Terechte punten; ik ben het ook zeker met je eens. De industrie was ondervertegenwoordigd en het gesprek mistte structuur. Ach, zijn ook weer dingen die we geleerd hebben voor volgende keer :-)

De term ‘journalistiek’ blijf ik toch moeilijk vinden in het verband met games. De journalistiek is naar mijn mening toch vooral de boodschapper van nieuws en je kan je afvragen in hoeverre games ‘nieuws’ zijn. Natuurlijk kun je wel journalistieke methodes gebruiken bij het schrijven over games, en dat zou ook meer moeten gebeuren, maar of het daar automatisch journalistiek van wordt betwijfel ik. Het blijft toch een product van puur amuserende en commerciële waarde waar je over schrijft. Maar misschien komt het gewoon met de tijd, het heeft ook ruim een halve eeuw geduurd voordat sportjournalistiek enigszins serieus werd genomen.

Vond de avond op zich best leuk, goede discussie gehad en wat interessante punten gehoord, maar denk dat er nog wel ruimte is voor verbetering. Ik zou volgende keer sowieso een aparte debatleider kiezen die wat meer sturing geeft, want nu was het redelijk ongecoördineerd en had ik het gevoel dat er een beetje in een kringetje rond werd gegaan.

Ik denk dat het ook zeker zou helpen om eens iemand als Peter van Ammelrooij uit te nodigen en de industrie zelf er meer bij te betrekken. Ja, Jurrie zat in het panel, maar de opkomst bleef verder beperkt tot Michiel van Ubisoft.

Tot slot is het wel prettig als de tijden volgende keer wat realistischer worden aangegeven. Als ik met het OV terug moet, zoals gister, moet ik uiterlijk 22.50 weg vanaf CS. Had ik geweten dat het debat tot over tienen zou duren, was ik met de auto gekomen. Vond het nu erg jammer dat ik weg moest en niet nog even na kon praten. Had alleen niet zo’n zin om mijn laatste trein te missen en € 50 voor een taxi neer te leggen om me naar huis te rijden.

Maar dat met name betaalde “collega’s” journalistiek bedrijven, daar kwets je me mee. Ik en DGS verdienen geen ene reet terwijl om me heen grote verdienende sites minder werk afleveren (sorry, dat klinkt arrogant, het zij zo). Er zijn ook genoeg blogs/sites, zoals Bashers en G3M4R, die pogen iets anders te doen. Volgens mij kan je het beter omdraaien en zeggen dat juist de broodschrijvers het verkeerde voorbeeld geven.

Wellicht ten overvloede, maar als ik iets niet wil zeggen dan is dat de “150 game websites” per definitie, allemaal slecht werk afleveren. Ze hebben een belangrijke rol binnen de game cultuur. Ik denk alleen wel dat het (collectief) beter kan. Je stipt terecht aan dat dit tijd (en geld, bloed, zweet en tranen) kost. Maar het is ook een houding. Wat nodig is, is een kritische (let op: niet een negatieve) cultuur van vragen stellen en de aangeboren reflex om meer te willen weten. Dat kan ook als je games recenseert. Ook als je 18 bent. Ook als je geen geld voor je review krijgt. Idealistisch, ja absoluut, maar daar is niets mis mee. Ik denk dat iedereen die dit debat met interesse volgt dat deels doet om de huidige stand van zaken beter te willen snappen, en te willen verbeteren.

En de term gamejournalistiek?

Meer en meer zie ik dat er (betaalde) collega’s zijn die zich bijzonder ongemakkelijk voelen om zichzelf zo te noemen. Maar mijn punt is natuurlijk niet hoe je jezelf noemt (of laat noemen). Of je jezelf nu recensent, gamejournalist, criticus of schrijfgeit noemt, dat is een non-discussie. Ik noem mijzelf gamejournalist omdat ik vind dat dat mijn werk het beste beschrijft, omdat ik dat wil zijn. Maar uiteindelijk is mijn argument is dat je journalistiek te werk kan (of dus eigenlijk moet) gaan. En wat is dat dan? Nou door onafhankelijk, kritisch te werk te gaan. Hoe je jezelf vervolgens noemt, dat mag iedereen natuurlijk helemaal zelf weten.

Voor de volledigheid, dit gebeurt natuurlijk al, maar met name betaalde collega’s doen dit. Misschien is de vraag (of de discussie), heb je, als je onbetaald vrijwilliger bent, ook (een soort) verantwoordelijkheid die komt bij het schrijven over games? Ik denk van wel.

Zelfde geldt denk ik ook gewoon voor games. Meeste mensen zal het inderdaad niet boeien hoe de ontwikkeling gaat, maar er zijn altijd mensen die het wel boeit. De vraag is of het genoeg is.

