rechtsgeldig is, duidelijk dat de uitgever en media een overeenkomst hebben over intentie.

Denk je dat een gamer meer respect voor je heeft als je geen papiertje tekent en geen code ontvangt therefore geen artikeltje aan hem of haar levert over een game waar hij of zij informatie over wilt, of als je het papiertje tekent en vervolgen een artikeltje schrijft, zonder angst voor… ja voor wat eigenlijk…? Wat schaadt nou wie op deze manier?

Misschien is dat een goede vraag, is het NIET tekenen van dit document misschien eerder een toegift tegenover Konami dan het tekenen van het document en een eerlijk en volledig artikel afleveren? Een ongeïnformeerde gamer weet net zo makkelijk niet of een spel goed of slecht wordt…

Zijn de mensen die tekenen dan in contradictie met het hele punt van deze discussie dan de helden, als ze (zonder consequenties) gewoon eerlijk hun woordje doen over een spel?
Mirik · 15-8-2009 · 17.58 uur

Overigens vind ik David volledig in zijn recht staan met zijn stellingname. Mij hoor je niet zeggen dat hij die mening niet mag hebben, dat hij te extreem is of dat mijn mening meer valide is dan die van hem, ik lever simpelweg een ander perspectief op de zaak zodat wij met zijn allen toch redelijk serieus kunnen discussieren over deze kwestie.

Dat hij het tekenen van het document met het verkopen van je ziel vergelijkt, kort gezegd. Dat vind ik absoluut niet aan de orde, want wederom heb ik geen marketinggeld gekregen of restricies opgelegd gekregen van Konami die mijn integriteit ook maar in welke mate dan ook in gevaar brengen. Nergens staat dat Konami mijn artikel in moet zien voor publicatie, dat ik niets negatiefs mag schrijven over deze of toekomstige code die we ontvangen hebben, dat Konami mij betaald als ik extra positief ben of juist ‘blacklist’ als ik dat niet ben, of wat dan ook. Daarom zeg ik; What’s the big deal!
Mirik · 15-8-2009 · 18.05 uur

Om nog meer te dubbelposten; Dat is eigenlijk het punt waarop ik denk dat jullie vast blijven zitten in je beredenering over dit onderwerp.

Konami wil zich indekken tegen het lekken van code. Simpel. Als jij de code lekt, dan berokken jij het bedrijf wel degelijk schade, daarom zitten die clausules in de NDA, niet om de zweep uit de kast te trekken als je per ongeluk verklapt dat Messi een gewaagde tanga danst met hoe-heet-die-andere-voetballer als je een goal scoort. Uberfeature zou dat zijn, overigens. Waarom laten ze mij die spellen niet ontwerpen!
Jj · 15-8-2009 · 19.39 uur

Bizar dat je jezelf zo ziet Mirik. Entertainment en vermaak brengen is verdomd belangrijk in deze mastschappij en dat goed doen een kwaliteit an sich. De kwalificatie schoolkrantschrijver heb ik dan ook maar even niet gezien.

En deze NDA gaat echt verder dan een papiertje. Dit geeft Konami de mofelijkheid alle kanten op te gaan. Zeg niet dat ze het doen, maar het kan wel. En dat is kwalijk, heel kwalijk.

Daarbij stel ik dat dit soort ellende nooit was gebeurd als de internationale gamemedia zich professioneler of misschien meer integer op stelt. Ik zie zo veel corrupte zooi in bladen verschijnen en al die websites die geen commerciele belangen hebben en dus schijt hebben aan NDA’s maakt de kwestie er niet makkelijker op.

Weet je, waarom krijgt niet iedereen de game op dezelfde dag zoals bij de filmindustrie. En dat je kwaliteit dan bepaalt of je veel of weing lezers hebt… Ik zie die exclusieve of eerdere reviews vaak als verdoezeling van geringe schrijverskwaliteit.

Persoonlijk denk ik dat het sowieso die kant op gaat. Kut voor print, maar de belangen zijn te groot. En die flut NDA’s werken toch niet. Alleen al omdat t systeem corrupt is. Kleine sites zullen gepakt worden maar een IGN die ik dat vaak zie doen is te belangrijk om steeds te boycotten.
Mirik · 15-8-2009 · 20.04 uur

JJ, ik vind dat geen denigrerende kwalificatie voor wat ik doe hoor? Ik doe het met plezier en naar mijn beste kunnen en ik denk en hoop dat ik er goed in ben. Maar wederom, het is niet erg moeilijk, in mijn ervaring.

Wellicht heeft iedereen hier gelijk dat deze NDA meer behelst dan een gebruikelijk document van deze aard. Toch veranderd dat niet veel in mijn optiek.

Ik moet dan ook eerlijk zijn en zeggen dat ik nog nooit echt corrupte dingen meegemaakt heb in deze industrie, zit er dan ook vast minder diep in dan jij, no doubt. Ik heb heus wel eens in de hitte van een moment mijn mond voorbij gepraat over iets wat ik niet mocht vertellen, maar niet middels een publicatie van ‘exclusief op XBW!!!’, eerder in de sferen van amicale gesprekken. Onze scoops waren altijd, bijna zonder uitzondering, de schuld van de Amerikaanse arm van de uitgevers zelf. Waarna Nederland op zijn kop kreeg, ook al konden die er niets aan doen.

Denk dat je gelijk hebt als je oppert dat Konami eerder een kleine site zonder belangen zou pakken als voorbeeld, dan een grote site. Maar goed, dat is wel weer een scenario dat er van uit gaat dat we hier spreken om een kwaadwil vanuit de uitgever, terwijl het net zo makkelijk de motivatie kan zijn die reeds opperde, ter bescherming van hun code.

JJ, ben je van plan een gilde op te richten ter integriteit van het ambt om te kunnen organiseren tegen misstanden? :)
Mirik · 15-8-2009 · 20.10 uur

Overigens ben ik ook wel eens onder druk gezet door partijen, maar meer uit een overduidelijke onmacht vanwege druk uit de US dan het doel daar ook echt iets mee te bewerkstelligen.
Niels ’t Hooft · 15-8-2009 · 21.27 uur

Mirik, je visie op gamejournalistiek is kortzichtig, deprimerend en onterecht.

Je schrijft: “Het beroep gamesjournalist is niet erg moeilijk”, en later nog een keer: “het is niet erg moeilijk, in mijn ervaring.”

Maar heb je ‘The Grammar of Fun’ gelezen, het artikel van Tom Bissell in The New Yorker over Gears of War 2? En ‘While My Guitar Gently Beeps’ van Daniel Radosh in het Times Magazine, over The Beatles Rock Band? Om maar twee voorbeelden te noemen.

Dat is óók gamejournalistiek. Dat jij je beperkt tot nieuws en reviews is jouw keuze, maar betekent nog niet dat dit hele vakgebied opeens ‘niet erg moeilijk’ is (en lachwekkend en van schoolkrantniveau, etc.).

Als je wilt, kun je op zoek gaan naar trends die anderen nog niet gespot hebben, kun je de modellen achter hardware en software gaan uitpluizen, kun je uitgebreide interviews aangaan, kun je buiten de industrie gaan kijken naar ontwikkelingen die relevant zijn voor games. Kun je diepgaande reportages maken zoals Bissell en Radosh dat hebben gedaan.

Ik probeer dat te doen, voor Nrc.next en deze site onder andere, en ik kan je vertellen dat het allesbehalve makkelijk is. Het vereist een andere manier van denken, het kost veel tijd, het levert relatief weinig op. En ik ben echt niet de enige die zo aan de weg timmert.

Trouwens: Bissell en Radosh hebben vrijwel zeker geen NDA’s getekend, eerder gelachen als Epic en MTV het überhaupt hebben durven suggereren. Ook deze journalisten waren afhankelijk van gamebedrijven, maar hebben er alles aan gedaan om die afhankelijkheid tot een minimum te beperken. En dat heeft ze vrijer gemaakt om te schrijven wat ze wilden. In dit geval was Harmonix niet blij met een fragment waarin Radosh beschrijft hoe Yoko Ono langskwam bij de studio en onmogelijke veranderingen in de Beatles-game suggereerde. Uiteindelijk heeft Harmonix, niet de NYT, een statement naar buiten gebracht om hun relatie met Ono veilig te stellen.

Maar ik wil het niet te veel over NDA’s hebben. Daar ging het me niet om toen ik eerder zo heftig op je reageerde. Het ging me om je misplaatste houding.

Je komt hier binnen met “‘Kaf van het Koren scheiden’? WTF, Lekker dramatisch, hahahahaha.” Je lacht mensen uit omdat ze hun vakgebied en de discussie daaromtrent serieus nemen. Je maakt vergelijkingen met schoolkranten en vindt “de benoeming [gamejournalist] een lichtelijk hilarische connotatie van aandoenlijke zelfingenomenheid”, terwijl schaterlachend dit soort reacties plaatsen natuurlijk de ultieme vorm van zelfingenomenheid is. En dan vind je het vervolgens gek dat ik je in het belachelijke trek. You lost me.
LucasSeuren · 15-8-2009 · 22.07 uur

Als je overigens een goed voorbeeld zoekt van waarom gamesjournalistiek wel bestaat moet je sites als Gamesindustry eens lezen of de Edge. Hier werken mensen die zorgen voor diepgaande interviews en uitgebreide achtergrondanalyses die echt niet onder doen voor andere journalistieke stukken (waarmee ik overigens absoluut niet wil zeggen dat bladen als Power Unlimited wel schoolkrantjes zijn). Dat gamesjournalisten het soms wat makkelijker hebben omdat veel nieuws via persberichten of cadeautjes verspreid wordt op gratis sites die gerund worden door vrijwilliger, ik ben er zelf één en weet er alles van, wil niet zeggen dat er geen kern is waar zeker een hoop tijd en energie in gaat zitten om goed rond te krijgen. Gamesjournalistiek afdoen als een schoolkrantbesteding is gewoon onzinnig denigrerend.

Het probleem in mijn ogen met dit soort NDA’s is dat de publishers meer een meer proberen de controle te krijgen over de media, waarmee we uiteindelijk echt niets meer zijn dan een vrijwel gratis PR-machine. Zodra je van te voren journalisten vertelt dat ze informatie niet vrij mogen geven, maar dat je je het recht voorbehoudt op een later tijdstip pas aan te geven welke informatie dat betreft trek je die macht gewoon naar je toe. Embargo’s op zichzelf zijn nog tot daar aan toe, maar een NDA als deze is echt een stap te ver. Daarbij wordt het al gezegd, de echte sites trekken zich er toch niks van aan. Zo kondigde 1up rustig aan welke characters er in Punch-Out!! zaten ondanks de NDA, twee weken later werd mij alsnog na een speelsessie gevraagd exact dezelfde NDA te ondertekenen, ondanks dat de informatie dus al twee weken op het internet stond.
Mirik · 15-8-2009 · 23.05 uur

Lucas en Niels,

Tuurlijk, dat zijn geweldige website en aardige artikelen. Zoals ik ook aangeef in mijn relaas zijn er zat mensen die bijzonder vermakelijk, intelligentie artikelen schrijven over games, etc.

Niels, het is prachtig dat je probeert dit soort artikelen te maken, ben je ongetwijfeld erg goed in, maar het gross van het werkt is zo glamoreus echt niet niet en dat mag ik toch vertegenwoordigen? Verder lach ik helemaal niemand uit over hun vakgebied (wat toevallig ook mijn vakgebied is), ik lever alleen mijn perspectief op de zaak, zoals het in een discussie behoort(?).

Lucas: Ik functioneer al zo’n 9 jaar bij de zelfde website, ik weet wat voor werk het betekend om een commerciele website draaiende te houden. Het betere deel van mijn dag is gespendeerd om mijn site up-to-date te houden en de nevenzaken te regelen, zoals sales, noem maar op. Ik maak mij geen desillusies over hoe veel tijd het kost. Ik doe gamesjournalistiek niet ‘af’ als schoolkrantenjournalistiek, ik trek een simpele vergelijking die volgens mij helemaal niet denigrerend is.

Summary: Ik voel mij niet beperkt door deze NDA en dat heeft niets te maken met de centen of het willen scoopen van een preview. Verder vind ik gamesjournalistiek in zijn vele aspecten geen rocket science, wat nogmaals niet betekend dat het niet vermakelijk, intelligent of controversieel kan zijn.

Misschien is het mijn eigen schuld en produceer ik te veel soundbites die in jullie hoofd blijven plakken, maar ik ben naar mijn idee toch een stuk genuanceerder dan waar ik telkens in jullie reacties voor uitgemaakt wordt.

No worries, het is en blijft een amusante en leerzame discussie!
Menno Schellekens · 15-8-2009 · 23.18 uur

Je bent door de reacties heen zeker genuanceerder geworden ;)

Ik heb weinig toe te voegen aan de woorden van JJ en Niels, maar kan wel zeggen dat ik het schrijven over games veel leuker vind omdat ik mezelf serieus neem in wat ik doe. Ik doe het sinds de dag dat ik ergens in het hoekje van het internet mijn blogje ben begonnen. Ik weet van mezelf dat de artikelen die ik produceer op dit moment meer aan de kant liggen van schoolkrant dan een volwaardig artikel in de NRC, maar dat neemt niet weg dat ik mezelf wel aan die maatstaven blijf houden en blijf streven naar die kwaliteit. Dat doen heeft mij en mijn werk ook zeker goed gedaan. Misschien heb jij een ander beeld van schoolkranten dan ik, maar als jij dat als je maatstaf neemt beperk je je denk ik in wat je kunt bereiken.
Mirik · 15-8-2009 · 23.21 uur

Moet je overigens, voordat ik het vergeet, wel gelijk geven Niels. Ik ben niet zo tolerant voor ‘kunst’, whatever that may be. Over het algemeen houd ik inderdaad niet zo van stukken die games proberen af te schilderen als heerlijke zweverige pop-cultuur ervaring of quasi-intellectuele en hemelse ervaring. Van die stukjes die je leest waarbij je rillingen krijgt en denkt: ‘God, wat is gamen toch heerlijk!’ vind ik snel pretentieus, hoewel ik ongetwijfeld de vaardigheid van de schrijver kan waarderen en begrijp dat mensen dit bijzonder vermakelijk vinden!

Geen probleem toch? We kunnen toch van mening verschillen daarover? Dat doe ik helemaal niet schaterlachend of disrespectvol. Jij vindt het no-doubt pretentieus dat ik dat pretentieus vind, om je alvast een reactie te besparen! We can very amicably agree to disagree, I would think! Net zoals wetenschap en religie twee overlappende en bijzonder verwoven magisteria zijn en stiekem zo fundamenteel verschillen?

Zoals wij verschillen, in daad en woord,
Middels uitingen van trots, emotie en ideaal.
Hier vinden wij elkaar zonder conflict,
En kijken wij naar de sterrennacht, die brengt de toekomst voort.

