De App Store van de iPhone is er nu bijna een halfjaar. Bij de introductie was er de belofte dat het een tof platform voor games zou worden. Na een half jaartje downloaden en gamen is het tijd om de balans op te maken. Kunnen we de iPhone al gaan beschouwen als serieus gameplatform? In het onderstaande artikel probeer ik antwoord te geven op die vraag en geef ik een hele lading tips voor wie serieus aan het spelen wil slaan op zijn of haar gelikte telefoontje.
Snel en simpel
Allereerst de categorie eenvoudige games die toch zeer de moeite waard zijn. Van die games die je éventjes wilt spelen… maar die je vervolgens gerust anderhalf uur aan je telefoon gekluisterd houden, tot je batterij écht leeg is. In deze categorie vind ik Trism de moeite waard, een spel waarbij je driehoekjes over het scherm schuift en vrijgekomen gaten snel moet invullen. Waarmee maker Steve Demeter in twee maanden een kwart miljoen dollar opstreek.
Een verslavend spel is Aurora Feint, waarin je à la Puzzle Quest via eenvoudige combinaties een langere RPG speelt. Een aanrader! Een heel eenvoudige game die vooral leuk is om aan anderen te laten zien, is Labyrinth. Het spel is niets anders dan het bekende houten doolhofje waar je een zilveren balletje door moet loodsen. Nog steeds een bestseller in veel winkels met verantwoord kinderspeelgoed, maar ook op de iPhone werkt het prima en ziet het er gewoon geinig uit als je je vrienden wilt showen wat die telefoon van je kan.
Er zijn inmiddels ontelbaar veel eenvoudige games in de App Store te vinden die ik hier niet allemaal aan bod kan laten komen. Wil je eens wat proberen, dan raad ik (met dank aan tips van collega’s Sander en Niels) de volgende games aan: Wurdle, MetaSquares, Galcon, Flick Bowling, Enigma, Mazefinger, Fieldrunners, Newtonica, Critter Crunch, Frenzic en Fuzzle.
Oude bekenden
Bekende games van grote uitgevers zijn altijd de moeite van het uitproberen waard. Eén game die sinds de lancering van de iPhone uitgebreid aandacht kreeg is Super Monkey Ball. Door je telefoon te kantelen loods je het bekende aapje-in-een-bal door de levels. Soms lastig, vaak frustrerend maar toch altijd weer leuk.
Een andere game die in visueel opzicht mooi is uitgewerkt, is Spore. Voor de iPhone is de game minder uitgebreid dan voor de pc: je komt niet verder dan het rondzwemmen door de grote oceaan en moerasgebieden. Toch zijn deze Pac-Man-achtige levels vermakelijk om te spelen.
Bijna een echte game
Hoewel er nog steeds erg veel games uitkomen in de categorie snel-en-simpel, zijn er ook steeds meer games die bijna op een échte game lijken, die uitgebreider zijn en echt een beroep op je slimheid of behendigheid doen. Een mooi uitgewerkte voorbeeld in deze categorie is Toy Bot. Je beweegt een robotje door levels waarin een beroep wordt gedaan op je inventiviteit. Het ziet er mooi uit en de gameplay is veelzijdig.
Een andere aanrader is Reign of Swords (Reign), een turn-based strategiegame waarin je met je legers aan de slag gaat om vijanden te verslaan. Hou je van games als Age of Empires of Advance Wars, dan moet je Reign zeker een kans geven.
Deze mogelijkheden maken de iPhone (in theorie) onverslaanbaar op gamegebied:
Touchscreen: In tegenstelling tot de Nintendo DS ondersteunt dit ook multi-touch, hij kan dus meerdere vingers herkennen. Door twee vingers uit elkaar te bewegen kun je op webpagina’s of foto’s inzoomen, wat ook prima in games zou kunnen werken. Nadeel is dat de iPhone echt alleen maar een touchscreen heeft. Een lekkere richtingsknop om naar links en rechts te lopen zit er dus niet in en dat wreekt zich in sommige games.
Accelerometers: De iPhone weet of je ‘m recht, op z’n zij of ondersteboven vasthoudt. Bij gebrek aan een joystickje kunnen games dit gebruiken om te sturen. Of - en Bejeweled 2 gebruikt dit - het speelscherm zou nonchalant mee kunnen draaien als je de iPhone anders vastpakt. En misschien zijn er nog wel leukere dingen mee te verzinnen.
3D-capaciteit: De iPhone schijnt ongeveer net zo krachtig te zijn als de Dreamcast. In games als Super Monkey Ball zorgt het al voor heel aardige beelden. Maar er zit nog meer in. Nadeel is dat de batterij van de iPhone sneller leeg gaat naarmate de processor zwaarder wordt belast - en dat het apparaatje ook nog eens aardig warm kan worden.
