Het pc/console-paradigma is dood, leve de draagbare touchscreencomputer



Niels ’t Hooft en David Nieborg, hoofdredacteur en redactiechef van deze site, geven iedere maandag soms op dinsdag commentaar op de actualiteit.

Vorige week kondigden HP, Nokia en Microsoft belangrijke strategische stappen aan, waarmee ze toonzetters Apple en Google bij proberen te benen in de overgang naar de nieuwe generatie besturingssystemen. Meer aanwijzingen dat de computer van de toekomst draagbaar is en een aanraakscherm heeft. Een verschuiving die grote invloed heeft op de ontwikkeling van videogames.

Zo was het altijd

Zo lang ik het me kan herinneren bestaat er een tweedeling tussen de pc aan de ene kant en de spelcomputer aan de andere kant. Op beide kun je games spelen, maar ieder heeft zo zijn eigen sterke en zwakke punten. Dit is altijd zo geweest en leek iets wat niet snel zou veranderen. (In werkelijkheid zijn spelcomputers er al net iets langer dan thuiscomputers voor consumentengebruik, maar beide maakten hun intrede tegen het einde van de jaren zeventig.)

Dit zijn gemiddeld genomen de kenmerken van de pc:

  • Hardware: relatief duur, door veel all-purpose onderdelen waar de fabrikanten winst op willen maken
  • Besturingssysteem: steeds complexer, moet alles kunnen
  • Openheid: volledig open, iedereen kan er programma’s voor schrijven
  • Internet: vrijwel altijd connected (bij 98% van de huishoudens in Nederland, volgens het CBS)
  • Bediening: muis en toetsenbord
  • Gebruikshouding: achter bureau
  • Games: grote precisie door muisbesturing, niet altijd even toegankelijk. Doorzettingsvermogen vereist
  • Dominante distributievorm: gratis en illegale downloads

Dit zijn de kenmerken van de spelcomputer:

  • Hardware: relatief goedkoop, maar door de focus op een enkel doel (games draaien) voelt hij krachtiger. In meer of mindere mate gesubsidieerd door heffing op software
  • Besturingssysteem: gestroomlijnd, op een handvol taken gericht
  • Openheid: gesloten, alleen licensees mogen programma’s schrijven
  • Internet: lang niet altijd connected
  • Bediening: controller (knuppels en knoppen), soms bewegingsbesturing
  • Gebruikshouding: onderuitgezakt op de bank of op een andere ontspannen plek (in het geval van portables)
  • Games: vaak laagdrempelig, waarbij de focus op actie ligt
  • Dominante distributievorm: dure boxed games

Alles verandert

Die klassieke tweedeling is op z’n kop gezet, in eerste instantie door de iPhone. In feite een pc op broekzakformaat die, omdat je hem overal sneller en directer moet kunnen gebruiken, van een touchscreen is voorzien. Met een softwaremodel dat het midden houdt tussen de openheid van de pc en de geslotenheid van consoles. Het werkte zo goed dat andere telefoonfabrikanten het model snel overnamen. Binnenkort zien de meeste telefoons eruit als een iPhone.

Vervolgens de iPad, die nog meer een brug slaat tussen pc’s, consoles, handhelds en telefoons. Apple-directeur Steve Jobs vergeleek computers bij de introductie met vrachtwagens. Vrachtwagens zijn voor veel mensen teveel van het goeie, meestal hebben ze aan normale auto’s genoeg - en zo is het ook met pc’s. De meeste mensen willen surfen, mailen, games spelen en simpele apps gebruiken. Daarvoor heb je genoeg aan een iPad of vergelijkbaar apparaat. Net als de iPhone sloeg de iPad in als een bom. In no-time was de netbook overleden en op de afgelopen CES kondigde iedereen en z’n hond tablets aan.

