Jamboree: Fietsen met vreemden



In zijn column Jamboree schrijft Kars Alfrink over games die verder gaan dan het beeldscherm.

Alleycat

Foto: CC by-nc-nd Jose Armenteros

Een tijdje terug deed ik mee aan m’n eerste alleycat. Dat zijn een soort speurtochten die georganiseerd worden door fietskoeriers en fietsfanaten. De meeste deelnemers rijden op van die modieuze ‘fixies’ (Fixed gear’ fietsen - Red.). Het was een geweldige ervaring, die bovendien mooi laat zien wat de waarde van spel voor de stad kan zijn.

Alleycats zijn een geweldige manier om een stad te verkennen zonder vooropgesteld plan. Je laat je leiden door het plan van de organisatoren. Bij de start krijg je het adres van het eerste checkpoint uitgedeeld. Aan jou om uit te zoeken hoe je daar zo snel mogelijk komt. Er is geen parcours. Bij het checkpoint aangekomen krijg je de volgende locatie, en zo verder tot de finish.

Daarnaast zijn alleycats een mooi kader voor interactie met vreemden. Ik was niet al te bekend met de stad waar deze alleycat plaats vond, dus ik ben aangehaakt bij een groep deelnemers die een lekker tempo hadden. We schuimden de straten af als een roedel zwerfhonden en doorkruisten vloeiend het verkeer.

Sommige van de deelnemers lijken wel superhelden als het aankomt op de weg vinden en anticiperen op verkeer. Het was geestverruimend om te aanschouwen.

Na afloop dronken we een biertje, praatten we nog wat na, en ging ieder z’n eigen weg.

Het is niet zo dat dit soort spellen alle deelnemers spontaan in vrienden veranderen. Dat is niet de waarde er van. Wat ze wel doen, is je er aan herinneren dat iedere medeburger zo nu en dan een teamgenoot kan worden, iemand met wie je tijdelijk samenwerkt om iets te bereiken. Niets meer, niets minder. Ik denk dat dat een belangrijk besef is om te hebben als stedeling.

Op een gegeven moment tijdens de race zag ik na een bocht bij een tramhalte een groep kinderen staan die ons enthousiast - maar met een knipoog - toejuichten. Even voelde ik me als Lance Armstrong, en ik weet zeker dat ze naspeelden wat ze op TV hadden gezien. Maar hoe dan ook, op ieder gezicht was een lach te zien.

5 reacties

  1. Marijn · 8-7-2011 · 15.39 uur

    Klinkt interessant, maar in welke stad heb je nou meegedaan?

  2. Kars Alfrink · 11-7-2011 · 15.39 uur

    Thanks, een keer meedoen is een aanrader. Dit was in Amsterdam, de Annick van Hardeveld Memorial: http://weareorangejuice.com/annick-van-hardeveld-memorial-alleycat/

  3. Alper Çuğun · 11-7-2011 · 16.01 uur

    Tijdens een alleycat gaat het gedrag van fietsers soms weleens over de schreef, maar het feit dat dat gebeurt door een groep mensen die inherent kwetsbaar is zorgt er denk ik voor dat het tolereerbaar is. Auto’s zouden dit niet kunnen doen in een stad bijvoorbeeld.

    In ieder geval kan meedoen aan een alleycat bijzonder geestverruimend werken voor je idee van wat er allemaal kan met een fiets op de openbare weg als je maar durft.

  4. Roland van Hek · 13-7-2011 · 16.05 uur

    Ik mag hier niet aan meedoen; mijn fiets is hier bij lange na niet hip genoeg voor.

  5. Alper Çuğun · 13-7-2011 · 21.29 uur

    @Roland: Niemand zal het bij een alleycat echt kunnen schelen op wat voor fiets je hem doet. Je ziet tijdens zo’n event de meest bonte verzameling fietsen die je ooit gezien hebt. Zeker deze memorial, kun je overal op fietsen.

Volg de reacties op deze post via RSS

Plaats een reactie

Registreer je als vaste gebruiker. Heb je dit al eens gedaan, log dan in.

Hou de discussie menselijk en inhoudelijk. Reageer bij voorkeur onder je echte naam, met je foto als avatar (via Gravatar).

Toegestane HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>