GPS: Door de ingebouwde GPS weet de iPhone waar je huis woont. Althans, als je hem toestemming geeft om dat te meten. Games zouden in hun alternatieve realiteit gebruik kunnen maken van dit aspect van de werkelijkheid. Of je zou games met een groepje in het echt kunnen spelen, met de iPhone als hulpstuk. Geloof mij als ik zeg dat dat leuker is dan onderuitgezakt op de bank hangen. O wacht, schreef ik dat écht?
Connectivity: De iPhone heeft, de dekking van T-Mobile notwithstanding, altijd een verbinding met 3G-internet. Da’s behoorlijk rap, snel genoeg om leuke multiplayergames mogelijk te maken. En álle iPhone-bezitters zijn connected, ontwikkelaars hoeven dus geen rekening te houden met een subset die dit niet heeft, zoals op de consoles. (Alhoewel, iPhone-games draaien ook op de iPod Touch… maar zelfs die kan internetten via Wi-Fi.)
Ubiquity: Sure, jij hebt misschien je DS of PSP altijd bij je. Maar jij leest Bashers. De meeste mensen nemen die apparaten alleen mee als ze bijvoorbeeld op vakantie gaan. Daar zijn veel games dan ook naar. Iedere iPhone-bezitter heeft zijn handheld daarentegen altijd bij zich. Dat schept mogelijkheden voor games die je bijvoorbeeld in extreem korte potjes doorlopend gedurende de dag speelt.
Niels ’t Hooft
Ook de moeite van het uitproberen waard is Soul Trapper, een echt ‘hoorspel’ waarin je via klikken in de juiste richting een spookverhaal uitspeelt. Lastig in deze audiogame is dat je goed moet luisteren, het spel leent zich daarom minder voor luidruchtig openbaar vervoer. Ook moet je het Engels goed kunnen verstaan. Maar afgezien van deze beperkingen is Soul Trapper een verfrissende game die echt wat nieuws biedt in de App Store.
Ook het vermelden waard is Cube, een indrukwekkende FPS-techdemo die laat zien dat een shooter prima met een touchscreen kan worden gespeeld. Helaas zijn de graphics af en toe wat schokkerig en gebeurt er nog weinig, maar daar staat tegenover dat deze versie van de game (nog?) gratis is.
Voor de voetballiefhebbers is tenslotte Real Football 09 het vermelden waard. Er zijn elk jaar weer discussies of FIFA nu beter is dan PES, maar voor mij was Real Football de grote verrassing van dit najaar. Ongelooflijk dat een voetbalgame op zo’n klein schermpje toch lekker kan werken.
Geen games, wel leuk
Ik gebruik mijn iPhone ook veel voor andere dingen dan spelen, die toch met games te maken hebben. Zo heeft IGN een prachtige applicatie waarmee je eenvoudig de laatste reviews kunt bekijken. Je kunt instellen welke consoles je in beeld wilt zien en krijgt dan snel een overzichtje van de meest recente scores. Je kunt doorklikken naar een verkorte versie van de review, maar kunt als je dat wilt ook een uitgebreid verslag lezen of filmpjes bekijken.
Een andere veelgebruikte applicatie is NetNewsWire, een RSS-reader waarmee ik zowel vanaf m’n Mac als m’n iPhone al het gamenieuws van heel veel websites eenvoudig bijhoud. Het is heerlijk om in een luie bui op de bank langs honderden blogs met gamenieuws te klikken.
Tot slot is de iPod-functie natuurlijk onmisbaar: even luisteren naar de Bashers Podcast, Podje Gamen of de laatste versie van The 1Up Show bekijken ‘s avonds in bed: functionaliteiten waardoor ik nog meer aan m’n iPhone verknocht ben geraakt.
Een volwaardig platform?
Om te scoren met een game op de iPhone is een eenvoudig spelletje niet langer genoeg, het moet echt iets voorstellen. Slaagt een game daarin, dan is wereldwijde aandacht op blogs en websites gegarandeerd en wordt een spel prompt talloze malen verkocht tegen relatief lage distributiekosten. Het wordt voor ontwikkelaars dan ook steeds noodzakelijker, en tegelijk interessanter, om met een game te komen die zich onderscheidt van de massa eenvoudige spelletjes.
Ik verwacht dan ook dat er het komend jaar steeds meer innovatieve, bijzondere games voor de iPhone gaan uitkomen. Sommige games laten nu al zien waar Apple’s handheld technisch toe in staat is. Combineer dat met de creatieve geest van een stel dappere ontwikkelaars en ik ben er zeker van dat een flink aantal prachtige titels voor de iPhone het levenslicht gaat zien.
In 2009 zou de iPhone de DS en PSP wel eens voorbij kunnen gaan streven qua vernieuwing van games die worden ontwikkeld op het platform, zo schrijft ook Dean Takahashi op VentureBeat. Wat mij betreft heeft de App Store de belofte nu al waargemaakt en ik blijf de komende tijd naarstig speuren naar nieuwe toppers.