Om het kenmerkenlijstje van de pc en spelcomputer ook even los te laten op ‘draagbare touchscreencomputers’, iOS-apparaten in het geval van Apple:

  • Hardware: medium prijs, focus op miniaturisering en belangrijke onderdelen zoals hardwarematige videoplayback en batterijlevensduur
  • Besturingssysteem: relatief licht en gestroomlijnd, focus op single tasks
  • Openheid: medium, vrijwel iedereen kan er programma’s voor schrijven, maar deze moeten wel door een controlepoortje
  • Internet: vrijwel altijd verbonden met internet
  • Bediening: touchscreen (en bewegingssensor)
  • Gebruikshouding: op de bank en onderweg
  • Games: korte sessies, nog meer dan bij spelcomputers toegankelijk
  • Dominante distributievorm: kleine, goedkope downloads

Problemen opgelost

Apple heeft niet alleen succesvolle apparaten in handen, het heeft ook een aantal lastige problemen opgelost. Zo maakte het bedrijf in 2007 al iets wat voelde als een snelle computer, die toch in je broekzak paste. Terwijl computers, als je de curve van Moore’s Law volgde, daar eigenlijk nog helemaal niet klaar voor waren. Hoe? Door alle onnodige meuk uit een dertig jaar oud, steeds logger geworden besturingssysteem te slopen.

Het valt niet mee om zo’n schone start te maken. Als Apple de Mac en OS X zo drastisch zou versimpelen, zouden fans met hooivorken richting de Apple-campus trekken. Maar omdat de iOS-apparaten nieuw en radicaal anders zijn, kan het.

Aan de consolekant is het ook moeilijk om met een schone lei te beginnen. Vraag Sony maar eens naar de ervaringen met de PSP Go. Dat apparaat flopte, de sprong van dure boxed games naar digitale distributie was gewoon te groot. Terwijl iedereen het erover eens is dat digitale distributie de toekomst is.

Apple kon de sprong wel maken en het paradigma van software op schijfjes volledig loslaten. Sony en Nintendo zouden een groot probleem krijgen als ze al hun games zouden verkopen voor iOS-prijzen, Apple vaart er wel bij. Een typisch voorbeeld van de wet van de remmende voorsprong.

Nokia en HP doen mee

Afgelopen week werd nog duidelijker hoe de wind staat. HP, ‘s werelds grootste pc-fabrikant, en Nokia, ‘s werelds grootste telefoonfabrikant, legden hun kaarten op tafel. HP gebruikt de recente aanschaf van Palm (dat met webOS volgens sommigen de beste iOS-contender maakt) voor een nieuwe lijn telefoons en tablets. Bovendien is HP van plan om webOS naar de pc te brengen.

Waar HP dus juist van Windows afstapt, heeft Nokia een diepe samenwerking met de gigant uit Redmond aangekondigd. Windows Phone 7, het veelbelovendste Microsoft-OS sinds Windows 95, wordt het primaire besturingssysteem voor toekomstige Nokia-smartphones (en ongetwijfeld ook tablets). Een deal waarvoor Microsoft miljarden op tafel legt.

Het zijn twee heftige verschuivingen in het Wilde Westen van de computer-industrie. iOS had al stevige concurrentie van Google’s Android en nu is de positie van Windows Phone 7 en webOS een flink stuk sterker geworden. Dat is goed voor iedereen, want de competitie dwingt alle bedrijven te blijven vernieuwen. Sowieso hebben de vier spelers ieder zo hun unieke kenmerken en sterke en zwakke punten.

Het wordt interessant om te zien hoe dit verder gaat. De partij (of partijen) die nu de touwtjes in handen krijgt, zit het komende decennium goed. Want het lijkt me geen rare voorspelling dat de markt voor draagbare touchscreencomputers uiteindelijk veel groter wordt dan de huidige markt voor traditionele pc’s (vrachtwagens, remember?).