Toch nog een licht poetisch einde aan deze prachtige dag! Slaapze!
Mirik · 15-8-2009 · 23.27 uur

Tja, ik zie het niet als iets slechts. Ik kan me net zo makkelijk voorstellen dat een redacteur van een schoolkrant denkt ‘Wat? Vergelijken jullie mij met een dude die over games schrijft HA HA!’ dan andersom. Ik begrijp dat het voor de rest negatieve connotaties heeft, voor mij helemaal niet. Ik vind ook niet dat dit mij hoe dan ook beperkt, maar voor wat ik doe is een format nodig dat nou eenmaal niet al te ingewikkeld en tijdsrovend is. De dag dat ik artsy-fartsy artikelen mag schrijven, sure dan zal ik mijn creatieve ei vast en zeker kwijt kunnen.
Floris · 16-8-2009 · 13.26 uur

Mirik, you are full of bullshit.

Eerst ga je los met een dom relaas. Vervolgens ga je aan het einde van de discussie al je woorden weer intrekken en iedereen gelijk geven. Waar is je ruggengraat? Hetgeen ik van jou heb geleerd is dat je jezelf als een schoolkrant schrijvertje ziet. Gefeliciteerd, ik zou me schamen. De andere mensen in deze discussie zien zichzelf gelukkig wel als journalist. En terecht.

Verder is dit een hele interessante discussie met goed onderbouwde reacties. Ik roep al heel lang dat de gamesindustrie zich toch echt eens serieus moet gaan nemen. Misschien dat games ga omzet wel groter zijn als film, boeken en muziek… maar het medium is alles behalve volwassen. Weinig games hebben een echt serieuze boodschap of behandelen themas die in de wereld actueel zijn. Want een film mag wel over Irak of Afghanistan gaan, maar als het een game is dan is het not done. Hetzelfde gaat op voor de gamesjournalistiek. Ik denk dat een groot deel van de scores gewoon is gekocht. Dat is jammer want videogames zijn wel degelijk een medium dat zich kan meten met film en literatuur. Ik denk dat het gewoon nog wat tijd nodig heeft. Het medium is nog jong.

Ik zeg niet tekenen jongens en meisjes.
Meester Rob · 16-8-2009 · 13.39 uur

Mooie discussie, zeker ook de moeite waard voor mensen die geen journalistieke achtergrond of opleiding hebben. Misschien ben ik een vreemde eend in de bijt want ik schrijf niet, ik game en lees alleen. Ben dus een echte consument.

Ik kan me voorstellen dat Konami wil voorkomen dat hun codes lekken via journalisten. Het is logisch dat ze zich hier tegen willen indekken. Dat dit dan moet via een juridisch slecht opgesteld document is dan wel vreemd. Ik kan me voorstellen dat journalisten dit soort dingen niet tekenen, het voelt als een eerste stap naar censuur. Sterker nog, als consument zou ik het erg waarderen als journalisten onafhankelijk (willen) zijn en dus niet tekenen. Wellicht is het een opmaat naar het volwassen worden van een industrie en het volwassen worden van de journalistiek in die industrie.

Ben ik meteen bij het punt waarom ik reageer. Kijk ik ben geen journalist zoals ik al zei. Ik ben leerkracht, iets totaal anders. Dat doe ik met veel plezier en bedrevenheid. Misschien heel onrealistisch maar ik wil graag de beste zijn in mijn vlak. Daarvoor doe ik cursussen, volg ik trainingen en lees ik artikelen over recente ontwikkelingen in het onderwijs. Die gedrevenheid zou iedereen in zijn vak moeten hebben. Op het moment dat ik mezelf niet meer serieus neem in mijn vak dan kap ik er mee. Dan is de gedrevenheid weg en zijn, in mijn geval, de kinderen de dupe.

Ik snap er dan ook niets van als iemand zijn eigen werk gaat vergelijken met schoolkrantjournalistiek. Waar zijn dan je idealen? Waar is dan je passie voor het vak? Heb je dan nog uitdaging in je werk? Onbegrijpelijk!

En ja, het gaat over games. Spelletjes. Het laatste wat deze industrie nodig heeft is mensen die er zo tegenaan kijken. Natuurlijk moeten we er niet te pretentieus over gaan doen. Niet alle games zijn kunststukjes maar het is wel een miljardenindustrie waar bijna iedereen inmiddels mee te maken heeft. Voor Konami en andere uitgevers in ieder geval belangrijk genoeg om controle over te houden/krijgen. De industrie en gamejournalistiek doet zichzelf te kort als mensen aan het roer staan die zo lichtzinnig over het medium schrijven en er mee omgaan. Belachelijk!
Mirik · 16-8-2009 · 14.20 uur

@Floris,

Het spijt me dat ik je ongefundeerde mening gelezen heb. Had je nog wat mooie argumenten, dan kon ik met je in gesprek. Me dom roepen omdat een andere mening heb, is natuurlijk eerder een reflectie op jouzelf.

Plus, als jij het een gebrek aan ruggegraat vind als iemand bereid is van mening te veranderen (hoewel me onduidelijjk is waar ik dat precies doe…hoewel ik zeker daartoe bereid ben) aan de hand van een doorlopende discussie. Dan kan ik alleen maar zeggen dat jij als je wilt net zolang je nek stijf kunt houden totdat hij breekt, maar je daarmee compleet niets bereikt. Ik hoor graag wat anderen denken en ben moedig genoeg om mijn mening vervolgens bij te stellen aan de hand van nieuwe inzichten en informatie.

Dank je wel voor je waardeloze toevoeging aan deze discussie.

@Meester Rob,

Als je goed leest wat ik schrijf, dan zul je merken dat ik genoeg passie hem om hier te komen en mijn perspectief op de zaak te bieden terwijl ik voor alles uitgemaakt word en het nou niet bepaald een klimaat is waar andere perspectieven gerespecteerd worden. Ik kan wel wederom uitleggen dat het niveau van schrijven niets te maken heeft met de passie of het plezier dat iemand aan zijn werk heeft, maar volgens mij is dat niet nodig als je simpelweg eventjes de moeite leest mijn woorden in de vorige stukjes nogmaals te lezen.

Ik doe dit al 9 jaar met meer passie en plezier dan wie dan ook in deze industrie. Als mijn relaas niet van passie spreekt alleen maar omdat ik een afwijkende mening uitdraag dan van de kliek die zich persé journalisten wil noemen, dan vind ik dat geen groot bezwaar.

Ik heb namelijk niet de passie mijn beroep mooier te maken dan dat het is, maar wel de passie mijn baantje zo goed mogelijk te doen, waar ik overigens helemaal niets ‘serieus’ voor hoef te nemen, maar gewoon plezier moet hebben in wat ik doe. Of moet ik moet het serieus nemen dat het een miljarden industrie is om een stukje te schrijven? Die gedachte gaat echt niet door mijn hoofd als ik mijn aanzienlijke ervaring aanwend om een recentie te schrijven. Sterker nog, artikelen en spellen zijn vaak vele malen leuker als je ze niet al te serieus neemt. Maar of ik mezelf journalist noem of kabouter, of ik het niveau vergelijkt met schoolkrantjeswerk of wat dan ook, zegt niets over hoe hard en passievol ik mijn werk doe. Dank je wel.

Verder ken je me niet en weet jij niet hoe lichtzinnig ik wel of niet werk. Dat ik hier een mooie tegennoot lever in deze discussie is daar eveneens geen weerslag op. Lees de volgende zin en dan begrijp je misschien hoe onzinnig je conclusie is:

“De industrie en gamejournalistiek doet zichzelf te kort als mensen aan het roer staan die zo overdreven serieus over het medium schrijven en er mee omgaan. Belachelijk!”

Net zo’n valide punt toch?
Herman Dijkstra · 16-8-2009 · 15.04 uur

@Mirik Smit Als Chief Editor en eigenaar van Xboxworld.nl ga ik niet akkoord dat je met een paar mooie zinnen, voor het slapen gaan, alles vergoelijkt. Je vriendje Jordi Blauw noemt je op LinkedIn een vriendelijk gemotiveerd individu, die mensen inspireert om het beste uit zichzelf te halen. Als je daar voor staat, gedraag je er dan ook naar! Je komt hier met een aantal flinke beledigingen en schrijft dan @Meester Rob dat Bashers niet een klimaat is waar andere perspectieven gerespecteerd worden. Jammer, dit is Bashers nu juist wel. Ik had graag gezien dat je de mensen, waarmee je in aanraking komt, leert dat ze zichzelf serieus moeten nemen en dat het waarde heeft waar ze mee bezig zijn. Jij bent in een unieke positie om ze een stap verder te helpen. Leer ze niet alleen persberichten overschrijven en feiten op te sommen in een review. Leer ze journalistiek te bedrijven. Ik stel me zo voor dat bij Xboxworld een hoop jonge getalenteerde schrijvers als vrijwilliger werken. Daag ze uit, prikkel ze om onderzoek te gaan doen, persberichten na te bellen etc. Niet om het allemaal zo groot en belangrijk te maken maar omdat je anders, zoals ik het zie, een hoop passie en plezier laat liggen.
Mirik · 16-8-2009 · 15.34 uur

Hi Herman,

Ik kom hier niet om mensen te beledigen, volgens mij doe ik dat ook niet. Net zo min dat ik schoolkrantschrijvers beledig door een simpele vergelijking te trekken met schrijvers over games. Het spijt me als je je daardoor aangevallen voelt, maar dat is mijn bedoeling niet, ik probeer te illustreren wat in mijn ervaring het gross van het niveau in het gamesjournalisme is. Een schoolkrant kan net zo makkelijk goed of slecht zijn als een gamewebsite of blad. Als die vergelijking op onduistere reden niet te begrijpen is, van opper ik dit alternatief: gamesjournalisme is net zoals het schrijven voor een willekeurige andere specialistenmedia. Vul zelf in. Ik koos de schoolkrant.

Verder is je intentie prachtig, maar ik zit helaas niet dagelijks in de positie om mensen te trainen. Waarom? Omdat ik druk bezig ben met mijn dagelijkse taakjes af te krijgen en onze locale industrie helemaal niet zo interessant is voor het nabellen. Wij zitten niet al te dicht aan het vuur, de product managers hier ook niet. Die moeten in sommige situaties misschien een vijftal ‘corporate’ personen heen om toestemming te krijgen voor de meeste simpele distributie van informatie. Bel/mail je naar het buitenland wordt je veelal doorverwezen naar je lokale PM.

Plus, we hebben het hier over fundamenteel andere websites. Ik lever geen commentaar op een gebeurtenis of aankondiging, ik versla deze zo efficient en informatief, soms humoristisch, als ik dat kan. Tuurlijk is het leuk om een beetje te jakkeren over een spelletje, maar dat is niet het soort website dat ik draai. Daarvoor hebben we overigens wel hilarische columns, die af en toe verschijnen.

Iedereen doet op een andere manier hun gamesnieuws brengen en rapporteren. Als ik de onglamoreuze kant van het gebeuren vertegenwoordig en benoem, althans, zoals ik die zie, dan hoeft niemand zich daarom gekwetst te voelen. Ik voel me toch ook niet gekwetst omdat jullie een andere mening hebben en mij een flapdrol vinden? (hoewel jullie mij absoluut niet kennen…)

Ik geef aan dat dit geen vriendelijk klimaat is omdat ik persoonlijk door jan en allemaal beledigd wordt (ik ben een flapdrol, ik zeg domme dingen en ik heb ogenschijnlijk geen passie voor mijn werk) voor mijn afwijkende kijk op de zaak. Ik heb toch niemand persoonlijk uitgemaakt voor schoolkrantschrijver (net ALSOF dat al een belediging zou zijn)? Ik heb alleen de vergelijking getrokken ter illustratie van mijn perspectief op de zaak.

That’s all. Ik schrijf met genoegen in de toekomst een stukje voor Bashers over de seedy underbelly van de gameswereld en participeer in de discussie die daar uit voortkomt. Als jullie echt zo’n interesse hebben in andere perspectieven en benieuwd zijn naar hoe een ogenschijnlijk passieloze cynische flapdrol tegen de industrie aanlkijkt, dan zie ik jullie wens voor toekomstige bijdrage aan Bashers.nl graag tegemoet. ;) Mijn e-mail is niet moeilijk te vinden!
Ron Vorstermans · 16-8-2009 · 18.44 uur

Mirik, waar wil je nu eigenlijk heen met je dom relaas? Ik studeer Journalistiek en ik merk op mijn opleiding dat het precies jouw gedachtegoed is dat ervoor zorgt dat deze tak van de verslaggeving nooit serieus genomen zal worden.

Ik heb enkel je eerste post gelezen en ik kan niet anders zeggen dan: reinste onzin. Ik heb het niet over de NDA - deze wordt hopelijk niet in deze vorm ondertekend door welk medium dan ook - maar puur over je standpunt. Wij zijn veredelde schoonschrijvers? Come on now! Er is al genoeg ellende in de wereld en niet elke vorm van Journalistiek kenmerkt de taak van ‘waakhond van de samenleving’.

In plaats van het niet serieus nemen van onze eigen ‘task’, lijkt het me een beter idee om eens wat sterker te gaan staan als journalisten. Ik doel niet op ‘we tikken een biertje weg in de kroeg tijdens een perstrip’, maar gewoon puur op redactioneel vlak. Dat is precies wat we nodig hebben om deze bullshit NDA’s - welke sowieso nergens op slaan - tegen te gaan.

Ron
Jan M · 16-8-2009 · 18.56 uur

De beledigingen allerhande (foei!) weggedacht idd een interessante discussie. Ik zie Miriks punt wel. 95% van de ‘gamesjournalistiek’ is niet bepaald hoogstaand en bestaat uit mensen die al blij zijn als ze van de uitgever een gratis spelletje krijgen en nog even mogen karten ook. Ik gruwel als ik zo iemand zichzelf ‘journalist’ hoor noemen, het zijn verlengstukken van de industrie, of ze een spel nu de grond inboren of de hemel inprijzen. Sorry… Het zijn die andere 5% die het verschil maken en wat mij betreft gerust ‘journalist’ genoemd mogen worden. En het verschil ligt hem niet in het schrijven van beter reviews, wel in het vinden van betere invalshoeken en diepere achtergronden.
Ron Vorstermans · 16-8-2009 · 19.14 uur

Ik vraag me alleen af of deze diepte-artikelen daadwerkelijk bestaansrecht hebben. Lezen mensen de PU voor diepte-artikelen? Nou nee, in principe willen mensen gewoon weten of hun potentiele aankoop ‘t geld waard is. De EDGE komt er mee weg, maar zou een ander Nederlands blaadje er ook mee weg komen? Ik denk het persoonlijk van niet. Er lijkt gewoon minder vraag naar te zijn, waardoor het aanbod automatisch ook geen heil in deze aanpak ziet. Cirkeltje rond? Ik prijs deze artikelen enkel toe, maar commercieël weet ik niet of het in deze mediatak een succes kan worden.

Aan de andere kant, als EDGE het kan moeten wij het toch ook kunnen? Ach, uiteindelijk kun je er niet over oordelen voordat het gerealiseerd is natuulijk.
LucasSeuren · 16-8-2009 · 19.24 uur

Het is vast te realiseren, maar je zal het niet moeten vergelijken met een Power Unlimited. Zijn twee bladen met een totaal andere doelgroep. PU snijdt meer de TMF-doelgroep aan, terwijl een Edge een wat “serieuzer” medium is, waar achtergronden en inhoud wat meer centraal staan. Dat is absoluut niet negatief tegenover de PU bedoelt, die opzet is namelijk niet plots makkelijk te realiseren of zo, maar het is niet echt te vergelijken. Als je dus een Edge-type blad in NL zou willen lanceren moet je niet zoeken naar de gemiddelde PU-lezer, maar je zoekt een andere doelgroep.

