Een serie over software waarmee je zelf games kunt maken. Lees ook het introductieartikel Leve de democratisering van de gameproductie en de bespreking van Game Maker.

Dat is even schrikken. Had ik net een leuke game gemaakt in de Klokhuis Game Studio, kan ik niet meer inloggen om ‘m aan te passen. Technisch probleempje, schijnt het. Da’s het nadeel van een browser-based platform waar je creaties in ‘the cloud’ zijn opgeslagen: je hebt geen absolute zeggenschap over je product. In Game Studio, door het Amsterdamse IJsfontein gemaakt voor de website van kinderprogramma Klokhuis, hebben zelfgemaakte games sowieso een beperkte houdbaarheidsdatum: als je spel drie maanden niet wordt gespeeld, verdwijnt-ie.
Afgezien van dit probleempje, moet ik zeggen dat dit een fantastisch leuk platform is. Gemaakt voor het typische Klokhuis-publiek: basisschoolkinderen die nieuwsgierig zijn en willen weten ‘hoe het zit’. Het tooltje waar je de games in maakt heet de Game Kit, maar die is eigenlijk onderdeel van de overkoepelende Game Studio. Een website, televisiekanaal, sociaal netwerk en editor ineen.
Toverwoord
De zéér druk vormgegeven homepage (houden kinderen blijkbaar van) biedt voorbeeldgames, een game van de week, spellenmaak-wedstrijden rond een bepaald thema en videotutorials voor beginnelingen. Delen is het toverwoord, want iedere game die je speelt kun je aanpassen aan je eigen voorkeur, zelfs de voorbeeldgames die de ‘experts’ van Klokhuis hebben gemaakt. Resultaten kun je embedden in andere sites of mailen naar vrienden. Als je tevreden bent over je zelf gemaakte game, mag je die op het podium zetten. Uiteraard mogen anderen je kunstwerkje dan beoordelen.
Zodra je bent ingelogd, kun je zelf aan de slag. En wat is dát gemakkelijk. De meeste gebruikers zullen binnen een uur een aardig gamepje kunnen maken. Moest ik bij mijn bespreking van Game Maker nog erkennen dat het me allemaal te veel tijd kostte om iets te maken waar ik me niet voor schaam, deze keer ben ik losgegaan. Nadat de eerste poging sneuvelde vanwege bovenstaand technisch mankement, ben ik opnieuw begonnen. Onderaan dit bericht is mijn (poging tot) spel te spelen.

Voor al dat gemak betaal je een hoge prijs. Het spellenmaken gebeurt met behulp van een nauw afgebakende toolset. Ten eerste zijn er maar twee genres mogelijk: platformgames en spellen met een Zelda-achtig bovenaanzicht. Ten tweede is het spelpersonage altijd een gekleurde bal met een hoofddeksel naar keuze. Je mag het uiterlijk wel zelf bepalen, maar daar blijft het bij. Het is mij niet helemaal duidelijk waarom voor deze aanpak is gekozen. Misschien wilden de makers van de Game Kit dat spelers vooral aandacht besteden aan het bouwen van levels in plaats van het aankleden van een menselijk personage. Zit wat in, want zelf ben ik ook altijd veel te lang bezig met het vormgeven van een avatar in MMO’s.
Flipperkast
Het gevolg is in ieder geval dat je ‘balletje’ ook als een balletje reageert. Hij stuitert, rolt en springt door de levels heen op een manier die soms wat onvoorspelbaar en klungelig aanvoelt. Dat lijkt het gamedesign in een bepaalde richting te duwen, want de Klokhuis-kids maken veel flipperkast- en Sonic-achtige games. Verder moet je bepalen hoe het spel te winnen valt. Door zoveel mogelijk punten te scoren, de finishlijn te halen of door binnen de tijd een bepaald speldoel te bereiken. Combinaties zijn ook mogelijk. Maak je geen keuze, dan staat het speldoel standaard op ‘spelen tot je doodgaat’.
In het speelveld kun je vaste elementen neerzetten zoals vloeren, platforms, ijsblokken en springveren. Een knipoog naar Super Mario ontbreekt niet, want ook paddenstoelen zijn van de partij. Bewegende elementen zijn liften, raketten, een graf(?!) en schuifdeuren. Je kunt zelf bepalen in welke richting een zwevend platform beweegt en het is zelfs mogelijk objecten op elkaar te laten reageren, door middel van een reactieknop. Zo kun je schuifdeuren openen door op een blok te springen, bijvoorbeeld. Je kunt tijdens het bouwen meteen je level testen met een druk op de grote, glimmende TEST LEVEL-knop. Superhandig en het nodigt uit tot experimenteren.
Medialessen
Pauline Maas geeft medialessen aan schoolkinderen en schenkt ook geregeld aandacht aan games. Zij zegt: “Game Studio is een hele goede manier om kinderen kennis te laten maken met gamedesign. Je ziet dat ze met hele leuke, creatieve games komen binnen die beschermde omgeving.” Volgens Maas is Game Studio een ideaal opstapje naar volwassener platforms zoals Game Maker. Ook een docent aan Hogeschool Domstad, een PABO-opleiding in Utrecht, heeft met Game Studio gewerkt. Gerard Dümmer heet de beste man en hij heeft de juffrouws en meneers van morgen met behulp van Game Studio laten zien dat computers en games heus niet zo eng zijn als ze lijken.

Als uitsmijter wil ik je Luchteilanden niet onthouden. Dit is een serie spelletjes waarmee de jonge maker overduidelijk probeert de beperkingen van de Game Kit te omzeilen. Een soort Simcity meets Command and Conquer meets pen-en-papier-RPG. Iedere speler laat zijn of haar eigen eiland bouwen en geeft aan de ‘beheerder’ van het spel door met wie ze oorlog willen en welke items ze willen kopen. Mij is niet duidelijk hoe dat allemaal gebeurt, maar de levels in Game Kit zijn slechts de visuele resultaten van boodschappen die de spelers elkaar buiten het platform om sturen. Uiteraard zijn andere kleine donders met dat idee aan de haal gegaan en hebben ze ‘superversies’ van het oorspronkelijke spel gemaakt.
UPDATE: de eerste game die ik maakte, waarvan ik dacht dat die verloren was, bleek nog in het archief van Game Studio te staan. Deze was wat meer uitgewerkt en uitgebreider dan de tweede poging. (toen had ik minder zin) De titel is bijna hetzelfde: Strandbal jaagt op blokken. De stuiterbal-controls zijn nog steeds lastig, maar blijkbaar was het me in de eerste versie beter gelukt de beperkingen enigszins te omzeilen. Ook nu geldt nog steeds dat je ‘m mag proberen, veranderen, levels bij mag maken of er voor mijn part een heel andere game van kan maken.
Voor dit artikel bedank ik Pauline Maas en Gerard Dümmer.