Wat dit betekent voor games

Het ligt misschien voor de hand, maar: als iedereen straks als primaire computer een touchscreen device heeft, dan wordt dit ook het primaire gameplatform. Meer dan nu bij pc’s, omdat de functie van de meeste games (ontspanning) beter aansluit bij de houding die je aanneemt met een tablet of telefoon op de bank (onderuitgezakt).

Het kan niet lang meer duren voor het grootste deel van de games op dit soort apparaten gespeeld worden. En dankzij het businessmodel (open genoeg zodat iedereen er programma’s voor kan schrijven, gesloten genoeg dat gebruikers gedwongen worden digitaal kleine bedragen te betalen), kan het ook niet lang meer duren voor er het meeste geld wordt verdiend (en als het niet met native apps is, dan wel met webgames, binnen of buiten Facebook).

Het effect voor portables

De rest van het gamelandschap zal niet zomaar verdwijnen, maar gaat er ongetwijfeld iets van merken - als dat nu nog niet het geval is. Slachtoffer één zijn de fabrikanten van traditionele handhelds. Hun overlap met draagbare touchscreencomputers is gewoon te groot.

Daardoor worden gespecialiseerde draagbare game-apparaten steeds lastiger te verkopen tegenover ongeveer even dure apparaten waarmee je veel meer kan dan alleen games spelen. De Nintendo 3DS wordt al duurder dan het goedkoopste iOS-device, de iPod Touch, en Sony’s NGP vast ook.

Als doelgroep blijft eigenlijk alleen de kliek fanatieke gamers over voor wie een 3D-scherm of betere graphics een verkoopargument zijn. Willen Nintendo en Sony relevant blijven, dan zullen ze echt met betere argumenten moeten komen (iets met de impact van de DS en de Wii).

Overigens: Sony laat zien dat het de bui al voelt hangen door met de Xperia Play en een Playstation-softwareplatform ook op Android te wedden.

En de grote, traditionele games dan?

De tv-consoles gaan pas later iets merken. Maar het kan niet lang meer duren of je stuurt met het grootste gemak het beeld van de game op je touchscreencomputer naar je tv-scherm (met een Apple TV en bepaalde apps kan dit nu al). Nog even en de iPad gaat wedijveren met de PS3.

Als de apparaten waarop je speelt zo klein zijn dat ze in je broekzak passen, terwijl ze hun beeld naar je tv streamen, is het een kleine stap om daar draadloos een controller op aan te sluiten. Het touchscreen wordt dan de primaire (want vooralsnog meest directe) inputmogelijkheid, maar niet de enige. Zo gebruik ik al een toetsenbord bij mijn iPad.

De invloed op de games zelf is het grootste vraagteken. Op de iOS-devices zie je dat games zowel door de besturing (touchscreen) als door het belangrijkste gebruiksscenario (korte potjes) als door het businessmodel (dat de prijzen drukt) aansturen op kort, klein en simpel.

De vraag is of, als genoeg gamers eenmaal zo’n apparaat hebben, genoeg mensen bereid zijn hogere prijzen te betalen voor grotere games. En niet één keer (zie Infinity Blade), maar continu. Gaat iemand ooit een game van het kaliber Red Dead Redemption voor een draagbare touchscreencomputer maken? Ik zie het nog niet meteen gebeuren.

25 reacties

  1. VN1X · 15-2-2011 · 17.46 uur

    Mwoah, geef mij maar gewoon een TV, 5.1 Surround Sound, console en een controller in mn handen.

  2. RGroenen · 15-2-2011 · 20.14 uur

    Deze reactie komt, niet geheel toevallig, vanaf een Galaxy Tab. Als ik de prijzen van de games op Android zie vraag ik me wel af hoe miljoenen kostende games ooit rendabel worden op de tablets. Mensen zijn gewend dat het goedkoop is. Daarbij zijn de systemen eenvoudig te kraken. Als ik een publisher was zou ik nog geen hele grote investeringen doen in tablet games. Hoogstens een paar eenvoudige ports. Dus zitten we dan vast aan de Angry Birds achtige games? Ik hoop dat iig de traditionele console onder de TV met de epische games nog een aantal jaren mee gaat en daarvoor ben ik bereid best wel wat meer te betalen.