Het zou denk ik dan ook best kunnen slagen. Veel mensen zijn nu eenmaal geïnteresseerd in die analyses en grondige artikelen en interviews die het volgens mij in de PU na niet goed zouden doen. Is die doelgroep kleiner, vast wel. Het is als met de Telegraaf tegenover een NRC, het eerste is veel makkelijker te consumeren en daardoor populairder. Maar de markt voor de NRC is er ook nog steeds.
Ron Vorstermans · 16-8-2009 · 19.35 uur

Los van de doelgroep natuurlijk, ik gebruikte PU enkel als voorbeeld.

Je hebt gelijk, het is MOGELIJK. Maar een blad over games wordt nu eenmaal met een geheel bedoeling gelezen dan een krant. Het is logischer dat mensen hun nieuws op een niet-luchtige manier willen consumeren dan hun informatie over een videogame. Daarnaast is Nederland is kleiner dan Engeland of de US en de doelgroep - en dus de afzet - is daardoor kleiner. Ik vraag me af hoe groot het publiek in Nederland is dat deze behoefte heeft.

Maar ja, het is zeker mogelijk. Het is moeilijk, dat merken wij ook, maar het kan. Echter dan moeten we onszelf wel eerst serieus nemen, iets wat journalisten als Mirik blijkbaar niet helemaal doen. No offense overigens Mirik, ik begrijp je standpunt.
LucasSeuren · 16-8-2009 · 20.22 uur

Maar goed, dat is dus een beetje wel de kern van het probleem denk ik. De wildgroei aan websites is er omdat men dan snel en makkelijk het nieuws heeft. Dat het niveau daarvan vervolgens niet erg boeiend is en de term “journalistiek” eigenlijk onwaardig is dan niet heel relevant meer. Uiteindelijk is het de consument die bepaalt en ik merk ook elke keer weer dat zodra wij serieuzere artikelen plaatsen van interviews tot inhoudelijke achtergronden het aantal views enorm afneemt, daarvoor komt men nu eenmaal niet op een website, of misschien zelfs het internet in het algemeen.

In dat opzicht zou je ook nog kunnen zeggen, waar doen veel mensen bij deze NDA moeilijk over. Immers, zoals Jan al aangeeft, 95% is niks meer dan een verlengstuk van de PR-machine van de industrie en heeft er in dat opzicht nog baat bij, nog last van en bij de overige 5% is het ook niet gelijk alsof alles wat ze doen het hoogste niveau haalt. Dat de industrie niet volwassen is moge duidelijk zijn, maar de vraag is inderdaad dan of er überhaupt behoefte is om te groeien. Als de consument het niet leest, dan kun je hoog en laag springen over het gebrek aan echte journalistiek, maar dan heeft het weinig zin om veranderingen door te voeren.
Mirik · 16-8-2009 · 20.27 uur

Nergens zeg ik dat ik niemand of mijn eigen werk niet serieus neem.

Mijn commentaar over serieusheid was van exclusief toepassing op hoe mensen het tekenen van deze NDA dramatiseren alsof je geen integriteit hebt als je akkoord gaat met het bevestigen van de rechten van Konami als leverancier van lek-gevoelige vroege spelcode en informatie.

Ron,ik ben toch blij dat je mijn ‘dom relaas’ begrijpt. No offence taken.
Niels ’t Hooft · 16-8-2009 · 21.01 uur

@Jan: Een aanzienlijk deel van de journalisten mag oninteressant werk leveren, maar hoe dat ertoe leidt dat de journalisten die het beter willen doen zich niet druk zouden moeten maken over een NDA, snap ik niet. En dat is wat Mirik zei: (ik parafraseer) “Stel je niet aan, waar hebben we het nu helemaal over?”

@Ron: Ik geloof persoonlijk steeds minder dat de toekomst van journalistiek, zeker voor nicheonderwerpen zoals games, in bedrukt papier ligt. Dan zijn er dus websites, die nauwelijks iets kosten om te runnen. Dat lijkt me een goede plek om te beginnen met betere gamejournalistiek. Daarnaast zijn er de mainstreammedia, die in mijn ogen dringend behoefte hebben aan goede gameverslaggeving om het beeld bij te stellen dat er van dit medium bestaat.

@Mirik: Hoe meer je draait, je eerdere reacties tegenspreekt en claimt dat je reacties slecht gelezen worden, hoe meer ik ervan overtuigd raak dat je gewoon een slechte schrijver bent. Als in: dat je je ideeën beroerd overbrengt via het geschreven woord. Je hebt ook verdacht veel woorden nodig om je punt te maken. Daarbij lijk je zelf ook nog eens slecht te lezen. Voorbeeld: een aantal reacties geleden haalde je ineens het argument ‘kunst’ erbij. (“Ik ben niet zo tolerant voor ‘kunst’ […]”) Ik had het over serieuze, feitelijke, diepgaande journalistieke producties, jij maakte er iets zweverigs van. Of had je mijn reacties wél goed gelezen en probeerde je bewust mijn woorden te manipuleren?
David Nieborg · 16-8-2009 · 21.22 uur

@ Mirik

Het kost mij dus wel moeite om jou serieus te nemen. En dat komt vooral omdat je jezelf en deze discussie, over NDA’s dus (!), niet serieus neemt (“WTF, Lekker dramatisch”). Wat verwacht je nu dat wij daarop zeggen? Toch is je bijdrage ergens nog wel zinnig. Ik raad een ieder die iets wil snappen van game journalistiek in Nederland dan ook aan jouw reactie(s) goed door te lezen.

Ik wil je oprecht niet beledigen, maar puur afgaande op je reacties kan ik maar tot een conclusie komen. Je reactie is namelijk exemplarisch en jij bent de belichaming van alles wat mis is met de vaderlandse game journalistiek; je gebrek aan ambitie, je anti-intellectuele, opportunistische en gemakzuchtige houding, je oncollegiale opstelling, en eenzijdige, onvolwassen en ahistorische blik op het werk van jezelf en je “collega’s”.

Jan heeft misschien wel gelijk en ben jij het rolmodel voor 95% van de huidige schrijvers. Als dat zo is zou ik dat jammer vinden. Ik lees nu eenmaal graag goede stukken over games.

Iets anders, heb jij wel eens een schoolkrant gelezen?

Ik dus namelijk wel. Mijn buurjongen schrijft (over games) voor zijn schoolkrant. Maar het niveau is, echt met alle respect voor wat hij doet, heel erg laag. Dat kan ook bijna niet anders. Hij moet het nog leren. Maar hij wil zo graag. Hij probeert mensen te interviewen, zich te verdiepen, na te denken voor hij wat opschrijft (tip van de dag!). Hij wil game journalist zijn en niets anders. Je moet wel heel cynisch zijn om hem als pretentieus neer te zetten. Hij wil niet (alleen) reviews schrijven maar is geïnteresseerd in wat de mensen om hem heen over games denken. Hij wil kritisch over games schrijven, praten en nadenken. Hij wil zich verdiepen en vooral heel veel leren.

Hij is 14.

Ik hoop dat hij jou niet als voorbeeld neemt. Want dan komt hij er nooit. En dat zou jammer zijn, want als ons vak iets nodig heeft zijn het kritische mensen met ambitie. Mensen met kennis en kunde, de Bissell’s en Radosh’en van deze wereld. Je zou die stukken maar geschreven hebben. DAT is game journalistiek. Die jongens tekenen echt nooit NDA’s en dat lees je in elke regel. Dat zijn de stukken die ervoor zorgen dat beleidsmakers (politici), ouders en opiniemakers denken: “He, dat wist ik niet, die spelletjes zijn dus niet allemaal gewelddadig/verslavend/enz.” En de eerste die beweert dat je Amerikaan moet zijn om zoiets te kunnen schrijven is echt een hele domme sukkel.

Overigens, “het betekend?”.
Floris · 16-8-2009 · 23.26 uur

@David Nieborg

Ik ben het helemaal met je eens. Dat is ook precies wat ik eerder al probeerde te zeggen.
Mirik · 16-8-2009 · 23.30 uur

Ware het niet dat het gebeurde, zou je denken dat het ongelofelijk was…

Wat is er aldus een analyse van het neusje van de zalm van het Nederlandse psychologengilde mis met iemand die simpelweg probeert een ander perspectief te bieden:

1. Flaprol
2. Dom
3. Kan niet schrijven
4. Voorbeeld van alles wat er mis is
5. Gebrek aan ambitie
6. Anti-intellectueel
7. Opportunistisch
8. Heeft een gemakzuchtige houding

Dan vergeet ik er voor het gemak maar een paar. Hoe durf je te claimen dat je hier een ander geluid verwelkomt als alles wat ik zeg buiten alle proporties in het negatieve wordt getrokken? Ik wil het liever niet hebben over de doch prangende de vraag waarom ik door iedereen uitgescholden word, maar over gamesjournalisme in Nederland. Voor mensen die zeggen dat ze de boel naar een hoger plan willen trekken, zijn jullie eerder verdacht veel bezig de ‘rest’ naar een lager plan te degraderen. Wekt ook, I’m sure.

Het ergste is, jullie kennen mij helemaal niet, waar durven jullie dan al die achterlijk levensomvattende conclusies uit te trekken? Wat heb ik jullie nou daadwerkelijk misdaan dat ik opeens een voorbeeld ben van ALLES wat er mis is met de industrie? Is de reden dat ik al 9 jaar lang met plezier mijn werk doe? Blijkbaar niet!

Zitten jullie echt zo verlegen om een zondebok om een lekker persoonlijk af te branden dat je dit in een groepje in de reacties van je eigen website aan durft?

Gelukkig ken ik mijzelf en weet ik wat ik bedoel en dat ik een leuke creatieve jongen ben om mee om te gaan, ik zou bijna geloven dat ik het monster van de gamesindustrie was.

Waar ik de beleefdheid heb om Niels aan te moedigen zulke artikelen te schrijven, hem te bevestigen in de andere rol die hij in de industrie wil hebben en aan te geven dat Herman nobele doeleinden heeft, is het blijkbaar te veel gevraagd om beleefdheid als wederdienst te mogen verwachten.

Ik denk dat jullie inderdaad jezelf net iets te serieus nemen als je meent dat het nodig is om door een simpel verschil aan perspectief, in hoe verre dat ook daadwerkelijk waar is, wat we niet meer zullen ontdekken omdat de discussie nu een brandstapel is, iemand zo belachelijk en onrechtvaardig te behandelen.

JE KENT ME NIET. Ik weet niet hoe lang jullie allemaal over games schrijven, maar ik heb het donker bruine vermoeden dat ik dat al een respectabele tijd doe. Misschien is het wijs om mijn perspectief en ervaring serieus te nemen. Dan leer je misschien iets wat je kunt gebruiken om het hele zooitje beter te maken, als dat je hartenwens is in deze wereld. Ik ben namelijk de kwaadste niet en heb zelf mijn diensten aangeboden ter bevordering van het leveren van verschillende perspectieven.

Sterker nog, door simpelweg beleeft met mensen om te gaan als ze je hun perspectief bieden, kun je samenwerken, kun je een accurater beeld vormen van de werkelijkheid aan de hand van meerdere blikvelden op de zaak die je belangrijk acht. Als je selectief wilt lezen en met je vrinden iemand om onduidelijk redenen onrechtmatig wilt censureren (want dat is het, denk maar niet dat het nog erg leuk is om hier te komen lezen waar ik nu weer voor uit gemaakt word), dan ben je volgens mij met iets compleet anders bezig dan je ‘serieuze’ gamesjournalisme.

Is dan gewoon een zielige (ongetwijfeld voor jullie zeer vermakelijke) sadistische pesterij, warmee je elkaar lekker naar de mond kunt praten ten koste van een valide contributie. Uitstekend hoor, maar dat doen ze op het schoolplein. Dan is duidelijk wie hier de ‘gamesjournalist’ is die probeert een stevige discussie probeert te voeren en wie niet.

Ik weet niet waarom je je buurjongetje hier bij betrekt en in welke alwetendheid je claimt dat ik geen goed voorbeeld voor die jongen kan zijn (of ik vergis mij en je hebt paranormale ervaring met hoe ik een jonge ambitieuze jongeman zou helpen dit vak te leren kennen???), een ding zou ik hem zeker niet leren. Dat is om zichzelf te serieus te nemen. Dat geeft hem de vrijheid om ook naar anderen te kunnen luisteren, om niet bij een elitaire kliek te horen en daardoor zichzelf nodeloze zelfcensuur op te leggen omdat hij acht dat het een beter is dan het ander. Zeker niet om vanuit zijn eigen nestje stront te gooien naar mensen die proberen een contributie te leveren.
Gerthein Boersma · 16-8-2009 · 23.45 uur

“Net zoals wetenschap en religie twee overlappende en bijzonder verwoven magisteria zijn en stiekem zo fundamenteel verschillen?”

In het licht van alle planken die je eerder in deze discussie al misslaat, kan ik je afraden om er ook nog totaal achterhaalde misvattingen over wetenschap en religie aan toe te voegen met dit soort voor ingewijden overduidelijk klok-horen-luiden verwijzinkjes. Met het idee van wetenschap en religie als aparte magisteria is immers al jaren geleden feilloos afgerekend, onder meer (en waarschijnlijk op de meeste overtuigende en complete wijze) door Herman Philipse in diens Atheïstisch Manifest.

Voor iemand die de wat meer diepgravende analyses van games en de gamesindustrie al gauw te pretentieus vindt, spreid je een opvallende neiging tot het onhandig namedroppen van intellectuele sjibbolets tentoon. Mag ik erop gokken dat je Nietzsche en Alighieri ook niet gelezen hebt?
Jos Bouman · 17-8-2009 · 2.01 uur

Ben het in grote lijnen eens met Mirik (behalve dan die schandelijke spelfouten en de ongelukkige uitlating over de overlapping tussen wetenschap en religie :-)). Tekenen of niet tekenen boeit zeer weinig en er kraait waarschijnlijk toch geen haan naar. Uit ervaring weet hij wel ongeveer waar je mee weg komt, en waar je een standje voor krijgt.

