Indie-interviews: Hoe Nathan Reese alles verloor met Skill City



Skill City was een website met vijf puzzelgames, gemaakt door een jong gamebedrijf opgericht door ene Nathan Reese. Reese gaf alles op voor Skill City: zijn baan, zijn huis, zijn aandelen. Maar in plaats van een hit werd het een flop. Achteraf is Reese opvallend open over alles wat er is gebeurd. Klik verder voor het interview.

skillcity1.jpg

Wat is je achtergrond in de game-industrie?
Ik heb eigenlijk helemaal geen achtergrond in de game-industrie. Ik heb een Film & Video Theory-diploma behaald. Op de universiteit werkte ik bij de technische ondersteuning om zo mijn collegegeld te betalen. Na mijn afstuderen kon ik helaas geen werk vinden in de filmindustrie, dus gebruikte ik mijn computerkennis om brood op de plank te krijgen. Ik heb meegewerkt aan de opbouw van twee uitgeversbedrijven die uiteindelijk voor een groot bedrag werden overgenomen. De eigenaren van deze bedrijven hebben hier flink aan verdiend, maar omdat ik geen aandelen in de bedrijven had, kon ik hier niet van meegenieten.

Waarom besloot je om zelf een gamestudio op te richten?
Ik ben altijd een gamer geweest en ik wilde al een hele tijd mijn technische kennis gebruiken om een spel te maken. Na mijn ondersteunende rol bij de opbouw van de uitgeversbedrijven, wat andere mensen rijk maakte, besloot ik mijn eigen dromen uit te werken in de hoop daarmee de kost te kunnen verdienen. Ik nam ontslag als Chief Technical Officer bij mijn laatste startup, verkocht mijn huis en al mijn aandelen, en begon te werken aan Skill City.

Dit is een heel korte samenvatting van alles wat er is gebeurd. Het eigenlijke verhaal van waarom ik voor Skill City koos, bijvoorbeeld, is veel gedetailleerder. Dat soort dingen beschrijf ik allemaal op mijn blog.

Je hebt je hele hebben en houwen verkocht om deze droom na te jagen. Dat is een grote stap. Heb je onderzoek gedaan of een ondernemersplan geschreven, of ben je er zonder na te denken ingestapt?
Het eerste wat ik deed is een diepgaand onderzoek starten waarbij ik mijn concurrentie onderzocht, en hoe ik het beste geld kon verdienen aan mijn product. Dat alles bij elkaar resulteerde in een ondernemersplan.

Hoe heb je het gebrek aan ervaring in hoe een gamestudio werkt gecompenseerd?
Voordat ik mijn eigen bedrijf startte, heb ik voor slechts één gamestudio gewerkt, ik was daar een paar maanden System Administrator. In die tijd zag ik hoe het er aan toe gaat binnen een gamebedrijf en hoe ongestructureerd alles is. Toch maakten ze een goede omzet, dus ik dacht: “Wat zij kunnen, kan ik ook”.

skillcity2.jpg

Hoe wist je dat je bedrijfsplan goed genoeg was?
Ondanks dat ik redelijk zeker over mijn zaak was, heb ik mijn vrienden van de Amsterdamse ontwikkelaar Streamline Studios om hun bevindingen gevraagd. Ook heb ik het bedrijfsplan gestuurd naar mijn zwager, die een van de bestuurders is van één van de Fortune 500 bedrijven in de Verenigde Staten.

De reacties waren goed, waarna ik besloot om mijn plan door te zetten. Het uiteindelijke resultaat is uiteraard een stuk anders geworden, maar het bedrijfsplan functioneerde zoals het bedoeld was: als goede gids.

Wat was je volgende stap?
We zijn beurzen gaan bezoeken. De eerste beurs was beangstigend omdat onze doelgroep het resultaat voor het eerst zag. Ik voelde me als de nieuwe klasgenoot die niemand nog kent op school. Gelukkig veranderde dat snel. We hadden een plek op de Casual Connect in Seattle. Alle mensen uit de game-industrie om ons heen waren bijzonder aardig. Ik kon moeiteloos gesprekken met ze aangaan. We hadden snel door dat iedereen op die beurs even enthousiast over games was als wij zelf. De reacties op Skill City waren ook positief en iedereen in het team zat na deze beurs vol energie.