  3. bas · 15-2-2011 · 20.56 uur

    In mijn omgeving gelooft niemand in totale digitale distributie. Vreemd. Ik wil ook liever een fysieke verzameling opbouwen. Ik zal nooit tientallen euro’s uitgeven voor een download-only spel. Zeker niet zolang ik het niet kan meenemen naar iemand anders. En kwijt ben als ik mijn Ipad kwijt ben. Niemand heeft me nog kunnen overtuigen. (De prijs moet het hem gaan doen natuurlijk, maar ik zie het vooralsnog nog niet gebeuren. Wat zou voor een 60 euro retail game de download prijs worden die jij/ik accepteert…?)

    Of blijft de Ipad/Iphone hangen in gimmick achtige minigames? Dat leeft bij mij nog zo sterk dat ik Apple nog niet kan meten tegen Sony en Nintendo.

  4. Rogier Kahlmann · 15-2-2011 · 21.31 uur

    De schoonheid van een knop; de lichte weerstand van een veertje op een duim, de aanraking en de pressie. Touchscreens mogen dat nooit van me afnemen.

  5. Niels ’t Hooft · 15-2-2011 · 22.57 uur

    @Bas: Die mensen in je omgeving kopen ook nog muziek-cd’s? Persoonlijk riep ik ooit dat ik nooit mijn cd’s weg zou doen. Nu ben ik ze stukje bij beetje aan het weggooien, weggeven en wegbrengen. De laatste keer dat ik een cd kocht kan ik me niet meer herinneren (al is dit de eerste keer dat ik actief besef dat ik het me niet herinner). Ik zie hetzelfde met boeken gebeuren. De Kindle is al zo goed, qua scherm, gewicht en batterijlevensduur. Het is niet zo dat je morgen ineens al je boeken weggooit, maar de verschuiving is onmiskenbaar begonnen.

    Mind you, dit is geen voorspelling van wat er dit jaar of volgend jaar gaat gebeuren. Ik probeer te extrapoleren waar het in het komende decennium heen gaat. De consoles (en grote consolegames) hoeven voorlopig niet te verdwijnen. Mijn voorspelling is meer dat de omzet van aanraakgames straks groter is dan de traditionele games. En dat gaat vervolgens onvermijdelijk de dynamiek van consolegames beïnvloeden. Hoe precies, dat is gissen. Hierboven gooi ik wat balletjes op. Voor een deel is het al aan het gebeuren: zie het feit dat nog maar weinig mensen lijken te verwachten dat er ‘gewoon’ een Playstation 4 of Xbox 720 komt.

    @Rogier: Je hebt gelijk dat knoppen vooralsnog onvervangbaar zijn. Ik heb ook een hekel aan touchscreengames die knoppen proberen te simuleren. Maar het gaat hier niet om de touchscreens en knoppen. Het gaat om het idee dat draagbare multipurposecomputers massaal onze levens binnenstormen, heel binnenkort alomtegenwoordig zullen zijn, en dat iedere weldenkende gamemaker vanuit dat gegeven zijn plannen zal gaan smeden.

  6. Jurjen · 16-2-2011 · 5.54 uur

    Het lijkt me inderdaad een koud kunstje om een controller draadloos met zo’n touchscreencomputer te verbinden.
    Voorlopig zie ik nog niet hoe dat moet met die grote AAA-software, hoe die kosten terugverdiend moeten worden. Maar ik denk inderdaad wel dat de weg die Niels schetst al is ingeslagen.
    Over een paar jaar dus niet én een pc én een console én een handheld maar 1 apparaat wat het allemaal kan, al dan niet gekoppeld aan toetsenbord, tv en controller.
    Ik koop de versie van Nintendo (aangenomen dat de nieuwe Zelda en Mario niet als downloadables op de iPad 4 komen).