Beetje sneu verder hoe de goede man hier aangepakt wordt, gevalletje van selectieve verontwaardiging. Ga in op het aanbod van hem om een boekje open te doen over de seedy underbelly van de gameswereld en beoordeel dan of hij onafhankelijker is dan de meeste journalisten hier. Ik weet het antwoord al.
Boris van de Ven · 17-8-2009 · 2.52 uur

Zo nu en dan is Bashers een oase in een woestijn van gecopy-paste-slecht-vertaalde reviews en nieuwsberichten sites en ik wil Niels en David even feliciteren met dit nieuwe hoogtepunt. Ik lees Edge dit en Edge dat maar Nederland heeft met Bashers een site die dankzij dit soort artikelen en discussies de lat hoger legt voor alle game critici in nederland. applaus en meer van dit!

oh en trouwens..edge heeft een oplage van 15.000 stuks en draait al jaren verlies. Maar misschien komt dat door de azijnpissers die daar al lang vergeten zijn dat het spelen van videogames soms ook gewoon leuk kan zijn.
LucasSeuren · 17-8-2009 · 9.15 uur

@Boris is het probleem met Edge dan niet ook gewoon dat ze zichzelf te serieus zijn gaan nemen en hun werk als verheven kunstvorm zijn gaan zien? En is dat niet ook wat Mirik probeert te zeggen? Dat je je niet te serieus moet gaan nemen, omdat je dan feitelijk afstand neemt van je vak, het onderwerp waar je over schrijft, en de doelgroep waar je voor schrijft?

Gamesjournalisten zouden zichzelf net zo serieus moeten nemen, als ze dat al niet doen, als ieder ander persoon die zijn beroep uitoefent. Of dat nu een hartchirurg is of een postbeambte. Zolang je maar niet vergeet wie je bent en wat je behoort te doen.
Gerthein Boersma · 17-8-2009 · 9.52 uur

Natuurlijk is enige zelfrelativering wel op z’n plaats, al denk ik dat de discussie “Wie is waardevoller, een oncoloog of een gamesjournalist?” uiteindelijk niet al te vruchtbaar is. Misschien vruchtbaarder dan het herhalen van het eeuwenoude weetje dat Edge verliesgevend is, maar daar is alles mee gezegd. ;)

Niettemin: Bashers is een site waarop gepoogd wordt de discussie over games naar een hoger plan te tillen. Als dan je dan op zo’n site de eerste de beste discussie binnen dendert om het punt te maken dat op niveau discussiëren over games op zichzelf al een lichtelijk lachwekkende exercitie is, tsja… dan plaats je jezelf toch echt behoorlijk nadrukkelijk buiten/boven die (en in feite elke) discussie. Op z’n zachtst gezegd geen handige binnenkomer. En als anderen daar pittig op reageren, dan ben je weinig geloofwaardig als je vervolgens gaat jammeren dat jouw mening ook maar gewoon een mening is, die op basis van jouw kennis en ervaring in ‘t gamesjournalisme (sic) serieus dient te worden genomen.
Ruud · 17-8-2009 · 10.22 uur

Deze NDA is er alleen maar om het eigen bedrijf in te dekken. het is een logisch document wat al jaren bestaat en praktisch overal wordt toegepast.

Het is eigenlijk schandalig en tekenend dat de NDA nog niet zo bekend is in deze tak. Als een NDA dan ook nog eens zo dramatisch is opgesteld als deze, dan zie je inderdaad dat we nog te maken hebben met een industrie die niet goed of helemaal gevormd is.

Als je dit soort dingen niet kan en wilt accepteren, dan moet je daarvoor een goede reden hebben en daadwerkelijk ook contact gaan zoeken met de lverancier van de NDA.
Wen er maar alvast aan, want steeds meer en meer wilt men de geïnvesteerde miljoenen beschermen (en terecht).

ps: ik kan me ergens wel vinden in Mirik, maar afgezien van de inhoud is het schokkend dat een medium zoals Bashers denkt open en diepgaand te kunnen discussiëren met liefhebbers, maar ondertussen strooit met non-discussie-termen zoals: dom relaas, ongefundeerd etc. Dit maakt de discussie er niet beter op. tel daarbij op dat teveel mensen direct in het harnas springen waardoor hun relaas niet goed overkomt.
Ron Vorstermans · 17-8-2009 · 10.33 uur

Een NDA wordt is de journalistiek altijd als onzin of in sommige gevallen zelfs als onwettig gezien. Wanneer je het bekijkt vanuit het commerciële standpunt (of die van de uitgever) lijkt het niet meer dan logisch, maar journalisten zullen NDA’s altijd als lastig of problematisch ervaren. Aard van het beestje, denk ik.

Deze NDA zal vast wel in deze vorm door sommige media ondertekend worden. Dat is geen schande, want Konami wil zich inderdaad indekken tegen al het persgeweld uit Amerika en andere kleine niet-commerciële websites . Maar toch, het BLIJFT een inbreuk op de persvrijheid, al zij het geen erge. Dat dat ons niet aanstaat is dan ook vrij normaal. Nieuwe ontwikkelingen zijn niet altijd slecht, maar mijn inziens stuwt deze ontwikkeling de verantwoordelijkheid van een journalist geheel de verkeerde kan uit.
Gerthein Boersma · 17-8-2009 · 10.45 uur

“Ik schrijf met genoegen in de toekomst een stukje voor Bashers over de seedy underbelly van de gameswereld en participeer in de discussie die daar uit voortkomt.”

Hier had ik overheen gelezen, mijn excuses (ik vroeg me al af waar Jos aan refereerde). Dit lijkt me een uitstekend idee en ik zou er zeer benieuwd naar zijn. Waar het mij om gaat is dat “hoe het zou móéten werken” in de gamesjournalistiek zeker een discussie waard is, en Davids stukje is een aardige poging om daar een bijdrage aan te leveren.

De staat van de Nederlandse gamesjournalistiek is naar alle waarschijnlijkheid inderdaad ongeveer zo deplorabel als jij impliceert, een land der blinden dat geregeerd wordt door bijziende eenogigen, die zich bovendien belangverstrengelingen permitteren die in andere takken van sport uit den boze zouden zijn. Maar dat doet mijns inziens niks af aan het feit dat gamesjournalistiek wel degelijk mógelijk is. En er zijn wel degelijk lichtpuntjes die dat bewijzen.

Neemt niet weg dat het bijzonder informatief kan zijn om het landschap van dat land der blinden eens in kaart te brengen en zodoende “Hoe het zou móéten werken” te contrasteren met “hoe het in de praktijk (meestal) werkt”. Ik zou zo’n stuk zeker lezen.
Niels ’t Hooft · 17-8-2009 · 10.50 uur

@Boris: Dank voor je compliment, maar hoe kom je aan die oplage van 15.000 van Edge? Voor zover ik weet was het tot 2005/2006 een van de weinige Engelse gamebladen waar nog groei in zat en is het sindsdien wel iets gaan krimpen, maar zit het nog steeds ergens tussen de 25.000 en 30.000. (Even opgezocht op Wikipedia, ja, heel betrouwbaar :-), en daar staat 28.898 voor de tweede helft van 2008. Hoe winst- of verliesgevend het verder is weet ik niet, maar toegang - tot bedrijven en games - en prestige zullen er ongetwijfeld aan bijdragen dat de uitgever het blijft maken.)
Mirik · 17-8-2009 · 11.31 uur

In tegenstelling tot wat mensen hier zeggen, heb ik nergens lopen roepen dat de staat van onze industrie deplorabel is. Het enige wat ik gezegd heb is dat het niveau van het meeste ‘gamesjournalisme’ laag is. Niet dat dit slecht is of de industrie geen recht doet. Ik vind het leuk als iemand een game krijgt en plezier heeft met wat (misschien slechte) berichtjes plaatsen. Good on them, daar houd ik wel van. Je moet ergens beginnen. Ik vind al het werk van jong en oud in deze industrie admirabel en leuk. Alle toekomstige Game Kings, Bashers en weet ik wat ,moeten ergens beginnen. Ik zie dat dan ook niet als een probleem maar als een mogelijke voedingsbodem voor toekomstig talent. Ik zie wel als een probleem dat mensen zich, zoals deze complete discussie bewijst, te serieus nemen waar dat niet nodig is, waar inmiddels een paar mensen het overduidelijk mee eens zijn.

Verder tekent iedereen die ik ontmoet heb in de industrie, in de negen jaar dat ik dit doe, op evenementen of na verzoek van uitgevers een assortiment aan NDA’s en nog nooit heb ik mij persoonlijk belemmerd gevoeld in mijn integriteit om een artikel, zij het een preview, review, commentaar of whatever, te schrijven. Sta er gewoon niet bij stil, het is routine om een blad te tekenen wat de waardevolle en gevoelige code en informatie van een uitgever waarborgt. Dat betekend niet dat je niet ‘vrij’ bent te schrijven wat je wilt. Misschien ben je niet vrij te schrijven WANNEER je wilt, maar zoals ik probeer te relativeren, we hebben het hier over games, geen schadelijk embargo op het onthullen van een kankerverwekkende voedseltoevoeging die in elk pak melk zit.

@Gerthein Boersma

Dat is een interessante discussie in zijn eigen recht, die ik ondanks dat je complete eerste reactie een waardeloze toevoegingen tot deze discussie, wil adresseren. Als we religie definiëren als een gedachtegoed dat iets probeert te vertellen over onze wereld en onze werkelijkheid (God heeft deze geschapen en God luistert naar onze berichten en geeft ons wat wij verdienen, etc bedenk er maar een paar), dan ontkomt deze er niet aan zich te bevinden in het gebied van de wetenschap, het enige gereedschap dat daadwerkelijk iets feitelijk kan zeggen over de werkelijkheid. Daar is dan toch duidelijk vlak een waarop de wetenschap en religie beide claims maken over de werkelijkheid en dus overlappen en toetsbaar zijn tegen elkaar? Wat er ook in het Atheïstisch Manifesto staat. *Gerthein ongein modus* HEB JE DAT WEL GELEZEN?????? */geintje*

Of het onterecht is dat alle geloven iets claimen te kunnen zeggen over de meetbare werkelijkheid, is een andere zaak, ongetwijfeld hoe het Atheïstisch Manifesto de zaak neerzet. Zo is het echter in de praktijk wel.

Verder breng je jezelf toch lichtelijk ten schande met je commentaren en implicaties over hoe slim ik wel of te niet in jouw ogen ben en wat ik wel of te niet lees (alsof dat überhaupt weerslag is op iemand zijn intelligentie??). Daar heb jij helemaal geen kennis van maar ik begrijp dat het leuk scoren is door die dingen te roepen over de persoon die onpopulair is, daarvoor een pluim.

Het is echter niet meer dan een mooie reflectie op jezelf als je zo durft te praten tegen iemand die je niet kent en met een standpunt dat nu in de nasleep van deze bar slechte discussie op een site die claimt alle stemmen respect te bieden, ogenschijnlijk door iedereen geaccepteerd wordt en als belangrijk geacht wordt.

Plus, wie loopt er nou te jammeren? Ik word hier persoonlijk afgebrand alleen OMDAT ik gamesjournalisme vergelijk met schoolkrantjournalisme. Wie is hier nou onrechtvaardig op zijn tenen getrapt? De persoon waar karaktermoord op wordt gepleegd en waar jij vrolijk aan mee doet, of de mensen die jammeren omdat ze een andere mening (hoe stevig ook) horen dan die van hun? It boggles the mind.

Anyways, ik ben blij dat er iets goeds uit voortgekomen is en ik jullie schoppend en schreeuwen de realiteit in heb kunnen trekken, al zij het ten koste van onredelijke karkaterisatie.
Mirik · 17-8-2009 · 11.36 uur

*karakterisatie

Plus mijn zin om nog een stukje voor deze kliek is helaas wel dramatisch gekelderd na deze zondvloed aan misinterpretaties, beledigingen en beschuldigingen.
Gerthein Boersma · 17-8-2009 · 11.44 uur

“Als we religie definiëren als een gedachtegoed dat iets probeert te vertellen over onze wereld en onze werkelijkheid (God heeft deze geschapen en God luistert naar onze berichten en geeft ons wat wij verdienen, etc bedenk er maar een paar), dan ontkomt deze er niet aan zich te bevinden in het gebied van de wetenschap, het enige gereedschap dat daadwerkelijk iets feitelijk kan zeggen over de werkelijkheid.”

Ach so, dan heb ik je eerdere post verkeerd begrepen. We verwerpen beide het NOMA-principe. Je wekte de indruk wetenschap en religie naast elkaar te willen plaatsen, vandaar. Het mag duidelijk zijn dat ik de conclusies van Philipse onderschrijf (ik heb het AM zeker gelezen en ik denk dat eenieder die dat doet, niet anders kan dan Philipse gelijk geven) en dus ook het bovenstaande citaat (dat in feite één van Philipses kernpunten is).

Wat mijn standpunt in de “Is gamesjournalistiek érg?”-discussie wil ik niet de zoveelste persoon zijn die hier lelijk in herhaling valt. Ik verwijs naar mijn post van 10.45, die je misschien gemist had toen je je vorige epistel aan het tikken was. ;)
Gerthein Boersma · 17-8-2009 · 11.47 uur

“Plus mijn zin om nog een stukje voor deze kliek is helaas wel dramatisch gekelderd na deze zondvloed aan misinterpretaties, beledigingen en beschuldigingen.”

Ik snap dat je daar de spreekwoordelijke kracht niet meer voor hebt, maar Bashers is natuurlijk niet de enige plek op het web waar zo’n stuk geplaatst zou kunnen worden. Ik zou overigens ook bereid zijn om aan een dergelijk stuk mee te werken en mijn eigen ervaringen te delen.
Mirik · 17-8-2009 · 12.11 uur

Gerthein:

Ah, right, ging er inderdaad vanuit dat mijn bedoeling wel degelijk te vinden was in het AM, vandaar de verduidelijking. Voordat je me ook nog eens misinterpreteert als een schaap Gods, dat zou namelijk een stap te ver gaan… ;o) Hardcore Atheisten (and the generally sane) unite.

Anyways, werk in dat geval met plezier mee aan een artikel, you know how to reach me.
David Nieborg · 17-8-2009 · 13.32 uur

Dat goede (game) journalistiek duur, lastig, ondankbaar en moeilijk is, dat is helemaal waar. Maar dat is geen reden om het niet na te streven. Ik vind dit bijvoorbeeld een goed en origineel journalistiek artikel over games: In game is de held altijd blank. Is ook geen NDA aan te pas gekomen :).

@ Niels

De oplage van EDGE (Juli-December 2008) is/was inderdaad 28.898, staat in de laatste EDGE op p5. Verbaast mij wel dat ze zelfs met zoveel advertenties verlies draaien.

@ Mirik

Ik zou het niet erg vinden als je je beperkt tot het onderwerp (NDA’s en de zin en onzin van game journalistiek), off-topic discussies over religie e.d. zijn echt iets voor op je eigen blog/website/verjaardag.
Mirik · 17-8-2009 · 13.49 uur

@ David:

Ik zou het ook helemaal niet erg vinden om met respect bejegend te worden voor mijn ervaringen en meningen, maar we kunnen nou eenmaal niet alles hebben. ;o) Plus ik hoop voor je vrienden familie dat je ze op jouw eigen verjaardag niet uitmaakt voor ‘alles wat er mis is met —-’ als ze je mening niet delen. Behandel anderen zoals je wilt dat ze jou behandelen.

