About
Volg Bashers
Nieuwe posts
Populaire posts
Nieuwe reacties
Stefan Popa en Robert August de Meijer schrijven op woensdag om beurten over games en het echte leven.
Jan Jaap van der Wal is grappig, want hij heeft een hazenlip en maakt zo nu en dan een geslaagd grapje. Misschien heb je wel eens om hem moeten lachen terwijl je The Daily Show op Comedy Central keek. Die kans is echter klein, omdat één: niemand het programma lustte, en twee: Van der Wal niet op de lachspieren werkte.
Ik was het nieuws
Zijn grappenglorietijd beleefde hij (en wij) nadat hij Thomas Acda had vervangen in Dit was het Nieuws. Maar bij de commerciële comeback van het humoristische actualiteitenprogramma, maakte de bij vlagen verstaanbare Acda zijn rentree, ten koste van zijn vervanger. Jan Jaap van der Wal doet niet meer mee. Hij doet gewoon niet meer mee. Net als ik.
Vroeger…
Vroeger kreeg ik zo nu en dan een T-shirt thuisgestuurd. Of keycords, zweetbandjes of andere prullaria van een game. Soms stond er ‘Beste Stefan’ op de bijgevoegde brief, later werd het ‘Geachte heer Popa’. Ik deed mee, toen nog wel.
Het waren gouden tijden. Ik vroeg niets, maar kreeg alles. De postbode zeulde zich een WAO-uitkering door de games die game-uitgevers mij toestuurden. Mijn kasten raakten vol. Ik beleefde zweterige tijden in de IKEA, op zoek naar opbergruimte. Maar ik hield van de uitgevers die van mij hielden.
Waar blijft mijn speldje?
Er komt altijd een ommekeer. Ik keerde mijn oude liefde de rug toe. Zo nu en dan zou ik een stuk schrijven voor Bashers, niet wetend dat er een wisselcolumn op mij wachtte. Langzaamaan werd ik uitgegumd door alle pr-machines van het land. Games kwamen niet meer. Ik kreeg geen pen meer. Niet eens een speldje. De postbode huppelde weer.
Ik doe niet meer mee. Hoe kunnen jullie mij nog serieus nemen nu ik dit opbiecht? Jullie postbodes zweten nog. Vorige week ontving ik Transformers: Dark of the Moon. Het bleek een vergissing. Ik deed namelijk niet meer mee. Maar Activision? Ik zou de game wel een tien geven, een honderd of vijf sterren. Dat zweer ik, ook al heb ik ‘m niet gespeeld.
Smeekbede
Ik smeek jullie, Barten, Suzannes, Bianca’s, Martins, Leons, Anouken, Marliekes, Vanessa’s, Stans, Yvettes, Wiegers, Roelen en Joey’s : laat mij weer meedoen. Ik houd van jullie. En jullie van mij. Toch? Verdomd. Waarom ben ik anders een gamejournalist? Waarom is mijn postbode een postbode? Ik wil stoppen met mijn melancholische zondagochtendwandelingen door de IKEA. Ik word dik van de Zweedse gehaktballetjes. Ik ben een emotionele eter.
Zeven ongewenste kilo’s ben ik rijker. Ik heb geen hazenlip, maar ik ben wel het haasje. Ik doe gewoon niet meer mee.