Dat enthousiasme is klaarblijkelijk een keer opgehouden. Wanneer was dat en hoe kwam het?
Het team begon de moed te verliezen toen het geld opraakte en een aantal programmeurs besloten het bedrijf te verlaten. Ik was plotseling de architect van een stad zonder bouwvakkers. Op hetzelfde moment stond de telefoon roodgloeiend met geïntereseerden die ik had ontmoet in Seattle en later op een beurs in Austin. Ze stonden klaar om Skill City als product te exploïteren of de technologie te licenseren. Ik besefte plots dat ik dit bedrijf met de verkeerde mensen was gestart.

Op wat voor manier waren dit de verkeerde mensen?
Skill City was mijn project en ik heb er alles in gestopt wat ik had. Een nieuw bedrijf heeft mensen nodig met dezelfde instelling. Mijn fout, eentje die fataal bleek te zijn, was dat ik met de verkeerde mensen in zee ben gegaan, mensen die dus niet dezelfde visie deelden. Toen het bedrijf in de problemen kwam, stapten de mede-oprichters op en namen ze het geld en de kennis mee die ze geïnvesteerd hadden. Dit is allemaal enkele weken geleden gebeurd. We hebben sindsdien niet meer met elkaar gesproken.

skillcity4.jpg

Waren de verkeerde mensen je grootste fout, of spelen er ook andere dingen mee?
Het mag duidelijk zijn dat het hebben van de juiste mensen om je heen erg belangrijk is en dat ik daar de fout in ben gegaan. Dat is dan ook het onderdeel dat ik beter had moeten doen. Daarnaast had ik wellicht een groter bedrag moeten reserveren voordat ik met de productie was gestart. Een normale baan combineren met het zoeken naar investeerders was moeilijk, maar ik zag en zie geen betere manier om dat aan te pakken. Ik moet tot mijn spijt bekennen dat ik dit op de harde manier heb geleerd.

Als ik kritisch mag zijn: dat waren niet de enige twee dingen. Het valt me op dat de mensen om me heen nog nooit hebben gehoord van Skill City. Ook Amerikanen kennen het project niet. Hadden al je problemen voorkomen kunnen worden met een betere aanpak op gebied van marketing?
Ja, je hebt gelijk. Ons budget was ontzettend klein. We hadden alleen geld voor ons kantoor en ons ontwikkelteam. We hadden geen geld om reclame te maken. Het plan was om Skill City met lage kosten te introduceren. De eerste inkomsten zouden we vervolgens gebruiken om de marketing op poten te zetten.

Hoe probeerde je Skill City te introduceren zonder marketinggeld?
We maakten gebruik van gratis methodes om reclame te maken. We nodigden bloggers en journalisten uit voor een rondleiding. Helaas was het resultaat niet echt denderend. Wederom heb ik de verkeerde mensen voor deze taak ingezet. Het hele marketinggedeelte heb ik aan een goede vriend toevertrouwd, maar hij heeft slecht werk verricht. Jammer genoeg besefte ik dit te laat. Omdat ik bezig was om de rest van het bedrijf draaiende te houden, is dit me pas opgevallen toen het al te laat was.

Dit was echter niet waardoor het bedrijf over de kop ging. Hoe probeerde je het marketingprobleem op te vangen en je bedrijf van zijn ondergang te redden?
Ik heb persoonlijke spullen verkocht om een marketingcampagne te kunnen betalen. We hebben advertentieruimte gekocht op web comic sites. We maakten hierbij gebruik van het Blind Ferret-netwerk, plus een aantal plekken op Project Wonderful. Het resultaat van deze campagne was redelijk. In ieder geval voldoende om de gok te wagen. Ik heb het hele marketingbudget eraan besteed, en heb geld van mijn familie geleend, om een banner op Penny Arcade te bekostigen.

Even had ik het idee dat alles goed ging, tot ik een mail van Penny Arcade kreeg waaruit bleek dat mijn banners waren afgekeurd. De populariteit van Penny Arcade plaatst ze in een positie om alleen reclamecampagnes van goede games te accepteren. Skill City bevond zich volgens hen in het morele grijze gebied van “skill gaming” en het was hun beleid om zulke sites niet te laten adverteren. Ik begreep het besluit, maar was wel teleurgesteld. Niet veel later zag ik in de statistieken dat Tycho van Penny Arcade was ingelogd. Hij had een aantal spellen gespeeld en liet een dag later weten dat hij het leuk vond en Skill City op de voorpagina zou noemen.