Verder lijkt me duidelijk dat de Edge geld bloedt omdat ze (veel?) minder oplage hebben dan bijvoorbeeld de Power Unlimited in een land met 20x zo veel mensen.
Gerthein Boersma · 17-8-2009 · 13.51 uur

De oplage van Edge blijkt dus, na enig rudimentair onderzoek, ongeveer twee keer meer dan de gesuggereerde 15.000. Dus wie zegt dat ‘Edge draait verlies’ niet evenzeer een achterhaald broodje aap is? Als ik zie hoe vaak er klakkeloos geroepen wordt dat de gamesindustrie groter is dan Hollywood, lijkt scepsis me op z’n plaats met betrekking tot dit soort claims.

Ik zou het ook niet erg vinden als we het hier tot het onderwerp kunnen beperken, maar ik zou het ook niet erg vinden als we nog úren over het theisme zouden ouwehoeren. Mijn neefje onderschrijft het NOMA overigens nog steeds wél, ook na lezing van het Atheïstisch Manifest.

-pause for dramatic effect-

Hij is dertien!

;-)
Freek · 17-8-2009 · 14.47 uur

Goed artikel en een leuke discussie.

Mij schoot meteen het prinsjesdag voorbeeld binnen. Het RNC heeft het wigeren van de geheimhoudingsverklaring na lange tijd ook gewonnen. Ik zie eigenlijk geen reden om rare verdragen te gaan tekenen als het nieuws/review/preview ook op andere manieren binnen kan komen. Nu is dat met de stroom van preview-games natuurlijk lastig maar wat let je om je verlaggevers op een andere manier aan nieuwsgaring te doen? Op je reet gaan zitten wachten tot ze het komen vertellen is niet echt journalistiek.
Freek · 17-8-2009 · 14.48 uur

@ Mirik P.S. Edge draait prima, check je bronnen.
Mirik · 17-8-2009 · 15.57 uur

Mijn bron is de eerdere suggesties dat dit het geval is in deze discussie. Ik wordt er niet warm of koud van of dit wel of niet zo is, maar als het zo is, dan lijkt me de reden dat de oplages zo minuscul zijn voor een US blad.

Hoeveel heeft GameInformer (het grootste blad?) aan subscripties?
Gerthein Boersma · 17-8-2009 · 17.27 uur

Edge is Brits. Dat had Niels je ook kunnen vertellen, maar die vindt Twitteren leuker. ;-)
Vincent Leeuw · 17-8-2009 · 17.42 uur

Mag ik even toevoegen dat Game Informer een eigen uitgave is van winkelketen GameStop en in die mate een afwijkende oplage heeft ten opzichte van andere bladen. Het blad wordt al gratis verstrekt zodra je een kortingskaart neemt daar en schijnt opgedrongen te worden bij een aankoop.
Gerthein Boersma · 18-8-2009 · 10.43 uur

Aha. Té los dus.

Het publiek scandeert al: “Hon-derd! Hon-derd! Hon-derd!” ;-)
Aerschtuner · 18-8-2009 · 11.14 uur

Volgens mij heeft JJ hier met verbazing geroepen dat er geen clubje bestaat die de belangen van gamejournalisten behartigt. Is het een utopie, omdat die club waarschijnlijk slechts relevant is voor de eerder genoemde 5% capabele journalisten? Of zou het een reële optie zijn voor de complete schrijvende bevolking?

Als ik de discussie hier lees, neig ik naar de utopie….

Verder mijn complimenten voor dit stuk en de algehele inhoud van Bashers.nl. Ik heb de site net ontdekt, maar doe hier veel inspiratie op en leer veel bij. Niet alleen in de artikelen, maar ook (misschien zelfs wel voornamelijk) in de reacties.
Mirik · 18-8-2009 · 12.10 uur

Vincent:

Dat moet dan wel een super-droombaan zijn bij GameInformer! Je blad komt gratis in de handen van de gamers terecht, geweldig! :o) Hot damn ik zou een arm en een been geven als XBW bij een gameswinkelketen gepromoot werd met een weggeven van een gratis blad ofzo. (Power Unlimited doet deze promo’s ook no doubt?)

Plus, de oplage is natuurlijk bijzonder positief geflateerd door de weggeef-taktiek en een magazine gooi je over zijn algemeenheid niet weg. Daar kijk je op zijn minst even in en misschien neem je een abbo, dus is het zeker wel positief nuttig om ze overal bij weg te geven voor adverteerders en de subscriptiebasis.

Dan moet je wel de subscriptie en advertentie-massa hebben om die kosten te kunnen dragen. Ik ga er vanuit dat Edge dit ook in kleinere mate doet bij speciale acties en promoties.

Dat het eigendom is van GameSpot is misschien vanuit ons perspectief niet direct integer, maar we weten natuurlijk niet hoe die redactie in elkaar zit en of die jongens misschien hardstikke serieus hun werk doen.
Qwark · 18-8-2009 · 12.15 uur

Steuntje in de rug van mij voor Mirik. Heerlijk cynisch en zwartgallige visie die roering schept omdat iedereen diep van binnen weet dat hij gelijk heeft. We zijn inderdaad maar schoolkrantschrijvers die nooit echt iets nuttigs met ons leven hebben gedaan en de enkele voorbeelden van goede Nederlandse artikelen maken deze wereld geen greintje relevanter. Ik ga m’n studie maar weer ‘s oppakken denk ik.
Mirik · 18-8-2009 · 12.17 uur

*GameStop de retailer, pardon.
Vincent Leeuw · 18-8-2009 · 12.56 uur

@Mirik Het gaat ook niet zo zeer om de integriteit. Het gaat erom dat de oplage daardoor niet op zichzelf staat en daardoor minder een afspiegeling is van of consumenten het blad waarderen op inhoud (of überhaupt lezen, al is de kans wel groter).

Integriteit is sowieso nutteloos als je publiek iets anders wilt hebben. Dat is uiteindelijk ook waar je naar toe behoort te werken (al was het alleen maar om financiële redenen). Edge heeft zich langzaam aan meer gepositioneerd als een internationaal industrieblad en minder als een Brits tabloid-achtig consumentenblad. Door in een niche te zitten kunnen afwijkende oplages door andere factoren worden opgevangen. Al is dat natuurlijk geen garantie.

Als de PU en Edge van schrijfstijl en inhoud zouden wisselen, is de kans groot dat beide bladen subiet omvallen. Maak je het je lezers niet naar de zin (of erger, merk je ze niet op), dan is er totaal geen basis voor wel of niet ‘ethisch verantwoord’ schrijven.

Overigens, in Nederland zit Games Guide op ongeveer hetzelfde spoor als Game Informer. (Aangezien je wel erg verbaasd lijkt over het concept van Game Informer, of niet?)
Mirik · 18-8-2009 · 13.02 uur

Niet verbaast, was tijdens schrijven erg enthousiast over de voorstelling die ik mij maakte dat mijn schrijven gratis overal in grote oplage werd weggegeven ter promotie. :)

Stelde mij verder voor dat bladen dit regulier als effectieve promotiemethose gebruikte.

Games Guide is exclusief een gratis blad, of heb ik dat verkeerd? Gelijk de bladen ‘Preview’ voor films of ‘Metro’ voor nieuws.

Echter heeft GameInformer ook een grote subscriptiebasis plus een deel verkopen, mede dankzij hun distributiemethodes, no doubt?
-K · 31-8-2009 · 6.44 uur

Ik kan niet anders zeggen dan dat ik het grotendeels eens ben met Mirik. De pompeuze houding om ‘gamesjournalistiek’ te verbeteren door zelf de lat zogenaamd hoger te leggen, doet me denken aan ene Jonathan Blow, een ontwikkelaar van wie ik slechts kan hopen dat hij binnen aanzienlijke tijd onder een vrachtwagen komt (ik heb iets tegen hem en zijn uitlatingen over de industrie, maar die mening bespaar ik jullie).

Laten we wel zijn: we schrijven over games. Mirik’s houding komt wellicht over als een belediging, maar het is zeker gefundeerd. Hoezeer ik ook mijn best doe om eerlijk en kritisch over games te schrijven, er zijn grenzen. De gebruikelijke meuk zoals recensies en dergelijke, zijn gelimiteerd door het onderwerp en het gegeven doel. De uitzonderlijke stukjes die Niels ‘t Hooft aandraagt zijn vermakelijk en bijzonder, maar ze tillen de gamesjournalistiek niet naar een hoger niveau. De stukjes an sich zijn kunstig en mooi, maar betekent dit dat recensies (wat toch wel het bestaansrecht is van gamesjournalisten) voortaan op een nieuwe, revolutionaire wijze geschreven gaan worden? Lijkt me stug. De teksten zelf zijn wellicht kunst, games als medium en de journalistiek er omheen worden hier niet beter of slechter van.

We kunnen een artikel tikken over games dat moeilijker is dan het onderwerp en het doel van dit onderwerp zelf. We kunnen onszelf onnodig elitair voordoen, alsof wij zo ervaren en literair zijn dat gamers tegen ons, de schrijvers, op moeten kijken. Zeer mogelijk. Wat bereiken we er mee? Geen fuck. We zouden dit doen puur uit zelfverbetering, en zelfverbetering is masturbatie. We helpen hier niemand mee, we doen dit om onszelf op te trekken aan iets dat wij voortbrengen.

Maar werkelijk mensen: neem jezelf niet te serieus. Kwaliteitsartikelen tikken willen we allemaal en daar moeten we zeker naar streven. Taalkundig wil ik dat alles goed in elkaar zit, dan word je gewoon sneller serieus genomen. Ik wil mensen informeren of lichtelijk aan het denken zetten over hetgeen ze spelen. En ik probeer alles op logica te laten leunen; argumenten moeten hout snijden en lezers moeten deze na een enkele keer lezen direct begrijpen. Daarmee doe je jezelf als site/blad een plezier, dat is goed voor je lezers en dus willen ze bij je blijven. Maar alles wat aan dit doel voorbij schiet is een uiting van kunst, en kunst doe je om het maken van kunst, niet om jezelf hoogwaardig voor te doen of om al het andere lager te doen lijken.

De gamesjournalistiek stelt geen reet voor omdat de journalistiek in games geen reet voorstelt. Je kan de meest fascinerende dingen met je fecaliën uithalen, het principe van de stoelgang, zitten en schijten, stelt niets voor. Omdat een paar bunzingen een prachtige sculptuur maken met hun uitwerpselen of op bijzondere wijze een drol naar buiten werken, betekent dit niet dat schijten in z’n geheel naar een hoger niveau getild is. Met journalistiek net zo. Hoe mooi en tof sommige lui ook schrijven, het principe van een recensie en een nieuwsbericht blijft hetzelfde. En zonder deze twee onveranderbare elementen is er geen gamesjournalistiek.

In plaats van elitair doen en zeggen dat Mirik geen goede ‘journalist’ is (zoals Niels ‘t Hooft doet door te zeggen “Je bént een journalist, flapdrol. Nu nog de ambitie om ook een góéie te worden”) kan je ook naar jezelf kijken en de relativiteit beseffen. Wat moet Mirik doen en slaagt hij daarin? Hij wil zijn lezers informeren op duidelijke wijze. Of hem dat lukt is aan de lezer, niet aan één lid van Bashers.

Goed, ik ben door mijn Black Label heen dus ik kap er mee. Toedels.
Niels ’t Hooft · 31-8-2009 · 11.10 uur

@-K:

Een paar dingen waarover ik me verbaas in deze discussie:

1. Dat de twee artikelen die ik linkte worden gezien als ‘kunstig’. Mirik haalde die grap al uit en jij doet het nu weer. Volgens mij zijn die stukken gewoon goed geresearchte en geschreven reportages. Verhalende beschrijvingen van fenomenen met een boel citaten van betrokkenen. Met een woord als ‘kunstig’ plak je er een zweverig, elitair label op, alsof ze alleen interessant zouden zijn voor een klein groepje intellectuele warhoofden. Terwijl het volgens mij juist oerleesbare stukken zijn die interessante zaken (games) voor een breed publiek inzichtelijk maken.

2. De assumptie dat gamejournalistiek alleen voor gamers is en zich logischerwijs vooral in reviews afspeelt. Ten eerste vervaagt het begrip ‘gamer’: iedereen heeft inmiddels wel eens een game gespeeld of heeft wel eens gedacht: goh, die spelletjes, het is me wat. Voor die mensen kun je dus ook schrijven. En ook als je je wel op fanatieke gamers richt is er een wereld te winnen is in verhalen over ontwikkelaars, trendartikelen, opiniestukken, en ga zo maar door.

3. De waarde die kennelijk aan het woord ‘journalistiek’ kleeft. Ik verwijt Mirik dat hij het lachwekkend vindt om zijn werk journalistiek te noemen, terwijl dit toch duidelijk is wat hij doet (op Wikipedia is de definitie zoiets als “informatie verzamelen, bewerken en publiceren”).

4. Dat bepaalde mensen zo’n issue hebben met dingen ‘serieus nemen’. Jij doet het nu ook weer: eerst beschrijf je dat je je werk serieus neemt: “Taalkundig wil ik dat alles goed in elkaar zit, dan word je gewoon sneller serieus genomen. Ik wil mensen informeren of lichtelijk aan het denken zetten over hetgeen ze spelen. En ik probeer alles op logica te laten leunen; argumenten moeten hout snijden en lezers moeten deze na een enkele keer lezen direct begrijpen.” Vervolgens breek je dit alles weer af door te zeggen dat gamejournalistiek geen reet voorstelt. I don’t get it. Probeer je nou serieus zo goed mogelijk werk af te leveren of niet? Volgens mij wel. Waarom doe je er dan zo laconiek over. Dit is waarom ik het woord “zelfbeeldissue” voor Mirik uit de kast haalde. Die jongen stampte hier binnen en deed alsof het allemaal één grote grap is, om vervolgens uit te leggen dat hij het wel serieus neemt, maar er niet te serieus over wil doen.

Trouwens, over dat flapdrolcitaat. Laat ik dat eens expliciet maken. Wat ik daar zeg is dat als je zegt dat je geen journalist bent (wat je gezien de definitie van het woord duidelijk wel bent), een soort jokerkaart uitspeelt die je immuun maakt voor alle inhoudelijke kritiek. Want je bent toch geen journalist, ha, je bent maar een schoolkrantschrijver! Ach, ik heb een fout gemaakt, maar joh, dit is maar een hobby! Hahaha!

Ik zeg dus niet dat Mirik geen goede journalist is. Ik zeg dat Mirik zichzelf gewoon journalist moet noemen en dat hij zich dus op dezelfde schaal moet plaatsen als alle andere journalisten. Zodat hij net zoals iedereen aangerekend kan worden op de dingen die hij minder goed doet en geprezen kan worden voor de dingen die hij uitmuntend doet. Dat hij kortom zijn vak serieus neemt en dit ook uitdraagt. Accountability heet dat.

Volgens mij is het belangrijk dat we games (waar mensen veel tijd en geld in steken en wat dús belangrijk is) de plek in de media geven die het verdient. Die plek hebben games nog niet. En dus moeten we verdorie ons best doen.
Seth van der Meer · 31-8-2009 · 11.53 uur

Het is een interessante discussie geworden, maar volgens mij is er een aantal zaken door elkaar gaan lopen.