  7. Marijn · 16-2-2011 · 8.56 uur

    “Want het lijkt me geen rare voorspelling dat de markt voor draagbare touchscreencomputers uiteindelijk veel groter wordt dan de huidige markt voor traditionele pc’s.”

    Inderdaad, maar het lijkt me ook geen rare voorspelling dat de markt voor pc’s door zou groeien als de draagbare computer zijn intrede nog niet had gedaan. De markt voor computers groeit sowieso, al is het maar omdat de leeftijds- en bevolkingsgroepen die niet gewend zijn om met computers te werken kleiner worden. Bejaarden sterven uit en worden vervangen door de Nieuwe Bejaarde die al wél een emailadres heeft. Ik ben het er natuurlijk wel mee eens dat tablets de computermarkt in hogere mate zullen stimuleren, maar vergeet niet de context.

    @Jurjen: je bewering dat alle functionaliteit in één stuk hardware verzameld gaat worden, wordt ook wel de ‘Black box fallacy’ genoemd (check Henry Jenkins’ Convergence culture). Dit wil zeggen dat hoewel er zeker mediaconvergentie plaatsvindt in content, geldt dat niet voor de hardware. In tegendeel, er komen juist steeds méér verschillende apparaten. Allemaal met een primaire functie en een toenemend aantal secundaire en tertiaire functies. Je ‘Black box’ die alles kan laat dus nog wel even op zich wachten. Je kunt nu ook niet bellen met je iPad, en voor zover ik weet is gamen geen primaire, maar eerder een secundaire functie. Daarvoor koop je dan een PSPad, die weer minder geschikt is als e-reader.

    Laten we trouwens niet vergeten dat de markt voor games ook groeit, met een toenemend aantal casual en social games en meer diverse doelgroepen (net als bij de computer). Toch zijn hardcore games nog steeds niet vervangen. Ik zie het wel gebeuren dat de voorspellingen van Niels vooral van invloed zijn op de casual markt, en dat er voor de Red Dead Redemptions en Mass Effects gewoon aparte platforms beschikbaar gaan zijn, zelfs als ze geen PS4 of Xbox720 heten. De markt daarvoor verdwijnt immers ook niet (en waar vraag is, is aanbod).

  8. Ruud · 16-2-2011 · 13.33 uur

    Nog 5 jaar en ik ben handheld only voor al mijn werkzaamheden. Bovenstaande plus cloud computing en het langzaam opheffen van e-mail an sich zullen hiervoor zorgen.

  9. Jurjen · 16-2-2011 · 21.48 uur

    @Marijn Hoe lang blijft zo’n theorie de werkelijkheid domineren? Het is inmiddels 2011.

  10. Marijn van Herpt · 17-2-2011 · 8.27 uur

    Precies, het is ondertussen 2011 en we hebben nog steeds geen Black Box, terwijl die al jaren, misschien zelfs decennia wordt voorspeld.

    Misschien dat er een apparaat komt waarmee je alle andere hardware in je huis kunt aansturen (AKA de universele afstandsbediening), maar we zijn nog nergens in de buurt van een apparaat dat in al je mediabehoeften kan voorzien.

  11. Jurjen · 17-2-2011 · 11.03 uur

    @ Ik weet niet welke voorspellingen en theorieën jij allemaal volgt, maar ik kijk gewoon naar wat hier voor me op tafel ligt. Een iPad. Ik gebruik dat ding als én een pc én een console én een handheld. Ik vind het geen vergezocht idee van Niels dat hier toekomst in zit. Een theorie uit 2007 die zegt dat zoiets niet bestaat, vind ik geen doorslaggevend argument.