En op de vraag of daar behoefte aan is? Ja, daar is behoefte aan. Ik denk dat veel mensen ook gewoon niet weten dat achtergrondiformatie over games boeiend is. Ik neem aan dat er toch wel een redelijk aantal mensen ook in het publiek zaten die achtergrond-info boeiend vindt. Denk eens na hoe je begonnen bent! Vaak als gamer, dan kom je er ineens achter dat je daar reviews en previews over kan lezen, terwijl je dat eerst niet wist. Als je niet weet dat het er is, hoe kan je het dan lezen en het boeiend vinden? Ik vond zelf achtergrondartikelen niet boeiend toen ik niet wist dat ze er waren. Logisch. Nu vind ik ze heerlijk!

http://www.dgs-online.nl

http://www.dgs-online.nl/nl/editorial/de_gamejournalist_-_een_debat_over_vorm_en_valse_naamgeving

Ik steun daarin trouwens David.

Ik denk zelf dat de industrie nog zodanig jong is dat er nog steeds wordt gekeken alsof er sprake is van een medium dat voor IEDEREEN geschikt moet zijn, terwijl dit al lang niet meer het geval is. Hetzelfde geldt volgens mij voor de journalistiek op dit gebied. Wat Bashers bijvoorbeeld probeert te bereiken is behoorlijk anders dan wat een PU of Gamingonly doet. Daarom vond ik het ook vreemd dat er constant op gehamerd werd dat er schijnbaar geen publiek bestaat. Dat er geen duidelijke Bashers doelgroep zou zijn. Natuurlijk moet het groeien maar dat betekent niet dat er geen vraag naar is. Het feit dat Modern Warfare populair as fuck is (de ‘pop game’ ) hoeft niet te betekenen dat game x geen aandacht moet krijgen. Integendeel. Of dat rendabel is vanuit een financieel standpunt is wat anders (waar ik overigens zelf weinig van weet met betrekking tot gedrukte media en online media).

De industrie is jong dus zo ook de journalistiek. Wat ook telkens schijnt terug te komen is de vraag of we (jullie) wel een beoordelingscijfer moeten rekenen aan het einde van een recensie. In beide zit je met een probleem. Persoonlijk lees ik veel liever een volledige review van MW2 als deze een 7 heeft gekregen in plaats van een 9 of 10. Ik kijk dan ook vaak eerst naar het cijfer en beslis dan of ik de review wil lezen. Als ik een (te) hoog cijfer zie, en dan helemaal bij de grote titels van vandaag, lees ik ze vaak ook niet. Ja ik weet waarom MW2 goed is en de moeders weten dat vast ook wel. Je kunt schieten en dat vinden de kinderen leuk. Toch?
Overigens vond ik de stelling dat de industrie beter kan overstappen op previews in plaats van reviews interessant. Niemand gaat tegenwoordig nog een triple A titel niet- of wel kopen gebaseerd op een review. De game zal er zeker niet meer of minder door verkocht worden. Kijk bijvoorbeeld naar Transformers 2 of Twilight: New Moon. Afgrijselijke films maar mensen zullen deze ondanks alle negatieve recensies toch bekijken.

De game journalistiek staat nog in de kinderschoenen en ik denk dat er zowel van binnen als van buitenaf zo naar wordt gekeken.

Jammer dat ik er niet aanwezig kon zijn, maar Amsterdam is toch wat te ver weg als je s ochtends in Groningen weer afspraken hebt.

@ Luke

Er komt volgens mij een podcast, maar daar kan Menno meer duidelijkheid over bieden. Het gehele debat is ook gefilmd, maar het duurt nog even voordat deze beelden beschikbaar worden denk ik.

Hoeveel van die 150 sites en bladen hebben schrijvers met een journalistieke of communicatieve achtergrond? Hoeveel houden er de gebruikelijke journalistieke basisbeginselen op na? (Check wikipedia op “journalistiek”, “journalist” en “hoor en wederhoor”) Hoeveel van die 150 sites zijn uberhaupt in staat foutloos Nederlands te produceren?
Wellicht een lullige opmerking, maar als we het over serieuze journalistiek hebben, dan verwacht ik correct taalgebruik: sollicitatiebrieven met fouten erin gaan bij mij ook de prullenbak in.

Als je alle recensies, gekopieerde berichten, geruchten en dergelijke weghaalt, wat blijft er dan over? En kunnen we dat serieuze journalistiek noemen? Vraag is natuurlijk of we daar op zitten te wachten. Hoeveel bladen zijn er over de muziekwereld (vakbladen niet meetellen) of de filmwereld? Hoeveel sites?

(O ja, het vliegveld level in MW2 is domweg een marketingtruc die zoals te verwachten was, prima heeft gewerkt. Een van de slechtste levels van het spel in allerlei opzichten, maar dat was het doel ook niet. Geert Wilders kent die truc ook en het heeft hem aardig wat potentiele zetels opgeleverd)