In de gameshop: revalidatie, fysiotherapie en gehandicaptenzorg



Roy Swiers brengt elke maand bericht uit vanuit gameshop Nedgame in Utrecht.

Wii Fit

In de media wordt steeds vaker gesproken over de zogenaamde ‘new breed of gamers’. Een nieuwe doelgroep die Nintendo aangeboord zou hebben voor het moderne gamen met de Wii en Nintendo DS en waar nu vooral ook Microsoft op jaagt met familiebundels (Xbox 360 met Kung Fu Panda en Lego Indiana Jones) en sponsoring van programma’s als Popstars met de karaokegame Lips. Naast deze massamarkt zijn er echter nog meer nieuwe doelgroepen waar niet veel aandacht voor is, maar wel potentie lijken te hebben. Hiervan wil ik er hier eentje uitlichten: de zorgdoelgroep.

Gamend revalideren

Sinds kort hebben we bij Nedgame een revalidatiecentrum als klant. Deze klant heeft al voor duizenden euro’s aan voornamelijk Nintendo-artikelen aangeschaft. De Wii zou de jongeren in het centrum ertoe verleiden meer te bewegen en met de DS blijkt de fijne motoriek goed te trainen te zijn. Omdat de patiënten (niet alleen kinderen) op een speelse manier aan het trainen zijn, worden ze gemotiveerd om langer door te gaan en hebben ze meer plezier.

Aangezien de moderne spelcomputers worden gemaakt met een gezonde mens in gedachte, blijken er wel obstakels te zijn om echt goed te kunnen spelen. De technische afdeling van het revalidatiecentrum is daarom bezig op basis van de bestaande controllers oplossingen te bedenken, zodat er bijvoorbeeld met één hand Guitar Hero gespeeld kan worden. Zodra dit allemaal een beetje doorontwikkeld is, ga ik er eens een kijkje nemen.

Fysiotherapie

Nog zo’n klant is een heer met een eigen fysiotherapiepraktijk. In deze praktijk word de Wii gebruikt om verschillende bewegingen te oefenen. Het uiteindelijke doel van de oefeningen is uiteraard niet om de hoogste high score halen, maar door de animatie en het directe effect van hun actie blijken ook de ouderen de therapie op deze manier als leuk te ervaren.

In deze praktijk wordt al jaren gebruiktgemaakt van games, voorheen waren dat spellen als Groove Rider voor de PlayStation 2. Belangrijk vindt deze klant dat mensen het doel van het spel meteen begrijpen en ermee aan de slag kunnen. De Wii blijkt daarom tot nu toe de beste oplossing te zijn.

Dagbesteding

Een andere ‘nieuwe’ klant is de minder- of zwakbegaafde, vaak wonende in een woonvoorziening. Steeds meer weten zij, met of zonder begeleiding, hun weg te vinden naar onze winkel om een nieuwe game aan te schaffen. Opvallend is dat deze klanten net zo precies weten wat ze leuk vinden als de andere klanten, al zijn ze in het algemeen wat eenkennig.

Zo hebben we een klant die al jaren Super Nintendo- en Game Boy-spellen komt kopen en deze ook echt spaart. Verlegen en voorzichtig komt-ie naar de winkel, maar eenmaal binnen vindt hij het geweldig dat hij met ons lekker kan praten over zijn hobby. Een andere klant komt zelfs vaak met cadeautjes zoals een tas of pen die hij dan weer heeft geritseld bij een uitzend- of reisbureau.

Bij mijn vriendin op het werk (ze zit in de gehandicaptenzorg) hebben meerdere bewoners een eigen spelcomputer, dit zijn PS2’s, maar ook Super Nintendo’s. En in de gezamelijke woonkamer staat een heuze Wii waarop sinds kort Family Trainer wordt gespeeld.

Vraag en aanbod

Ik denk niet dat ontwikkelaars nu meteen speciale games moeten gaan maken voor deze nieuwe doelgroepen. Maar ik zie hier wel een verantwoordelijkheid voor verkopers. We hebben al gezien op de Wii dat de familiemarkt bestookt word met wanproducten, die worden aangeschaft omdat het doosje er wel leuk uitziet. Dus: luister eens naar je klant en vraag eens door, zodat je er echt achter komt wat de klant leuk vindt en waarom hij of zij spellen speelt. Niemand wil namelijk een slecht spel kopen en persoonlijk verkoop ik ze liever ook niet.

Eén reactie

  1. Ellen · 6-11-2008 · 20.30 uur

    Leuk om te lezen dat games worden verkocht aan zo’n breed publiek. Ik denk dat het een kwestie van tijd is en er binnen tien jaar veel meer dedicated games ontwikkeld gaan worden voor bijvoorbeeld gehandicapten. Ook denk ik dat we pas aan het begin staan van de toepassing van games in het onderwijs, daar kun je nog zoveel meer mee doen. Het is toch bizar dat een jongetje van 8 wel 300 soort Pokemon uit z’n hoofd kent, maar op z’n 13e geen Franse woordjes kan onthouden? Als je een taal met een game kunt aanleren (en dan bedoel ik een echt leuke game en niet de spellen die er nu op dat gebied zijn), dan kan leren zoveel sneller gaan en leuker worden.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>