Zodra het artikel met de verwijzing werd geplaatst, kregen we een vloedgolf aan bezoekers. Onze servers hadden moeite om alles te verwerken. Maar na een korte periode van drukte bleek dat de bezoekers van Penny Arcade het verkeerde publiek waren voor ons product. Ze vertrokken net zo snel als ze kwamen.

skillcity5.jpg

Ondanks dat de bezoekers van Penny Arcade niet terugkwamen, heeft het je waarschijnlijk wel veel waardevolle informatie gegeven. Heb je hier nog iets mee gedaan?
We hebben erg veel geleerd door het gebruik van al deze bezoekers te monitoren. Op basis van deze informatie hebben we een aantal dingen aangepast. Maar tevergeefs. De bezoekers van Penny Arcade waren onverbiddelijk en kwamen niet terug nadat wij hen promotionele e-mails hadden gestuurd. Tycho was de uitzondering en bleef me voorzien van waardevol advies. Ik stalkte hem op beurzen en kocht de hele Penny Arcade-stand om (met snoep). Dit resulteerde in bijzonder informatieve onder-onsjes.

Toch was het niet genoeg. We hadden een prettige groep mensen die regelmatig terugkwam, maar uiteindelijk hadden we niet genoeg geld om Skill City bij een groot publiek bekend te krijgen.

Om nog even terug te komen op het feit dat je weinig mensen uit Europa kent die Skill City kennen: vreemd genoeg hadden we een grote groep bezoekers uit Zweden en Engeland. De naam circuleerde in elk geval voornamelijk in de wandelgangen van forums en sites die betrekking hebben op indiegames.

Dat kan ik beamen. In alle indiekanalen die ik volg is genoeg geschreven over Skill City. Dat zijn echter wel de plekken waar voornamelijk liefhebbers en ontwikkelaars komen. Het was daar opvallend hoe je altijd antwoord gaf op wie dan ook. Je bent enorm open over alle nare dingen die de afgelopen tijd zijn gebeurd. Wat is de reden waarom je álles vertelt?
Een van de redenen waarom ik zo openlijk spreek over mijn ervaringen is omdat ik voorheen geen ervaring had. Er zijn heel veel mensen die in de game-industrie willen werken en ook geen ervaring hebben. Het is niet zo zeer moeilijker om door te breken in de game-industrie dan bijvoorbeeld de muziek- of filmindustrie. En je hoeft al helemaal niet je ziel te verkopen aan Sony/Nintendo/Microsoft. Wat ik duidelijk wil maken is dat je enkel enthousiast en gemotiveerd hoeft te zijn. Zorg voor een manier om de benodigde dingen te betalen; veel meer komt er niet bij kijken.

Je bent momenteel op zoek naar een baan. Het ligt voor de hand dat je automatisch in contact komt met alle partijen waar je als bedrijf mee gehandeld hebt. Hoe reageren zij op alles wat er is gebeurd?
De meeste bedrijven waar ik nu mee te maken heb, zijn inderdaad de bedrijven die ik ontmoet heb op de verschillende gamebeurzen. Toen Skill City in elkaar begon te zakken, ben ik deze bedrijven gaan aanschrijven met mijn verhaal. Het is onconventioneel om niet te liegen in een dergelijke situatie, maar ik slaap beter met een schoon geweten. Daardoor was niemand die ik mijn cv stuurde verrast.

Toen ik deze bedrijven benaderde, besefte ik wel dat het verstandig was om uit te leggen dat, ondanks dat Skill City moet stoppen, ik nog steeds in bezit ben van alle spellen, programmatuur en kennis. Alleen mijn ego heeft een deuk opgelopen. Deze informatie heb ik opgesplitst in twee e-mails. De eerste om te vertellen dat Skill City ophoudt met bestaan en dat we geen werk meer kunnen verrichten. De tweede om uit te leggen dat de kansen nu voor het grijpen liggen. Acquisitie en het licenseren van onze producten is nu zo goedkoop dat het voor dergelijke partijen stom zou zijn om het niet te doen. Het opnieuw produceren van iets soortgelijks is namelijk een stuk kostbaarder.