  12. Marijn van Herpt · 17-2-2011 · 11.22 uur

    Gebruik je je iPad ook voor een breedbeeld/HD/3D 5.1 film- of game-ervaring? Neem je hem mee in je zak om muziek te luisteren? Gebruik je hem (zonder randapparatuur) direct voor je werk, bijvoorbeeld om langere stukken te typen en bewerken? Websites bouwen? Grafisch ontwerpen? Foto’s maken? Bellen/sms’en? Digitale tv kijken?

    De iPad is wat mij betreft alles behalve de beloofde technologie. Ik volg dus geen theorieën of voorspellingen, ik zie gewoon dat er nog geen enkel apparaat is dat qua functionaliteit compleet genoeg is dat iemand verder helemaal niets nodig zou hebben. Ik neem aan dat je thuis ook nog een laptop, een dvd-speler en een console hebt staan, niet?

    Overigens heb ik niet gezegd dat de iPad geen goede indicatie is van wat de toekomst te bieden heeft. Het gaat me hier echt alleen om de onwaarschijnlijkheid van de Black Box.

  13. Jurjen · 17-2-2011 · 11.33 uur

    @ Marijn Je haalt er allerlei dingen bij die ik nooit genoemd heb. Waarom?

  14. Marijn van Herpt · 17-2-2011 · 11.47 uur

    Een selectie uit je comments:
    “Over een paar jaar dus niet én een pc én een console én een handheld maar 1 apparaat wat het allemaal kan”

    “ik kijk gewoon naar wat hier voor me op tafel ligt. Een iPad. Ik gebruik dat ding als én een pc én een console én een handheld.”

    Waaruit ik (misschien onterecht) de conclusie trok dat je de iPad ziet als een soort voorbode van dat Ene Apparaat (hoofdletters voor dramatisch effect). Vandaar dat ik er andere dingen bij haalde om aan te geven dat het er nog niet eens in de buurt komt, als in: mediabehoeften en functionaliteiten waar mensen vooralsnog verschillende apparaten voor nodig hebben. Maar ik krijg nu het idee dat er misschien twee dingen door elkaar heen lopen.

    Nogmaals, ik ontken niet dat er toekomst zit in een stuk hardware zoals de iPad; gewoon niet alle toekomst. En dat idee kreeg ik uit je reacties :)

  15. Rogier Kahlmann · 17-2-2011 · 11.50 uur

    Er zullen altijd minstens twee apparaten zijn. Een om in de woonkamer alle multimediale taken mee uit te voeren. En een andere om stiekem porno op te kijken.

  16. Stefan Keerssemeeckers · 17-2-2011 · 11.58 uur

    In bepaald opzicht is er al een ‘black box’ die alles kan: de pc/laptop. Tablets zijn een aardige offshoot, maar de enige ‘revolutie’ die zij veroorzaken ligt vooralsnog op consumentengebied: waar betalen mensen €500,- voor.

    Één ‘black box to rule them all’ lijkt me zeer, zeer onwaarschijnlijk. Ook op langere termijn, aangezien iedere fabrikant met een eigen versie zal komen die zich moet onderscheiden van de concurrentie.

    Ik stel me voor dat de tablet zich ontwikkelt tot een ‘manusje van alles’ in veel huishoudens, een stoplap als je bijvoorbeeld even snel iets wil googelen maar geen zin hebt om je pc op te starten, even kort iets te lezen enz. De toepassingen wat betreft games zijn veelbelovend en stellen de klassieke gamesindustrie voor nieuwe uitdagingen. Ze zullen ongetwijfeld marktaandeel in moeten leveren, maar verdwijnen doen ze waarschijnlijk niet.

    Bij iedere technische ontwikkeling wordt geroepen dat hij ‘alle oudere technieken overbodig maakt’, maar in de praktijk komt daar meestal niet veel van terecht.

  17. Jurjen · 17-2-2011 · 12.01 uur

    Ik voorspel bij deze de theorie dat over exact zeven jaar een mobiele telefoon, een fotocamera, een apparaat om stiekem porno op te kijken en een mp3-speler overtuigend samenkomen in één apparaat. Dat apparaat zal The Black Box gaan heten.