1.Zijn games het ‘waard’ om inhoudelijk en op niveau over te schrijven? (een vraag die de muziek journalisten in de jaren 50 ook bezig hield toen Elvis CS hun opwachting maatkten). Het antwoord is mijns inziens: nee. Helaas is het medium nog niet zo ver. Uitzonderingen daargelaten. Ik vind dat overigens van veel films, televisie, theater en muziek. En ik vind dat ook van auto’s. Jeremy Clarkson is desondanks een journalist. Omdat (zie 2)

2. Omdat het fenomeen gaming als vorm van entertainment een maatschappelijke ontwikkeling is, waarbij je vraagtekens, uitroeptekens en andere tekens mag en moet plaatsen. Er zit een industrie achter. Er zit een visie achter. Er zijn psychosociale aspecten die onderzocht (moeten) worden. Het heeft, met andere woorden, een impact op de samenleving. Deze trends en ontwikkelingen geven een beeld van een cultuur. Journalisten stellen zaken aan de kaak, geven duiding aan de wereld om ons heen en spotten ontwikkelingen. Elke industrie verdient haar eigen journalisten (of bloggers of hoe je ze ook wilt noemen). En daarom doen Clarkson CS aan journalistiek: zij durven auto’s ook af te zeiken. En de auto-industrie blijft meewerken, exemplaren ter review aanbieden en stellen zich ook sportief op.

3. Kwaliteit van schrijven of onderzoeken is wat een goede van een slechte journalist onderscheidt. Een journalist van een derderangs huis-tuin-en-keuken sufferdje is wellicht een mindere journalist dan NRC’s Top Reporter (Niels? ;-) maar als hij relevante zaken duiding geeft voor een ontvankelijk publiek, mag hij wat mij betreft in de rij van journalisten, zelfs al gaat het over het grote kattenmeppersdrama in de wijk Zuilen. Niet het onderwerp maakt de goede journalist.

Als je dus gamereviews schrijft, heb je de keuze: tik je het persbericht over en speel je het eerste level (daarom vind ik veel gamereviews zo slecht) of speel je de hele game, denk je na over de doelgroep voor wie het bestemd is, interview je de spelers en de makers, doe je onderzoek naar het onderscheidend vermogen van de game of de te verwachten populariteit van deze game, kortom: gedraag je je als een journalist of als een schoolkrantredacteur?

Het feit dat “jullie” in een dergelijke discussie zijn beland, geeft mij in elk geval het signaal dat de game journalisten zelf nog aan het ontwikkelen zijn. En het resultaat zal zijn dat de groep ‘t Hooft in elk geval de moed heeft om zijn vakgebied kritisch te beschouwen en daarvan hopelijk te leren en te verbeteren als journalist en dat de groep Mirik zich gaat richten op de schone taak die service journalistiek wordt genoemd (in game termen: het hoogste level voor ex-schoolkrant redacteuren zoals ik zelf ook ooit was) . Aangezien 80-90% van kranten, tijdschriften en websites daarmee vol staat en dus in een behoefte voorziet, denk ik dat de groep Mirik economisch gezien een slimme keuze maakt, en dat de groep ‘t Hooft de artikelen gaat schrijven die ik uiteindelijk wil lezen om iets te leren over de industrie, haar spelers en hopelijk ook de game cultuur.

En nu moeten jullie maar weer eens aan het werk, want er ligt nog een hele stapel persberichten van de GamesCom te wachten op een bewerking… ach, WTF, het is al 12 uur, knippen en plakken dan maar.
-K · 31-8-2009 · 12.31 uur

1. Dat komt omdat het zeer uitgebreide reportages zijn die buitensporig zijn. Er is meer moeite in gestoken dan in het gemiddelde artikel, er wordt sfeer gecreëerd, het zijn bijzondere stukken. “Een goede achtergrondreportage is een informatief stukje literatuur,” vertelde een docent op mijn opleiding Journalistiek ooit. Vandaar het woord ‘kunstig’, een term die ik nog steeds van toepassing vind.

2. Ja, er zijn veel verschillende soorten artikelen te schrijven. Toch draait gamesjournalistiek om het weergeven van wat er gebeurt in de industrie, en die industrie is tweeledig: het is serieuze business, maar het draait om fun. Voor mij is ‘gamesjournalistiek’ net zo serieus als ‘filmjournalistiek’ en op hetzelfde principe gebaseerd. Het gaat om de materie, games, en het berichtgeven hierover. Games hebben een extra laag, de interactiviteit, en daar kunnen ontwikkelaars nieuwe dingen mee doen. Ook hier berichten we over. Maar als het puntje bij paaltje komt, zal het schrijven over entertainment een laagje zelfrelativering moeten bevatten om te beseffen waar het eigenlijk over gaat. Hoe tof je games ook vindt, hoeveel geld er ook in omgaat, dit zijn voor mij geen redenen om hele lappen literatuur te gaan schrijven voor mensen die daar niet op zitten te wachten.

3. Wat ik dus net zeg: het is journalistiek, maar over vrijetijdsbesteding. We moeten niet doen alsof het meer is dan het werkelijk is, en we hoeven er ook niet meer van te maken. Van mij mag je dat proberen, alleen wordt het waarschijnlijk niet gigantisch winstgevend. En waar doe je het dan voor? Schrijf je dan om te schrijven? Schrijf je voor jezelf? Want in die gevallen lijkt het me meer richting ‘kunst’ gaan dan journalistiek.

4. Je verwart hier iets. Mijn artikelen wil ik op een zeker niveau hebben qua inhoud. Er moet iets achter zitten. Niet altijd, overigens, soms is onzin schrijven en op teentjes trappen gewoon leuk. Maar dat doe ik omdat dat onderdeel is van mijn opinie, mijn houding tegenover games. Verwar dit niet met een poging tot hoogstaande literatuur, zodra je ook maar iets van mij leest zul je al snel zien dat ik ‘kleurrijk taalgebruik’ hanteer en daar word ik dan ook op aangevallen. Ik wil goed werk afleveren zodat mensen daar niets op af te dingen hebben, maar ik wil ook gewoon lol hebben in wat ik doe. Ik doe mijn best om een tof artikel te plaatsen, maar ik neem mijzelf als persoon niet te serieus (waardoor ik nooit beledigd kan worden door woorden en al die doodsbedreigingen niet als ernstig beschouw). Ik ben slechts een schrijvertje dat stukjes tikt over games die een poging doet iets informatiefs/vermakelijks af te leveren. Ik doe wat ik doe omdat ik dat wil en ik probeer daar lezers mee te trekken.

“Wat ik daar zeg is dat als je zegt dat je geen journalist bent (wat je gezien de definitie van het woord duidelijk wel bent), een soort jokerkaart uitspeelt die je immuun maakt voor alle inhoudelijke kritiek. Want je bent toch geen journalist, ha, je bent maar een schoolkrantschrijver! Ach, ik heb een fout gemaakt, maar joh, dit is maar een hobby! Hahaha!”
Dat argument slaat nergens op. Of je journalist bent of niet, je bent hoe dan ook verantwoordelijk voor wat je schrijft. Er is niet een soort schuilkelder of jokerkaart die je daar tegen beschermt. Als mensen je inhoudelijk bekritiseren, moet je zelf weten wat je daar mee doet. Kans is groot dat als je eigenwijs dezelfde fouten blijft maken, je werk steeds minder gelezen gaat worden en je er geen geld aan kan verdienen. Maar wil je dit wel? Het gaat om je eigen doel, niet om een journalistiek ideaal.

“Volgens mij is het belangrijk dat we games (waar mensen veel tijd en geld in steken en wat dús belangrijk is) de plek in de media geven die het verdient. Die plek hebben games nog niet. En dus moeten we verdorie ons best doen.”
Ten eerste: jij -vindt- het belangrijk om die reden. Ten tweede: Je hoeft niet paternalistisch te doen. Ik ben niet een klein broertje dat je kunt opjutten om spontaan naar iets te streven.
anouk · 31-8-2009 · 12.47 uur

Hi Seth,

Naar aanleiding van jouw berichtje voel ik me geroepen tot een reactie ten aanzien van de door jouw gemaakte tweedeling en aanstelling van Mirik als aanvoerder van de groepering zogenaamde “ex-schoolkrant” journalisten. Mirik ken ik als een bijzonder bevlogen mens, met een brede interesse waaronder niet uitsluitend games. Hij voelt zich ook betrokken voelt bij het reilen en zeilen van allerhande zaken zoals het welzijn van mens, dier en natuur.

Om hem hier tot vertegenwoordiger uit te roepen van een groep ‘exschoolkrant’ journalisten, druist in tegen het beeld dat ik heb van de mens Mirik. Met zijn bijdrage aan deze discussie heeft Mirik mijns inziens uitdrukking willen geven aan het feit dat er allerlei zaken zijn met een zwaarwegender belang, dan het reviewen van games en het bedrijven van games journalistiek.

Echter, daarmee heeft hij volgens mij nooit de games journalistiek willen bagatelliseren, maar wel in een perspectief willen zetten dat gerelateerd is aan een groter en breder kader. Door zijn provocerende stellingname heeft hij deze discussie meer diepgang willen meegeven en volgens mij is hij daar ruimschoots in geslaagd..

De discussie over de ontwikkeling en kwaliteit van games is volgens mij van een dergelijk belang dat er geen ruimte is voor hokjesgeest en verzuiling. ieder inzicht telt. tenslotte willen we allemaal hetzelfde: de volwassen-wording van de gaming industrie.. Of we nu journalist, ontwikkelaar of uitgever zijn..
Mirik · 31-8-2009 · 13.37 uur

Opeens inbox vol met berichtjes van Bashers. De discussie leeft! Yay!

Het is mooi om te zien dat je weer ergens op in gaat, Niels. Het is dan weer jammer dat je precies het zelfde zegt als eerder en wederom onze bijzonder valide punten van perspectief negeert en bagatelliseert

Of ik mij nou gamesjournalist noem of kabouter, geeft mij niet meer of minder ‘accountability’ voor wat ik doe. Zo ken ik een piloot die meer tijd besteed aan het werken met hout, voor het maken van mooie deuren en tafels, dan aan het besturen van vliegtuigen. Hoe noemt de goede man zich? Piloot! Wil hij zijn hout het beste bewerken als hij kan? Leert hij elke week nieuwe technieken? Ja, tuurlijk. Toch is hij een piloot. Een piloot die (veel) hout bewerkt.

Nou wil ik je heus wel begrijpen. Tuurlijk doe ik stukjes over games schrijven, ik ben vast meer gamesjournalist dan sommigen, omdat ik veel onderzoek doe en veel probeer te leren over de materie waarmee ik met zo veel passie over bezig bent. Maar toch vind ik het pompeus om mijzelf zo te noemen. Sterker nog, ik vind het lichtelijk belachelijk, zoals ik eerder aangaf. Hier is geen reden voor, behalve de reden die ik in al mijn posts probeer uit te leggen. Ik vind die serieuze term niet van toepassing op iets wat niet relevant is in de ‘greater scheme of things’. Die term is meer waard dan iemand die over games schrijft. Dat betekend niet dat ik het met minder passie of minder ‘accountability’ doe dan jij of wie dan ook. Dat betekend dat ik begrijp dat gamesjournalisme, zoals eloquent omschreven door mijn nieuwe beste vriend K, vergelijkbaar is met het schrijven over fecaliën. Je kunt poepen romantiseren, maar het is en blijft poepen. Nu is poepen natuurlijk veel belangrijker dan games, moge duidelijk zijn, maar je begrijpt ongetwijfeld mijn punt. Wil jij jezelf in een bootje gooien met de ‘grote’ journalisten die schrijven over zaken van werelds belang? Ik helaas niet, dat zou een schande zijn voor de monumentale werken die zijn leveren.

Sterker nog, ik WIL helemaal niet dat games belangrijk worden of een groter onderdeel worden in het leven van mensen. Ik wil dat mensen bewuster worden van HEEL VEEL zaken, maar niet games. Dat neemt niet weg dat ik meer lezers wil voor mijn artikelen en hoop dat ik deze lezers zo goed mogelijk kan bedienen. Maar in mijn hoofd is dat simpelweg geen paradox. Als ik mijn baantje goed wil doen, maar de stille wens heb dat mensen wakker worden en beseffen dat er meer is in de wereld dan games, die ik niet minder goed mij werk, misschien zelfs wel beter en met meer verantwoording, begrip en relativiteit.

Dus laten we eerlijk wezen en het beestje bij de naam noemen. Wil jij dat mensen liever stukken lezen over de staat van de mensheid, de natuur, hoe we onze omgeving bevuilen, derde wereldlanden uitbuiten middels de Wereldbank terwijl hier decadent op ons gat zitten terwijl er in het regenwoud diersoorten uitsterven en indianenstammen verplaatst en uitgemoord worden omdat jij palmolie in je pindakaas wilt en er soja moet geplant worden voor de koeien die je eet? Of wil je dat ze weten dat Fallout 3 en Mario Kart helemaal de bom zijn.

Als ik de keuze kon maken voor mensen dan wist ik wat ik deed. Mijn ambitie is dan ook om ooit, op een goede mooie zonnige en niet onplezant warme dag, het gamesjournalisme achter mij te kunnen laten en iets te kunnen bewerkstelligen in deze wereld, in plaats van voor altijd te participeren in een oh zo leuke industrie, gevuld met kleurrijke figuren en met het ultieme doel van vermaak en commercie, maar stiekem wel een klein groot beetje nihilistisch. Wat gewoon een feitelijk constatering is, geen enkel waardeoordeel. Wederom doe ik het met de grootste bevlogenheid en passie, totdat ik in mijn toegegeven bijzonder gelimiteerde capaciteiten en manier vind om iets iets bij te dragen aan de wereld. Zo niet, dan blijf ik het doen totdat ik lachend, met een controller in mijn bejaarde reumatische RSI hand, deze wereld verlaat.

Tegen die tijd hoop ik wel dat de volwassenwording van de industrie compleet is en deze zijn rechtmatige plek ingenomen heeft NAAST alle belangrijke dingen in de wereld als een van de vele manieren waarop mensen een paar uurtjes kunnen doorbrengen op een zaterdagmiddag om te ontsnappen, door even te spelen of leuke stukjes te lezen om op de hoogte te blijven.

Mijn vraag is dan ook aan jou, Niels; Games zijn een valide onderwerp om over te schrijven, niets mis mee, maar heb je nooit de ambitie gehad om te vragen aan de NRC of ze je op een politiek stuk kunnen zetten? Al is het maar het gamer-zijnde van Gerrit Zalm en de invloed van dat feit op zijn werk of wereldvisie om mee te beginnen!

Also, thanks Anouk *bloos*.

Edit door Frans: Dubbele stukken eruit gehaald. Doe mij die medaille dan maar he! ;-)
Mirik · 31-8-2009 · 13.38 uur

De moderator die mijn post fixed verdient een medaille. ;o)
Aerschtuner · 31-8-2009 · 13.40 uur

Anouk, ik heb jouw uitspraken even tussen aanhalingstekens gezet, omdat ik niet kan quoten hier, zoals op het forum.

“Met zijn bijdrage aan deze discussie heeft Mirik mijns inziens uitdrukking willen geven aan het feit dat er allerlei zaken zijn met een zwaarwegender belang, dan het reviewen van games en het bedrijven van games journalistiek.”