Voel je je persoonlijk verantwoordelijk voor het falen van Skill City?
Hoewel het bedrijf gefaald heeft om vele redenen, heeft het niks te maken met mijn rol als producer. Ik vind dat ik uitstekend werk heb verricht met het maken van vijf spellen en een prachtige back-end en front-end, en dat binnen een jaar, zonder budget en met een bijzonder klein team. Ik wil mezelf niet ophemelen, maar ik ben trots op wat ik heb gemaakt en zal dat gebruiken om een nieuwe baan te vinden.

Wat doet dit met je?
De dood van Skill City is afgrijselijk. Het heeft echter weinig effect op mijn persoonlijke carrière. Ik ben momenteel in gesprek met twee bedrijven waar ik mogelijk een rol als producer kan krijgen. Er is zelfs een kans dat mijn Skill City-games overgenomen gaan worden. Deze bedrijven hadden voor het bestaan van Skill City nog nooit van mij gehoord. Doordat ik zo openlijk spreek over alles wat er is gebeurd, hebben deze bedrijven een veel beter beeld gekregen van mijn werk en hoe ik ben als persoon. In dat aspect heeft het dus flink wat voordelen.

Wat zijn je plannen nu?
Als ik bij een van deze twee bedrijven kan werken, ben ik blij. Helemaal als ik onder hun hoede door kan gaan met Skill City. O, en betaald krijgen zou voor de verandering ook fijn zijn.

skillcity3.jpg

10 reacties

  1. Bart · 30-10-2007 · 11.35 uur

    Schitterend artikel Sander. De bovenste game is overduidelijk gebaseerd op Super Puzzle Fighter en was dus gratis? Jammer dat ik er achteraf pas van hoor.

  2. Meerman · 30-10-2007 · 13.22 uur

    Zeer goed interview. Laat zien dat de games industrie geen rozengeur en maneschijn is.

  3. leonhard · 30-10-2007 · 13.33 uur

    Oei, wat een scenario om je in te bevinden. Sterk interview Sander, de boodschap komt goed over. Give us more :p

  4. Harmen · 30-10-2007 · 13.46 uur

    Indeed, geweldig interview Sander. Meer van dit graag want dit is zeker weten een hele goede toevoeging aan Bashers!

    De spellen die ze trouwens hebben gemaakt zien er best behoorlijk uit. Jammer dat het zo moest verlopen en ik wens Nathan het beste. Hetzelfde trouwens ook aan de mensen die zijn weggegaan bij het bedrijf. Jammer dat het zo moest gaan.

  5. Roland van Hek · 30-10-2007 · 14.25 uur

    Openhartig interview, zeer interessant maar ook best pijnlijk om te lezen.

  6. Dominique · 30-10-2007 · 16.36 uur

    Tja, het spreekt mij ook al helemaal niet aan… Sowieso, alle sites die gratis ‘serious rewards’ beloven wantrouw ik.

  7. Frank Verhoef · 30-10-2007 · 16.53 uur

    Interessant artikel indeed. Ik had ook nog nooit eerder van Skill City gehoord.

  8. Nathan Reese · 30-10-2007 · 17.52 uur

    Apologies in advance that I don’t speak Dutch:

    If you would like to ask me further questions or you have an interest in starting up a video game company, please feel free to email me any time. nathan@skillcitygames.com

    We are working to get our servers back online from my garage so that people can still play our games, even if it will be slow.

  9. Claire · 30-10-2007 · 21.52 uur

    “We are working to get our servers back online from my garage so that people can still play our games, even if it will be slow.”

    Now that´s some real dedication :).

    (alhoewel het grappiger zou zijn als iemand van EA of Ubisoft (of welke publisher dan ook) in een officieel interview zou zeggen dat ze servers in hun garage online proberen te krijgen, en dat als excuus geven voor de lag :D)

  10. kasper · 31-10-2007 · 16.37 uur

    Sterk artikel Sander. Zoals hierboven gezegd door Harmen: een goede toevoeging van Bashers!

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>