  18. Stefan Popa · 17-2-2011 · 12.16 uur

    Goed stuk. Maar zolang het miljoenen kost om grote games te bouwen (en ja, het wordt alleen maar duurder), blijven games duur, dus ongeschikt voor een iPad / iPod en consorten. De tablet-gamer is namelijk een mini-gamer die mini-games speelt voor een mini-prijs. Die is niet of matig geïnteresseerd in lange games voor veel geld.

    En wij gamers zijn gek op prachtige beelden, de tv, knopjes en knuppels en grote, meeslepende games. Ik kan deze voorkeuren nog niet lijmen met een telefoon of een tablet…

    Al vermoed ik dat, als er een bedrijf in staat is om Marijns Black Box te ontwikkelen, Google (en niet Apple) heel ver gaat komen. Want dat is juist de wet van de remmende voorsprong…

  19. Stefan Keerssemeeckers · 17-2-2011 · 12.17 uur

    @ Jurjen

    Zeven jaar vanaf nu, of zeven jaar na het ontstaan van de theorie die je voorspelt?

  20. Jurjen · 17-2-2011 · 12.39 uur

    @Stefan Hihi.
    Toch nog even serieus: het idee van die Black Box is te belachelijk om serieus te nemen. Maar het gebeurt wel vaker dat bepaalde apparaten mooi samengaan in één apparaat. Zoals een mp3-speler en een telefoon in een zogenaamde ‘smart phone’. Dit betekent niet dat er geen verschillende smart phones of opzichzelfstaande mp3-spelers meer zijn. Maar het betekent - gok ik - wel dat er minder opzichzelfstaande mp3-spelers verkocht worden. En walkmans/discmans op sterven na dood zijn.
    In die context zie ik wel toekomst in het idee dat een pc ‘voor huis tuin en keuken’-gebruik (zoals de meeste consumenten de pc gebruiken, internetten, emailen, facebook, marktplaats, films kijken, enz.) en een console (voor zowel tv als onderweg) samengaan in één apparaat: de tablet. Dat idee vind ik vooral niet zo gek omdat ik overal om me heen mensen zie die tablets precies zo gebruiken en daardoor minder tijd aan pc en consoles besteden (ik ben zelf één van die mensen). Ik geloof in een grote toekomst voor de tabletmarkt, en dat dit gevolgen zal hebben voor de markt van pc’s, laptops, consoles en handhelds.

  21. Marijn van Herpt · 17-2-2011 · 12.58 uur

    @Stefan: manusje van bijna alles, dan.

    Ik kan me niet eens voorstellen dat je als bedrijf black box-achtige hardware zou willen ontwikkelen. Ik verkoop liever twee apparaten van ieder 300 euro dan één van 500 die al mijn andere producten overbodig maakt.

  22. Stefan Keerssemeeckers · 17-2-2011 · 15.48 uur

    @ Jurjen

    De opslagmedia kunnen veranderen, maar het principe van de apparaten blijft bestaan in het geval van de discman en de MP3-speler. De CD is wel en beetje op z’n retour, maar in een heleboel nieuwe autoradio’s zit deze nog steeds.

    Het voordeel van de digitale MP3-spelers is óók nog dat ze geen bewegende onderdelen bevatten (was met de Discman altijd een drama op de fiets!).

    Om even terug te komen op het gebruik van de tablet: ik gebruik zelf een Ipod Touch om thuis tussendoor even mail/twitter te checken of even wat op te zoeken. Als ik aan het schrijven ben kruip ik achter de computer.

    Ik wil ook niet ‘alle eieren in één mandje stoppen’, zoals met bijvoorbeeld een Iphone. Dat ik dus wel kan blijven bellen als m’n mp3-speler stuk gaat. Ik wil wel functionaliteit, maar juist niet in één voorwerp.

