
De makers van God of War 3 zijn in de opschepmood de laatste tijd. Hun spel wordt 35 gigabyte groot, vereist geen installatie en kent geen laadtijden. Maar laat dat laatste nou net iets zijn wat ik, zeker in het geval van God of War 3, zal gaan missen.
Kwijlend
Vooropgesteld: laadtijden zijn irritant. Daar is iedereen het wel over eens. Toch is er één laadmoment waar ik het niet zonder zou willen stellen, namelijk het allereerste laadscherm van een spel dat ik net nieuw heb en waar ik hartstochtelijk naar uit heb gekeken.
Het geldt lang niet voor alle titels, maar bij games waar ik kwijlend op heb gewacht, daar hou ik zó van die paar seconden, of zelf die halve minuut wachttijd totdat het eindelijk begint. Zo’n moment waarop je even je rug kunt rechten, je biertje aan de mond kunt zetten, en stilletjes kunt wachten. Heel stil en opgewonden wachten.
Teleurstelling
Van games waar ik écht naar uit heb zitten kijken, zoals God of War 3, weet ik diep van binnen al dat na het laadscherm de onherroepelijke teleurstelling op me wacht.
Na oneindig veel opgepoetste trailers en screenshots, en veel te veelbelovende voorbeschouwingen, moet de confrontatie met de werkelijkheid nooit zo direct in het gezicht gesmeten worden. Bij het eerste laadscherm bevinden we ons nog in het limbo tussen PR en eindproduct. Het is de laatste drempel tot de grote deceptie. Het laatste restje hoop. Dat mag best even duren.