Laten we zo meteen allemaal naar het weblog van de roddelpers gaan en roepen dat ze hun job niet zo serieus moeten nemen. Er is immers honger, oorlog, haat, armoede, etc. in de wereld…..

Je zit hier op een specialistisch weblog en kunt leren van elkaar om beter te worden in je vak. Dat is belangrijk voor heel veel mensen. Ik werk in de IT als SAP-consultant en ik steek heel veel (eigen) tijd in educatie. Ik wil beter worden in mijn vak.

Op dit weblog worden mensen beter in hun vak door met elkaar te discussiëren. Waarom zou je een discussie veroordelen of aanmerken als “veel te serieus voor het vakgebied”? Het is een tool om beter te worden in wat je doet en dat het vak op zich wordt er ook beter van. Waarom zou je daar je best niet voor doen als vakbroeder?

“Echter, daarmee heeft hij volgens mij nooit de games journalistiek willen bagatelliseren, maar wel in een perspectief willen zetten dat gerelateerd is aan een groter en breder kader. Door zijn provocerende stellingname heeft hij deze discussie meer diepgang willen meegeven en volgens mij is hij daar ruimschoots in geslaagd..”

Welke diepgang is er gekomen? Er is een club mensen die gamejournalistiek heel serieus neemt en een groep die dat niet doet. Ze dragen beide argumenten aan, maar beide groepen zeggen dat de argumenten van de ‘tegenstander’ niet relevant zijn voor zichzelf.

“De discussie over de ontwikkeling en kwaliteit van games is volgens mij van een dergelijk belang dat er geen ruimte is voor hokjesgeest en verzuiling. ieder inzicht telt. tenslotte willen we allemaal hetzelfde: de volwassen-wording van de gaming industrie.. Of we nu journalist, ontwikkelaar of uitgever zijn..”

En de meeste mensen hier zijn er van overtuigd dat we ons daarvoor ook moeten inzetten, terwijl sommige lui er überhaupt niet in lijken te geloven.
LucasSeuren · 31-8-2009 · 13.51 uur

@Mirik

Dit klinkt mij enorm in de oren als naïef idealisme. Natuurlijk zou het schitterend zijn als elk mens op de aarde zich veel meer bezighield met de problemen van de wereld zoals honger, ziekte, oorlog, milieu en weet ik veel wat, maar dat staat volledig los van het punt of je over gamesjournalistiek moet praten. De volgende stap zou zijn alle vormen van verslaggeving die niet in het belang van ons als mensheid in zijn geheel zijn niet meer te plaatsen onder de noemer journalistiek.

Dat er maatschappelijke belangen zijn, wil absoluut niet zeggen dat iets als games maar afgedaan moeten worden als irrelevant en ondergeschikt. We leven nu eenmaal niet in een maatschappij waar het vooruit helpen van de mensheid als soort bij iedereen hoog op het prioriteitenlijstje staat. Ontspanning in de vorm van sport of games zijn voor veel mensen vaak belangrijker en dus kun je zeker spreken van journalistiek. Het is alleen op een ander niveau en je moet niet denken dat je de wereld verbetert. Volgens mij is dat wat jij verstaat onder journalistiek, althans, dat is het beeld dat je schept. Het enige doel van journalisten zou zijn dat ze berichten over het uitsterven van de walvis of de burgeroorlog die nu ontstaat in Rusland rond Tsjetsjenië. Dat is het doel van een bepaalde groep journalisten, net zoals andere journalisten mensen informeren over de ontwikkelingen in de gamesindustrie, sport of roddels.
Mirik · 31-8-2009 · 14.03 uur

De volwassenwording van de industrie is maar op een manier te zien dan? Dat dacht ik toch even niet. Er is in deze discussie geen hemelse arbiter die zegt dit is de goede en dit is slechte manier om te geloven in deze industrie.

Ik vind het nogal flauw dat als je hier braaf komt om mee te doen aan de discussie je dan weggezet wordt als ‘iemand die er niet in gelooft’ of ‘iemand die het niet serieus neemt’. Misschien hebben wij een fundamenteel ander verschil van om iets geven, maar in mijn optiek maakt het niet uit hoe veel iemand zeg hoe ik om iets geef, maar is mijn handelen de enige maatstaaf om dit aan te meten. Gezien mijn aanzienlijke participatie geeft ik dan ogenschijnlijk veel meer om de materie dan velen hier.

Het enige dat ik probeer te bewerkstelligen is dat wij elkaar begrijpen. Ik begrijp Niels zijn positie goed, maar ik vraag hem, keer op keer, of dat niet een iets te serieus beeld van het werk wat wij doen is. Niet om hem te veroordelen, gewoon omdat dit mijn perspectief is en wij elkaar ongetwijfeld in het midden, niet in de extreme uitersten kunnen ontmoeten als wij elkaar willen begrijpen.

Plus, ik vind passie en een eenzijdige blik op deze industrie niet samen gaan. Ik heb zo’n passie en liefde voor deze zaak dat ik hem in alle facetten probeer te kennen en daardoor een zo compleet mogelijke blik kan werpen op waar ik mee bezig ben. Sommige elementen van deze industrie zijn bijzonder belangrijk, zoals het educatieve element dat games kunnen bieden. Maar eerlijk is eerlijk, dat geen praktisch element van games waar Niels of ik mij (veel) mee bezig houden, dus dat vind ik dan ook geen valide onderwerp van deze discussie. Het feit dat je middels het spelen van Grand Theft Auto IV met een andere levensstijl kennis maakt die je zelf nooit zal ervaren, is an sich ongetwijfeld leerzaam (vooral in wat niet te doen), maar valt in het niets bij educatieve games over oorlogssituaties, honger en ga zo maar door.

Anyways,

@LucasSeuren

Vind je dat niet triest? Dat het niet hoog in het vaandel staat van mensen om andere te helpen? Ik kan er in mijn right mind niet bij dat je niet de suggestie werkt te geven om het feit dat de hele westerse wereld liever dag en nacht Call of Duty speelt dan oorlogsslachtoffers hun 60 euro geven voor een beenprothese. DAAR is een schone taak voor de industrie weggelegd, om mensen hun vermaak te bieden terwijl ze duidelijk maken dat het salaris van de baas van EA zo’n 500.000 kinderen van de Aids kan redden.

Als we het toch willen hebben over hoe gamesjournalisme ‘nobel’, ‘integer’ en met ‘accountability’ gedaan moet worden…

Niemand zegt irrelevant of ondergeschikt ALS je het medium gebruikt in een verantwoordelijke en intergere manier. Wederom, daag ik je uit te formuleren wat volgens jou dan een verantwoordelijke en integere manier is om WAT DAN OOK te doen in deze wereld?
Seth van der Meer · 31-8-2009 · 14.07 uur

Hoi Anouk,

Dat Mirik een bevolgen mens is, geloof ik direct, zeker als er mensen zijn die hem in het publiek prijzen zoals jij. Dat is mij nog niet vaak overkomen. Ik kan me zelfs helemaal vinden in je beschrijving van Mirik. Ik ken hem niet, maar als ex-schoolkrantredacteur heb ik ook een heel brede interesse in de wereld, de natuur en mens en dier en ik vind wel meer dan games belangrijk. Sterker nog, ik denk dat er bijna niks onbelangrijker is dan games. In de pyramide van Maslow staan videogames denk ik ergens in het bovenste puntje. De terminologie schoolkrant heb ik trouwens uit de eerste posts gehaald, wellicht had ik die achterwege kunnen laten om mijn punt te maken.

Ik heb, uit retorisch oogpunt, Niels en Mirik benoemd tot representanten van een beweging benoemd. Ik wil graag benadrukken dat ik geen waardeoordeel wil vellen over beide mensen en ook niet over hun opvattingen. Ik heb Mirik even geplaatst in de hoek servicejournalistiek. Hiervoor is van belang dat je goed kunt schrijven, goed luistert naar waar de lezer op zit te wachten en probeert een informatiebehoefte te vullen. Ik heb Niels even in de groep onderzoeksjournalistiek gezet, De OJ zoekt, graaft, spit en past hoor- en wederhoor toe. Dit zijn 2 extremen op een spectrum. Of een van beiden aanspraak kan maken op mijn benoemde leiderschap is maar de vraag, maar ik wilde het zo stellen om mijn punt te maken. Tenslotte ben ik geen journalist, maar een opiniebezitter, een brievenschrijver aan de zaterdagkrant, of een reaguurder, zo je wilt.

Wat ik eigenlijk wilde doen met mijn stukje, was aangeven dat ik vind dat er teveel discussies door elkaar liepen. Niet het onderwerp bepaalt of er sprake kan zijn van journalistieke duiding. Over elk onderwerp kun je een stukje schrijven of een journalistiek onderzoek doen. De relevantie zit namelijk bij het publiek, niet bij het onderwerp. Zo zijn er zelfs culinair journalisten (overigens zit eten wel in de eerste laag van Maslow). Wat mij betreft kun je alleen een waardeoordeel vellen over de kwaliteit van iemands eindresultaat. Is het een mooi stukje, is een goed onderzoek geweest, etc. En dus heb je slechte stukkenschrijvers en slechte journalisten, en ook goede stukkenschrijvers en goede journalisten.

Wat ik wel jammer vind is dat het lijkt alsof ik mensen ergens persoonlijk op wil aanspreken. Dat wilde ik niet, omdat ik minimaal 1 van de twee niet ken, en de ander alleen van een deel van zijn werk. Ik kan dus geen oordeel over de mens Mirik en de mens Niels vellen.
Seth van der Meer · 31-8-2009 · 14.23 uur

@ Mirik,

Ik denk dat je mijn posts wel begrijpt, dus ik herhaal even niet inhoudelijk dat ik vind dat je overal journalistiek op kunt bedrijven. Journalistiek is gewoon een ambacht.

Jouw punt, dat er belangrijkere zaken zijn dan games, deel ik helemaal. Het zou een schande zijn als er meer geschreven wordt over Wii Sport Resort dan over Sudan (shit, dat is al zo). Maar misschien kun je je perspectief iets bijstellen, zodat je begrijpt waarom het belangrijk kan zijn om journalistiek te bedrijven over games.

Om de wereld te begrijpen, moet je mensen begrijpen. Om mensen te begrijpen, moet je begrijpen wat ze bezighoudt. Hiervoor zijn allerlei manieren, maar 1 ervan is simpelweg te bestuderen wat ze zoal doen, wat ze ergens van vinden, hoe ze elkaar benaderen, hoe ze communiceren, waar ze prioriteit aan geven (etc etc). Daarnaast is het zo, dat media een belangrijke rol spelen in de mening, houding en het gedrag van mensen.

Games zijn media. En as such, kunnen we iets leren van games. Het doet er niet toe of dat Mario Kart. Een compleet maatschappelijk irrelevante game. Maar het fenomeen games, het feit dat mensen in WoW maanden/jarenlang spelen, dat mensen interesse hebben in het beleven van horror of stardom momenten in de respectievelijke games, dat grote uitgevers die het nieuws “beheren” (denk Murdoch, Fox, Viacom achtigen) bepaalde titels uitbrengen en anderen negeren, dat er businessmodellen ontstaan gebaseerd op piraterij, dat zieke kinderen beter worden van games (is inmiddels aangetoond in een studie naar het spel re-mission), etc. Dat zegt iets over mensen en dus iets over de maatschappij. En daarom KAN gamesjournalistiek wel degelijk een bijdrage leveren in de brede maatschappelijke discussie. En ze zal dat minder direct doen dan politieke journalisten of economische journalisten die vooraan staan bij de maatschappelijke thema’s. Toch is wat Wilders beweert niet per definitie relevanter dan het feit dat 12 miljoen mensen WoW spelen, alleen de impact is minder direct.

Games zijn een onderdeel van de cultuur (met een grote of kleine c, maakt me niet uit) en dus een onderdeel van een maatschappelijk discours. En veel spellen voegen daarin weinig toe, net als heel veel meningen van commentatoren of politici er niet toe doen. Sommige spellen hebben wel degelijk een impact, direct of indirect, op het gedrag of de mening van grote groepen mensen. Dat is wat er toe doet.
LucasSeuren · 31-8-2009 · 14.55 uur

@Mirik

Maar het is totaal niet relevant voor deze discussie dat er zo veel problemen zijn in de wereld. Ik wek niet alleen de suggestie dat ik het jammer vind, ik zeg letterlijk dat het schitterend zou zijn als mensen meer bezig zouden zijn met anderen, maar het is niet de taak van journalisten om de wereld een betere plek te maken. Of je nu een stuk schrijft over de aanloop naar de oorlog in Irak en Afganistan, de terreur van de CIA of de invloed van gewelddadige games op de ontwikkeling van een jonge geest, in alle gevallen is het niet aan de schrijver/journalist om zijn visie op het geheel te geven. Hij of zij moet een objectieve weergave leveren van de feiten, niets anders.

Dat maakt deze hele discussie ook totaal niet interessant voor de stelling, want het is daarmee niet plots journalistiek als je schrijft dat de topmanagers in de gamesindustrie goed verdienen en dat je dat schandalig vindt, omdat er dagelijks kinderen dood gaan aan wat voor ziekte dan ook. Dat is gewoon een mening die hooguit op een blog thuishoort. Journalistiek is niet nobel. Mensen zouden nobel moeten zijn en iets doen met de informatie die journalisten leveren, maar dat is een taak van de burger.

Als je de wereld wilt verbeteren is dat natuurlijk een nobel streven, ik hoop net als jij dat de wereld ooit een perfecte plek is om te leven. Maar ik snap niet waarom er dan niet gesproken mag worden van gamesjournalistiek. Die twee zaken zijn nu eenmaal niet gelinkt.

Als je het niet erg vindt geef ik dan ook geen gehoor aan je verzoek. Het is namelijk niet relevant voor de discussie.
Mirik · 31-8-2009 · 15.00 uur

Hi Seth!

Als ik iets belangrijk acht is het om mensen te begrijpen, mensen die anders denken dan jijzelf.

Ik begrijp je argument over waarom het belangrijk zou zijn om journalistiek te bedrijven over games. Ik ben het daar dan ook mee eens, maar zonder restricties.

Als ik je stukje lees, dan zie ik ook de alternatieven. Ik zeg niet dat deze realistischer zijn, beter of slechter, ik geef alleen aan dat de relevantie van een product als games, pas waarde heeft als je het waarde geeft. Dus als er ruimte is in een cultuur voor een product zoals deze, dan zal deze daar in tot bloei komen.

Niemand zal claimen dat spellen an sich geen impact hebben op onze cultuur, gedragingen en begrip van de wereld. Wederom, ik geef in mijn laatste commentaar een paar manieren aan waarop een spel iemand persoonlijk kan beïnvloeden en mensen iets kan leren.

Het gaat om het volgende. Zou jij zeggen dat het spelen van games altijd en in elk geval relevant is voor het welzijn van het individu of de maatschappij en zijn er alternatieven te bedenken voor het spelen van games die de zelfde ‘need’ van mensen bevredigd die nu door games bevredigd wordt.