    Ik ben het met je eens dat de ‘tablet’ behoorlijk groot kan worden, maar niet dat hij alle andere apparaten overbodig maakt, integendeel zelfs. Omdat je met een tablet alles ‘een beetje kan’, wijst zo’n ding zelf je uiteindelijk op z’n tekortkomingen.

  23. Stefan Keerssemeeckers · 17-2-2011 · 15.54 uur

    En nou niet zeggen: ik heb twee Iphones; één als reserve! ;)

  24. Jurjen · 17-2-2011 · 16.06 uur

    @ Ik deel je gevoelens wel hoor, over die eieren in 1 mandje. Ik ben zelf iemand die op een lange trip steevast een ds, twee ipods, een iphone, een ipad, een laptop en een fototoestel toeneemt. Maar op dagtrips? Een iPad en een iPhone zijn voldoende voor alles wat ik wil doen.
    Gaat er ook nog iemand op Niels zijn ideeen reageren, of was dit het wel?

  25. Bart de Boer · 19-2-2011 · 18.23 uur

    Dat tablets een verandering teweeg brengen staat buiten kijf, maar of die games daadwerkelijk de gamemarkt gaan veranderen betwijfel ik. Wat de kracht is van de huidige tablets is dat het exact aansluit bij wat de meeste mensen met hun PC doen. Heel veel verder dan mail, internetten, briefje tikken en wat afdrukken gaat het meestal niet. Dat zijn zaken die je met PC’tjes van 400 gemakkelijk kan doen, maar dan heb je een groot ding staan. Een tablet biedt gewoon minder rompslomp voor exact hetzelfde.

    Het echte kritieke punt zal gaan liggen bij de consument zelf. Deze denkt graag in hokjes als ze producten kopen. Waarom hebben mensen bijvoorbeeld nog en een smartphone en een MP3/MP4 speler? Wie wil bellen koopt een telefoon, wie muziek wil luisteren een MP3 speler. Zelfs als je de apparaten flink op elkaar laat lijken gaat de consument niet echt overstag. Een apparaat dat ‘alles’ kan is men simpelweg niet klaar voor.

    Een goed voorbeeld hiervan is de PSP. Sony lanceerde dit apparaat met een reclamecampagne dat het apparaat alles kon. Muziek, films, games en foto’s konden allemaal opgeslagen worden. Het resultaat is bekend en de PSP, die op veel fronten superieur is aan de DS, heeft de slag om de handheldmarkt niet gewonnen. De PS3 is ook in de markt gezet als meer dan een gamemachine. Een campagne die ook niet helemaal succesvol is verlopen. Pas met het redesign en de duidelijkheid dat de PS3 een gamemachine is, trekken de verkopen aan.

    Dat is dan ook precies wat Nintendo met de Wii en de DS dan ook heel erg goed heeft gedaan. De apparaten zijn er om gezellig mee te gamen. Gewoon een spelletje spelen en dan maar zien waar het uitkomt. Duidelijkheid is waar de consumenten op zitten te wachten. Ze willen weten waar ze een apparaat voor gebruiken en een tablet of smartphone wordt door hen niet gekocht om de games, maar om even snel de basistaken uit te kunnen voeren. Dus bellen (smartphone) of even de basis computerhandelingen uit te voeren (tablet). Op die manier zullen games altijd verbonden blijven aan de spelcomputers.

    Het gaat om waar je een apparaat of ding voor gebruikt dat moet duidelijk zijn. Apparaten die ‘alles’ kunnen spreken voor de consument tot de verbeelding en zullen ze waarschijnlijk niet accepteren. De hokjes van de consument zullen blijven bestaan en met de tablet heeft Apple daar gewoon een hokje aan toegevoegd.

    On a side note: Misschien niet heel helder, maar dat ligt aan de verdovende middelen in de paracetamol, wegen verstandskiesverwijdering

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>