Dit zijn vragen die ik graag aankaart. Ik denk, wellicht heb ik dat natuurlijk fout, dat spellen een productieve rol kunnen spelen in de maatschappij. Maar niet persé in de vorm waarin ze dat nu hebben.

Dus het volwassen worden van de industrie is voor mij een uitbalanceren van het positieve product dat games kunnen zijn met het nihilistische en passief destuctieve element dat ze vaak zijn.

Een andere manier om dit te zeggen is; Is alles wat mensen willen altijd goed voor ze? Natuurlijk niet, maar is het rechtvaardig dat iemand anders dit voor ze besluit? Dat is een beetje de moreel dubieuze vraag.

Laten we wel wezen, als ik de 30 miljard die er in de industrie om ging kon besteden, dan zou ik toch eerst gaan denken aan de mogelijke manieren waarop het grootste aantal mensen hier mee geholpen kan worden. Aldus onderzoek is er zo’n 20 miljard nodig om hongersnood in zijn algemeenheid uit te bannen, ten minste, met de juiste instelling van wereldorganisaties, dus zeg, 10 miljard voor het lobbyen extra. Dat zou alvast een mooie investering zijn die in de toekomst meer geld op kan leveren voor de hele industrie laat staat wereldeconomie, aangezien er een complete miljard mensen bijkomt die niet alleen meer moeten denken aan hun boterham maar misschien iets te spenderen hebben aan entertainment.

Zo kun je er ook over denken, de vraag is of iedereen in het volle bewustzijn van de epische taak die bewerkstelligd kan worden door de industrie 1 jaar op te rollen, daar mee in zou stemmen. Dat is misschien een naïeve gedachte, maar misschien was het een naïeve gedachte om de slavenhandel af te schaffen, of een naieve gedachte om van zand computerchips te maken. Iemand moet in shit geloven zodat anderen in shit kunnen geloven zodat shit werkelijkheid kan worden, ja toch!?

Dus als Niels wil schrijven over hoe games beter kunnen en hoe ze kunnen bijdragen aan de wereld, dan ben ik per direct zijn grootste fan.

Regardless, dat is inderdaad hoe spellen onderdeel zijn van de maatschappelijke discours. Ik vind dat de volwassenwording van games dan ook een discussie is over de relevantie van games in onze maatschappij en de uitvoering en productiviteit die games leveren in verhouding met wat ze kosten. Dit geld voor mij over alles wat een ogenschijnlijke luxe is voor mensen die geen zorgen hebben van levensbedreigende aard.

Kortom, geen gebrek aan ambitie, passie of visie aan deze kant. Ik zie het al helemaal voor me; Peter Molyneyx, Myamoto, Niels ‘t Hooft en Boris + JJ die rond de tafel zitten en samen een oplossing voor oorlog, honger en armoede bedenken.

I’d pay for that shit!
Mirik · 31-8-2009 · 15.24 uur

@Lucas:

Is geen probleem, maar welk serieus bestaansrecht heeft ‘iets’ dat geen relevantie heeft voor de mensheid en maatschappij?

Ik wou bijna uit pure ironie typen ‘Dat is precies wat er mis is met de gamesindustri. :)
LucasSeuren · 31-8-2009 · 15.56 uur

Beetje afhankelijk van wat je verstaat onder relevantie voor mensheid en maatschappij. Persoonlijk vind ik de mogelijkheid om buiten de dagelijkse beslommeringen te ontspannen alleen of met vrienden een maatschappelijk belang. Mensen hebben immers ook afleiding nodig naast het normale leven. Net als met sport, muziek, film, kunst etc. etc.

Hoe wordt de maatschappij er beter van? Werkgelegenheid. Miljoenen mensen hebben werk en een goed leven dankzij de gamesindustrie, net als elke andere industrie.

Er is vrijwel niks in deze wereld dat de mensheid vooruithelpt op de evolutionaire ladder. Mijn punt blijft dan ook, gamesjournalistiek is niet plots geen journalistiek omdat het de wereld niet beter maakt.

Voor filosofische discussies over het wel en wee van de maatschappij is ook wel een andere plek en ruimte.
Seth van der Meer · 31-8-2009 · 16.06 uur

@ Mirik
Agreed dat ik liever de 30 miljard voor 1 jaar ergens anders aan zou willen besteden. Agreed trouwens voor vrijwel alles wat niet direct bijdraagt aan een betere samenleving. Maar the fact of the matter is nou eenmaal dat wij in een van de meest welvarende delen van de wereld wonen, het ons aan niets ontbreekt en dat most of us don’t care. Dat is waarom miljoenen mensen naar de herdenking van Michael Jackson kijken, honderdduizenden verkleed als Wacko J rond een stadion staan en honderden mensen bezig zijn met zijn nalatenschap, maar dat ondertussen grote wereldproblemen geen aandacht krijgen. In die zin zou je game journalisten een spiegel kunnen voorhouden en kunnen beweren dat als ze zich graag journalist noemen, dat ze dan beter over ‘echte’ problemen kunnen schrijven.

Maar het is een drogredenering. Het is hetzelfde als zeggen tegen je zoontje die roept dat ie honger heeft: “Jij hebt geen honger, de kindjes in Afrika, die hebben honger”.

Ik kan me overigens wel je gevoel voorstellen dat als iemand roept dat hij journalist is, je eigenlijk bij voorbaat al argwanend bent. De grote heldendaden van oorlogsjournalisten of Gunter Walraf achtigen lijken uiterlijk niet op de review over Wii Sport Resort van Niels laatst. Maar Gunter Walraf heeft ook heel veel (journalistieke) stukjes getypt om in zijn brood te voorzien. En wie weet blijkt volgend jaar wel dat Niels 6 maanden undercover heeft gewerkt bij Nintendo HQ en schrijft hij over misstanden waar Mario aan wordt blootgesteld en dat Luigi eigenlijk een dictator is.

Feit is wel, dat vooral je benadering van het onderwerp maakt of je jezelf journalist mag noemen in plaats van stukjesschrijver. Games journalistiek is in ontwikkeling, er zijn goede voorbeelden, er zijn slechte voorbeelden. Maar overal waar games relevant zijn voor een grote doelgroep, is er een mogelijkheid daar op een journalistieke manier duiding aan te geven. En jij vindt die journalistiek minder relevant dan die van een oorlogsjournalist geloof ik. En dat mag. En nog steeds kun je ernaar streven om een goede game journalist te zijn.

Maar volgens mij wil je nog iets. Namelijk een betere wereld. En daar kan ik het niet mee oneens zijn. En Niels ook niet. Maar op Bashers ben je dan wellicht niet aan het goede adres. Mijn advies om de wereld te verbeteren is een heel eenvoudige: stop met anderen te overtuigen en doe zelf iets waarvan je later oprecht kan zeggen dat minimaal 1 iemand, anders dan jezelf, er op de een of andere manier echt iets aan gehad heeft. Ik heb gekozen voor een pleegkind (die overigens heel erg van video games geniet). Wees een voorbeeld en geen voorganger.

En nu wil ik weer gamen.
Mirik · 31-8-2009 · 17.22 uur

@Lucas:

Werkgelegenheid kun je ook op andere manieren creeren. Bijvoorbeeld door mensen waterputten te laten graven, om maar iets te noemen. Myamoto knee-deep in the dirt, digging ditches, baby!

Gaat er niet om of die reeel is of uberhaupt relevant tot wat Niels of ik doen. Het gaat er om dat we dit in ogenschouw moeten nemen als wij over onze industrie praten omdat er niets belangrijker is dan dit. HOEWEL de verleiding groot is he over insignificante zaken te gaan hebben, is het misschien het beste om ons niet te laten inmetselen in onze beperkte visie van de wereld waarin wij participeren.

@ Seth. Ik zeg dan ook blij in elke post die ik maak dat ik mijn best doe om het beste te zijn in wat ik doe, dus dat betekend ook dat iemand ‘beter’ mag proberen zijn in gamesjournalistiek dan hij voorheen was. Nooit heb ik ook maar ergens gezegd dat er limieten zijn, ik geef JUIST aan waar de limieten nu worden gezet waar ze niet zouden moeten zijn. Waar we over kunnen stappen in een relevate industry die bijdraagt aan de wereldmaatschappij.

Als er iemand hier advocaat is van een betere en belangrijkere gamesindustrie dan ben ik dat, daar ik om dit te bewerkstelligen lichtelijk honend doe over de relevantie van ons huidige werk, is gewoon ter illustratie van dit grotere punt. Verder claim ik niet dat ik het kan vernaderen, maar wel dat ik het graag zou willen en daar aan mee zou willen dragen. Misschien is mij het intellect niet beschoren om dat te doen, misschien kan ik wel iemand die dat wel heeft met een paar rake argumenten bewegen om dat wel te doen. Laat mij alles doen wat ik in mijn mogelijkheden acht om iets beter te maken zonder dat je mij ontmoedigd door te roepen dat het utopisch gezwemel is en ik een voorbeeld moet zijn geen voorganger, whatever that is, alstublieft. Jij weet niet wat ik ga doen in de komende jaren, net zo min ik dat misschien weet. Bij voorbaat iemand afschrijven omdat hij iets predikt, terwijl je verder geen kennis hebt van welke ontwikkelingen en consequenties die persoon daar verder aan hangt, is natuurlijk een beetje zwak. Klinkt er een beetje naar dat je uit de hoogte doet zelfs, maar dat kan ik mij in mijn gevoel van onrechtvaardigheid over deze bejegening van een mens- en dierlievende en ambitieus ideaal vast en zeker per ongeluk inbeelden.

Het is dan ook geen drogredenering om te claimen (met de nodige valide argumenten) dat WE met dit ‘ambt’ iets meer kunt bereiken dan WE op de huidige manier doen. Sterker nog, dat is Niels zijn eigen punt TO BEGIN WITH, vanuit mijn persoonlijke perspectief zoals ik dat hier al deze tijd uitdraag.
Seth van der Meer · 31-8-2009 · 18.00 uur

@ Mirik
Ik geloof niet dat ik uit de hoogte overkwam, en als dat wel zo leek, dan had ik wellicht andere woorden moeten gebruiken. Ik denk alleen dat Bashers, en in elk geval een post over de NDA van Konami, niet de beste plek is voor wereldse idealen.

Als je je ontmoedigd voelt door iemand die het met je eens is, maar zelf een andere weg kiest om zijn idealen te bereiken, dan denk ik dat we langs elkaar heen communiceren. Ik moedig je aan om een voorbeeld te zijn en geen voorganger. En zoals ik al schreef: dat is een advies. Doe ermee wat je wilt of niet wilt. Deze wereld heeft veel voorgangers en weinig voorbeelden. Het is heel eenvoudig om zelf iets te doen als je wilt. Maar het is geen negatief waardeoordeel over jou als je ervoor kiest om mensen te overtuigen van je idealen. Ik ben inmiddels gestopt met mensen te willen overtuigen, misschien is dat mijn zwakte. En waar je vandaan haalt dat ik je afschrijf is me even ontgaan. Ik schrijf mensen niet snel af.

En nu ga ik echt iets relevanters doen: lekker een uurtje met mijn zoontje spelen ;-)
LucasSeuren · 31-8-2009 · 18.08 uur

Mirik, maar wat heeft dat nou te maken met wel of niet bestaan van gamesjournalistiek. Om maar even heel bot te zijn, het wel en wee van de wereld interesseert me in dat opzicht geen bal, het is namelijk compleet irrelevant voor de discussie. Journalistiek is namelijk geen gewichtige term die alleen van toepassing is op artikelen die de wereld een betere plek om te leven maken. Waar de discussie om draait, of beter gezegd om begon, is of gamesjournalistiek een eerlijke term is en als je argument daartegen is dat er belangrijkere dingen in de wereld zijn, dan vind ik dat een beetje raar.

Kun je me even je punt uitleggen waarom gamesjournalistiek een incorrecte term is, want ik ben echt gewoon je argumentatie in de afgelopen tig posts kwijtgeraakt. Niet heel verrassend als je begint bij een NDA en eindigt bij Miyamoto die wel eens naar Afrika zou mogen om daar hongerige kindertjes te voeden.
Menno Schellekens · 31-8-2009 · 18.19 uur

Meerdere mensen hebben hierboven geuit dat als je echt wat wil betekenen in deze wereld, je waterputten moet graven in Ghana en niet stukjes over Wii Sports schrijven. Ik vind dat niet. Videospellen, in al hun nutteloosheid, hebben een gigantische invloed gehad op mijn leven. Hoe ik denk, hoe ik uitdagingen aanpak en in sommige gevallen zelfs hoe ik tegen dingen in de wereld aankijk. Daarbij heb ik ook heel veel plezier gehad bij het spelen ervan. De waarde van plezier moet je niet onderschatten. Videogames zijn dus wel belangrijk, nu al.

Gamejournalistiek vervult een behoefte die er bestaat. Allereerst: mensen vinden het leuk om bij te blijven. Ze halen er plezier uit, en ik vind het op mijn beurt weer leuk om mensen te vermaken. Dat is beide positief. Je adviseert mensen ook hoe ze het meeste uit hun tijd kunnen halen. Hoe vaak heb ik vroeger niet met mijn zuur verdiende centen het verkeerde spel gekocht? Ik zie nog steeds om me heen slecht geïnformeerde mensen geld en tijd verspillen. Ik vind hen daarvoor behoeden ook nobel.

Trouwens, de belangrijkste tegenstelling van jouw argumentatie, Mirik, blijft dat als het allemaal niets uitmaakt, dat schrijven over spelletjes, en je zo bevlogen bent, waarom pak je niet nu je koffers en ga je naar Ghana?
David Nieborg · 1-9-2009 · 14.03 uur

@ Mirik & -K

Wat vinden jullie hier dan van: http://www.darfurisdying.com?
-K · 1-9-2009 · 14.16 uur

Saaie lineaire gameplay, matige verhaallijn, niet boeiend onderwerp, herhalende graphics, maar voor een flash-spelletje… een zesje.

Oké, serieus nu: ik weet niet precies waar je heen wilt of waarom je deze link aandraagt. Als het om Darfur zelf gaat, hou maar op, interesseert me niet en ik voel me niet schuldig. Als je een andere bedoeling hebt, leg ‘m maar uit want ik volg je gedachtegang niet helemaal.
Mirik · 1-9-2009 · 15.37 uur

@David: Daar refereer ik ook naar.

Overigens, hebben jullie dit gezien (over integriteit gesproken in gameswereld)

http://www.jaggle.nl/images/uploads/20090831_gunk1.jpg
http://www.jaggle.nl/images/uploads/20090831_gunk2.jpg
http://www.jaggle.nl/images/uploads/20090831_gunk3.jpg
David Nieborg · 1-9-2009 · 17.58 uur

@ -K

Haha gedachtegang? Het was een vraag, ik was benieuwd hoe jullie naar zoiets “serieus” als dit kijken. Bedankt voor je antwoord.
Marjolein van Diejen · 2-9-2009 · 0.33 uur

@David
Als entertainment is die game ronduit matig te noemen. Dat is echter niet de voornaamste functie van die game, want volgens mij ligt die eerder in de hoek van voorlichten, emoties oproepen en overtuigen tot het helpen van mensen in Darfur.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>